1 καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσίν τινες ὧδε τῶν ἑστηκότων οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσιν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει. kai elegen aytois· amēn legō hymin hoti eisin tines hōde tōn hestēkotōn ohitines oy mē geysōntai thanatoy heōs an idōsin tēn basileian toy theoy elēlythyian en dynamei.
2 Καὶ μετὰ ἡμέρας ἓξ παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον καὶ τὸν Ἰάκωβον καὶ τὸν Ἰωάννην, καὶ ἀναφέρει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλὸν κατ’ ἰδίαν μόνους, καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν, kai meta hēmeras hex paralambanei ho iēsoys ton petron kai ton iakōbon kai ton iōannēn, kai anapherei aytoys eis oros hypsēlon kat’ idian monoys, kai metemorphōthē emprosthen aytōn,
3 καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο στίλβοντα λευκὰ λίαν, οἷα γναφεὺς ἐπὶ τῆς γῆς οὐ δύναται οὕτως λευκᾶναι. kai ta himatia aytoy egeneto stilbonta leyka lian, ohia gnapheys epi tēs gēs oy dynatai ohytōs leykanai.
4 καὶ ὤφθη αὐτοῖς Ἡλείας σὺν Μωϋσεῖ, καὶ ἦσαν συνλαλοῦντες τῷ Ἰησοῦ. kai ōphthē aytois hēleias syn mōysei, kai ēsan synlaloyntes tō iēsoy.
5 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος λέγει τῷ Ἰησοῦ· ῥαββεί, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι, καὶ ποιήσωμεν τρεῖς σκηνάς, σοὶ μίαν καὶ Μωϋσεῖ μίαν καὶ Ἡλείᾳ μίαν. kai apokritheis ho petros legei tō iēsoy· hrabbei, kalon estin hēmas hōde einai, kai poiēsōmen treis skēnas, soi mian kai mōysei mian kai hēleia mian.
6 οὐ γὰρ ᾔδει τί ἀποκριθῇ· ἔκφοβοι γὰρ ἐγένοντο. oy gar ēdei ti apokrithē· ekphoboi gar egenonto.
7 καὶ ἐγένετο νεφέλη ἐπισκιάζουσα αὐτοῖς, καὶ ἐγένετο φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης, οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἀκούετε αὐτοῦ. kai egeneto nephelē episkiazoysa aytois, kai egeneto phōnē ek tēs nephelēs, ohytos estin ho yhios moy ho agapētos, akoyete aytoy.
8 καὶ ἐξάπινα περιβλεψάμενοι οὐκέτι οὐδένα εἶδον ἀλλὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον μεθ’ ἑαυτῶν. kai exapina periblepsamenoi oyketi oydena eidon alla ton iēsoyn monon meth’ heaytōn.
9 Καὶ καταβαινόντων αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ὄρους διεστείλατο αὐτοῖς ἵνα μηδενὶ ἃ εἶδον διηγήσωνται, εἰ μὴ ὅταν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ. kai katabainontōn aytōn apo toy oroys diesteilato aytois hina mēdeni ha eidon diēgēsōntai, ei mē hotan ho yhios toy anthrōpoy ek nekrōn anastē.
10 καὶ τὸν λόγον ἐκράτησαν πρὸς ἑαυτοὺς συζητοῦντες τί ἐστιν τὸ ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι. kai ton logon ekratēsan pros heaytoys syzētoyntes ti estin to ek nekrōn anastēnai.
11 καὶ ἐπηρώτων αὐτὸν λέγοντες· ὅτι λέγουσιν οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ γραμματεῖς ὅτι Ἡλείαν δεῖ ἐλθεῖν πρῶτον; kai epērōtōn ayton legontes· hoti legoysin ohi pharisaioi kai ohi grammateis hoti hēleian dei elthein prōton ;
12 ὁ δὲ ἔφη αὐτοῖς· Ἡλείας ἐλθὼν πρῶτον ἀποκαθιστάνει πάντα. καὶ πῶς γέγραπται ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; ἵνα πολλὰ πάθῃ καὶ ἐξουθενωθῇ. ho de ephē aytois· hēleias elthōn prōton apokathistanei panta. kai pōs gegraptai epi ton yhion toy anthrōpoy ; hina polla pathē kai exoythenōthē.
