1 Ἐρωτῶμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ὑπὲρ τῆς παρουσίας τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡμῶν ἐπισυναγωγῆς ἐπ’ αὐτόν, erōtōmen de hymas, adelphoi, hyper tēs paroysias toy kyrioy hēmōn iēsoy christoy kai hēmōn episynagōgēs ep’ ayton,
2 εἰς τὸ μὴ ταχέως σαλευθῆναι ὑμᾶς ἀπὸ τοῦ νοὸς μηδὲ θροεῖσθαι μήτε διὰ πνεύματος μήτε διὰ λόγου μήτε δι’ ἐπιστολῆς ὡς δι’ ἡμῶν, ὡς ὅτι ἐνέστηκεν ἡ ἡμέρα τοῦ κυρίου. eis to mē tacheōs saleythēnai hymas apo toy noos mēde throeisthai mēte dia pneymatos mēte dia logoy mēte di’ epistolēs hōs di’ hēmōn, hōs hoti enestēken hē hēmera toy kyrioy.
3 μή τις ὑμᾶς ἐξαπατήσῃ κατὰ μηδένα τρόπον· ὅτι ἐὰν μὴ ἔλθῃ ἡ ἀποστασία πρῶτον καὶ ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀνομίας, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, mē tis hymas exapatēsē kata mēdena tropon· hoti ean mē elthē hē apostasia prōton kai apokalyphthē ho anthrōpos tēs anomias, ho yhios tēs apōleias,
4 ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον θεὸν ἢ σέβασμα, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ καθίσαι, ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἔστιν θεός. ho antikeimenos kai hyperairomenos epi panta legomenon theon ē sebasma, hōste ayton eis ton naon toy theoy kathisai, apodeiknynta heayton hoti estin theos.
5 Οὐ μνημονεύετε ὅτι ἔτι ὢν πρὸς ὑμᾶς ταῦτα ἔλεγον ὑμῖν; oy mnēmoneyete hoti eti ōn pros hymas tayta elegon hymin ;
6 καὶ νῦν τὸ κατέχον οἴδατε, εἰς τὸ ἀποκαλυφθῆναι αὐτὸν ἐν τῷ αὐτοῦ καιρῷ. kai nyn to katechon oidate, eis to apokalyphthēnai ayton en tō aytoy kairō.
7 τὸ γὰρ μυστήριον ἤδη ἐνεργεῖται τῆς ἀνομίας· μόνον ὁ κατέχων ἄρτι ἕως ἐκ μέσου γένηται. to gar mystērion ēdē energeitai tēs anomias· monon ho katechōn arti heōs ek mesoy genētai.
8 καὶ τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος, ὃν ὁ κύριος Ἰησοῦς ἀνελεῖ τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ καὶ καταργήσει τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς παρουσίας αὐτοῦ, kai tote apokalyphthēsetai ho anomos, hon ho kyrios iēsoys anelei tō pneymati toy stomatos aytoy kai katargēsei tē epiphaneia tēs paroysias aytoy,
9 οὗ ἐστιν ἡ παρουσία κατ’ ἐνέργειαν τοῦ σατανᾶ ἐν πάσῃ δυνάμει καὶ σημείοις καὶ τέρασιν ψεύδους ohy estin hē paroysia kat’ energeian toy satana en pasē dynamei kai sēmeiois kai terasin pseydoys
10 καὶ ἐν πάσῃ ἀπάτῃ ἀδικίας τοῖς ἀπολλυμένοις, ἀνθ’ ὧν τὴν ἀγάπην τῆς ἀληθείας οὐκ ἐδέξαντο εἰς τὸ σωθῆναι αὐτούς. kai en pasē apatē adikias tois apollymenois, anth’ hōn tēn agapēn tēs alētheias oyk edexanto eis to sōthēnai aytoys.
11 καὶ διὰ τοῦτο πέμπει αὐτοῖς ὁ θεὸς ἐνέργειαν πλάνης εἰς τὸ πιστεῦσαι αὐτοὺς τῷ ψεύδει, kai dia toyto pempei aytois ho theos energeian planēs eis to pisteysai aytoys tō pseydei,
12 ἵνα κριθῶσιν ἅπαντες οἱ μὴ πιστεύσαντες τῇ ἀληθείᾳ ἀλλὰ εὐδοκήσαντες τῇ ἀδικίᾳ. hina krithōsin hapantes ohi mē pisteysantes tē alētheia alla eydokēsantes tē adikia.
13 Ἡμεῖς δὲ ὀφείλομεν εὐχαριστεῖν τῷ θεῷ πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ κυρίου, ὅτι εἵλατο ὑμᾶς ὁ θεὸς ἀπ’ ἀρχῆς εἰς σωτηρίαν ἐν ἁγιασμῷ πνεύματος καὶ πίστει ἀληθείας, hēmeis de opheilomen eycharistein tō theō pantote peri hymōn, adelphoi ēgapēmenoi hypo kyrioy, hoti ehilato hymas ho theos ap’ archēs eis sōtērian en hagiasmō pneymatos kai pistei alētheias,
14 εἰς ὃ καὶ ἐκάλεσεν ὑμᾶς διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἡμῶν, εἰς περιποίησιν δόξης τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. eis ho kai ekalesen hymas dia toy eyaggelioy hēmōn, eis peripoiēsin doxēs toy kyrioy hēmōn iēsoy christoy.
15 ἄρα οὖν, ἀδελφοί, στήκετε, καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἃς ἐδιδάχθητε εἴτε διὰ λόγου εἴτε δι’ ἐπιστολῆς ἡμῶν. ara oyn, adelphoi, stēkete, kai krateite tas paradoseis has edidachthēte eite dia logoy eite di’ epistolēs hēmōn.
16 αὐτὸς δὲ ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ὁ θεὸς ὁ πατὴρ ἡμῶν, ὁ ἀγαπήσας ἡμᾶς καὶ δοὺς παράκλησιν αἰωνίαν καὶ ἐλπίδα ἀγαθὴν ἐν χάριτι, aytos de ho kyrios hēmōn iēsoys christos kai ho theos ho patēr hēmōn, ho agapēsas hēmas kai doys paraklēsin aiōnian kai elpida agathēn en chariti,
17 παρακαλέσαι ὑμῶν τὰς καρδίας καὶ στηρίξαι ἐν παντὶ ἔργῳ καὶ λόγῳ ἀγαθῷ. parakalesai hymōn tas kardias kai stērixai en panti ergō kai logō agathō.