1 Ὁμοίως γυναῖκες ὑποτασσόμεναι τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν, ἵνα καὶ εἴ τινες ἀπειθοῦσιν τῷ λόγῳ διὰ τῆς τῶν γυναικῶν ἀναστροφῆς ἄνευ λόγου κερδηθήσονται homoiōs gynaikes hypotassomenai tois idiois andrasin, hina kai ei tines apeithoysin tō logō dia tēs tōn gynaikōn anastrophēs aney logoy kerdēthēsontai
2 ἐποπτεύσαντες τὴν ἐν φόβῳ ἁγνὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν. epopteysantes tēn en phobō hagnēn anastrophēn hymōn.
3 ὧν ἔστω οὐχ ὁ ἔξωθεν ἐμπλοκῆς τριχῶν καὶ περιθέσεως χρυσίων ἢ ἐνδύσεως ἱματίων κόσμος, hōn estō oych ho exōthen emplokēs trichōn kai peritheseōs chrysiōn ē endyseōs himatiōn kosmos,
4 ἀλλ’ ὁ κρυπτὸς τῆς καρδίας ἄνθρωπος ἐν τῷ ἀφθάρτῳ τοῦ πραέως καὶ ἡσυχίου πνεύματος, ὅ ἐστιν ἐνώπιον τοῦ θεοῦ πολυτελές. all’ ho kryptos tēs kardias anthrōpos en tō aphthartō toy praeōs kai hēsychioy pneymatos, ho estin enōpion toy theoy polyteles.
5 οὕτως γάρ ποτε καὶ αἱ ἅγιαι γυναῖκες αἱ ἐλπίζουσαι εἰς θεὸν ἐκόσμουν ἑαυτάς, ὑποτασσόμεναι τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν, ohytōs gar pote kai ahi hagiai gynaikes ahi elpizoysai eis theon ekosmoyn heaytas, hypotassomenai tois idiois andrasin,
6 ὡς Σάρρα ὑπήκουσεν τῷ Ἀβραάμ, κύριον αὐτὸν καλοῦσα· ἧς ἐγενήθητε τέκνα ἀγαθοποιοῦσαι καὶ μὴ φοβούμεναι μηδεμίαν πτόησιν. hōs sarra hypēkoysen tō abraam, kyrion ayton kaloysa· hēs egenēthēte tekna agathopoioysai kai mē phoboymenai mēdemian ptoēsin.
7 οἱ ἄνδρες ὁμοίως συνοικοῦντες κατὰ γνῶσιν, ὡς ἀσθενεστέρῳ σκεύει τῷ γυναικείῳ ἀπονέμοντες τιμήν, ὡς καὶ συνκληρονόμοις χάριτος ζωῆς, εἰς τὸ μὴ ἐνκόπτεσθαι τὰς προσευχὰς ὑμῶν. ohi andres homoiōs synoikoyntes kata gnōsin, hōs asthenesterō skeyei tō gynaikeiō aponemontes timēn, hōs kai synklēronomois charitos zōēs, eis to mē enkoptesthai tas proseychas hymōn.
8 Τὸ δὲ τέλος πάντες ὁμόφρονες, συμπαθεῖς, φιλάδελφοι, εὔσπλαγχνοι, ταπεινόφρονες, to de telos pantes homophrones, sympatheis, philadelphoi, eysplagchnoi, tapeinophrones,
9 μὴ ἀποδιδόντες κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἢ λοιδορίαν ἀντὶ λοιδορίας, τοὐναντίον δὲ εὐλογοῦντες, ὅτι εἰς τοῦτο ἐκλήθητε ἵνα εὐλογίαν κληρονομήσητε. mē apodidontes kakon anti kakoy ē loidorian anti loidorias, toynantion de eylogoyntes, hoti eis toyto eklēthēte hina eylogian klēronomēsēte.
10 ὁ γὰρ θέλων ζωὴν ἀγαπᾶν καὶ ἰδεῖν ἡμέρας ἀγαθὰς παυσάτω τὴν γλῶσσαν ἀπὸ κακοῦ καὶ χείλη τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον, ho gar thelōn zōēn agapan kai idein hēmeras agathas paysatō tēn glōssan apo kakoy kai cheilē toy mē lalēsai dolon,
11 ἐκκλινάτω ἀπὸ κακοῦ καὶ ποιησάτω ἀγαθόν, ζητησάτω εἰρήνην καὶ διωξάτω αὐτήν, ekklinatō apo kakoy kai poiēsatō agathon, zētēsatō eirēnēn kai diōxatō aytēn,
12 ὅτι ὀφθαλμοὶ κυρίου ἐπὶ δικαίους καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν, πρόσωπον δὲ κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας κακά. hoti ophthalmoi kyrioy epi dikaioys kai ōta aytoy eis deēsin aytōn, prosōpon de kyrioy epi poioyntas kaka.
