1 Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα μὴ σκανδαλισθῆτε. tayta lelalēka hymin hina mē skandalisthēte.
2 ἀποσυναγώγους ποιήσουσιν ὑμᾶς· ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα ἵνα πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς δόξῃ λατρείαν προσφέρειν τῷ θεῷ. aposynagōgoys poiēsoysin hymas· all’ erchetai hōra hina pas ho apokteinas hymas doxē latreian prospherein tō theō.
3 καὶ ταῦτα ποιήσουσιν ὅτι οὐκ ἔγνωσαν τὸν πατέρα οὐδὲ ἐμέ. kai tayta poiēsoysin hoti oyk egnōsan ton patera oyde eme.
4 ἀλλὰ ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα μνημονεύητε αὐτῶν, ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν. ταῦτα δὲ ὑμῖν ἐξ ἀρχῆς οὐκ εἶπον, ὅτι μεθ’ ὑμῶν ἤμην. alla tayta lelalēka hymin hina hotan elthē hē hōra mnēmoneyēte aytōn, hoti egō eipon hymin. tayta de hymin ex archēs oyk eipon, hoti meth’ hymōn ēmēn.
5 νῦν δὲ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με, καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐρωτᾷ με· ποῦ ὑπάγεις; nyn de hypagō pros ton pempsanta me, kai oydeis ex hymōn erōta me· poy hypageis ;
6 ἀλλ’ ὅτι ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἡ λύπη πεπλήρωκεν ὑμῶν τὴν καρδίαν. all’ hoti tayta lelalēka hymin hē lypē peplērōken hymōn tēn kardian.
7 ἀλλ’ ἐγὼ τὴν ἀλήθειαν λέγω ὑμῖν, συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω. ἐὰν γὰρ μὴ ἀπέλθω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς· ἐὰν δὲ πορευθῶ, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς. all’ egō tēn alētheian legō hymin, sympherei hymin hina egō apelthō. ean gar mē apelthō, ho paraklētos oyk eleysetai pros hymas· ean de poreythō, pempsō ayton pros hymas.
8 καὶ ἐλθὼν ἐκεῖνος ἐλέγξει τὸν κόσμον περὶ ἁμαρτίας καὶ περὶ δικαιοσύνης καὶ περὶ κρίσεως· kai elthōn ekeinos elegxei ton kosmon peri hamartias kai peri dikaiosynēs kai peri kriseōs·
9 περὶ ἁμαρτίας μέν, ὅτι οὐ πιστεύουσιν εἰς ἐμέ· peri hamartias men, hoti oy pisteyoysin eis eme·
10 περὶ δικαιοσύνης δέ, ὅτι πρὸς τὸν πατέρα ὑπάγω καὶ οὐκέτι θεωρεῖτέ με· peri dikaiosynēs de, hoti pros ton patera hypagō kai oyketi theōreite me·
11 περὶ δὲ κρίσεως, ὅτι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται. peri de kriseōs, hoti ho archōn toy kosmoy toytoy kekritai.
12 ἔτι πολλὰ ἔχω ὑμῖν λέγειν, ἀλλ’ οὐ δύνασθε βαστάζειν ἄρτι· eti polla echō hymin legein, all’ oy dynasthe bastazein arti·
13 ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς ἐν τῇ ἀληθείᾳ πάσῃ· οὐ γὰρ λαλήσει ἀφ’ ἑαυτοῦ, ἀλλ’ ὅσα ἀκούει λαλήσει, καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν. hotan de elthē ekeinos, to pneyma tēs alētheias, hodēgēsei hymas en tē alētheia pasē· oy gar lalēsei aph’ heaytoy, all’ hosa akoyei lalēsei, kai ta erchomena anaggelei hymin.
14 ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει, ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήμψεται καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν. ekeinos eme doxasei, hoti ek toy emoy lēmpsetai kai anaggelei hymin.
15 πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστιν· διὰ τοῦτο εἶπον ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λαμβάνει καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν. panta hosa echei ho patēr ema estin· dia toyto eipon hoti ek toy emoy lambanei kai anaggelei hymin.
16 μικρὸν καὶ οὐκέτι θεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσθέ με. mikron kai oyketi theōreite me, kai palin mikron kai opsesthe me.
17 Εἶπον οὖν ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς ἀλλήλους· τί ἐστιν τοῦτο ὃ λέγει ἡμῖν· μικρὸν καὶ οὐ θεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσθέ με; καί ὅτι ὑπάγω πρὸς τὸν πατέρα; eipon oyn ek tōn mathētōn aytoy pros allēloys· ti estin toyto ho legei hēmin· mikron kai oy theōreite me, kai palin mikron kai opsesthe me ; kai hoti hypagō pros ton patera ;
18 ἔλεγον οὖν· τοῦτο τί ἐστιν ὃ λέγει, τὸ μικρόν; οὐκ οἴδαμεν τί λαλεῖ. elegon oyn· toyto ti estin ho legei, to mikron ; oyk oidamen ti lalei.
19 ἔγνω Ἰησοῦς ὅτι ἤθελον αὐτὸν ἐρωτᾶν, καὶ εἶπεν αὐτοῖς· περὶ τούτου ζητεῖτε μετ’ ἀλλήλων ὅτι εἶπον, μικρὸν καὶ οὐ θεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσθέ με; egnō iēsoys hoti ēthelon ayton erōtan, kai eipen aytois· peri toytoy zēteite met’ allēlōn hoti eipon, mikron kai oy theōreite me, kai palin mikron kai opsesthe me ;
20 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται· ὑμεῖς λυπηθήσεσθε, ἀλλ’ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται. amēn amēn legō hymin hoti klaysete kai thrēnēsete hymeis, ho de kosmos charēsetai· hymeis lypēthēsesthe, all’ hē lypē hymōn eis charan genēsetai.