13 ἀλλὰ λέγω ὑμῖν ὅτι καὶ Ἡλείας ἐλήλυθεν, καὶ ἐποίησαν αὐτῷ ὅσα ἤθελον, καθὼς γέγραπται ἐπ’ αὐτόν. alla legō hymin hoti kai hēleias elēlythen, kai epoiēsan aytō hosa ēthelon, kathōs gegraptai ep’ ayton.
14 Καὶ ἐλθόντες πρὸς τοὺς μαθητὰς εἶδον ὄχλον πολὺν περὶ αὐτοὺς καὶ γραμματεῖς συζητοῦντας πρὸς αὐτούς. kai elthontes pros toys mathētas eidon ochlon polyn peri aytoys kai grammateis syzētoyntas pros aytoys.
15 καὶ εὐθὺς πᾶς ὁ ὄχλος ἰδόντες αὐτὸν ἐξεθαμβήθησαν, καὶ προστρέχοντες ἠσπάζοντο αὐτόν. kai eythys pas ho ochlos idontes ayton exethambēthēsan, kai prostrechontes ēspazonto ayton.
16 καὶ ἐπηρώτησεν αὐτούς· τί συζητεῖτε πρὸς αὐτούς; kai epērōtēsen aytoys· ti syzēteite pros aytoys ;
17 καὶ ἀπεκρίθη αὐτῷ εἷς ἐκ τοῦ ὄχλου, διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρὸς σέ, ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον, kai apekrithē aytō ehis ek toy ochloy, didaskale, ēnegka ton yhion moy pros se, echonta pneyma alalon,
18 καὶ ὅπου ἐὰν αὐτὸν καταλάβῃ ῥήσσει, καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας καὶ ξηραίνεται· καὶ εἶπα τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσιν, καὶ οὐκ ἴσχυσαν. kai hopoy ean ayton katalabē hrēssei, kai aphrizei kai trizei toys odontas kai xērainetai· kai eipa tois mathētais soy hina ayto ekbalōsin, kai oyk ischysan.
19 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτοῖς λέγει· ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετε αὐτὸν πρός με. ho de apokritheis aytois legei· ō genea apistos, heōs pote pros hymas esomai ; heōs pote anexomai hymōn ; pherete ayton pros me.
20 καὶ ἤνεγκαν αὐτὸν πρὸς αὐτόν. καὶ ἰδὼν αὐτὸν, τὸ πνεῦμα εὐθὺς συνεσπάραξεν αὐτόν, καὶ πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς ἐκυλίετο ἀφρίζων. kai ēnegkan ayton pros ayton. kai idōn ayton, to pneyma eythys synesparaxen ayton, kai pesōn epi tēs gēs ekylieto aphrizōn.
21 καὶ ἐπηρώτησεν τὸν πατέρα αὐτοῦ· πόσος χρόνος ἐστὶν ὡς τοῦτο γέγονεν αὐτῷ; ὁ δὲ εἶπεν· ἐκ παιδιόθεν· kai epērōtēsen ton patera aytoy· posos chronos estin hōs toyto gegonen aytō ; ho de eipen· ek paidiothen·
22 καὶ πολλάκις καὶ εἰς πῦρ αὐτὸν ἔβαλεν καὶ εἰς ὕδατα, ἵνα ἀπολέσῃ αὐτόν· ἀλλὰ εἴ τι δύνῃ, βοήθησον ἡμῖν σπλαγχνισθεὶς ἐφ’ ἡμᾶς. kai pollakis kai eis pyr ayton ebalen kai eis hydata, hina apolesē ayton· alla ei ti dynē, boēthēson hēmin splagchnistheis eph’ hēmas.
23 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, τὸ εἰ δύνῃ; πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι. ho de iēsoys eipen aytō, to ei dynē ; panta dynata tō pisteyonti.
24 εὐθὺς κράξας ὁ πατὴρ τοῦ παιδίου ἔλεγεν· πιστεύω· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ. eythys kraxas ho patēr toy paidioy elegen· pisteyō· boēthei moy tē apistia.
