1 Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τόπῳ τινὶ προσευχόμενον, ὡς ἐπαύσατο, εἶπέν τις τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς αὐτόν· κύριε, δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι, καθὼς καὶ Ἰωάννης ἐδίδαξεν τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ. kai egeneto en tō einai ayton en topō tini proseychomenon, hōs epaysato, eipen tis tōn mathētōn aytoy pros ayton· kyrie, didaxon hēmas proseychesthai, kathōs kai iōannēs edidaxen toys mathētas aytoy.
2 εἶπεν δὲ αὐτοῖς· ὅταν προσεύχησθε, λέγετε· πάτερ, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου· ἐλθάτω ἡ βασιλεία σου· eipen de aytois· hotan proseychēsthe, legete· pater, hagiasthētō to onoma soy· elthatō hē basileia soy·
3 τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δίδου ἡμῖν τὸ καθ’ ἡμέραν· ton arton hēmōn ton epioysion didoy hēmin to kath’ hēmeran·
4 καὶ ἄφες ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καὶ γὰρ αὐτοὶ ἀφίομεν παντὶ ὀφείλοντι ἡμῖν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν. kai aphes hēmin tas hamartias hēmōn, kai gar aytoi aphiomen panti opheilonti hēmin· kai mē eisenegkēs hēmas eis peirasmon.
5 Καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς· τίς ἐξ ὑμῶν ἕξει φίλον, καὶ πορεύσεται πρὸς αὐτὸν μεσονυκτίου καὶ εἴπῃ αὐτῷ· φίλε, χρῆσόν μοι τρεῖς ἄρτους, kai eipen pros aytoys· tis ex hymōn hexei philon, kai poreysetai pros ayton mesonyktioy kai eipē aytō· phile, chrēson moi treis artoys,
6 ἐπειδὴ φίλος μου παρεγένετο ἐξ ὁδοῦ πρός με καὶ οὐκ ἔχω ὃ παραθήσω αὐτῷ. epeidē philos moy paregeneto ex hodoy pros me kai oyk echō ho parathēsō aytō.
7 κἀκεῖνος ἔσωθεν ἀποκριθεὶς εἴπῃ· μή μοι κόπους πάρεχε· ἤδη ἡ θύρα κέκλεισται, καὶ τὰ παιδία μου μετ’ ἐμοῦ εἰς τὴν κοίτην εἰσίν· οὐ δύναμαι ἀναστὰς δοῦναί σοι. kakeinos esōthen apokritheis eipē· mē moi kopoys pareche· ēdē hē thyra kekleistai, kai ta paidia moy met’ emoy eis tēn koitēn eisin· oy dynamai anastas doynai soi.
8 λέγω ὑμῖν, εἰ καὶ οὐ δώσει αὐτῷ ἀναστὰς διὰ τὸ εἶναι φίλον αὐτοῦ, διά γε τὴν ἀναιδίαν αὐτοῦ ἐγερθεὶς δώσει αὐτῷ ὅσων χρῄζει. legō hymin, ei kai oy dōsei aytō anastas dia to einai philon aytoy, dia ge tēn anaidian aytoy egertheis dōsei aytō hosōn chrēzei.
9 Κἀγὼ ὑμῖν λέγω, αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε· κρούετε, καὶ ἀνοιχθήσεται ὑμῖν. kagō hymin legō, aiteite, kai dothēsetai hymin· zēteite, kai ehyrēsete· kroyete, kai anoichthēsetai hymin.
10 πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει, καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει, καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιχθήσεται. pas gar ho aitōn lambanei, kai ho zētōn ehyriskei, kai tō kroyonti anoichthēsetai.
