1 Ὅθεν, ἀδελφοὶ ἅγιοι, κλήσεως ἐπουρανίου μέτοχοι, κατανοήσατε τὸν ἀπόστολον καὶ ἀρχιερέα τῆς ὁμολογίας ἡμῶν Ἰησοῦν, hothen, adelphoi hagioi, klēseōs epoyranioy metochoi, katanoēsate ton apostolon kai archierea tēs homologias hēmōn iēsoyn,
2 πιστὸν ὄντα τῷ ποιήσαντι αὐτὸν ὡς καὶ Μωϋσῆς ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. piston onta tō poiēsanti ayton hōs kai mōysēs en holō tō oikō aytoy.
3 πλείονος γὰρ οὗτος δόξης παρὰ Μωϋσῆν ἠξίωται καθ’ ὅσον πλείονα τιμὴν ἔχει τοῦ οἴκου ὁ κατασκευάσας αὐτόν. pleionos gar ohytos doxēs para mōysēn ēxiōtai kath’ hoson pleiona timēn echei toy oikoy ho kataskeyasas ayton.
4 πᾶς γὰρ οἶκος κατασκευάζεται ὑπό τινος, ὁ δὲ πάντα κατασκευάσας θεός. pas gar oikos kataskeyazetai hypo tinos, ho de panta kataskeyasas theos.
5 καὶ Μωϋσῆς μὲν πιστὸς ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ὡς θεράπων εἰς μαρτύριον τῶν λαληθησομένων, kai mōysēs men pistos en holō tō oikō aytoy hōs therapōn eis martyrion tōn lalēthēsomenōn,
6 Χριστὸς δὲ ὡς υἱὸς ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ, οὗ οἶκός ἐσμεν ἡμεῖς, ἐάν τὴν παρρησίαν καὶ τὸ καύχημα τῆς ἐλπίδος μέχρι τέλους βεβαίαν κατάσχωμεν. christos de hōs yhios epi ton oikon aytoy, ohy oikos esmen hēmeis, ean tēn parrēsian kai to kaychēma tēs elpidos mechri teloys bebaian kataschōmen.
7 Διό, καθὼς λέγει τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον· σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, dio, kathōs legei to pneyma to hagion· sēmeron ean tēs phōnēs aytoy akoysēte,
8 μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ, κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ, mē sklērynēte tas kardias hymōn hōs en tō parapikrasmō, kata tēn hēmeran toy peirasmoy en tē erēmō,
9 οὗ ἐπείρασαν οἱ πατέρες ὑμῶν ἐν δοκιμασίᾳ καὶ εἶδον τὰ ἔργα μου τεσσεράκοντα ἔτη· ohy epeirasan ohi pateres hymōn en dokimasia kai eidon ta erga moy tesserakonta etē·
10 διὸ προσώχθισα τῇ γενεᾷ ταύτῃ καὶ εἶπον, ἀεὶ πλανῶνται τῇ καρδίᾳ· αὐτοὶ δὲ οὐκ ἔγνωσαν τὰς ὁδούς μου, dio prosōchthisa tē genea taytē kai eipon, aei planōntai tē kardia· aytoi de oyk egnōsan tas hodoys moy,
11 ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου, εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου. hōs ōmosa en tē orgē moy, ei eiseleysontai eis tēn katapaysin moy.
12 βλέπετε, ἀδελφοί, μήποτε ἔσται ἔν τινι ὑμῶν καρδία πονηρὰ ἀπιστίας ἐν τῷ ἀποστῆναι ἀπὸ θεοῦ ζῶντος, blepete, adelphoi, mēpote estai en tini hymōn kardia ponēra apistias en tō apostēnai apo theoy zōntos,
13 ἀλλὰ παρακαλεῖτε ἑαυτοὺς καθ’ ἑκάστην ἡμέραν, ἄχρις οὗ τὸ σήμερον καλεῖται, ἵνα μὴ σκληρυνθῇ τις ἐξ ὑμῶν ἀπάτῃ τῆς ἁμαρτίας· alla parakaleite heaytoys kath’ hekastēn hēmeran, achris ohy to sēmeron kaleitai, hina mē sklērynthē tis ex hymōn apatē tēs hamartias·
14 μέτοχοι γὰρ τοῦ Χριστοῦ γεγόναμεν, ἐάνπερ τὴν ἀρχὴν τῆς ὑποστάσεως μέχρι τέλους βεβαίαν κατάσχωμεν, metochoi gar toy christoy gegonamen, eanper tēn archēn tēs hypostaseōs mechri teloys bebaian kataschōmen,
15 ἐν τῷ λέγεσθαι, σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ. en tō legesthai, sēmeron ean tēs phōnēs aytoy akoysēte, mē sklērynēte tas kardias hymōn hōs en tō parapikrasmō.
16 τίνες γὰρ ἀκούσαντες παρεπίκραναν; ἀλλ’ οὐ πάντες οἱ ἐξελθόντες ἐξ Αἰγύπτου διὰ Μωϋσέως; tines gar akoysantes parepikranan ; all’ oy pantes ohi exelthontes ex aigyptoy dia mōyseōs ;
17 τίσιν δὲ προσώχθισεν τεσσεράκοντα ἔτη; οὐχὶ τοῖς ἁμαρτήσασιν, ὧν τὰ κῶλα ἔπεσεν ἐν τῇ ἐρήμῳ; tisin de prosōchthisen tesserakonta etē ; oychi tois hamartēsasin, hōn ta kōla epesen en tē erēmō ;
18 τίσιν δὲ ὤμοσεν μὴ εἰσελεύσεσθαι εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ εἰ μὴ τοῖς ἀπειθήσασιν; tisin de ōmosen mē eiseleysesthai eis tēn katapaysin aytoy ei mē tois apeithēsasin ;
19 καὶ βλέπομεν ὅτι οὐκ ἠδυνήθησαν εἰσελθεῖν δι’ ἀπιστίαν. kai blepomen hoti oyk ēdynēthēsan eiselthein di’ apistian.