1 Ἦν δὲ τὸ πάσχα καὶ τὰ ἄζυμα μετὰ δύο ἡμέρας, καὶ ἐζήτουν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς πῶς αὐτὸν ἐν δόλῳ κρατήσαντες ἀποκτείνωσιν· ēn de to pascha kai ta azyma meta dyo hēmeras, kai ezētoyn ohi archiereis kai ohi grammateis pōs ayton en dolō kratēsantes apokteinōsin·
2 ἔλεγον γάρ· μὴ ἐν τῇ ἑορτῇ, μήποτε ἔσται θόρυβος τοῦ λαοῦ. elegon gar· mē en tē heortē, mēpote estai thorybos toy laoy.
3 Καὶ ὄντος αὐτοῦ ἐν Βηθανίᾳ ἐν τῇ οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ, κατακειμένου αὐτοῦ ἦλθεν γυνὴ ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτελοῦς· συντρίψασα τὸν ἀλάβαστρον κατέχεεν αὐτοῦ τῆς κεφαλῆς. kai ontos aytoy en bēthania en tē oikia simōnos toy leproy, katakeimenoy aytoy ēlthen gynē echoysa alabastron myroy nardoy pistikēs polyteloys· syntripsasa ton alabastron katecheen aytoy tēs kephalēs.
4 ἦσαν δέ τινες ἀγανακτοῦντες πρὸς ἑαυτούς· εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη τοῦ μύρου γέγονεν; ēsan de tines aganaktoyntes pros heaytoys· eis ti hē apōleia ahytē toy myroy gegonen ;
5 ἠδύνατο γὰρ τοῦτο τὸ μύρον πραθῆναι ἐπάνω δηναρίων τριακοσίων καὶ δοθῆναι τοῖς πτωχοῖς· καὶ ἐνεβριμοῦντο αὐτῇ. ēdynato gar toyto to myron prathēnai epanō dēnariōn triakosiōn kai dothēnai tois ptōchois· kai enebrimoynto aytē.
6 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· ἄφετε αὐτήν· τί αὐτῇ κόπους παρέχετε; καλὸν ἔργον ἠργάσατο ἐν ἐμοί. ho de iēsoys eipen· aphete aytēn· ti aytē kopoys parechete ; kalon ergon ērgasato en emoi.
7 πάντοτε γὰρ τοὺς πτωχοὺς ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, καὶ ὅταν θέλητε δύνασθε εὖ ποιῆσαι, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε. pantote gar toys ptōchoys echete meth’ heaytōn, kai hotan thelēte dynasthe ey poiēsai, eme de oy pantote echete.
8 ὃ ἔσχεν ἐποίησεν· προέλαβεν μυρίσαι μου τὸ σῶμά εἰς τὸν ἐνταφιασμόν. ho eschen epoiēsen· proelaben myrisai moy to sōma eis ton entaphiasmon.
9 ἀμὴν δὲ λέγω ὑμῖν, ὅπου ἐὰν κηρυχθῇ τὸ εὐαγγέλιον εἰς ὅλον τὸν κόσμον, καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη λαληθήσεται εἰς μνημόσυνον αὐτῆς. amēn de legō hymin, hopoy ean kērychthē to eyaggelion eis holon ton kosmon, kai ho epoiēsen ahytē lalēthēsetai eis mnēmosynon aytēs.
10 Καὶ Ἰούδας Ἰσκαριώθ, ὁ εἷς τῶν δώδεκα, ἀπῆλθεν πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς ἵνα αὐτὸν παραδοῖ αὐτοῖς. kai ioydas iskariōth, ho ehis tōn dōdeka, apēlthen pros toys archiereis hina ayton paradoi aytois.
11 οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐχάρησαν καὶ ἐπηγγείλαντο αὐτῷ ἀργύριον δοῦναι· καὶ ἐζήτει πῶς αὐτὸν εὐκαίρως παραδοῖ. ohi de akoysantes echarēsan kai epēggeilanto aytō argyrion doynai· kai ezētei pōs ayton eykairōs paradoi.