11 τίνα δὲ ἐξ ὑμῶν τὸν πατέρα αἰτήσει ὁ υἱὸς ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; ἢ καὶ ἰχθύν, μὴ ἀντὶ ἰχθύος ὄφιν αὐτῷ ἐπιδώσει; tina de ex hymōn ton patera aitēsei ho yhios arton, mē lithon epidōsei aytō ; ē kai ichthyn, mē anti ichthyos ophin aytō epidōsei ;
12 ἢ καὶ αἰτήσει ᾠόν, μὴ ἐπιδώσει αὐτῷ σκορπίον; ē kai aitēsei ōon, mē epidōsei aytō skorpion ;
13 εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὑπάρχοντες οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὁ ἐξ οὐρανοῦ δώσει πνεῦμα ἅγιον τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν. ei oyn hymeis ponēroi hyparchontes oidate domata agatha didonai tois teknois hymōn, posō mallon ho patēr ho ex oyranoy dōsei pneyma hagion tois aitoysin ayton.
14 Καὶ ἦν ἐκβάλλων δαιμόνιον, καὶ αὐτὸ ἦν κωφόν· ἐγένετο δὲ τοῦ δαιμονίου ἐξελθόντος ἐλάλησεν ὁ κωφός. καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι· kai ēn ekballōn daimonion, kai ayto ēn kōphon· egeneto de toy daimonioy exelthontos elalēsen ho kōphos. kai ethaymasan ohi ochloi·
15 τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν εἶπον· ἐν Βεελζεβοὺλ τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια· tines de ex aytōn eipon· en beelzeboyl tō archonti tōn daimoniōn ekballei ta daimonia·
16 ἕτεροι δὲ πειράζοντες σημεῖον ἐξ οὐρανοῦ ἐζήτουν παρ’ αὐτοῦ. heteroi de peirazontes sēmeion ex oyranoy ezētoyn par’ aytoy.
17 αὐτὸς δὲ εἰδὼς αὐτῶν τὰ διανοήματα εἶπεν αὐτοῖς· πᾶσα βασιλεία διαμερισθεῖσα ἐφ’ ἑαυτὴν ἐρημοῦται, καὶ οἶκος ἐπὶ οἶκον πίπτει. aytos de eidōs aytōn ta dianoēmata eipen aytois· pasa basileia diameristheisa eph’ heaytēn erēmoytai, kai oikos epi oikon piptei.
18 εἰ δὲ καὶ ὁ σατανᾶς ἐφ’ ἑαυτὸν διεμερίσθη, πῶς σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ; ὅτι λέγετε ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλειν με τὰ δαιμόνια. ei de kai ho satanas eph’ heayton diemeristhē, pōs stathēsetai hē basileia aytoy ; hoti legete en beelzeboyl ekballein me ta daimonia.
19 εἰ δὲ ἐγὼ ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν τίνι ἐκβάλλουσιν; διὰ τοῦτο αὐτοὶ κριταὶ ἔσονται ὑμῶν. ei de egō en beelzeboyl ekballō ta daimonia, ohi yhioi hymōn en tini ekballoysin ; dia toyto aytoi kritai esontai hymōn.
20 εἰ δὲ ἐν δακτύλῳ θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, ἄρα ἔφθασεν ἐφ’ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ. ei de en daktylō theoy ekballō ta daimonia, ara ephthasen eph’ hymas hē basileia toy theoy.
21 Ὅταν ὁ ἰσχυρὸς καθωπλισμένος φυλάσσῃ τὴν ἑαυτοῦ αὐλήν, ἐν εἰρήνῃ ἐστὶν τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ· hotan ho ischyros kathōplismenos phylassē tēn heaytoy aylēn, en eirēnē estin ta hyparchonta aytoy·
22 ἐπὰν δὲ ἰσχυρότερος αὐτοῦ ἐπελθὼν νικήσῃ αὐτόν, τὴν πανοπλίαν αὐτοῦ αἴρει ἐφ’ ᾗ ἐπεποίθει, καὶ τὰ σκῦλα αὐτοῦ διαδίδωσιν. epan de ischyroteros aytoy epelthōn nikēsē ayton, tēn panoplian aytoy airei eph’ hē epepoithei, kai ta skyla aytoy diadidōsin.
