1 Ὄφελον ἀνείχεσθέ μου μικρόν τι ἀφροσύνης· ἀλλὰ καὶ ἀνέχεσθέ μου. ophelon aneichesthe moy mikron ti aphrosynēs· alla kai anechesthe moy.
2 ζηλῶ γὰρ ὑμᾶς θεοῦ ζήλῳ, ἡρμοσάμην γὰρ ὑμᾶς ἑνὶ ἀνδρὶ παρθένον ἁγνὴν παραστῆσαι τῷ Χριστῷ· zēlō gar hymas theoy zēlō, hērmosamēn gar hymas heni andri parthenon hagnēn parastēsai tō christō·
3 φοβοῦμαι δὲ μήπως, ὡς ὁ ὄφις ἐξηπάτησεν Εὔαν ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτοῦ, φθαρῇ τὰ νοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἁπλότητος τῆς εἰς Χριστόν. phoboymai de mēpōs, hōs ho ophis exēpatēsen eyan en tē panoyrgia aytoy, phtharē ta noēmata hymōn apo tēs haplotētos tēs eis christon.
4 εἰ μὲν γὰρ ὁ ἐρχόμενος ἄλλον Ἰησοῦν κηρύσσει ὃν οὐκ ἐκηρύξαμεν, ἢ πνεῦμα ἕτερον λαμβάνετε ὃ οὐκ ἐλάβετε, ἢ εὐαγγέλιον ἕτερον ὃ οὐκ ἐδέξασθε, καλῶς ἀνέχεσθε. ei men gar ho erchomenos allon iēsoyn kēryssei hon oyk ekēryxamen, ē pneyma heteron lambanete ho oyk elabete, ē eyaggelion heteron ho oyk edexasthe, kalōs anechesthe.
5 λογίζομαι γὰρ μηδὲν ὑστερηκέναι τῶν ὑπερλίαν ἀποστόλων· logizomai gar mēden hysterēkenai tōn hyperlian apostolōn·
6 εἰ δὲ καὶ ἰδιώτης τῷ λόγῳ, ἀλλ’ οὐ τῇ γνώσει, ἀλλ’ ἐν παντὶ φανερώσαντες ἐν πᾶσιν εἰς ὑμᾶς. ei de kai idiōtēs tō logō, all’ oy tē gnōsei, all’ en panti phanerōsantes en pasin eis hymas.
7 ἢ ἁμαρτίαν ἐποίησα ἐμαυτὸν ταπεινῶν ἵνα ὑμεῖς ὑψωθῆτε, ὅτι δωρεὰν τὸ τοῦ θεοῦ εὐαγγέλιον εὐηγγελισάμην ὑμῖν; ē hamartian epoiēsa emayton tapeinōn hina hymeis hypsōthēte, hoti dōrean to toy theoy eyaggelion eyēggelisamēn hymin ;
8 ἄλλας ἐκκλησίας ἐσύλησα λαβὼν ὀψώνιον πρὸς τὴν ὑμῶν διακονίαν, καὶ παρὼν πρὸς ὑμᾶς καὶ ὑστερηθεὶς οὐ κατενάρκησα οὐθενός· allas ekklēsias esylēsa labōn opsōnion pros tēn hymōn diakonian, kai parōn pros hymas kai hysterētheis oy katenarkēsa oythenos·
9 τὸ γὰρ ὑστέρημά μου προσανεπλήρωσαν οἱ ἀδελφοὶ ἐλθόντες ἀπὸ Μακεδονίας· καὶ ἐν παντὶ ἀβαρῆ ἐμαυτὸν ὑμῖν ἐτήρησα καὶ τηρήσω. to gar hysterēma moy prosaneplērōsan ohi adelphoi elthontes apo makedonias· kai en panti abarē emayton hymin etērēsa kai tērēsō.
10 ἔστιν ἀλήθεια Χριστοῦ ἐν ἐμοὶ ὅτι ἡ καύχησις αὕτη οὐ φραγήσεται εἰς ἐμὲ ἐν τοῖς κλίμασιν τῆς Ἀχαΐας. estin alētheia christoy en emoi hoti hē kaychēsis ahytē oy phragēsetai eis eme en tois klimasin tēs achaias.
11 διατί; ὅτι οὐκ ἀγαπῶ ὑμᾶς; ὁ θεὸς οἶδεν. diati ; hoti oyk agapō hymas ; ho theos oiden.
12 ὃ δὲ ποιῶ καὶ ποιήσω, ἵνα ἐκκόψω τὴν ἀφορμὴν τῶν θελόντων ἀφορμήν, ἵνα ἐν ᾧ καυχῶνται εὑρεθῶσιν καθὼς καὶ ἡμεῖς. ho de poiō kai poiēsō, hina ekkopsō tēn aphormēn tōn thelontōn aphormēn, hina en hō kaychōntai ehyrethōsin kathōs kai hēmeis.
13 οἱ γὰρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ. ohi gar toioytoi pseydapostoloi, ergatai dolioi, metaschēmatizomenoi eis apostoloys christoy.
14 καὶ οὐ θαῦμα, αὐτὸς γὰρ ὁ σατανᾶς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός. kai oy thayma, aytos gar ho satanas metaschēmatizetai eis aggelon phōtos.
15 οὐ μέγα οὖν εἰ καὶ οἱ διάκονοι αὐτοῦ μετασχηματίζονται ὡς διάκονοι δικαιοσύνης· ὧν τὸ τέλος ἔσται κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν. oy mega oyn ei kai ohi diakonoi aytoy metaschēmatizontai hōs diakonoi dikaiosynēs· hōn to telos estai kata ta erga aytōn.
