1 Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ λέγοντες· τίς ἄρα μείζων ἐστὶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν; en ekeinē tē hōra prosēlthon ohi mathētai tō iēsoy legontes· tis ara meizōn estin en tē basileia tōn oyranōn ;
2 καὶ προσκαλεσάμενος παιδίον ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῶν kai proskalesamenos paidion estēsen ayto en mesō aytōn
3 καὶ εἶπεν· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. kai eipen· amēn legō hymin, ean mē straphēte kai genēsthe hōs ta paidia, oy mē eiselthēte eis tēn basileian tōn oyranōn.
4 ὅστις οὖν ταπεινώσει ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτός ἐστιν ὁ μείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. hostis oyn tapeinōsei heayton hōs to paidion toyto, ohytos estin ho meizōn en tē basileia tōn oyranōn.
5 καὶ ὃς ἐὰν δέξηται ἓν παιδίον τοιοῦτο ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται. kai hos ean dexētai hen paidion toioyto epi tō onomati moy, eme dechetai.
6 ὃς δ’ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης. hos d’ an skandalisē hena tōn mikrōn toytōn tōn pisteyontōn eis eme, sympherei aytō hina kremasthē mylos onikos peri ton trachēlon aytoy kai katapontisthē en tō pelagei tēs thalassēs.
7 Οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἀπὸ τῶν σκανδάλων· ἀνάγκη γὰρ ἐστιν ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα, πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ δι’ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται. oyai tō kosmō apo tōn skandalōn· anagkē gar estin elthein ta skandala, plēn oyai tō anthrōpō di’ ohy to skandalon erchetai.
8 εἰ δὲ ἡ χείρ σου ἢ ὁ πούς σου σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν κυλλὸν ἢ χωλόν, ἢ δύο χεῖρας ἢ δύο πόδας ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. ei de hē cheir soy ē ho poys soy skandalizei se, ekkopson ayton kai bale apo soy· kalon soi estin eiselthein eis tēn zōēn kyllon ē chōlon, ē dyo cheiras ē dyo podas echonta blēthēnai eis to pyr to aiōnion.
9 καὶ εἰ ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν μονόφθαλμον εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός. kai ei ho ophthalmos soy skandalizei se, exele ayton kai bale apo soy· kalon soi estin monophthalmon eis tēn zōēn eiselthein, ē dyo ophthalmoys echonta blēthēnai eis tēn geennan toy pyros.
10 Ὁρᾶτε μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τούτων· λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς διὰ παντὸς βλέπουσιν τὸ πρόσωπον τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. horate mē kataphronēsēte henos tōn mikrōn toytōn· legō gar hymin hoti ohi aggeloi aytōn en oyranois dia pantos blepoysin to prosōpon toy patros moy toy en oyranois.
11 Ce verset est absent du texte de cette édition.
12 Τί ὑμῖν δοκεῖ; ἐὰν γένηταί τινι ἀνθρώπῳ ἑκατὸν πρόβατα καὶ πλανηθῇ ἓν ἐξ αὐτῶν, οὐχὶ ἀφεὶς τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα ἐπὶ τὰ ὄρη πορευθεὶς ζητεῖ τὸ πλανώμενον; ti hymin dokei ; ean genētai tini anthrōpō hekaton probata kai planēthē hen ex aytōn, oychi apheis ta enenēkonta ennea epi ta orē poreytheis zētei to planōmenon ;
13 καὶ ἐὰν γένηται εὑρεῖν αὐτό, ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι χαίρει ἐπ’ αὐτῷ μᾶλλον ἢ ἐπὶ τοῖς ἐνενήκοντα ἐννέα τοῖς μὴ πεπλανημένοις. kai ean genētai ehyrein ayto, amēn legō hymin hoti chairei ep’ aytō mallon ē epi tois enenēkonta ennea tois mē peplanēmenois.
