1 Τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαββάτων ὄρθρου βαθέως ἐπὶ τὸ μνῆμα ἦλθον φέρουσαι ἃ ἡτοίμασαν ἀρώματα. tē de mia tōn sabbatōn orthroy batheōs epi to mnēma ēlthon pheroysai ha hētoimasan arōmata.
2 εὗρον δὲ τὸν λιθον ἀποκεκυλισμένον ἀπὸ τοῦ μνημείου, ehyron de ton lithon apokekylismenon apo toy mnēmeioy,
3 εἰσελθοῦσαι δὲ οὐχ εὗρον τὸ σῶμα τοῦ κυρίου Ἰησοῦ. eiselthoysai de oych ehyron to sōma toy kyrioy iēsoy.
4 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἀπορεῖσθαι αὐτὰς περὶ τούτου, καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο ἐπέστησαν αὐτοῖς ἐν ἐσθῆτι ἀστραπτούσῃ· kai egeneto en tō aporeisthai aytas peri toytoy, kai idoy andres dyo epestēsan aytois en esthēti astraptoysē·
5 ἐμφόβων δὲ γενομένων αὐτῶν καὶ κλινουσῶν τὰ πρόσωπα εἰς τὴν γῆν εἶπαν πρὸς αὐτάς· τί ζητεῖτε τὸν ζῶντα μετὰ τῶν νεκρῶν; emphobōn de genomenōn aytōn kai klinoysōn ta prosōpa eis tēn gēn eipan pros aytas· ti zēteite ton zōnta meta tōn nekrōn ;
6 οὐκ ἔστιν ὧδε, ἀλλὰ ἠγέρθη. μνήσθητε ὡς ἐλάλησεν ὑμῖν ἔτι ὢν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ, oyk estin hōde, alla ēgerthē. mnēsthēte hōs elalēsen hymin eti ōn en tē galilaia,
7 λέγων τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ὅτι δεῖ παραδοθῆναι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων ἁμαρτωλῶν καὶ σταυρωθῆναι καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστῆναι. legōn ton yhion toy anthrōpoy hoti dei paradothēnai eis cheiras anthrōpōn hamartōlōn kai stayrōthēnai kai tē tritē hēmera anastēnai.
8 καὶ ἐμνήσθησαν τῶν ῥημάτων αὐτοῦ, kai emnēsthēsan tōn hrēmatōn aytoy,
9 καὶ ὑποστρέψασαι ἀπὸ τοῦ μνημείου ἀπήγγειλαν πάντα ταῦτα τοῖς ἕνδεκα καὶ πᾶσιν τοῖς λοιποῖς. kai hypostrepsasai apo toy mnēmeioy apēggeilan panta tayta tois hendeka kai pasin tois loipois.
10 ἦσαν δὲ ἡ Μαγδαληνὴ Μαρία καὶ Ἰωάννα καὶ Μαρία ἡ Ἰακώβου, καὶ αἱ λοιπαὶ σὺν αὐταῖς ἔλεγον πρὸς τοὺς ἀποστόλους ταῦτα. ēsan de hē magdalēnē maria kai iōanna kai maria hē iakōboy, kai ahi loipai syn aytais elegon pros toys apostoloys tayta.
11 καὶ ἐφάνησαν ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεὶ λῆρος τὰ ῥήματα ταῦτα, καὶ ἠπίστουν αὐταῖς. kai ephanēsan enōpion aytōn hōsei lēros ta hrēmata tayta, kai ēpistoyn aytais.
12 Ce verset est absent du texte de cette édition.
13 Καὶ ἰδοὺ δύο ἐξ αὐτῶν ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ἦσαν πορευόμενοι εἰς κώμην ἀπέχουσαν σταδίους ἑξήκοντα ἀπὸ Ἱερουσαλήμ, ᾗ ὄνομα Ἐμμαοῦς, kai idoy dyo ex aytōn en aytē tē hēmera ēsan poreyomenoi eis kōmēn apechoysan stadioys hexēkonta apo hieroysalēm, hē onoma emmaoys,
14 καὶ αὐτοὶ ὡμίλουν πρὸς ἀλλήλους περὶ πάντων τῶν συμβεβηκότων τούτων. kai aytoi hōmiloyn pros allēloys peri pantōn tōn symbebēkotōn toytōn.