12 Καὶ τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ τῶν ἀζύμων, ὅτε τὸ πάσχα ἔθυον, λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· ποῦ θέλεις ἀπελθόντες ἑτοιμάσωμεν ἵνα φάγῃς τὸ πάσχα; kai tē prōtē hēmera tōn azymōn, hote to pascha ethyon, legoysin aytō ohi mathētai aytoy· poy theleis apelthontes hetoimasōmen hina phagēs to pascha ;
13 καὶ ἀποστέλλει δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτοῖς· ὑπάγετε εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἀπαντήσει ὑμῖν ἄνθρωπος κεράμιον ὕδατος βαστάζων· ἀκολουθήσατε αὐτῷ, kai apostellei dyo tōn mathētōn aytoy kai legei aytois· hypagete eis tēn polin, kai apantēsei hymin anthrōpos keramion hydatos bastazōn· akoloythēsate aytō,
14 καὶ ὅπου ἐὰν εἰσέλθῃ εἴπατε τῷ οἰκοδεσπότῃ ὅτι ὁ διδάσκαλος λέγει· ποῦ ἐστιν τὸ κατάλυμά μου, ὅπου τὸ πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου φάγω; kai hopoy ean eiselthē eipate tō oikodespotē hoti ho didaskalos legei· poy estin to katalyma moy, hopoy to pascha meta tōn mathētōn moy phagō ;
15 καὶ αὐτὸς ὑμῖν δείξει ἀνάγαιον μέγα ἐστρωμένον ἕτοιμον, κἀκεῖ ἑτοιμάσατε ἡμῖν. kai aytos hymin deixei anagaion mega estrōmenon hetoimon, kakei hetoimasate hēmin.
16 καὶ ἐξῆλθον οἱ μαθηταὶ καὶ ἦλθον εἰς τὴν πόλιν καὶ εὗρον καθὼς εἶπεν αὐτοῖς, καὶ ἡτοίμασαν τὸ πάσχα. kai exēlthon ohi mathētai kai ēlthon eis tēn polin kai ehyron kathōs eipen aytois, kai hētoimasan to pascha.
17 Καὶ ὀψίας γενομένης ἔρχεται μετὰ τῶν δώδεκα. kai opsias genomenēs erchetai meta tōn dōdeka.
18 καὶ ἀνακειμένων αὐτῶν καὶ ἐσθιόντων ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με, ὁ ἐσθίων μετ’ ἐμοῦ. kai anakeimenōn aytōn kai esthiontōn ho iēsoys eipen· amēn legō hymin hoti ehis ex hymōn paradōsei me, ho esthiōn met’ emoy.
19 ἤρξαντο λυπεῖσθαι καὶ λέγειν αὐτῷ εἷς κατὰ εἷς· μήτι ἐγώ; ērxanto lypeisthai kai legein aytō ehis kata ehis· mēti egō ;
20 ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· εἷς τῶν δώδεκα, ὁ ἐμβαπτόμενος μετ’ ἐμοῦ εἰς τὸ τρύβλιον. ho de eipen aytois· ehis tōn dōdeka, ho embaptomenos met’ emoy eis to tryblion.
21 ὅτι ὁ μὲν υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὑπάγει, καθὼς γέγραπται περὶ αὐτοῦ· οὐαὶ δὲ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι’ οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται· καλὸν αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος. hoti ho men yhios toy anthrōpoy hypagei, kathōs gegraptai peri aytoy· oyai de tō anthrōpō ekeinō di’ ohy ho yhios toy anthrōpoy paradidotai· kalon aytō ei oyk egennēthē ho anthrōpos ekeinos.
22 Καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν λαβὼν ἄρτον εὐλογήσας ἔκλασεν καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς καὶ εἶπεν· λάβετε· τοῦτό ἐστιν τὸ σῶμά μου. kai esthiontōn aytōn labōn arton eylogēsas eklasen kai edōken aytois kai eipen· labete· toyto estin to sōma moy.
23 καὶ λαβὼν ποτήριον εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς, καὶ ἔπιον ἐξ αὐτοῦ πάντες. kai labōn potērion eycharistēsas edōken aytois, kai epion ex aytoy pantes.
