1 Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἐπορεύθη ὁ Ἰησοῦς τοῖς σάββασιν διὰ τῶν σπορίμων· οἱ δὲ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπείνασαν, καὶ ἤρξαντο τίλλειν στάχυας καὶ ἐσθίειν. en ekeinō tō kairō eporeythē ho iēsoys tois sabbasin dia tōn sporimōn· ohi de mathētai aytoy epeinasan, kai ērxanto tillein stachyas kai esthiein.
2 οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἰδόντες εἶπαν αὐτῷ· ἰδοὺ οἱ μαθηταί σου ποιοῦσιν ὃ οὐκ ἔξεστιν ποιεῖν ἐν σαββάτῳ. ohi de pharisaioi idontes eipan aytō· idoy ohi mathētai soy poioysin ho oyk exestin poiein en sabbatō.
3 ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυεὶδ, ὅτε ἐπείνασεν καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ; ho de eipen aytois· oyk anegnōte ti epoiēsen dayeid, hote epeinasen kai ohi met’ aytoy ;
4 πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγον, ὃ οὐκ ἐξὸν ἦν αὐτῷ φαγεῖν οὐδὲ τοῖς μετ’ αὐτοῦ, εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσιν μόνοις; pōs eisēlthen eis ton oikon toy theoy kai toys artoys tēs protheseōs ephagon, ho oyk exon ēn aytō phagein oyde tois met’ aytoy, ei mē tois hiereysin monois ;
5 ἢ οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῷ νόμῳ ὅτι τοῖς σάββασιν οἱ ἱερεῖς ἐν τῷ ἱερῷ τὸ σάββατον βεβηλοῦσιν καὶ ἀναίτιοί εἰσιν; ē oyk anegnōte en tō nomō hoti tois sabbasin ohi hiereis en tō hierō to sabbaton bebēloysin kai anaitioi eisin ;
6 λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι τοῦ ἱεροῦ μεῖζόν ἐστιν ὧδε. legō de hymin hoti toy hieroy meizon estin hōde.
7 εἰ δὲ ἐγνώκειτε τί ἐστιν· ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν, οὐκ ἂν κατεδικάσατε τοὺς ἀναιτίους. ei de egnōkeite ti estin· eleos thelō kai oy thysian, oyk an katedikasate toys anaitioys.
8 κύριος γάρ ἐστιν τοῦ σαββάτου ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου. kyrios gar estin toy sabbatoy ho yhios toy anthrōpoy.
9 Καὶ μεταβὰς ἐκεῖθεν ἦλθεν εἰς τὴν συναγωγὴν αὐτῶν. kai metabas ekeithen ēlthen eis tēn synagōgēn aytōn.
10 καὶ ἰδοὺ ἄνθρωπος χεῖρα ἔχων ξηράν· καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν λέγοντες· εἰ ἔξεστιν τοῖς σάββασιν θεραπεῦσαι; ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ. kai idoy anthrōpos cheira echōn xēran· kai epērōtēsan ayton legontes· ei exestin tois sabbasin therapeysai ; hina katēgorēsōsin aytoy.
11 ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· τίς ἔσται ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος ὃς ἕξει πρόβατον ἕν, καὶ ἐὰν ἐμπέσῃ τοῦτο τοῖς σάββασιν εἰς βόθυνον, οὐχὶ κρατήσει αὐτὸ καὶ ἐγερεῖ; ho de eipen aytois· tis estai ex hymōn anthrōpos hos hexei probaton hen, kai ean empesē toyto tois sabbasin eis bothynon, oychi kratēsei ayto kai egerei ;
12 πόσῳ οὖν διαφέρει ἄνθρωπος προβάτου· ὥστε ἔξεστιν τοῖς σάββασιν καλῶς ποιεῖν. posō oyn diapherei anthrōpos probatoy· hōste exestin tois sabbasin kalōs poiein.
13 τότε λέγει τῷ ἀνθρώπῳ· ἔκτεινόν σου τὴν χεῖρα. καὶ ἐξέτεινεν, καὶ ἀπεκατεστάθη ὑγιὴς ὡς ἡ ἄλλη. tote legei tō anthrōpō· ekteinon soy tēn cheira. kai exeteinen, kai apekatestathē hygiēs hōs hē allē.