15 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὁμιλεῖν αὐτοὺς καὶ συνζητεῖν, καὶ αὐτὸς Ἰησοῦς ἐγγίσας συνεπορεύετο αὐτοῖς· kai egeneto en tō homilein aytoys kai synzētein, kai aytos iēsoys eggisas syneporeyeto aytois·
16 οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ἐκρατοῦντο τοῦ μὴ ἐπιγνῶναι αὐτόν. ohi de ophthalmoi aytōn ekratoynto toy mē epignōnai ayton.
17 εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς· τίνες οἱ λόγοι οὗτοι, οὓς ἀντιβάλλετε πρὸς ἀλλήλους περιπατοῦντες; καὶ ἐστάθησαν σκυθρωποί. eipen de pros aytoys· tines ohi logoi ohytoi, ohys antiballete pros allēloys peripatoyntes ; kai estathēsan skythrōpoi.
18 ἀποκριθεὶς δὲ εἷς, ᾧ ὄνομα Κλεοπᾶς, εἶπεν πρὸς αὐτόν· σὺ μόνος παροικεῖς Ἱερουσαλὴμ καὶ οὐκ ἔγνως τὰ γενόμενα ἐν αὐτῇ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις; apokritheis de ehis, hō onoma kleopas, eipen pros ayton· sy monos paroikeis hieroysalēm kai oyk egnōs ta genomena en aytē en tais hēmerais taytais ;
19 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ποῖα; οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ· τὰ περὶ Ἰησοῦ τοῦ Ναζαρηνοῦ, ὃς ἐγένετο ἀνὴρ προφήτης δυνατὸς ἐν ἔργῳ καὶ λόγῳ ἐναντίον τοῦ θεοῦ καὶ παντὸς τοῦ λαοῦ, kai eipen aytois· poia ; ohi de eipan aytō· ta peri iēsoy toy nazarēnoy, hos egeneto anēr prophētēs dynatos en ergō kai logō enantion toy theoy kai pantos toy laoy,
20 ὅπως τε παρέδωκαν αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ἄρχοντες ἡμῶν εἰς κρίμα θανάτου καὶ ἐσταύρωσαν αὐτόν. hopōs te paredōkan ayton ohi archiereis kai ohi archontes hēmōn eis krima thanatoy kai estayrōsan ayton.
21 ἡμεῖς δὲ ἠλπίζομεν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ μέλλων λυτροῦσθαι τὸν Ἰσραήλ· ἀλλά γε καὶ σὺν πᾶσιν τούτοις τρίτην ταύτην ἡμέραν ἄγει ἀφ’ οὗ ταῦτα ἐγένετο. hēmeis de ēlpizomen hoti aytos estin ho mellōn lytroysthai ton israēl· alla ge kai syn pasin toytois tritēn taytēn hēmeran agei aph’ ohy tayta egeneto.
22 ἀλλὰ καὶ γυναῖκές τινες ἐξ ἡμῶν ἐξέστησαν ἡμᾶς, γενόμεναι ὀρθριναὶ ἐπὶ τὸ μνημεῖον, alla kai gynaikes tines ex hēmōn exestēsan hēmas, genomenai orthrinai epi to mnēmeion,
23 καὶ μὴ εὑροῦσαι τὸ σῶμα αὐτοῦ ἦλθον λέγουσαι καὶ ὀπτασίαν ἀγγέλων ἑωρακέναι, οἳ λέγουσιν αὐτὸν ζῆν. kai mē ehyroysai to sōma aytoy ēlthon legoysai kai optasian aggelōn heōrakenai, ohi legoysin ayton zēn.
24 καὶ ἀπῆλθόν τινες τῶν σὺν ἡμῖν ἐπὶ τὸ μνημεῖον, καὶ εὗρον οὕτως καθὼς καὶ αἱ γυναῖκες εἶπον, αὐτὸν δὲ οὐκ εἶδον. kai apēlthon tines tōn syn hēmin epi to mnēmeion, kai ehyron ohytōs kathōs kai ahi gynaikes eipon, ayton de oyk eidon.