24 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τοῦτό ἐστιν τὸ αἷμά μου τῆς διαθήκης τὸ ἐκχυννόμενον ὑπὲρ πολλῶν. kai eipen aytois· toyto estin to ahima moy tēs diathēkēs to ekchynnomenon hyper pollōn.
25 ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐκέτι οὐ μὴ πίω ἐκ τοῦ γενήματος τῆς ἀμπέλου ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὅταν αὐτὸ πίνω καινὸν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ. amēn legō hymin hoti oyketi oy mē piō ek toy genēmatos tēs ampeloy heōs tēs hēmeras ekeinēs hotan ayto pinō kainon en tē basileia toy theoy.
26 Καὶ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν. kai hymnēsantes exēlthon eis to oros tōn elaiōn.
27 καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὅτι πάντες σκανδαλισθήσεσθε, ὅτι γέγραπται· πατάξω τὸν ποιμένα, καὶ τὰ πρόβατα διασκορπισθήσονται. kai legei aytois ho iēsoys hoti pantes skandalisthēsesthe, hoti gegraptai· pataxō ton poimena, kai ta probata diaskorpisthēsontai.
28 ἀλλὰ μετὰ τὸ ἐγερθῆναί με προάξω ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν. alla meta to egerthēnai me proaxō hymas eis tēn galilaian.
29 ὁ δὲ Πέτρος ἔφη αὐτῷ· εἰ καὶ πάντες σκανδαλισθήσονται, ἀλλ’ οὐκ ἐγώ. ho de petros ephē aytō· ei kai pantes skandalisthēsontai, all’ oyk egō.
30 καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἀμὴν λέγω σοι ὅτι σὺ σήμερον ταύτῃ τῇ νυκτὶ πρὶν ἢ δὶς ἀλέκτορα φωνῆσαι τρίς με ἀπαρνήσῃ. kai legei aytō ho iēsoys· amēn legō soi hoti sy sēmeron taytē tē nykti prin ē dis alektora phōnēsai tris me aparnēsē.
31 ὁ δὲ ἐκπερισσῶς ἐλάλει· ἐὰν με δέῃ συναποθανεῖν σοι, οὐ μή σε ἀπαρνήσωμαι. ὡσαύτως δὲ καὶ πάντες ἔλεγον. ho de ekperissōs elalei· ean me deē synapothanein soi, oy mē se aparnēsōmai. hōsaytōs de kai pantes elegon.
32 Καὶ ἔρχονται εἰς χωρίον οὗ τὸ ὄνομα Γεθσημανεί, καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· καθίσατε ὧδε ἕως προσεύξωμαι. kai erchontai eis chōrion ohy to onoma gethsēmanei, kai legei tois mathētais aytoy· kathisate hōde heōs proseyxōmai.
33 καὶ παραλαμβάνει τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἤρξατο ἐκθαμβεῖσθαι καὶ ἀδημονεῖν, kai paralambanei ton petron kai iakōbon kai iōannēn met’ aytoy, kai ērxato ekthambeisthai kai adēmonein,
34 καὶ λέγει αὐτοῖς· περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου· μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε. kai legei aytois· perilypos estin hē psychē moy heōs thanatoy· meinate hōde kai grēgoreite.
35 καὶ προελθὼν μικρὸν ἔπιπτεν ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ προσηύχετο ἵνα εἰ δυνατόν ἐστιν παρέλθῃ ἀπ’ αὐτοῦ ἡ ὥρα, kai proelthōn mikron epipten epi tēs gēs, kai prosēycheto hina ei dynaton estin parelthē ap’ aytoy hē hōra,
36 καὶ ἔλεγεν· ἀββᾶ ὁ πατήρ, πάντα δυνατά σοι· παρένεγκε τὸ ποτήριον τοῦτο ἀπ’ ἐμοῦ· ἀλλ’ οὐ τί ἐγὼ θέλω ἀλλὰ τί σύ. kai elegen· abba ho patēr, panta dynata soi· parenegke to potērion toyto ap’ emoy· all’ oy ti egō thelō alla ti sy.