14 οὕτως οὐκ ἔστιν θέλημα ἔμπροσθεν τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μικρῶν τούτων. ohytōs oyk estin thelēma emprosthen toy patros hymōn toy en oyranois hina apolētai hen tōn mikrōn toytōn.
15 Ἐὰν δὲ ἁμαρτήσῃ ὁ ἀδελφός σου, ὕπαγε ἔλεγξον αὐτὸν μεταξὺ σοῦ καὶ αὐτοῦ μόνου· ἐάν σου ἀκούσῃ, ἐκέρδησας τὸν ἀδελφόν σου. ean de hamartēsē ho adelphos soy, hypage elegxon ayton metaxy soy kai aytoy monoy· ean soy akoysē, ekerdēsas ton adelphon soy.
16 ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσῃ, παράλαβε μετὰ σεαυτοῦ ἔτι ἕνα ἢ δύο, ἵνα ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων ἢ τριῶν σταθῇ πᾶν ῥῆμα. ean de mē akoysē, paralabe meta seaytoy eti hena ē dyo, hina epi stomatos dyo martyrōn ē triōn stathē pan hrēma.
17 ἐὰν δὲ παρακούσῃ αὐτῶν, εἰπὸν τῇ ἐκκλησίᾳ· ἐὰν δὲ καὶ τῆς ἐκκλησίας παρακούσῃ, ἔστω σοι ὥσπερ ὁ ἐθνικὸς καὶ ὁ τελώνης. ean de parakoysē aytōn, eipon tē ekklēsia· ean de kai tēs ekklēsias parakoysē, estō soi hōsper ho ethnikos kai ho telōnēs.
18 Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅσα ἐὰν δήσητε ἐπὶ τῆς γῆς ἔσται δεδεμένα ἐν οὐρανῷ καὶ ὅσα ἐὰν λύσητε ἐπὶ τῆς γῆς ἔσται λελυμένα ἐν οὐρανῷ. amēn legō hymin, hosa ean dēsēte epi tēs gēs estai dedemena en oyranō kai hosa ean lysēte epi tēs gēs estai lelymena en oyranō.
19 Πάλιν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐὰν δύο συμφωνήσουσιν ἐξ ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς περὶ παντὸς πράγματος οὗ ἐὰν αἰτήσωνται, γενήσεται αὐτοῖς παρὰ τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. palin legō hymin hoti ean dyo symphōnēsoysin ex hymōn epi tēs gēs peri pantos pragmatos ohy ean aitēsōntai, genēsetai aytois para toy patros moy toy en oyranois.
20 οὗ γάρ εἰσιν δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν. ohy gar eisin dyo ē treis synēgmenoi eis to emon onoma, ekei eimi en mesō aytōn.
21 Τότε προσελθὼν ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ· κύριε, ποσάκις ἁμαρτήσει εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελφός μου καὶ ἀφήσω αὐτῷ; ἕως ἑπτάκις; tote proselthōn ho petros eipen aytō· kyrie, posakis hamartēsei eis eme ho adelphos moy kai aphēsō aytō ; heōs heptakis ;
22 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις, ἀλλ’ ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτά. legei aytō ho iēsoys· oy legō soi heōs heptakis, all’ heōs hebdomēkontakis hepta.
23 διὰ τοῦτο ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὃς ἠθέλησεν συνᾶραι λόγον μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ. dia toyto hōmoiōthē hē basileia tōn oyranōn anthrōpō basilei, hos ēthelēsen synarai logon meta tōn doylōn aytoy.
24 ἀρξαμένου δὲ αὐτοῦ συναίρειν προσηνέχθη εἷς αὐτῷ ὀφειλέτης μυρίων ταλάντων. arxamenoy de aytoy synairein prosēnechthē ehis aytō opheiletēs myriōn talantōn.
