1 Μὴ πολλοὶ διδάσκαλοι γίνεσθε, ἀδελφοί μου, εἰδότες ὅτι μεῖζον κρίμα λημψόμεθα. mē polloi didaskaloi ginesthe, adelphoi moy, eidotes hoti meizon krima lēmpsometha.
2 πολλὰ γὰρ πταίομεν ἅπαντες. εἴ τις ἐν λόγῳ οὐ πταίει, οὗτος τέλειος ἀνήρ, δυνατὸς χαλιναγωγῆσαι καὶ ὅλον τὸ σῶμα. polla gar ptaiomen hapantes. ei tis en logō oy ptaiei, ohytos teleios anēr, dynatos chalinagōgēsai kai holon to sōma.
3 εἰ δὲ τῶν ἵππων τοὺς χαλινοὺς εἰς τὰ στόματα βάλλομεν εἰς τὸ πείθεσθαι αὐτοὺς ἡμῖν, καὶ ὅλον τὸ σῶμα αὐτῶν μετάγομεν. ei de tōn hippōn toys chalinoys eis ta stomata ballomen eis to peithesthai aytoys hēmin, kai holon to sōma aytōn metagomen.
4 ἰδοὺ καὶ τὰ πλοῖα, τηλικαῦτα ὄντα καὶ ὑπὸ ἀνέμων σκληρῶν ἐλαυνόμενα, μετάγεται ὑπὸ ἐλαχίστου πηδαλίου ὅπου ἡ ὁρμὴ τοῦ εὐθύνοντος βούλεται· idoy kai ta ploia, tēlikayta onta kai hypo anemōn sklērōn elaynomena, metagetai hypo elachistoy pēdalioy hopoy hē hormē toy eythynontos boyletai·
5 οὕτως καὶ ἡ γλῶσσα μικρὸν μέλος ἐστὶν καὶ μεγάλα αὐχεῖ. ἰδοὺ ἡλίκον πῦρ ἡλίκην ὕλην ἀνάπτει· ohytōs kai hē glōssa mikron melos estin kai megala aychei. idoy hēlikon pyr hēlikēn hylēn anaptei·
6 ἡ γλῶσσα πῦρ, ὁ κόσμος τῆς ἀδικίας, ἡ γλῶσσα καθίσταται ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν, ἡ σπιλοῦσα ὅλον τὸ σῶμα καὶ φλογίζουσα τὸν τροχὸν τῆς γενέσεως καὶ φλογιζομένη ὑπὸ τῆς γεέννης. hē glōssa pyr, ho kosmos tēs adikias, hē glōssa kathistatai en tois melesin hēmōn, hē spiloysa holon to sōma kai phlogizoysa ton trochon tēs geneseōs kai phlogizomenē hypo tēs geennēs.
7 πᾶσα γὰρ φύσις θηρίων τε καὶ πετεινῶν ἑρπετῶν τε καὶ ἐναλίων δαμάζεται καὶ δεδάμασται τῇ φύσει τῇ ἀνθρωπίνῃ· pasa gar physis thēriōn te kai peteinōn herpetōn te kai enaliōn damazetai kai dedamastai tē physei tē anthrōpinē·
8 τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δύναται ἀνθρώπων δαμάσαι· ἀκατάστατον κακόν, μεστὴ ἰοῦ θανατηφόρου. tēn de glōssan oydeis dynatai anthrōpōn damasai· akatastaton kakon, mestē ioy thanatēphoroy.
9 ἐν αὐτῇ εὐλογοῦμεν τὸν κύριον καὶ πατέρα, καὶ ἐν αὐτῇ καταρώμεθα τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθ’ ὁμοίωσιν θεοῦ γεγονότας· en aytē eylogoymen ton kyrion kai patera, kai en aytē katarōmetha toys anthrōpoys toys kath’ homoiōsin theoy gegonotas·
10 ἐκ τοῦ αὐτοῦ στόματος ἐξέρχεται εὐλογία καὶ κατάρα. οὐ χρή, ἀδελφοί μου, ταῦτα οὕτως γίνεσθαι. ek toy aytoy stomatos exerchetai eylogia kai katara. oy chrē, adelphoi moy, tayta ohytōs ginesthai.
11 μήτι ἡ πηγὴ ἐκ τῆς αὐτῆς ὀπῆς βρύει τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρόν; mēti hē pēgē ek tēs aytēs opēs bryei to glyky kai to pikron ;
12 μὴ δύναται, ἀδελφοί μου, συκῆ ἐλαίας ποιῆσαι ἢ ἄμπελος σῦκα; οὔτε ἁλυκὸν γλυκὺ ποιῆσαι ὕδωρ. mē dynatai, adelphoi moy, sykē elaias poiēsai ē ampelos syka ; oyte halykon glyky poiēsai hydōr.
13 Τίς σοφὸς καὶ ἐπιστήμων ἐν ὑμῖν; δειξάτω ἐκ τῆς καλῆς ἀναστροφῆς τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν πραΰτητι σοφίας. tis sophos kai epistēmōn en hymin ; deixatō ek tēs kalēs anastrophēs ta erga aytoy en praytēti sophias.
14 εἰ δὲ ζῆλον πικρὸν ἔχετε καὶ ἐριθείαν ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν, μὴ κατακαυχᾶσθε τῆς ἀληθείας καὶ ψεύδεσθε. ei de zēlon pikron echete kai eritheian en tē kardia hymōn, mē katakaychasthe tēs alētheias kai pseydesthe.
15 οὐκ ἔστιν αὕτη ἡ σοφία ἄνωθεν κατερχομένη, ἀλλὰ ἐπίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης· oyk estin ahytē hē sophia anōthen katerchomenē, alla epigeios, psychikē, daimoniōdēs·
16 ὅπου γὰρ ζῆλος καὶ ἐριθεία, ἐκεῖ ἀκαταστασία καὶ πᾶν φαῦλον πρᾶγμα. hopoy gar zēlos kai eritheia, ekei akatastasia kai pan phaylon pragma.
17 ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία πρῶτον μὲν ἁγνή ἐστιν, ἔπειτα εἰρηνική, ἐπιεικής, εὐπειθής, μεστὴ ἐλέους καὶ καρπῶν ἀγαθῶν, ἀδιάκριτος, ἀνυπόκριτος· hē de anōthen sophia prōton men hagnē estin, epeita eirēnikē, epieikēs, eypeithēs, mestē eleoys kai karpōn agathōn, adiakritos, anypokritos·
18 καρπὸς δὲ δικαιοσύνης ἐν εἰρήνῃ σπείρεται τοῖς ποιοῦσιν εἰρήνην. karpos de dikaiosynēs en eirēnē speiretai tois poioysin eirēnēn.