37 καὶ ἔρχεται καὶ εὑρίσκει αὐτοὺς καθεύδοντας, καὶ λέγει τῷ Πέτρῳ· Σίμων, καθεύδεις; οὐκ ἴσχυσας μίαν ὥραν γρηγορῆσαι; kai erchetai kai ehyriskei aytoys katheydontas, kai legei tō petrō· simōn, katheydeis ; oyk ischysas mian hōran grēgorēsai ;
38 γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ ἔλθητε εἰς πειρασμόν. τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής. grēgoreite kai proseychesthe, hina mē elthēte eis peirasmon. to men pneyma prothymon, hē de sarx asthenēs.
39 καὶ πάλιν ἀπελθὼν προσηύξατο τὸν αὐτὸν λόγον εἰπών. kai palin apelthōn prosēyxato ton ayton logon eipōn.
40 καὶ ὑποστρέψας εὗρεν αὐτοὺς πάλιν καθεύδοντας· ἦσαν γὰρ αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοὶ καταβαρυνόμενοι, καὶ οὐκ ᾔδεισαν τί ἀποκριθῶσιν αὐτῷ. kai hypostrepsas ehyren aytoys palin katheydontas· ēsan gar aytōn ohi ophthalmoi katabarynomenoi, kai oyk ēdeisan ti apokrithōsin aytō.
41 καὶ ἔρχεται τὸ τρίτον καὶ λέγει αὐτοῖς· καθεύδετε τὸ λοιπὸν καὶ ἀναπαύεσθε· ἀπέχει· ἦλθεν ἡ ὥρα, ἰδοὺ παραδίδοται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἁμαρτωλῶν. kai erchetai to triton kai legei aytois· katheydete to loipon kai anapayesthe· apechei· ēlthen hē hōra, idoy paradidotai ho yhios toy anthrōpoy eis tas cheiras tōn hamartōlōn.
42 ἐγείρεσθε ἄγωμεν· ἰδοὺ ὁ παραδιδούς με ἤγγισεν. egeiresthe agōmen· idoy ho paradidoys me ēggisen.
43 Καὶ εὐθὺς ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος παραγίνεται Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης εἷς τῶν δώδεκα, καὶ μετ’ αὐτοῦ ὄχλος μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων παρὰ τῶν ἀρχιερέων καὶ τῶν γραμματέων καὶ πρεσβυτέρων. kai eythys eti aytoy laloyntos paraginetai ioydas ho iskariōtēs ehis tōn dōdeka, kai met’ aytoy ochlos meta machairōn kai xylōn para tōn archiereōn kai tōn grammateōn kai presbyterōn.
44 δεδώκει δὲ ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν σύνσημον αὐτοῖς λέγων· ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστιν· κρατήσατε αὐτὸν καὶ ἀπάγετε ἀσφαλῶς. dedōkei de ho paradidoys ayton synsēmon aytois legōn· hon an philēsō, aytos estin· kratēsate ayton kai apagete asphalōs.
45 καὶ ἐλθὼν εὐθὺς προσελθὼν αὐτῷ λέγει· ῥαββεί, καὶ κατεφίλησεν αὐτόν· kai elthōn eythys proselthōn aytō legei· hrabbei, kai katephilēsen ayton·
46 οἱ δὲ ἐπέβαλον τὰς χεῖρας αὐτῷ καὶ ἐκράτησαν αὐτόν. ohi de epebalon tas cheiras aytō kai ekratēsan ayton.
47 εἷς δέ τις τῶν παρεστηκότων σπασάμενος τὴν μάχαιραν ἔπαισεν τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως καὶ ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ ὠτάριον. ehis de tis tōn parestēkotōn spasamenos tēn machairan epaisen ton doylon toy archiereōs kai apheilen aytoy to ōtarion.
48 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ὡς ἐπὶ λῃστὴν ἐξήλθατε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων συλλαβεῖν με· kai apokritheis ho iēsoys eipen aytois· hōs epi lēstēn exēlthate meta machairōn kai xylōn syllabein me·
49 καθ’ ἡμέραν ἤμην πρὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων, καὶ οὐκ ἐκρατήσατέ με· ἀλλ’ ἵνα πληρωθῶσιν αἱ γραφαί. kath’ hēmeran ēmēn pros hymas en tō hierō didaskōn, kai oyk ekratēsate me· all’ hina plērōthōsin ahi graphai.
