1 Τὸν δὲ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει προσλαμβάνεσθε, μὴ εἰς διακρίσεις διαλογισμῶν. ton de asthenoynta tē pistei proslambanesthe, mē eis diakriseis dialogismōn.
2 ὃς μὲν πιστεύει φαγεῖν πάντα, ὁ δὲ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει. hos men pisteyei phagein panta, ho de asthenōn lachana esthiei.
3 ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω, ὁ δὲ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω, ὁ θεὸς γὰρ αὐτὸν προσελάβετο. ho esthiōn ton mē esthionta mē exoytheneitō, ho de mē esthiōn ton esthionta mē krinetō, ho theos gar ayton proselabeto.
4 σὺ τίς εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην; τῷ ἰδίῳ κυρίῳ στήκει ἢ πίπτει· σταθήσεται δέ, δυνατεῖ γὰρ ὁ κύριος στῆσαι αὐτόν. sy tis ei ho krinōn allotrion oiketēn ; tō idiō kyriō stēkei ē piptei· stathēsetai de, dynatei gar ho kyrios stēsai ayton.
5 ὃς μὲν γὰρ κρίνει ἡμέραν παρ’ ἡμέραν, ὃς δὲ κρίνει πᾶσαν ἡμέραν· ἕκαστος ἐν τῷ ἰδίῳ νοῒ πληροφορείσθω. hos men gar krinei hēmeran par’ hēmeran, hos de krinei pasan hēmeran· hekastos en tō idiō noi plērophoreisthō.
6 ὁ φρονῶν τὴν ἡμέραν κυρίῳ φρονεῖ· καὶ ὁ ἐσθίων κυρίῳ ἐσθίει, εὐχαριστεῖ γὰρ τῷ θεῷ· καὶ ὁ μὴ ἐσθίων κυρίῳ οὐκ ἐσθίει, καὶ εὐχαριστεῖ τῷ θεῷ. ho phronōn tēn hēmeran kyriō phronei· kai ho esthiōn kyriō esthiei, eycharistei gar tō theō· kai ho mē esthiōn kyriō oyk esthiei, kai eycharistei tō theō.
7 οὐδεὶς γὰρ ἡμῶν ἑαυτῷ ζῇ, καὶ οὐδεὶς ἑαυτῷ ἀποθνῄσκει· oydeis gar hēmōn heaytō zē, kai oydeis heaytō apothnēskei·
8 ἐάν τε γὰρ ζῶμεν, τῷ κυρίῳ ζῶμεν, ἐάν τε ἀποθνῄσκωμεν, τῷ κυρίῳ ἀποθνῄσκομεν. ἐάν τε οὖν ζῶμεν ἐάν τε ἀποθνῄσκωμεν, τοῦ κυρίου ἐσμέν. ean te gar zōmen, tō kyriō zōmen, ean te apothnēskōmen, tō kyriō apothnēskomen. ean te oyn zōmen ean te apothnēskōmen, toy kyrioy esmen.
9 εἰς τοῦτο γὰρ Χριστὸς ἀπέθανεν καὶ ἔζησεν ἵνα καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων κυριεύσῃ. eis toyto gar christos apethanen kai ezēsen hina kai nekrōn kai zōntōn kyrieysē.
10 σὺ δὲ τί κρίνεις τὸν ἀδελφόν σου; ἢ καὶ σὺ τί ἐξουθενεῖς τὸν ἀδελφόν σου; πάντες γὰρ παραστησόμεθα τῷ βήματι τοῦ θεοῦ· sy de ti krineis ton adelphon soy ; ē kai sy ti exoytheneis ton adelphon soy ; pantes gar parastēsometha tō bēmati toy theoy·
11 γέγραπται γάρ, ζῶ ἐγώ, λέγει κύριος, ὅτι ἐμοὶ κάμψει πᾶν γόνυ, καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται τῷ θεῷ. gegraptai gar, zō egō, legei kyrios, hoti emoi kampsei pan gony, kai pasa glōssa exomologēsetai tō theō.