13 Καὶ τίς ὁ κακώσων ὑμᾶς ἐὰν τοῦ ἀγαθοῦ ζηλωταὶ γένησθε; kai tis ho kakōsōn hymas ean toy agathoy zēlōtai genēsthe ;
14 ἀλλ’ εἰ καὶ πάσχοιτε διὰ δικαιοσύνην, μακάριοι. τὸν δὲ φόβον αὐτῶν μὴ φοβηθῆτε μηδὲ ταραχθῆτε, all’ ei kai paschoite dia dikaiosynēn, makarioi. ton de phobon aytōn mē phobēthēte mēde tarachthēte,
15 κύριον δὲ τὸν Χριστὸν ἁγιάσατε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν, ἕτοιμοι ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι ὑμᾶς λόγον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος, ἀλλὰ μετὰ πραΰτητος καὶ φόβου, kyrion de ton christon hagiasate en tais kardiais hymōn, hetoimoi aei pros apologian panti tō aitoynti hymas logon peri tēs en hymin elpidos, alla meta praytētos kai phoboy,
16 συνείδησιν ἔχοντες ἀγαθήν, ἵνα ἐν ᾧ καταλαλεῖσθε καταισχυνθῶσιν οἱ ἐπηρεάζοντες ὑμῶν τὴν ἀγαθὴν ἐν Χριστῷ ἀναστροφήν. syneidēsin echontes agathēn, hina en hō katalaleisthe kataischynthōsin ohi epēreazontes hymōn tēn agathēn en christō anastrophēn.
17 κρεῖττον γὰρ ἀγαθοποιοῦντας, εἰ θέλοι τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, πάσχειν ἢ κακοποιοῦντας. kreitton gar agathopoioyntas, ei theloi to thelēma toy theoy, paschein ē kakopoioyntas.
18 ὅτι καὶ Χριστὸς ἅπαξ περὶ ἁμαρτιῶν ἀπέθανεν, δίκαιος ὑπὲρ ἀδίκων, ἵνα ὑμᾶς προσαγάγῃ τῷ θεῷ, θανατωθεὶς μὲν σαρκὶ ζῳοποιηθεὶς δὲ πνεύματι· hoti kai christos hapax peri hamartiōn apethanen, dikaios hyper adikōn, hina hymas prosagagē tō theō, thanatōtheis men sarki zōopoiētheis de pneymati·
19 ἐν ᾧ καὶ τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασιν πορευθεὶς ἐκήρυξεν, en hō kai tois en phylakē pneymasin poreytheis ekēryxen,
20 ἀπειθήσασίν ποτε ὅτε ἀπεξεδέχετο ἡ τοῦ θεοῦ μακροθυμία ἐν ἡμέραις Νῶε κατασκευαζομένης κιβωτοῦ, εἰς ἣν ὀλίγοι, τοῦτ’ ἔστιν ὀκτὼ ψυχαί, διεσώθησαν δι’ ὕδατος. apeithēsasin pote hote apexedecheto hē toy theoy makrothymia en hēmerais nōe kataskeyazomenēs kibōtoy, eis hēn oligoi, toyt’ estin oktō psychai, diesōthēsan di’ hydatos.
21 ὃ καὶ ὑμᾶς ἀντίτυπον νῦν σῴζει βάπτισμα, οὐ σαρκὸς ἀπόθεσις ῥύπου ἀλλὰ συνειδήσεως ἀγαθῆς ἐπερώτημα εἰς θεόν, δι’ ἀναστάσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, ho kai hymas antitypon nyn sōzei baptisma, oy sarkos apothesis hrypoy alla syneidēseōs agathēs eperōtēma eis theon, di’ anastaseōs iēsoy christoy,
22 ὅς ἐστιν ἐν δεξιᾷ θεοῦ, πορευθεὶς εἰς οὐρανόν, ὑποταγέντων αὐτῷ ἀγγέλων καὶ ἐξουσιῶν καὶ δυνάμεων. hos estin en dexia theoy, poreytheis eis oyranon, hypotagentōn aytō aggelōn kai exoysiōn kai dynameōn.