21 ἡ γυνὴ ὅταν τίκτῃ λύπην ἔχει, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα αὐτῆς· ὅταν δὲ γεννήσῃ τὸ παιδίον, οὐκέτι μνημονεύει τῆς θλίψεως διὰ τὴν χαρὰν ὅτι ἐγεννήθη ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον. hē gynē hotan tiktē lypēn echei, hoti ēlthen hē hōra aytēs· hotan de gennēsē to paidion, oyketi mnēmoneyei tēs thlipseōs dia tēn charan hoti egennēthē anthrōpos eis ton kosmon.
22 καὶ ὑμεῖς οὖν νῦν μὲν λύπην ἔχετε· πάλιν δὲ ὄψομαι ὑμᾶς, καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία, καὶ τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς αἴρει ἀφ’ ὑμῶν. kai hymeis oyn nyn men lypēn echete· palin de opsomai hymas, kai charēsetai hymōn hē kardia, kai tēn charan hymōn oydeis airei aph’ hymōn.
23 καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐμὲ οὐκ ἐρωτήσετε οὐδέν. ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἄν τι αἰτήσητε τὸν πατέρα, δώσει ὑμῖν ἐν τῷ ὀνόματί μου. kai en ekeinē tē hēmera eme oyk erōtēsete oyden. amēn amēn legō hymin, an ti aitēsēte ton patera, dōsei hymin en tō onomati moy.
24 ἕως ἄρτι οὐκ ᾐτήσατε οὐδὲν ἐν τῷ ὀνόματί μου· αἰτεῖτε καὶ λήμψεσθε, ἵνα ἡ χαρὰ ὑμῶν ᾖ πεπληρωμένη. heōs arti oyk ētēsate oyden en tō onomati moy· aiteite kai lēmpsesthe, hina hē chara hymōn ē peplērōmenē.
25 Ταῦτα ἐν παροιμίαις λελάληκα ὑμῖν· ἔρχεται ὥρα ὅτε οὐκέτι ἐν παροιμίαις λαλήσω ὑμῖν, ἀλλὰ παρρησίᾳ περὶ τοῦ πατρὸς ἀπαγγελῶ ὑμῖν. tayta en paroimiais lelalēka hymin· erchetai hōra hote oyketi en paroimiais lalēsō hymin, alla parrēsia peri toy patros apaggelō hymin.
26 ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐν τῷ ὀνόματί μου αἰτήσεσθε, καὶ οὐ λέγω ὑμῖν ὅτι ἐγὼ ἐρωτήσω τὸν πατέρα περὶ ὑμῶν· en ekeinē tē hēmera en tō onomati moy aitēsesthe, kai oy legō hymin hoti egō erōtēsō ton patera peri hymōn·
27 αὐτὸς γὰρ ὁ πατὴρ φιλεῖ ὑμᾶς, ὅτι ὑμεῖς ἐμὲ πεφιλήκατε καὶ πεπιστεύκατε ὅτι ἐγὼ παρὰ τοῦ θεοῦ ἐξῆλθον. aytos gar ho patēr philei hymas, hoti hymeis eme pephilēkate kai pepisteykate hoti egō para toy theoy exēlthon.
28 ἐξῆλθον ἐκ τοῦ πατρὸς καὶ ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον· πάλιν ἀφίημι τὸν κόσμον καὶ πορεύομαι πρὸς τὸν πατέρα. exēlthon ek toy patros kai elēlytha eis ton kosmon· palin aphiēmi ton kosmon kai poreyomai pros ton patera.
29 Λέγουσιν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· ἴδε νῦν ἐν παρρησίᾳ λαλεῖς, καὶ παροιμίαν οὐδεμίαν λέγεις. legoysin ohi mathētai aytoy· ide nyn en parrēsia laleis, kai paroimian oydemian legeis.
30 νῦν οἴδαμεν ὅτι οἶδας πάντα καὶ οὐ χρείαν ἔχεις ἵνα τίς σε ἐρωτᾷ· ἐν τούτῳ πιστεύομεν ὅτι ἀπὸ θεοῦ ἐξῆλθες. nyn oidamen hoti oidas panta kai oy chreian echeis hina tis se erōta· en toytō pisteyomen hoti apo theoy exēlthes.
31 ἀπεκρίθη αὐτοῖς Ἰησοῦς· ἄρτι πιστεύετε; apekrithē aytois iēsoys· arti pisteyete ;
32 ἰδοὺ ἔρχεται ὥρα καὶ ἐλήλυθεν ἵνα σκορπισθῆτε ἕκαστος εἰς τὰ ἴδια κἀμὲ μόνον ἀφῆτε· καὶ οὐκ εἰμὶ μόνος, ὅτι ὁ πατὴρ μετ’ ἐμοῦ ἐστιν. idoy erchetai hōra kai elēlythen hina skorpisthēte hekastos eis ta idia kame monon aphēte· kai oyk eimi monos, hoti ho patēr met’ emoy estin.
33 ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχητε. ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἔχετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον. tayta lelalēka hymin hina en emoi eirēnēn echēte. en tō kosmō thlipsin echete· alla tharseite, egō nenikēka ton kosmon.