1 Ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ θεοῦ. taytas oyn echontes tas epaggelias, agapētoi, katharisōmen heaytoys apo pantos molysmoy sarkos kai pneymatos, epiteloyntes hagiōsynēn en phobō theoy.
2 Χωρήσατε ἡμᾶς· οὐδένα ἠδικήσαμεν, οὐδένα ἐφθείραμεν, οὐδένα ἐπλεονεκτήσαμεν. chōrēsate hēmas· oydena ēdikēsamen, oydena ephtheiramen, oydena epleonektēsamen.
3 πρὸς κατάκρισιν οὐ λέγω, προείρηκα γὰρ ὅτι ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἐστε εἰς τὸ συναποθανεῖν καὶ συνζῆν. pros katakrisin oy legō, proeirēka gar hoti en tais kardiais hēmōn este eis to synapothanein kai synzēn.
4 πολλή μοι παρρησία πρὸς ὑμᾶς, πολλή μοι καύχησις ὑπὲρ ὑμῶν· πεπλήρωμαι τῇ παρακλήσει, ὑπερπερισσεύομαι τῇ χαρᾷ ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν. pollē moi parrēsia pros hymas, pollē moi kaychēsis hyper hymōn· peplērōmai tē paraklēsei, hyperperisseyomai tē chara epi pasē tē thlipsei hēmōn.
5 Καὶ γὰρ ἐλθόντων ἡμῶν εἰς Μακεδονίαν οὐδεμίαν ἔσχηκεν ἄνεσιν ἡ σὰρξ ἡμῶν, ἀλλ’ ἐν παντὶ θλιβόμενοι ἔξωθεν μάχαι, ἔσωθεν φόβοι. kai gar elthontōn hēmōn eis makedonian oydemian eschēken anesin hē sarx hēmōn, all’ en panti thlibomenoi exōthen machai, esōthen phoboi.
6 ἀλλ’ ὁ παρακαλῶν τοὺς ταπεινοὺς παρεκάλεσεν ἡμᾶς ὁ θεὸς ἐν τῇ παρουσίᾳ Τίτου· all’ ho parakalōn toys tapeinoys parekalesen hēmas ho theos en tē paroysia titoy·
7 οὐ μόνον δὲ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ παρακλήσει ᾗ παρεκλήθη ἐφ’ ὑμῖν, ἀναγγέλλων ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἐπιπόθησιν, τὸν ὑμῶν ὀδυρμόν, τὸν ὑμῶν ζῆλον ὑπὲρ ἐμοῦ, ὥστε με μᾶλλον χαρῆναι. oy monon de en tē paroysia aytoy alla kai en tē paraklēsei hē pareklēthē eph’ hymin, anaggellōn hēmin tēn hymōn epipothēsin, ton hymōn odyrmon, ton hymōn zēlon hyper emoy, hōste me mallon charēnai.
8 ὅτι εἰ καὶ ἐλύπησα ὑμᾶς ἐν τῇ ἐπιστολῇ, οὐ μεταμέλομαι· εἰ καὶ μετεμελόμην βλέπω γὰρ ὅτι ἡ ἐπιστολὴ ἐκείνη εἰ καὶ πρὸς ὥραν ἐλύπησεν ὑμᾶς, hoti ei kai elypēsa hymas en tē epistolē, oy metamelomai· ei kai metemelomēn blepō gar hoti hē epistolē ekeinē ei kai pros hōran elypēsen hymas,
9 νῦν χαίρω, οὐχ ὅτι ἐλυπήθητε, ἀλλ’ ὅτι ἐλυπήθητε εἰς μετάνοιαν· ἐλυπήθητε γὰρ κατὰ θεόν, ἵνα ἐν μηδενὶ ζημιωθῆτε ἐξ ἡμῶν. nyn chairō, oych hoti elypēthēte, all’ hoti elypēthēte eis metanoian· elypēthēte gar kata theon, hina en mēdeni zēmiōthēte ex hēmōn.
10 ἡ γὰρ κατὰ θεὸν λύπη μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν ἀμεταμέλητον ἐργάζεται· ἡ δὲ τοῦ κόσμου λύπη θάνατον κατεργάζεται. hē gar kata theon lypē metanoian eis sōtērian ametamelēton ergazetai· hē de toy kosmoy lypē thanaton katergazetai.
11 ἰδοὺ γὰρ αὐτὸ τοῦτο τὸ κατὰ θεὸν λυπηθῆναι πόσην κατηργάσατο ὑμῖν σπουδήν, ἀλλὰ ἀπολογίαν, ἀλλὰ ἀγανάκτησιν, ἀλλὰ φόβον, ἀλλὰ ἐπιπόθησιν, ἀλλὰ ζῆλον, ἀλλὰ ἐκδίκησιν· ἐν παντὶ συνεστήσατε ἑαυτοὺς ἁγνοὺς εἶναι τῷ πράγματι. idoy gar ayto toyto to kata theon lypēthēnai posēn katērgasato hymin spoydēn, alla apologian, alla aganaktēsin, alla phobon, alla epipothēsin, alla zēlon, alla ekdikēsin· en panti synestēsate heaytoys hagnoys einai tō pragmati.
12 ἄρα εἰ καὶ ἔγραψα ὑμῖν, οὐκ ἕνεκεν τοῦ ἀδικήσαντος οὐδὲ ἕνεκεν τοῦ ἀδικηθέντος, ἀλλ’ ἕνεκεν τοῦ φανερωθῆναι τὴν σπουδὴν ὑμῶν τὴν ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. ara ei kai egrapsa hymin, oyk heneken toy adikēsantos oyde heneken toy adikēthentos, all’ heneken toy phanerōthēnai tēn spoydēn hymōn tēn hyper hēmōn pros hymas enōpion toy theoy.
13 διὰ τοῦτο παρακεκλήμεθα. ἐπὶ δὲ τῇ παρακλήσει ἡμῶν περισσοτέρως μᾶλλον ἐχάρημεν ἐπὶ τῇ χαρᾷ Τίτου, ὅτι ἀναπέπαυται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἀπὸ πάντων ὑμῶν· dia toyto parakeklēmetha. epi de tē paraklēsei hēmōn perissoterōs mallon echarēmen epi tē chara titoy, hoti anapepaytai to pneyma aytoy apo pantōn hymōn·
14 ὅτι εἴ τι αὐτῷ ὑπὲρ ὑμῶν κεκαύχημαι οὐ κατῃσχύνθην, ἀλλ’ ὡς πάντα ἐν ἀληθείᾳ ἐλαλήσαμεν ὑμῖν, οὕτως καὶ ἡ καύχησις ἡμῶν ἐπὶ Τίτου ἀλήθεια ἐγενήθη. hoti ei ti aytō hyper hymōn kekaychēmai oy katēschynthēn, all’ hōs panta en alētheia elalēsamen hymin, ohytōs kai hē kaychēsis hēmōn epi titoy alētheia egenēthē.
15 καὶ τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ περισσοτέρως εἰς ὑμᾶς ἐστιν ἀναμιμνῃσκομένου τὴν πάντων ὑμῶν ὑπακοήν, ὡς μετὰ φόβου καὶ τρόμου ἐδέξασθε αὐτόν. kai ta splagchna aytoy perissoterōs eis hymas estin anamimnēskomenoy tēn pantōn hymōn hypakoēn, hōs meta phoboy kai tromoy edexasthe ayton.
16 χαίρω ὅτι ἐν παντὶ θαρρῶ ἐν ὑμῖν. chairō hoti en panti tharrō en hymin.