23 ὁ μὴ ὢν μετ’ ἐμοῦ κατ’ ἐμοῦ ἐστιν, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ’ ἐμοῦ σκορπίζει. ho mē ōn met’ emoy kat’ emoy estin, kai ho mē synagōn met’ emoy skorpizei.
24 Ὅταν τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, διέρχεται δι’ ἀνύδρων τόπων ζητοῦν ἀνάπαυσιν, καὶ μὴ εὑρίσκον, λέγει· ὑποστρέψω εἰς τὸν οἶκόν μου ὅθεν ἐξῆλθον· hotan to akatharton pneyma exelthē apo toy anthrōpoy, dierchetai di’ anydrōn topōn zētoyn anapaysin, kai mē ehyriskon, legei· hypostrepsō eis ton oikon moy hothen exēlthon·
25 καὶ ἐλθὸν εὑρίσκει σεσαρωμένον καὶ κεκοσμημένον. kai elthon ehyriskei sesarōmenon kai kekosmēmenon.
26 τότε πορεύεται καὶ παραλαμβάνει ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ ἑπτά, καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ, καὶ γίνεται τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χείρονα τῶν πρώτων. tote poreyetai kai paralambanei hetera pneymata ponērotera heaytoy hepta, kai eiselthonta katoikei ekei, kai ginetai ta eschata toy anthrōpoy ekeinoy cheirona tōn prōtōn.
27 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα ἐπάρασά τις φωνὴν γυνὴ ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ· μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας. egeneto de en tō legein ayton tayta eparasa tis phōnēn gynē ek toy ochloy eipen aytō· makaria hē koilia hē bastasasa se kai mastoi ohys ethēlasas.
28 αὐτὸς δὲ εἶπεν· μενοῦν μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ φυλάσσοντες. aytos de eipen· menoyn makarioi ohi akoyontes ton logon toy theoy kai phylassontes.
29 Τῶν δὲ ὄχλων ἐπαθροιζομένων ἤρξατο λέγειν· ἡ γενεὰ αὕτη γενεὰ πονηρά ἐστιν· σημεῖον ζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ. tōn de ochlōn epathroizomenōn ērxato legein· hē genea ahytē genea ponēra estin· sēmeion zētei, kai sēmeion oy dothēsetai aytē ei mē to sēmeion iōna.
30 καθὼς γὰρ ἐγένετο Ἰωνᾶς τοῖς Νινευείταις σημεῖον, οὕτως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου τῇ γενεᾷ ταύτῃ. kathōs gar egeneto iōnas tois nineyeitais sēmeion, ohytōs estai kai ho yhios toy anthrōpoy tē genea taytē.
31 βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῶν ἀνδρῶν τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινεῖ αὐτούς· ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τὴν σοφίαν Σολομῶνος, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Σολομῶνος ὧδε. basilissa notoy egerthēsetai en tē krisei meta tōn andrōn tēs geneas taytēs kai katakrinei aytoys· hoti ēlthen ek tōn peratōn tēs gēs akoysai tēn sophian solomōnos, kai idoy pleion solomōnos hōde.
32 ἄνδρες Νινευεῖται ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν· ὅτι μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε. andres nineyeitai anastēsontai en tē krisei meta tēs geneas taytēs kai katakrinoysin aytēn· hoti metenoēsan eis to kērygma iōna, kai idoy pleion iōna hōde.
33 Οὐδεὶς λύχνον ἅψας εἰς κρύπτην τίθησιν οὐδὲ ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, ἵνα οἱ εἰσπορευόμενοι τὸ φέγγος βλέπωσιν. oydeis lychnon hapsas eis kryptēn tithēsin oyde hypo ton modion, all’ epi tēn lychnian, hina ohi eisporeyomenoi to pheggos blepōsin.