25 ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐπισυντρέχει ὁ ὄχλος, ἐπετίμησεν τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ λέγων αὐτῷ· τὸ ἄλαλον καὶ κωφὸν πνεῦμα, ἐγὼ ἐπιτάσσω σοι, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν. idōn de ho iēsoys hoti episyntrechei ho ochlos, epetimēsen tō pneymati tō akathartō legōn aytō· to alalon kai kōphon pneyma, egō epitassō soi, exelthe ex aytoy kai mēketi eiselthēs eis ayton.
26 καὶ κράξας καὶ πολλὰ σπαράξας ἐξῆλθεν· καὶ ἐγένετο ὡσεὶ νεκρός, ὥστε τοὺς πολλοὺς λέγειν ὅτι ἀπέθανεν. kai kraxas kai polla sparaxas exēlthen· kai egeneto hōsei nekros, hōste toys polloys legein hoti apethanen.
27 ὁ δὲ Ἰησοῦς κρατήσας τῆς χειρὸς αὐτοῦ ἤγειρεν αὐτόν, καὶ ἀνέστη. ho de iēsoys kratēsas tēs cheiros aytoy ēgeiren ayton, kai anestē.
28 καὶ εἰσελθόντος αὐτοῦ εἰς οἶκον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ κατ’ ἰδίαν ἐπηρώτων αὐτόν· ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό; kai eiselthontos aytoy eis oikon ohi mathētai aytoy kat’ idian epērōtōn ayton· hoti hēmeis oyk ēdynēthēmen ekbalein ayto ;
29 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν εἰ μὴ ἐν προσευχῇ. kai eipen aytois· toyto to genos en oydeni dynatai exelthein ei mē en proseychē.
30 Κἀκεῖθεν ἐξελθόντες παρεπορεύοντο διὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οὐκ ἤθελεν ἵνα τις γνοῖ· kakeithen exelthontes pareporeyonto dia tēs galilaias, kai oyk ēthelen hina tis gnoi·
31 ἐδίδασκεν γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων, καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ ἀποκτανθεὶς μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀναστήσεται. edidasken gar toys mathētas aytoy, kai elegen aytois hoti ho yhios toy anthrōpoy paradidotai eis cheiras anthrōpōn, kai apoktenoysin ayton, kai apoktantheis meta treis hēmeras anastēsetai.
32 οἱ δὲ ἠγνόουν τὸ ῥῆμα, καὶ ἐφοβοῦντο αὐτὸν ἐπερωτῆσαι. ohi de ēgnooyn to hrēma, kai ephoboynto ayton eperōtēsai.
33 Καὶ ἦλθον εἰς Καφαρναούμ. καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ γενόμενος ἐπηρώτα αὐτούς· τί ἐν τῇ ὁδῷ διελογίζεσθε; kai ēlthon eis kapharnaoym. kai en tē oikia genomenos epērōta aytoys· ti en tē hodō dielogizesthe ;
34 οἱ δὲ ἐσιώπων· πρὸς ἀλλήλους γὰρ διελέχθησαν ἐν τῇ ὁδῷ τίς μείζων. ohi de esiōpōn· pros allēloys gar dielechthēsan en tē hodō tis meizōn.
35 καὶ καθίσας ἐφώνησεν τοὺς δώδεκα, καὶ λέγει αὐτοῖς· εἴ τις θέλει πρῶτος εἶναι, ἔσται πάντων ἔσχατος καὶ πάντων διάκονος. kai kathisas ephōnēsen toys dōdeka, kai legei aytois· ei tis thelei prōtos einai, estai pantōn eschatos kai pantōn diakonos.
36 καὶ λαβὼν παιδίον ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ ἐναγκαλισάμενος αὐτὸ εἶπεν αὐτοῖς· kai labōn paidion estēsen ayto en mesō aytōn, kai enagkalisamenos ayto eipen aytois·
37 ὃς ἂν ἓν τῶν παιδίων τούτων δέξηται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται· καὶ ὃς ἂν ἐμὲ δέχηται, οὐκ ἐμὲ δέχεται ἀλλὰ τὸν ἀποστείλαντά με. hos an hen tōn paidiōn toytōn dexētai epi tō onomati moy, eme dechetai· kai hos an eme dechētai, oyk eme dechetai alla ton aposteilanta me.
