1 Διώκετε τὴν ἀγάπην, ζηλοῦτε δὲ τὰ πνευματικά, μᾶλλον δὲ ἵνα προφητεύητε. diōkete tēn agapēn, zēloyte de ta pneymatika, mallon de hina prophēteyēte.
2 ὁ γὰρ λαλῶν γλώσσῃ οὐκ ἀνθρώποις λαλεῖ ἀλλὰ θεῷ, οὐδεὶς γὰρ ἀκούει, πνεύματι δὲ λαλεῖ μυστήρια· ho gar lalōn glōssē oyk anthrōpois lalei alla theō, oydeis gar akoyei, pneymati de lalei mystēria·
3 ὁ δὲ προφητεύων ἀνθρώποις λαλεῖ οἰκοδομὴν καὶ παράκλησιν καὶ παραμυθίαν. ho de prophēteyōn anthrōpois lalei oikodomēn kai paraklēsin kai paramythian.
4 ὁ λαλῶν γλώσσῃ ἑαυτὸν οἰκοδομεῖ· ὁ δὲ προφητεύων ἐκκλησίαν οἰκοδομεῖ. ho lalōn glōssē heayton oikodomei· ho de prophēteyōn ekklēsian oikodomei.
5 θέλω δὲ πάντας ὑμᾶς λαλεῖν γλώσσαις, μᾶλλον δὲ ἵνα προφητεύητε· μείζων δὲ ὁ προφητεύων ἢ ὁ λαλῶν γλώσσαις, ἐκτὸς εἰ μὴ διερμηνεύῃ, ἵνα ἡ ἐκκλησία οἰκοδομὴν λάβῃ. thelō de pantas hymas lalein glōssais, mallon de hina prophēteyēte· meizōn de ho prophēteyōn ē ho lalōn glōssais, ektos ei mē diermēneyē, hina hē ekklēsia oikodomēn labē.
6 νῦν δέ, ἀδελφοί, ἐὰν ἔλθω πρὸς ὑμᾶς γλώσσαις λαλῶν, τί ὑμᾶς ὠφελήσω, ἐὰν μὴ ὑμῖν λαλήσω ἢ ἐν ἀποκαλύψει ἢ ἐν γνώσει ἢ ἐν προφητείᾳ ἢ διδαχῇ; nyn de, adelphoi, ean elthō pros hymas glōssais lalōn, ti hymas ōphelēsō, ean mē hymin lalēsō ē en apokalypsei ē en gnōsei ē en prophēteia ē didachē ;
7 ὅμως τὰ ἄψυχα φωνὴν διδόντα, εἴτε αὐλὸς εἴτε κιθάρα, ἐὰν διαστολὴν τοῖς φθόγγοις μὴ δῷ, πῶς γνωσθήσεται τὸ αὐλούμενον ἢ τὸ κιθαριζόμενον; homōs ta apsycha phōnēn didonta, eite aylos eite kithara, ean diastolēn tois phthoggois mē dō, pōs gnōsthēsetai to ayloymenon ē to kitharizomenon ;
8 καὶ γὰρ ἐὰν ἄδηλον σάλπιγξ φωνὴν δῷ, τίς παρασκευάσεται εἰς πόλεμον; kai gar ean adēlon salpigx phōnēn dō, tis paraskeyasetai eis polemon ;
9 οὕτως καὶ ὑμεῖς διὰ τῆς γλώσσης ἐὰν μὴ εὔσημον λόγον δῶτε, πῶς γνωσθήσεται τὸ λαλούμενον; ἔσεσθε γὰρ εἰς ἀέρα λαλοῦντες. ohytōs kai hymeis dia tēs glōssēs ean mē eysēmon logon dōte, pōs gnōsthēsetai to laloymenon ; esesthe gar eis aera laloyntes.
10 τοσαῦτα εἰ τύχοι γένη φωνῶν εἰσιν ἐν κόσμῳ, καὶ οὐδὲν ἄφωνον· tosayta ei tychoi genē phōnōn eisin en kosmō, kai oyden aphōnon·
11 ἐὰν οὖν μὴ εἰδῶ τὴν δύναμιν τῆς φωνῆς, ἔσομαι τῷ λαλοῦντι βάρβαρος καὶ ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ βάρβαρος. ean oyn mē eidō tēn dynamin tēs phōnēs, esomai tō laloynti barbaros kai ho lalōn en emoi barbaros.