34 ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός σου. ὅταν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, καὶ ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἐστιν· ἐπὰν δὲ πονηρὸς ᾖ, καὶ τὸ σῶμά σου σκοτεινόν. ho lychnos toy sōmatos estin ho ophthalmos soy. hotan ho ophthalmos soy haploys ē, kai holon to sōma soy phōteinon estin· epan de ponēros ē, kai to sōma soy skoteinon.
35 σκόπει οὖν μὴ τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστίν. skopei oyn mē to phōs to en soi skotos estin.
36 εἰ οὖν τὸ σῶμά σου ὅλον φωτεινόν, μὴ ἔχον τι μέρος σκοτεινόν, ἔσται φωτεινὸν ὅλον ὡς ὅταν ὁ λύχνος τῇ ἀστραπῇ φωτίζῃ σε. ei oyn to sōma soy holon phōteinon, mē echon ti meros skoteinon, estai phōteinon holon hōs hotan ho lychnos tē astrapē phōtizē se.
37 Ἐν δὲ τῷ λαλῆσαι ἐρωτᾷ αὐτὸν Φαρισαῖος ὅπως ἀριστήσῃ παρ’ αὐτῷ· εἰσελθὼν δὲ ἀνέπεσεν. en de tō lalēsai erōta ayton pharisaios hopōs aristēsē par’ aytō· eiselthōn de anepesen.
38 ὁ δὲ Φαρισαῖος ἰδὼν ἐθαύμασεν ὅτι οὐ πρῶτον ἐβαπτίσθη πρὸ τοῦ ἀρίστου. ho de pharisaios idōn ethaymasen hoti oy prōton ebaptisthē pro toy aristoy.
39 εἶπεν δὲ ὁ κύριος πρὸς αὐτόν· νῦν ὑμεῖς οἱ Φαρισαῖοι τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τοῦ πίνακος καθαρίζετε, τὸ δὲ ἔσωθεν ὑμῶν γέμει ἁρπαγῆς καὶ πονηρίας. eipen de ho kyrios pros ayton· nyn hymeis ohi pharisaioi to exōthen toy potērioy kai toy pinakos katharizete, to de esōthen hymōn gemei harpagēs kai ponērias.
40 ἄφρονες, οὐχ ὁ ποιήσας τὸ ἔξωθεν καὶ τὸ ἔσωθεν ἐποίησεν; aphrones, oych ho poiēsas to exōthen kai to esōthen epoiēsen ;
41 πλὴν τὰ ἐνόντα δότε ἐλεημοσύνην, καὶ ἰδοὺ πάντα καθαρὰ ὑμῖν ἐστιν. plēn ta enonta dote eleēmosynēn, kai idoy panta kathara hymin estin.
42 ἀλλὰ οὐαὶ ὑμῖν τοῖς Φαρισαίοις, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ πήγανον καὶ πᾶν λάχανον, καὶ παρέρχεσθε τὴν κρίσιν καὶ τὴν ἀγάπην τοῦ θεοῦ· ταῦτα ἔδει ποιῆσαι κἀκεῖνα μὴ παρεῖναι. alla oyai hymin tois pharisaiois, hoti apodekatoyte to hēdyosmon kai to pēganon kai pan lachanon, kai parerchesthe tēn krisin kai tēn agapēn toy theoy· tayta edei poiēsai kakeina mē pareinai.
43 οὐαὶ ὑμῖν τοῖς Φαρισαίοις, ὅτι ἀγαπᾶτε τὴν πρωτοκαθεδρίαν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς. oyai hymin tois pharisaiois, hoti agapate tēn prōtokathedrian en tais synagōgais kai toys aspasmoys en tais agorais.
44 οὐαὶ ὑμῖν, ὅτι ἐστὲ ὡς τὰ μνημεῖα τὰ ἄδηλα, καὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ περιπατοῦντες ἐπάνω οὐκ οἴδασιν. oyai hymin, hoti este hōs ta mnēmeia ta adēla, kai ohi anthrōpoi ohi peripatoyntes epanō oyk oidasin.
