1 Timothée 1

¹ Παῦλος ἀπόστολος Χριστοῦ Ἰησοῦ κατ’ ἐπιταγὴν θεοῦ σωτῆρος ἡμῶν καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τῆς ἐλπίδος ἡμῶν paylos apostolos christoy iēsoy kat’ epitagēn theoy sōtēros hēmōn kai christoy iēsoy tēs elpidos hēmōn

² Τιμοθέῳ γνησίῳ τέκνῳ ἐν πίστει· χάρις, ἔλεος, εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν. timotheō gnēsiō teknō en pistei· charis, eleos, eirēnē apo theoy patros kai christoy iēsoy toy kyrioy hēmōn.

³ Καθὼς παρεκάλεσά σε προσμεῖναι ἐν Ἐφέσῳ πορευόμενος εἰς Μακεδονίαν, ἵνα παραγγείλῃς τισὶν μὴ ἑτεροδιδασκαλεῖν kathōs parekalesa se prosmeinai en ephesō poreyomenos eis makedonian, hina paraggeilēs tisin mē heterodidaskalein

⁴ μηδὲ προσέχειν μύθοις καὶ γενεαλογίαις ἀπεράντοις, αἵτινες ἐκζητήσεις παρέχουσιν μᾶλλον ἢ οἰκονομίαν θεοῦ τὴν ἐν πίστει· mēde prosechein mythois kai genealogiais aperantois, ahitines ekzētēseis parechoysin mallon ē oikonomian theoy tēn en pistei·

⁵ τὸ δὲ τέλος τῆς παραγγελίας ἐστὶν ἀγάπη ἐκ καθαρᾶς καρδίας καὶ συνειδήσεως ἀγαθῆς καὶ πίστεως ἀνυποκρίτου, to de telos tēs paraggelias estin agapē ek katharas kardias kai syneidēseōs agathēs kai pisteōs anypokritoy,

⁶ ὧν τινες ἀστοχήσαντες ἐξετράπησαν εἰς ματαιολογίαν, hōn tines astochēsantes exetrapēsan eis mataiologian,

⁷ θέλοντες εἶναι νομοδιδάσκαλοι, μὴ νοοῦντες μήτε ἃ λέγουσιν μήτε περὶ τίνων διαβεβαιοῦνται. thelontes einai nomodidaskaloi, mē nooyntes mēte ha legoysin mēte peri tinōn diabebaioyntai.

⁸ οἴδαμεν δὲ ὅτι καλὸς ὁ νόμος ἐάν τις αὐτῷ νομίμως χρῆται, oidamen de hoti kalos ho nomos ean tis aytō nomimōs chrētai,

⁹ εἰδὼς τοῦτο, ὅτι δικαίῳ νόμος οὐ κεῖται, ἀνόμοις δὲ καὶ ἀνυποτάκτοις, ἀσεβέσι καὶ ἁμαρτωλοῖς, ἀνοσίοις καὶ Βεβήλοις, πατρολῴαις καὶ μητρολῴαις, ἀνδροφόνοις, eidōs toyto, hoti dikaiō nomos oy keitai, anomois de kai anypotaktois, asebesi kai hamartōlois, anosiois kai bebēlois, patrolōais kai mētrolōais, androphonois,

¹⁰ πόρνοις, ἀρσενοκοίταις, ἀνδραποδισταῖς, ψεύσταις, ἐπιόρκοις, καὶ εἴ τι ἕτερον τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ ἀντίκειται, pornois, arsenokoitais, andrapodistais, pseystais, epiorkois, kai ei ti heteron tē hygiainoysē didaskalia antikeitai,

¹¹ κατὰ τὸ εὐαγγέλιον τῆς δόξης τοῦ μακαρίου θεοῦ, ὃ ἐπιστεύθην ἐγώ. kata to eyaggelion tēs doxēs toy makarioy theoy, ho episteythēn egō.

¹² χάριν ἔχω τῷ ἐνδυναμώσαντί με Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ὅτι πιστόν με ἡγήσατο θέμενος εἰς διακονίαν, charin echō tō endynamōsanti me christō iēsoy tō kyriō hēmōn, hoti piston me hēgēsato themenos eis diakonian,

¹³ τὸ πρότερον ὄντα βλάσφημον καὶ διώκτην καὶ ὑβριστήν· ἀλλὰ ἠλεήθην, ὅτι ἀγνοῶν ἐποίησα ἐν ἀπιστίᾳ, to proteron onta blasphēmon kai diōktēn kai hybristēn· alla ēleēthēn, hoti agnoōn epoiēsa en apistia,

¹⁴ ὑπερεπλεόνασεν δὲ ἡ χάρις τοῦ κυρίου ἡμῶν μετὰ πίστεως καὶ ἀγάπης τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. hyperepleonasen de hē charis toy kyrioy hēmōn meta pisteōs kai agapēs tēs en christō iēsoy.

¹⁵ πιστὸς ὁ λόγος καὶ πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος, ὅτι Χριστὸς Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ· pistos ho logos kai pasēs apodochēs axios, hoti christos iēsoys ēlthen eis ton kosmon hamartōloys sōsai, hōn prōtos eimi egō·

¹⁶ ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἠλεήθην, ἵνα ἐν ἐμοὶ πρώτῳ ἐνδείξηται Ἰησοῦς Χριστὸς τὴν ἅπασαν μακροθυμίαν, πρὸς ὑποτύπωσιν τῶν μελλόντων πιστεύειν ἐπ’ αὐτῷ εἰς ζωὴν αἰώνιον. alla dia toyto ēleēthēn, hina en emoi prōtō endeixētai iēsoys christos tēn hapasan makrothymian, pros hypotypōsin tōn mellontōn pisteyein ep’ aytō eis zōēn aiōnion.

¹⁷ τῷ δὲ βασιλεῖ τῶν αἰώνων, ἀφθάρτῳ, ἀοράτῳ, μόνῳ θεῷ, τιμὴ καὶ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν. tō de basilei tōn aiōnōn, aphthartō, aoratō, monō theō, timē kai doxa eis toys aiōnas tōn aiōnōn· amēn.

¹⁸ Ταύτην τὴν παραγγελίαν παρατίθεμαί σοι, τέκνον Τιμόθεε, κατὰ τὰς προαγούσας ἐπὶ σὲ προφητείας, ἵνα στρατεύῃ ἐν αὐταῖς τὴν καλὴν στρατείαν, taytēn tēn paraggelian paratithemai soi, teknon timothee, kata tas proagoysas epi se prophēteias, hina strateyē en aytais tēn kalēn strateian,

¹⁹ ἔχων πίστιν καὶ ἀγαθὴν συνείδησιν, ἥν τινες ἀπωσάμενοι περὶ τὴν πίστιν ἐναυάγησαν· echōn pistin kai agathēn syneidēsin, hēn tines apōsamenoi peri tēn pistin enayagēsan·

²⁰ ὧν ἐστιν Ὑμέναιος καὶ Ἀλέξανδρος, οὓς παρέδωκα τῷ σατανᾷ ἵνα παιδευθῶσιν μὴ βλασφημεῖν. hōn estin hymenaios kai alexandros, ohys paredōka tō satana hina paideythōsin mē blasphēmein.