16 Πάλιν λέγω, μή τίς με δόξῃ ἄφρονα εἶναι· εἰ δὲ μήγε, κἂν ὡς ἄφρονα δέξασθέ με, ἵνα κἀγὼ μικρόν τι καυχήσωμαι. palin legō, mē tis me doxē aphrona einai· ei de mēge, kan hōs aphrona dexasthe me, hina kagō mikron ti kaychēsōmai.
17 ὃ λαλῶ οὐ κατὰ κύριον λαλῶ, ἀλλ’ ὡς ἐν ἀφροσύνῃ, ἐν ταύτῃ τῇ ὑποστάσει τῆς καυχήσεως. ho lalō oy kata kyrion lalō, all’ hōs en aphrosynē, en taytē tē hypostasei tēs kaychēseōs.
18 ἐπεὶ πολλοὶ καυχῶνται κατὰ σάρκα, κἀγὼ καυχήσομαι. epei polloi kaychōntai kata sarka, kagō kaychēsomai.
19 ἡδέως γὰρ ἀνέχεσθε τῶν ἀφρόνων φρόνιμοι ὄντες· hēdeōs gar anechesthe tōn aphronōn phronimoi ontes·
20 ἀνέχεσθε γὰρ εἴ τις ὑμᾶς καταδουλοῖ, εἴ τις κατεσθίει, εἴ τις λαμβάνει, εἴ τις ἐπαίρεται, εἴ τις εἰς πρόσωπον ὑμᾶς δέρει. anechesthe gar ei tis hymas katadoyloi, ei tis katesthiei, ei tis lambanei, ei tis epairetai, ei tis eis prosōpon hymas derei.
21 κατὰ ἀτιμίαν λέγω, ὡς ὅτι ἡμεῖς ἠσθενήκαμεν· ἐν ᾧ δ’ ἄν τις τολμᾷ, ἐν ἀφροσύνῃ λέγω, τολμῶ κἀγώ. kata atimian legō, hōs hoti hēmeis ēsthenēkamen· en hō d’ an tis tolma, en aphrosynē legō, tolmō kagō.
22 Ἑβραῖοί εἰσιν; κἀγώ. Ἰσραηλεῖταί εἰσιν; κἀγώ. σπέρμα Ἀβραάμ εἰσιν; κἀγώ. hebraioi eisin ; kagō. israēleitai eisin ; kagō. sperma abraam eisin ; kagō.
23 διάκονοι Χριστοῦ εἰσιν; παραφρονῶν λαλῶ, ὑπὲρ ἐγώ· ἐν κόποις περισσοτέρως, ἐν πληγαῖς περισσοτέρως, ἐν φυλακαῖς ὑπερβαλλόντως, ἐν θανάτοις πολλάκις· diakonoi christoy eisin ; paraphronōn lalō, hyper egō· en kopois perissoterōs, en plēgais perissoterōs, en phylakais hyperballontōs, en thanatois pollakis·
24 ὑπὸ Ἰουδαίων πεντάκις τεσσεράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον, hypo ioydaiōn pentakis tesserakonta para mian elabon,
25 τρὶς ἐραβδίσθην, ἅπαξ ἐλιθάσθην, τρὶς ἐναυάγησα, νυχθήμερον ἐν τῷ βυθῷ πεποίηκα· tris erabdisthēn, hapax elithasthēn, tris enayagēsa, nychthēmeron en tō bythō pepoiēka·
26 ὁδοιπορίαις πολλάκις, κινδύνοις ποταμῶν, κινδύνοις λῃστῶν, κινδύνοις ἐκ γένους, κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει, κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ, κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ, κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις, hodoiporiais pollakis, kindynois potamōn, kindynois lēstōn, kindynois ek genoys, kindynois ex ethnōn, kindynois en polei, kindynois en erēmia, kindynois en thalassē, kindynois en pseydadelphois,
27 κόπῳ καὶ μόχθῳ, ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις, ἐν λιμῷ καὶ δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι· kopō kai mochthō, en agrypniais pollakis, en limō kai dipsei, en nēsteiais pollakis, en psychei kai gymnotēti·
28 χωρὶς τῶν παρεκτὸς ἡ ἐπίστασίς μοι ἡ καθ’ ἡμέραν, ἡ μέριμνα πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν. chōris tōn parektos hē epistasis moi hē kath’ hēmeran, hē merimna pasōn tōn ekklēsiōn.
29 τίς ἀσθενεῖ, καὶ οὐκ ἀσθενῶ; τίς σκανδαλίζεται, καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι; tis asthenei, kai oyk asthenō ; tis skandalizetai, kai oyk egō pyroymai ;
30 εἰ καυχᾶσθαι δεῖ, τὰ τῆς ἀσθενείας μου καυχήσομαι. ei kaychasthai dei, ta tēs astheneias moy kaychēsomai.
31 ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ οἶδεν, ὁ ὢν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας, ὅτι οὐ ψεύδομαι. ho theos kai patēr toy kyrioy iēsoy oiden, ho ōn eylogētos eis toys aiōnas, hoti oy pseydomai.
32 ἐν Δαμασκῷ ὁ ἐθνάρχης Ἁρέτα τοῦ βασιλέως ἐφρούρει τὴν πόλιν Δαμασκηνῶν πιάσαι με, en damaskō ho ethnarchēs hareta toy basileōs ephroyrei tēn polin damaskēnōn piasai me,
33 καὶ διὰ θυρίδος ἐν σαργάνῃ ἐχαλάσθην διὰ τοῦ τείχους καὶ ἐξέφυγον τὰς χεῖρας αὐτοῦ. kai dia thyridos en sarganē echalasthēn dia toy teichoys kai exephygon tas cheiras aytoy.