45 Ἀποκριθεὶς δέ τις τῶν νομικῶν λέγει αὐτῷ· διδάσκαλε, ταῦτα λέγων καὶ ἡμᾶς ὑβρίζεις. apokritheis de tis tōn nomikōn legei aytō· didaskale, tayta legōn kai hēmas hybrizeis.
46 ὁ δὲ εἶπεν· καὶ ὑμῖν τοῖς νομικοῖς οὐαί, ὅτι φορτίζετε τοὺς ἀνθρώπους φορτία δυσβάστακτα, καὶ αὐτοὶ ἑνὶ τῶν δακτύλων ὑμῶν οὐ προσψαύετε τοῖς φορτίοις. ho de eipen· kai hymin tois nomikois oyai, hoti phortizete toys anthrōpoys phortia dysbastakta, kai aytoi heni tōn daktylōn hymōn oy prospsayete tois phortiois.
47 οὐαὶ ὑμῖν, ὅτι οἰκοδομεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν προφητῶν, καὶ οἱ πατέρες ὑμῶν ἀπέκτειναν αὐτούς. oyai hymin, hoti oikodomeite ta mnēmeia tōn prophētōn, kai ohi pateres hymōn apekteinan aytoys.
48 ἄρα μάρτυρές ἐστε καὶ συνευδοκεῖτε τοῖς ἔργοις τῶν πατέρων ὑμῶν, ὅτι αὐτοὶ μὲν ἀπέκτειναν αὐτοὺς ὑμεῖς δὲ οἰκοδομεῖτε. ara martyres este kai syneydokeite tois ergois tōn paterōn hymōn, hoti aytoi men apekteinan aytoys hymeis de oikodomeite.
49 διὰ τοῦτο καὶ ἡ σοφία τοῦ θεοῦ εἶπεν· ἀποστελῶ εἰς αὐτοὺς προφήτας καὶ ἀποστόλους, καὶ ἐξ αὐτῶν ἀποκτενοῦσιν καὶ ἐκδιώξουσιν, dia toyto kai hē sophia toy theoy eipen· apostelō eis aytoys prophētas kai apostoloys, kai ex aytōn apoktenoysin kai ekdiōxoysin,
50 ἵνα ἐκζητηθῇ τὸ αἷμα πάντων τῶν προφητῶν τὸ ἐκχυννόμενον ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης, hina ekzētēthē to ahima pantōn tōn prophētōn to ekchynnomenon apo katabolēs kosmoy apo tēs geneas taytēs,
51 ἀπὸ αἵματος Ἄβελ ἕως αἵματος Ζαχαρίου τοῦ ἀπολομένου μεταξὺ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τοῦ οἴκου· ναί λέγω ὑμῖν, ἐκζητηθήσεται ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης. apo ahimatos abel heōs ahimatos zacharioy toy apolomenoy metaxy toy thysiastērioy kai toy oikoy· nai legō hymin, ekzētēthēsetai apo tēs geneas taytēs.
52 οὐαὶ ὑμῖν τοῖς νομικοῖς, ὅτι ἤρατε τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως· αὐτοὶ οὐκ εἰσήλθατε καὶ τοὺς εἰσερχομένους ἐκωλύσατε. oyai hymin tois nomikois, hoti ērate tēn kleida tēs gnōseōs· aytoi oyk eisēlthate kai toys eiserchomenoys ekōlysate.
53 Κἀκεῖθεν ἐξελθόντος αὐτοῦ ἤρξαντο οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι δεινῶς ἐνέχειν καὶ ἀποστοματίζειν αὐτὸν περὶ πλειόνων, kakeithen exelthontos aytoy ērxanto ohi grammateis kai ohi pharisaioi deinōs enechein kai apostomatizein ayton peri pleionōn,
54 ἐνεδρεύοντες, θηρεῦσαί τι ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ. enedreyontes, thēreysai ti ek toy stomatos aytoy.