14 ἐξελθόντες δὲ οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον κατ’ αὐτοῦ, ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσιν. exelthontes de ohi pharisaioi symboylion elabon kat’ aytoy, hopōs ayton apolesōsin.
15 Ὁ δὲ Ἰησοῦς γνοὺς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν. καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ πολλοί, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτοὺς πάντας, ho de iēsoys gnoys anechōrēsen ekeithen. kai ēkoloythēsan aytō polloi, kai etherapeysen aytoys pantas,
16 καὶ ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα μὴ φανερὸν αὐτὸν ποιήσωσιν· kai epetimēsen aytois hina mē phaneron ayton poiēsōsin·
17 ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· hina plērōthē to hrēthen dia hēsaioy toy prophētoy legontos·
18 ἰδοὺ ὁ παῖς μου ὃν ᾑρέτισα, ὁ ἀγαπητός μου εἰς ὃν ηὐδόκησεν ἡ ψυχή μου· θήσω τὸ πνεῦμά μου ἐπ’ αὐτόν, καὶ κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἀπαγγελεῖ. idoy ho pais moy hon hēretisa, ho agapētos moy eis hon ēydokēsen hē psychē moy· thēsō to pneyma moy ep’ ayton, kai krisin tois ethnesin apaggelei.
19 οὐκ ἐρίσει οὐδὲ κραυγάσει, οὐδὲ ἀκούσει τις ἐν ταῖς πλατείαις τὴν φωνὴν αὐτοῦ. oyk erisei oyde kraygasei, oyde akoysei tis en tais plateiais tēn phōnēn aytoy.
20 κάλαμον συντετριμμένον οὐ κατεάξει καὶ λίνον τυφόμενον οὐ σβέσει, ἕως ἂν ἐκβάλῃ εἰς νῖκος τὴν κρίσιν. kalamon syntetrimmenon oy kateaxei kai linon typhomenon oy sbesei, heōs an ekbalē eis nikos tēn krisin.
21 καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσιν. kai tō onomati aytoy ethnē elpioysin.
22 Τότε προσηνέχθη αὐτῷ δαιμονιζόμενος τυφλὸς καὶ κωφός· καὶ ἐθεράπευσεν αὐτόν, ὥστε τὸν κωφὸν λαλεῖν καὶ βλέπειν. tote prosēnechthē aytō daimonizomenos typhlos kai kōphos· kai etherapeysen ayton, hōste ton kōphon lalein kai blepein.
23 καὶ ἐξίσταντο πάντες οἱ ὄχλοι καὶ ἔλεγον· μήτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς Δαυείδ; kai existanto pantes ohi ochloi kai elegon· mēti ohytos estin ho yhios dayeid ;
24 οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες εἶπον· οὗτος οὐκ ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια εἰ μὴ ἐν τῷ Βεελζεβοὺλ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων. ohi de pharisaioi akoysantes eipon· ohytos oyk ekballei ta daimonia ei mē en tō beelzeboyl archonti tōn daimoniōn.
25 εἰδὼς δὲ τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν αὐτοῖς· πᾶσα βασιλεία μερισθεῖσα καθ’ ἑαυτῆς ἐρημοῦται, καὶ πᾶσα πόλις ἢ οἰκία μερισθεῖσα καθ’ ἑαυτῆς οὐ σταθήσεται. eidōs de tas enthymēseis aytōn eipen aytois· pasa basileia meristheisa kath’ heaytēs erēmoytai, kai pasa polis ē oikia meristheisa kath’ heaytēs oy stathēsetai.