38 Ἔφη αὐτῷ ὁ Ἰωάννης· διδάσκαλε, εἴδομέν τινα ἐν τῷ ὀνόματί σου ἐκβάλλοντα δαιμόνια, ὃς οὐκ ἀκολουθεῖ ἡμῖν, καὶ ἐκωλύομεν αὐτόν, ὅτι οὐκ ἠκολούθει ἡμῖν. ephē aytō ho iōannēs· didaskale, eidomen tina en tō onomati soy ekballonta daimonia, hos oyk akoloythei hēmin, kai ekōlyomen ayton, hoti oyk ēkoloythei hēmin.
39 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· μὴ κωλύετε αὐτόν, οὐδεὶς γάρ ἐστιν ὃς ποιήσει δύναμιν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου καὶ δυνήσεται ταχὺ κακολογῆσαί με· ho de iēsoys eipen· mē kōlyete ayton, oydeis gar estin hos poiēsei dynamin epi tō onomati moy kai dynēsetai tachy kakologēsai me·
40 ὃς γὰρ οὐκ ἔστιν καθ’ ἡμῶν, ὑπὲρ ἡμῶν ἐστιν. hos gar oyk estin kath’ hēmōn, hyper hēmōn estin.
41 ὃς γὰρ ἂν ποτίσῃ ὑμᾶς ποτήριον ὕδατος ἐν ὀνόματι μου ὅτι Χριστοῦ ἐστε, ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ ἀπολέσῃ τὸν μισθὸν αὐτοῦ. hos gar an potisē hymas potērion hydatos en onomati moy hoti christoy este, amēn legō hymin hoti oy mē apolesē ton misthon aytoy.
42 Καὶ ὃς ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων, καλόν ἐστιν αὐτῷ μᾶλλον εἰ περίκειται μύλος ὀνικὸς περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ βέβληται εἰς τὴν θάλασσαν. kai hos an skandalisē hena tōn mikrōn toytōn tōn pisteyontōn, kalon estin aytō mallon ei perikeitai mylos onikos peri ton trachēlon aytoy kai beblētai eis tēn thalassan.
43 καὶ ἐὰν σκανδαλίσῃ σε ἡ χείρ σου, ἀπόκοψον αὐτήν· καλόν ἐστίν σε κυλλὸν εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν, ἢ τὰς δύο χεῖρας ἔχοντα ἀπελθεῖν εἰς τὴν γέενναν, εἰς τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον. kai ean skandalisē se hē cheir soy, apokopson aytēn· kalon estin se kyllon eiselthein eis tēn zōēn, ē tas dyo cheiras echonta apelthein eis tēn geennan, eis to pyr to asbeston.
44 Ce verset est absent du texte de cette édition.
45 καὶ ἐὰν ὁ πούς σου σκανδαλίζῃ σε, ἀπόκοψον αὐτόν· καλόν ἐστίν σε εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν χωλὸν ἢ τοὺς δύο πόδας ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν. kai ean ho poys soy skandalizē se, apokopson ayton· kalon estin se eiselthein eis tēn zōēn chōlon ē toys dyo podas echonta blēthēnai eis tēn geennan.
46 Ce verset est absent du texte de cette édition.
47 καὶ ἐὰν ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζῃ σε, ἔκβαλε αὐτόν· καλόν σέ ἐστιν μονόφθαλμον εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ, ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν, kai ean ho ophthalmos soy skandalizē se, ekbale ayton· kalon se estin monophthalmon eiselthein eis tēn basileian toy theoy, ē dyo ophthalmoys echonta blēthēnai eis tēn geennan,
48 ὅπου ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾷ καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται· hopoy ho skōlēx aytōn oy teleyta kai to pyr oy sbennytai·
49 πᾶς γὰρ πυρὶ ἁλισθήσεται. pas gar pyri halisthēsetai.
50 καλὸν τὸ ἅλα· ἐὰν δὲ τὸ ἅλα ἄναλον γένηται, ἐν τίνι αὐτὸ ἀρτύσετε; ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς ἅλα, καὶ εἰρηνεύετε ἐν ἀλλήλοις. kalon to hala· ean de to hala analon genētai, en tini ayto artysete ; echete en heaytois hala, kai eirēneyete en allēlois.