25 καὶ αὐτὸς εἶπεν πρὸς αὐτούς· ὦ ἀνόητοι καὶ βραδεῖς τῇ καρδίᾳ τοῦ πιστεύειν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐλάλησαν οἱ προφῆται. kai aytos eipen pros aytoys· ō anoētoi kai bradeis tē kardia toy pisteyein epi pasin ohis elalēsan ohi prophētai.
26 οὐχὶ ταῦτα ἔδει παθεῖν τὸν Χριστὸν καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ; oychi tayta edei pathein ton christon kai eiselthein eis tēn doxan aytoy ;
27 καὶ ἀρξάμενος ἀπὸ Μωϋσέως καὶ ἀπὸ πάντων τῶν προφητῶν διερμήνευσεν αὐτοῖς ἐν πάσαις ταῖς γραφαῖς τὰ περὶ ἑαυτοῦ. kai arxamenos apo mōyseōs kai apo pantōn tōn prophētōn diermēneysen aytois en pasais tais graphais ta peri heaytoy.
28 καὶ ἤγγισαν εἰς τὴν κώμην οὗ ἐπορεύοντο, καὶ αὐτὸς προσεποιήσατο πορρωτέρω πορεύεσθαι· kai ēggisan eis tēn kōmēn ohy eporeyonto, kai aytos prosepoiēsato porrōterō poreyesthai·
29 καὶ παρεβιάσαντο αὐτὸν λέγοντες· μεῖνον μεθ’ ἡμῶν, ὅτι πρὸς ἑσπέραν ἐστὶν καὶ κέκλικεν ἤδη ἡ ἡμέρα. καὶ εἰσῆλθεν τοῦ μεῖναι σὺν αὐτοῖς. kai parebiasanto ayton legontes· meinon meth’ hēmōn, hoti pros hesperan estin kai kekliken ēdē hē hēmera. kai eisēlthen toy meinai syn aytois.
30 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κατακλιθῆναι αὐτὸν μετ’ αὐτῶν, λαβὼν τὸν ἄρτον εὐλόγησεν καὶ κλάσας ἐπεδίδου αὐτοῖς· kai egeneto en tō kataklithēnai ayton met’ aytōn, labōn ton arton eylogēsen kai klasas epedidoy aytois·
31 αὐτῶν δὲ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ ἐπέγνωσαν αὐτόν· καὶ αὐτὸς ἄφαντος ἐγένετο ἀπ’ αὐτῶν. aytōn de diēnoichthēsan ohi ophthalmoi kai epegnōsan ayton· kai aytos aphantos egeneto ap’ aytōn.
32 καὶ εἶπαν πρὸς ἀλλήλους· οὐχὶ ἡ καρδία ἡμῶν καιομένη ἦν ἐν ἡμῖν, ὡς ἐλάλει ἡμῖν ἐν τῇ ὁδῷ, ὡς διήνοιγεν ἡμῖν τὰς γραφάς; kai eipan pros allēloys· oychi hē kardia hēmōn kaiomenē ēn en hēmin, hōs elalei hēmin en tē hodō, hōs diēnoigen hēmin tas graphas ;
33 Καὶ ἀναστάντες αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ εὗρον ἠθροισμένους τοὺς ἕνδεκα καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς, kai anastantes aytē tē hōra hypestrepsan eis hieroysalēm, kai ehyron ēthroismenoys toys hendeka kai toys syn aytois,
34 λέγοντας ὅτι ὄντως ἠγέρθη ὁ κύριος καὶ ὤφθη Σίμωνι. legontas hoti ontōs ēgerthē ho kyrios kai ōphthē simōni.
35 καὶ αὐτοὶ ἐξηγοῦντο τὰ ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ὡς ἐγνώσθη αὐτοῖς ἐν τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου. kai aytoi exēgoynto ta en tē hodō kai hōs egnōsthē aytois en tē klasei toy artoy.
36 Ταῦτα δὲ αὐτῶν λαλούντων αὐτὸς ἔστη ἐν μέσῳ αὐτῶν. tayta de aytōn laloyntōn aytos estē en mesō aytōn.
37 πτοηθέντες δὲ καὶ ἔμφοβοι γενόμενοι ἐδόκουν πνεῦμα θεωρεῖν. ptoēthentes de kai emphoboi genomenoi edokoyn pneyma theōrein.