26 καὶ εἰ ὁ σατανᾶς τὸν σατανᾶν ἐκβάλλει, ἐφ’ ἑαυτὸν ἐμερίσθη· πῶς οὖν σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ; kai ei ho satanas ton satanan ekballei, eph’ heayton emeristhē· pōs oyn stathēsetai hē basileia aytoy ;
27 καὶ εἰ ἐγὼ ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν τίνι ἐκβάλλουσιν; διὰ τοῦτο αὐτοὶ κριταὶ ἔσονται ὑμῶν. kai ei egō en beelzeboyl ekballō ta daimonia, ohi yhioi hymōn en tini ekballoysin ; dia toyto aytoi kritai esontai hymōn.
28 εἰ δὲ ἐν πνεύματι θεοῦ ἐγὼ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, ἄρα ἔφθασεν ἐφ’ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ. ei de en pneymati theoy egō ekballō ta daimonia, ara ephthasen eph’ hymas hē basileia toy theoy.
29 ἢ πῶς δύναταί τις εἰσελθεῖν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἁρπάσαι, ἐὰν μὴ πρῶτον δήσῃ τὸν ἰσχυρόν, καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσῃ; ē pōs dynatai tis eiselthein eis tēn oikian toy ischyroy kai ta skeyē aytoy harpasai, ean mē prōton dēsē ton ischyron, kai tote tēn oikian aytoy diarpasē ;
30 ὁ μὴ ὢν μετ’ ἐμοῦ κατ’ ἐμοῦ ἐστιν, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ’ ἐμοῦ σκορπίζει. ho mē ōn met’ emoy kat’ emoy estin, kai ho mē synagōn met’ emoy skorpizei.
31 Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, πᾶσα ἁμαρτία καὶ βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις, ἡ δὲ τοῦ πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται. dia toyto legō hymin, pasa hamartia kai blasphēmia aphethēsetai tois anthrōpois, hē de toy pneymatos blasphēmia oyk aphethēsetai.
32 καὶ ὃς ἐὰν εἴπῃ λόγον κατὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ· ὃς δ’ ἂν εἴπῃ κατὰ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου, οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ οὔτε ἐν τούτῳ τῷ αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι. kai hos ean eipē logon kata toy yhioy toy anthrōpoy, aphethēsetai aytō· hos d’ an eipē kata toy pneymatos toy hagioy, oyk aphethēsetai aytō oyte en toytō tō aiōni oyte en tō mellonti.
33 Ἢ ποιήσατε τὸ δένδρον καλὸν καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ καλόν, ἢ ποιήσατε τὸ δένδρον σαπρὸν καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ σαπρόν· ἐκ γὰρ τοῦ καρποῦ τὸ δένδρον γινώσκεται. ē poiēsate to dendron kalon kai ton karpon aytoy kalon, ē poiēsate to dendron sapron kai ton karpon aytoy sapron· ek gar toy karpoy to dendron ginōsketai.
34 γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς δύνασθε ἀγαθὰ λαλεῖν πονηροὶ ὄντες; ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ. gennēmata echidnōn, pōs dynasthe agatha lalein ponēroi ontes ; ek gar toy perisseymatos tēs kardias to stoma lalei.
35 ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει τὰ ἀγαθά, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά. ho agathos anthrōpos ek toy agathoy thēsayroy ekballei ta agatha, kai ho ponēros anthrōpos ek toy ponēroy thēsayroy ekballei ponēra.
36 λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι πᾶν ῥῆμα ἀργὸν ὃ λαλήσουσιν οἱ ἄνθρωποι ἀποδώσουσιν περὶ αὐτοῦ λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως. legō de hymin hoti pan hrēma argon ho lalēsoysin ohi anthrōpoi apodōsoysin peri aytoy logon en hēmera kriseōs.
37 ἐκ γὰρ τῶν λόγων σου δικαιωθήσῃ, καὶ ἐκ τῶν λόγων σου καταδικασθήσῃ. ek gar tōn logōn soy dikaiōthēsē, kai ek tōn logōn soy katadikasthēsē.
38 Τότε ἀπεκρίθησαν αὐτῷ τινες τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων λέγοντες· διδάσκαλε, θέλομεν ἀπὸ σοῦ σημεῖον ἰδεῖν. tote apekrithēsan aytō tines tōn grammateōn kai pharisaiōn legontes· didaskale, thelomen apo soy sēmeion idein.