50 καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἔφυγον πάντες. kai aphentes ayton ephygon pantes.
51 Καὶ εἷς τις νεανίσκος συνηκολούθει αὐτῷ περιβεβλημένος σινδόνα ἐπὶ γυμνοῦ, καὶ κρατοῦσιν αὐτόν· kai ehis tis neaniskos synēkoloythei aytō peribeblēmenos sindona epi gymnoy, kai kratoysin ayton·
52 ὁ δὲ καταλιπὼν τὴν σινδόνα γυμνὸς ἔφυγεν. ho de katalipōn tēn sindona gymnos ephygen.
53 Καὶ ἀπήγαγον τὸν Ἰησοῦν πρὸς τὸν ἀρχιερέα, καὶ συνέρχονται πάντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ γραμματεῖς. kai apēgagon ton iēsoyn pros ton archierea, kai synerchontai pantes ohi archiereis kai ohi presbyteroi kai ohi grammateis.
54 καὶ ὁ Πέτρος ἀπὸ μακρόθεν ἠκολούθησεν αὐτῷ ἕως ἔσω εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως, καὶ ἦν συνκαθήμενος μετὰ τῶν ὑπηρετῶν καὶ θερμαινόμενος πρὸς τὸ φῶς. kai ho petros apo makrothen ēkoloythēsen aytō heōs esō eis tēn aylēn toy archiereōs, kai ēn synkathēmenos meta tōn hypēretōn kai thermainomenos pros to phōs.
55 Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ ὅλον τὸ συνέδριον ἐζήτουν κατὰ τοῦ Ἰησοῦ μαρτυρίαν εἰς τὸ θανατῶσαι αὐτόν, καὶ οὐχ εὕρισκον· ohi de archiereis kai holon to synedrion ezētoyn kata toy iēsoy martyrian eis to thanatōsai ayton, kai oych ehyriskon·
56 πολλοὶ γὰρ ἐψευδομαρτύρουν κατ’ αὐτοῦ, καὶ ἴσαι αἱ μαρτυρίαι οὐκ ἦσαν. polloi gar epseydomartyroyn kat’ aytoy, kai isai ahi martyriai oyk ēsan.
57 καί τινες ἀναστάντες ἐψευδομαρτύρουν κατ’ αὐτοῦ λέγοντες kai tines anastantes epseydomartyroyn kat’ aytoy legontes
58 ὅτι ἡμεῖς ἠκούσαμεν αὐτοῦ λέγοντος ὅτι ἐγὼ καταλύσω τὸν ναὸν τοῦτον τὸν χειροποίητον καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν ἄλλον ἀχειροποίητον οἰκοδομήσω. hoti hēmeis ēkoysamen aytoy legontos hoti egō katalysō ton naon toyton ton cheiropoiēton kai dia triōn hēmerōn allon acheiropoiēton oikodomēsō.
59 καὶ οὐδὲ οὕτως ἴση ἦν ἡ μαρτυρία αὐτῶν. kai oyde ohytōs isē ēn hē martyria aytōn.
60 καὶ ἀναστὰς ὁ ἀρχιερεὺς εἰς μέσον ἐπηρώτησεν τὸν Ἰησοῦν λέγων· οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδέν τί οὗτοί σου καταμαρτυροῦσιν; kai anastas ho archiereys eis meson epērōtēsen ton iēsoyn legōn· oyk apokrinē oyden ti ohytoi soy katamartyroysin ;
61 ὁ δὲ ἐσιώπα καὶ οὐκ ἀπεκρίνατο οὐδέν. πάλιν ὁ ἀρχιερεὺς ἐπηρώτα αὐτὸν καὶ λέγει αὐτῷ, σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ εὐλογητοῦ; ho de esiōpa kai oyk apekrinato oyden. palin ho archiereys epērōta ayton kai legei aytō, sy ei ho christos ho yhios toy eylogētoy ;
62 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· ἐγώ εἰμι, καὶ ὄψεσθε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐκ δεξιῶν καθήμενον τῆς δυνάμεως καὶ ἐρχόμενον μετὰ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ. ho de iēsoys eipen· egō eimi, kai opsesthe ton yhion toy anthrōpoy ek dexiōn kathēmenon tēs dynameōs kai erchomenon meta tōn nephelōn toy oyranoy.