38 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τί τεταραγμένοι ἐστέ, καὶ διατί διαλογισμοὶ ἀναβαίνουσιν ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν; kai eipen aytois· ti tetaragmenoi este, kai diati dialogismoi anabainoysin en tē kardia hymōn ;
39 ἴδετε τὰς χεῖράς μου καὶ τοὺς πόδας μου, ὅτι ἐγώ εἰμι αὐτός· ψηλαφήσατέ με καὶ ἴδετε, ὅτι πνεῦμα σάρκας καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα. idete tas cheiras moy kai toys podas moy, hoti egō eimi aytos· psēlaphēsate me kai idete, hoti pneyma sarkas kai ostea oyk echei kathōs eme theōreite echonta.
40 Ce verset est absent du texte de cette édition.
41 ἔτι δὲ ἀπιστούντων αὐτῶν ἀπὸ τῆς χαρᾶς καὶ θαυμαζόντων εἶπεν αὐτοῖς· ἔχετέ τι βρώσιμον ἐνθάδε; eti de apistoyntōn aytōn apo tēs charas kai thaymazontōn eipen aytois· echete ti brōsimon enthade ;
42 οἱ δὲ ἐπέδωκαν αὐτῷ ἰχθύος ὀπτοῦ μέρος· ohi de epedōkan aytō ichthyos optoy meros·
43 καὶ λαβὼν ἐνώπιον αὐτῶν ἔφαγεν. kai labōn enōpion aytōn ephagen.
44 Εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς· οὗτοι οἱ λόγοι μου οὓς ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς ἔτι ὢν σὺν ὑμῖν, ὅτι δεῖ πληρωθῆναι πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ νόμῳ Μωϋσέως καὶ προφήταις καὶ ψαλμοῖς περὶ ἐμοῦ. eipen de pros aytoys· ohytoi ohi logoi moy ohys elalēsa pros hymas eti ōn syn hymin, hoti dei plērōthēnai panta ta gegrammena en tō nomō mōyseōs kai prophētais kai psalmois peri emoy.
45 τότε διήνοιξεν αὐτῶν τὸν νοῦν τοῦ συνιέναι τὰς γραφάς. tote diēnoixen aytōn ton noyn toy synienai tas graphas.
46 καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὅτι οὕτως γέγραπται παθεῖν τὸν Χριστὸν καὶ ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, kai eipen aytois hoti ohytōs gegraptai pathein ton christon kai anastēnai ek nekrōn tē tritē hēmera,
47 καὶ κηρυχθῆναι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ μετάνοιαν εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν εἰς πάντα τὰ ἔθνη, ἀρξάμενοι ἀπὸ Ἱερουσαλήμ. kai kērychthēnai epi tō onomati aytoy metanoian eis aphesin hamartiōn eis panta ta ethnē, arxamenoi apo hieroysalēm.
48 ὑμεῖς μάρτυρες τούτων. hymeis martyres toytōn.
49 κἀγὼ ἐξαποστέλλω τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρός μου ἐφ’ ὑμᾶς· ὑμεῖς δὲ καθίσατε ἐν τῇ πόλει ἕως οὗ ἐνδύσησθε ἐξ ὕψους δύναμιν. kagō exapostellō tēn epaggelian toy patros moy eph’ hymas· hymeis de kathisate en tē polei heōs ohy endysēsthe ex hypsoys dynamin.
50 Ἐξήγαγεν δὲ αὐτοὺς ἕως πρὸς Βηθανίαν, καὶ ἐπάρας τὰς χεῖρας αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτούς. exēgagen de aytoys heōs pros bēthanian, kai eparas tas cheiras aytoy eylogēsen aytoys.
51 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εὐλογεῖν αὐτὸν αὐτοὺς διέστη ἀπ’ αὐτῶν kai egeneto en tō eylogein ayton aytoys diestē ap’ aytōn
52 καὶ αὐτοὶ ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ μετὰ χαρᾶς μεγάλης, kai aytoi hypestrepsan eis hieroysalēm meta charas megalēs,
53 καὶ ἦσαν διαπαντὸς ἐν τῷ ἱερῷ αἰνοῦντες τὸν θεόν. kai ēsan diapantos en tō hierō ainoyntes ton theon.