39 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου. ho de apokritheis eipen aytois· genea ponēra kai moichalis sēmeion epizētei, kai sēmeion oy dothēsetai aytē ei mē to sēmeion iōna toy prophētoy.
40 ὥσπερ γὰρ ἦν Ἰωνᾶς ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας, οὕτως ἔσται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας. hōsper gar ēn iōnas en tē koilia toy kētoys treis hēmeras kai treis nyktas, ohytōs estai ho yhios toy anthrōpoy en tē kardia tēs gēs treis hēmeras kai treis nyktas.
41 ἄνδρες Νινευεῖται ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν, ὅτι μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε. andres nineyeitai anastēsontai en tē krisei meta tēs geneas taytēs kai katakrinoysin aytēn, hoti metenoēsan eis to kērygma iōna, kai idoy pleion iōna hōde.
42 βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινεῖ αὐτήν, ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τὴν σοφίαν Σολομῶνος, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Σολομῶνος ὧδε. basilissa notoy egerthēsetai en tē krisei meta tēs geneas taytēs kai katakrinei aytēn, hoti ēlthen ek tōn peratōn tēs gēs akoysai tēn sophian solomōnos, kai idoy pleion solomōnos hōde.
43 Ὅταν δὲ τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, διέρχεται δι’ ἀνύδρων τόπων ζητοῦν ἀνάπαυσιν, καὶ οὐχ εὑρίσκει. hotan de to akatharton pneyma exelthē apo toy anthrōpoy, dierchetai di’ anydrōn topōn zētoyn anapaysin, kai oych ehyriskei.
44 τότε λέγει· εἰς τὸν οἶκόν μου ἐπιστρέψω ὅθεν ἐξῆλθον. καὶ ἐλθὸν εὑρίσκει σχολάζοντα καὶ σεσαρωμένον καὶ κεκοσμημένον. tote legei· eis ton oikon moy epistrepsō hothen exēlthon. kai elthon ehyriskei scholazonta kai sesarōmenon kai kekosmēmenon.
45 τότε πορεύεται καὶ παραλαμβάνει μεθ’ ἑαυτοῦ ἑπτὰ ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ, καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ, καὶ γίνεται τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χείρονα τῶν πρώτων. οὕτως ἔσται καὶ τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ πονηρᾷ. tote poreyetai kai paralambanei meth’ heaytoy hepta hetera pneymata ponērotera heaytoy, kai eiselthonta katoikei ekei, kai ginetai ta eschata toy anthrōpoy ekeinoy cheirona tōn prōtōn. ohytōs estai kai tē genea taytē tē ponēra.
46 Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος τοῖς ὄχλοις, ἰδοὺ ἡ μήτηρ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ εἱστήκεισαν ἔξω ζητοῦντες αὐτῷ λαλῆσαι. eti aytoy laloyntos tois ochlois, idoy hē mētēr kai ohi adelphoi aytoy ehistēkeisan exō zētoyntes aytō lalēsai.
47 [εἶπεν δέ τις αὐτῷ· ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἔξω ἑστήκασιν ζητοῦντές σοι λαλῆσαι.] [eipen de tis aytō· idoy hē mētēr soy kai ohi adelphoi soy exō hestēkasin zētoyntes soi lalēsai.]
48 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν τῷ λέγοντι αὐτῷ· τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου, καὶ τίνες εἰσὶν οἱ ἀδελφοί μου; ho de apokritheis eipen tō legonti aytō· tis estin hē mētēr moy, kai tines eisin ohi adelphoi moy ;
49 καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπὶ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ εἶπεν· ἰδοὺ ἡ μήτηρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου· kai ekteinas tēn cheira epi toys mathētas aytoy eipen· idoy hē mētēr moy kai ohi adelphoi moy·
50 ὅστις γὰρ ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς, αὐτός μου ἀδελφὸς καὶ ἀδελφὴ καὶ μήτηρ ἐστίν. hostis gar an poiēsē to thelēma toy patros moy toy en oyranois, aytos moy adelphos kai adelphē kai mētēr estin.