12 ἄρα οὖν ἕκαστος ἡμῶν περὶ ἑαυτοῦ λόγον δώσει τῷ θεῷ. ara oyn hekastos hēmōn peri heaytoy logon dōsei tō theō.
13 Μηκέτι οὖν ἀλλήλους κρίνωμεν, ἀλλὰ τοῦτο κρίνατε μᾶλλον, τὸ μὴ τιθέναι πρόσκομμα τῷ ἀδελφῷ ἢ σκάνδαλον. mēketi oyn allēloys krinōmen, alla toyto krinate mallon, to mē tithenai proskomma tō adelphō ē skandalon.
14 οἶδα καὶ πέπεισμαι ἐν κυρίῳ Ἰησοῦ ὅτι οὐδὲν κοινὸν δι’ ἑαυτοῦ· εἰ μὴ τῷ λογιζομένῳ τι κοινὸν εἶναι, ἐκείνῳ κοινόν. oida kai pepeismai en kyriō iēsoy hoti oyden koinon di’ heaytoy· ei mē tō logizomenō ti koinon einai, ekeinō koinon.
15 εἰ γὰρ διὰ βρῶμα ὁ ἀδελφός σου λυπεῖται, οὐκέτι κατὰ ἀγάπην περιπατεῖς. μὴ τῷ βρώματί σου ἐκεῖνον ἀπόλλυε ὑπὲρ οὗ Χριστὸς ἀπέθανεν. ei gar dia brōma ho adelphos soy lypeitai, oyketi kata agapēn peripateis. mē tō brōmati soy ekeinon apollye hyper ohy christos apethanen.
16 μὴ βλασφημείσθω οὖν ὑμῶν τὸ ἀγαθόν. mē blasphēmeisthō oyn hymōn to agathon.
17 οὐ γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ βρῶσις καὶ πόσις, ἀλλὰ δικαιοσύνη καὶ εἰρήνη καὶ χαρὰ ἐν πνεύματι ἁγίῳ· oy gar estin hē basileia toy theoy brōsis kai posis, alla dikaiosynē kai eirēnē kai chara en pneymati hagiō·
18 ὁ γὰρ ἐν τούτῳ δουλεύων τῷ Χριστῷ εὐάρεστος τῷ θεῷ καὶ δόκιμος τοῖς ἀνθρώποις. ho gar en toytō doyleyōn tō christō eyarestos tō theō kai dokimos tois anthrōpois.
19 ἄρα οὖν τὰ τῆς εἰρήνης διώκομεν καὶ τὰ τῆς οἰκοδομῆς τῆς εἰς ἀλλήλους· ara oyn ta tēs eirēnēs diōkomen kai ta tēs oikodomēs tēs eis allēloys·
20 μὴ ἕνεκεν βρώματος κατάλυε τὸ ἔργον τοῦ θεοῦ. πάντα μὲν καθαρά, ἀλλὰ κακὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ διὰ προσκόμματος ἐσθίοντι. mē heneken brōmatos katalye to ergon toy theoy. panta men kathara, alla kakon tō anthrōpō tō dia proskommatos esthionti.
21 καλὸν τὸ μὴ φαγεῖν κρέα μηδὲ πιεῖν οἶνον μηδὲ ἐν ᾧ ὁ ἀδελφός σου προσκόπτει. kalon to mē phagein krea mēde piein oinon mēde en hō ho adelphos soy proskoptei.
22 σὺ πίστιν ἣν ἔχεις κατὰ σεαυτὸν ἔχε ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. μακάριος ὁ μὴ κρίνων ἑαυτὸν ἐν ᾧ δοκιμάζει· sy pistin hēn echeis kata seayton eche enōpion toy theoy. makarios ho mē krinōn heayton en hō dokimazei·
23 ὁ δὲ διακρινόμενος ἐὰν φάγῃ κατακέκριται, ὅτι οὐκ ἐκ πίστεως· πᾶν δὲ ὃ οὐκ ἐκ πίστεως ἁμαρτία ἐστίν. ho de diakrinomenos ean phagē katakekritai, hoti oyk ek pisteōs· pan de ho oyk ek pisteōs hamartia estin.