63 ὁ δὲ ἀρχιερεὺς διαρρήξας τοὺς χιτῶνας αὐτοῦ λέγει· τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων; ho de archiereys diarrēxas toys chitōnas aytoy legei· ti eti chreian echomen martyrōn ;
64 ἠκούσατε τῆς βλασφημίας· τί ὑμῖν φαίνενεται; οἱ δὲ πάντες κατέκριναν αὐτὸν ἔνοχον εἶναι θανάτου. ēkoysate tēs blasphēmias· ti hymin phainenetai ; ohi de pantes katekrinan ayton enochon einai thanatoy.
65 Καὶ ἤρξαντό τινες ἐμπτύειν αὐτῷ καὶ περικαλύπτειν αὐτοῦ τὸ πρόσωπον καὶ κολαφίζεν αὐτὸν καὶ λέγειν αὐτῷ· προφήτευσον, καὶ οἱ ὑπηρέται ῥαπίσμασιν αὐτὸν ἔλαβον. kai ērxanto tines emptyein aytō kai perikalyptein aytoy to prosōpon kai kolaphizen ayton kai legein aytō· prophēteyson, kai ohi hypēretai hrapismasin ayton elabon.
66 Καὶ ὄντος τοῦ Πέτρου κάτω ἐν τῇ αὐλῇ ἔρχεται μία τῶν παιδισκῶν τοῦ ἀρχιερέως, kai ontos toy petroy katō en tē aylē erchetai mia tōn paidiskōn toy archiereōs,
67 καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον θερμαινόμενον ἐμβλέψασα αὐτῷ λέγει· καὶ σὺ μετὰ τοῦ Ναζαρηνοῦ ἦσθα τοῦ Ἰησοῦ. kai idoysa ton petron thermainomenon emblepsasa aytō legei· kai sy meta toy nazarēnoy ēstha toy iēsoy.
68 ὁ δὲ ἠρνήσατο λέγων· οὔτε οἶδα οὔτε ἐπίσταμαι σὺ τί λέγεις. καὶ ἐξῆλθεν ἔξω εἰς τὸ προαύλιον, καὶ ἀλέκτωρ ἐφώνησεν. ho de ērnēsato legōn· oyte oida oyte epistamai sy ti legeis. kai exēlthen exō eis to proaylion, kai alektōr ephōnēsen.
69 καὶ ἡ παιδίσκη ἰδοῦσα αὐτὸν ἤρξατο πάλιν λέγειν τοῖς παρεστῶσιν ὅτι οὗτος ἐξ αὐτῶν ἐστιν. kai hē paidiskē idoysa ayton ērxato palin legein tois parestōsin hoti ohytos ex aytōn estin.
70 ὁ δὲ πάλιν ἠρνεῖτο. καὶ μετὰ μικρὸν πάλιν οἱ παρεστῶτες ἔλεγον τῷ Πέτρῳ· ἀληθῶς ἐξ αὐτῶν εἶ· καὶ γὰρ Γαλιλαῖος εἶ. ho de palin ērneito. kai meta mikron palin ohi parestōtes elegon tō petrō· alēthōs ex aytōn ei· kai gar galilaios ei.
71 ὁ δὲ ἤρξατο ἀναθεματίζειν καὶ ὀμνύναι ὅτι οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ὃν λέγετε. ho de ērxato anathematizein kai omnynai hoti oyk oida ton anthrōpon toyton hon legete.
72 καὶ εὐθὺς ἐκ δευτέρου ἀλέκτωρ ἐφώνησεν. καὶ ἀνεμνήσθη ὁ Πέτρος τὸ ῥῆμα ὡς εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτι πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι δὶς τρίς με ἀπαρνήσῃ. καὶ ἐπιβαλὼν ἔκλαιεν. kai eythys ek deyteroy alektōr ephōnēsen. kai anemnēsthē ho petros to hrēma hōs eipen aytō ho iēsoys hoti prin alektora phōnēsai dis tris me aparnēsē. kai epibalōn eklaien.