25 μὴ ἔχοντος δὲ αὐτοῦ ἀποδοῦναι, ἐκέλευσεν αὐτὸν ὁ κύριος πραθῆναι καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τὰ τέκνα καὶ πάντα ὅσα εἶχεν, καὶ ἀποδοθῆναι. mē echontos de aytoy apodoynai, ekeleysen ayton ho kyrios prathēnai kai tēn gynaika kai ta tekna kai panta hosa eichen, kai apodothēnai.
26 πεσὼν οὖν ὁ δοῦλος ἐκεῖνος προσεκύνει αὐτῷ λέγων· μακροθύμησον ἐπ’ ἐμοί, καὶ πάντα ἀποδώσω σοι. pesōn oyn ho doylos ekeinos prosekynei aytō legōn· makrothymēson ep’ emoi, kai panta apodōsō soi.
27 σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἀπέλυσεν αὐτόν, καὶ τὸ δάνειον ἀφῆκεν αὐτῷ. splagchnistheis de ho kyrios toy doyloy ekeinoy apelysen ayton, kai to daneion aphēken aytō.
28 ἐξελθὼν δὲ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος εὗρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ ὃς ὤφειλεν αὐτῷ ἑκατὸν δηνάρια, καὶ κρατήσας αὐτὸν ἔπνιγεν λέγων· ἀπόδος εἴ τι ὀφείλεις. exelthōn de ho doylos ekeinos ehyren hena tōn syndoylōn aytoy hos ōpheilen aytō hekaton dēnaria, kai kratēsas ayton epnigen legōn· apodos ei ti opheileis.
29 πεσὼν οὖν ὁ σύνδουλος αὐτοῦ παρεκάλει αὐτὸν λέγων, μακροθύμησον ἐπ’ ἐμοί, καὶ ἀποδώσω σοι. pesōn oyn ho syndoylos aytoy parekalei ayton legōn, makrothymēson ep’ emoi, kai apodōsō soi.
30 ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν, ἀλλὰ ἀπελθὼν ἔβαλεν αὐτὸν εἰς φυλακὴν ἕως ἀποδῷ τὸ ὀφειλόμενον. ho de oyk ēthelen, alla apelthōn ebalen ayton eis phylakēn heōs apodō to opheilomenon.
31 ἰδόντες οὖν οἱ σύνδουλοι αὐτοῦ τὰ γενόμενα ἐλυπήθησαν σφόδρα, καὶ ἐλθόντες διεσάφησαν τῷ κυρίῳ ἑαυτῶν πάντα τὰ γενόμενα. idontes oyn ohi syndoyloi aytoy ta genomena elypēthēsan sphodra, kai elthontes diesaphēsan tō kyriō heaytōn panta ta genomena.
32 τότε προσκαλεσάμενος αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ λέγει αὐτῷ· δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τὴν ὀφειλὴν ἐκείνην ἀφῆκά σοι, ἐπεὶ παρεκάλεσάς με· tote proskalesamenos ayton ho kyrios aytoy legei aytō· doyle ponēre, pasan tēn opheilēn ekeinēn aphēka soi, epei parekalesas me·
33 οὐκ ἔδει καὶ σὲ ἐλεῆσαι τὸν σύνδουλόν σου, ὡς κἀγὼ σὲ ἠλέησα; oyk edei kai se eleēsai ton syndoylon soy, hōs kagō se ēleēsa ;
34 καὶ ὀργισθεὶς ὁ κύριος αὐτοῦ παρέδωκεν αὐτὸν τοῖς βασανισταῖς ἕως οὗ ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον αὐτῷ. kai orgistheis ho kyrios aytoy paredōken ayton tois basanistais heōs ohy apodō pan to opheilomenon aytō.
35 οὕτως καὶ ὁ πατήρ μου ὁ οὐράνιος ποιήσει ὑμῖν, ἐὰν μὴ ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν. ohytōs kai ho patēr moy ho oyranios poiēsei hymin, ean mē aphēte hekastos tō adelphō aytoy apo tōn kardiōn hymōn.