12 οὕτως καὶ ὑμεῖς, ἐπεὶ ζηλωταί ἐστε πνευμάτων, πρὸς τὴν οἰκοδομὴν τῆς ἐκκλησίας ζητεῖτε ἵνα περισσεύητε. ohytōs kai hymeis, epei zēlōtai este pneymatōn, pros tēn oikodomēn tēs ekklēsias zēteite hina perisseyēte.
13 διὸ ὁ λαλῶν γλώσσῃ προσευχέσθω ἵνα διερμηνεύῃ. dio ho lalōn glōssē proseychesthō hina diermēneyē.
14 ἐὰν γὰρ προσεύχωμαι γλώσσῃ, τὸ πνεῦμά μου προσεύχεται, ὁ δὲ νοῦς μου ἄκαρπός ἐστιν. ean gar proseychōmai glōssē, to pneyma moy proseychetai, ho de noys moy akarpos estin.
15 τί οὖν ἐστιν; προσεύξομαι τῷ πνεύματι, προσεύξομαι δὲ καὶ τῷ νοΐ· ψαλῶ τῷ πνεύματι, ψαλῶ δὲ καὶ τῷ νοΐ. ti oyn estin ; proseyxomai tō pneymati, proseyxomai de kai tō noi· psalō tō pneymati, psalō de kai tō noi.
16 ἐπεὶ ἐὰν εὐλογῇς πνεύματι, ὁ ἀναπληρῶν τὸν τόπον τοῦ ἰδιώτου πῶς ἐρεῖ τὸ ἀμήν ἐπὶ τῇ σῇ εὐχαριστίᾳ, ἐπειδὴ τί λέγεις οὐκ οἶδεν; epei ean eylogēs pneymati, ho anaplērōn ton topon toy idiōtoy pōs erei to amēn epi tē sē eycharistia, epeidē ti legeis oyk oiden ;
17 σὺ μὲν γὰρ καλῶς εὐχαριστεῖς, ἀλλ’ ὁ ἕτερος οὐκ οἰκοδομεῖται. sy men gar kalōs eycharisteis, all’ ho heteros oyk oikodomeitai.
18 εὐχαριστῶ τῷ θεῷ, πάντων ὑμῶν μᾶλλον γλώσσῃ λαλῶ· eycharistō tō theō, pantōn hymōn mallon glōssē lalō·
19 ἀλλὰ ἐν ἐκκλησίᾳ θέλω πέντε λόγους τῷ νοΐ μου λαλῆσαι, ἵνα καὶ ἄλλους κατηχήσω, ἢ μυρίους λόγους ἐν γλώσσῃ. alla en ekklēsia thelō pente logoys tō noi moy lalēsai, hina kai alloys katēchēsō, ē myrioys logoys en glōssē.
20 Ἀδελφοί, μὴ παιδία γίνεσθε ταῖς φρεσίν, ἀλλὰ τῇ κακίᾳ νηπιάζετε, ταῖς δὲ φρεσὶν τέλειοι γίνεσθε. adelphoi, mē paidia ginesthe tais phresin, alla tē kakia nēpiazete, tais de phresin teleioi ginesthe.
21 ἐν τῷ νόμῳ γέγραπται ὅτι ἐν ἑτερογλώσσοις καὶ ἐν χείλεσιν ἑτέρων λαλήσω τῷ λαῷ τούτῳ, καὶ οὐδ’ οὕτως εἰσακούσονταί μου, λέγει κύριος. en tō nomō gegraptai hoti en heteroglōssois kai en cheilesin heterōn lalēsō tō laō toytō, kai oyd’ ohytōs eisakoysontai moy, legei kyrios.
22 ὥστε αἱ γλῶσσαι εἰς σημεῖόν εἰσιν οὐ τοῖς πιστεύουσιν ἀλλὰ τοῖς ἀπίστοις, ἡ δὲ προφητεία οὐ τοῖς ἀπίστοις ἀλλὰ τοῖς πιστεύουσιν. hōste ahi glōssai eis sēmeion eisin oy tois pisteyoysin alla tois apistois, hē de prophēteia oy tois apistois alla tois pisteyoysin.
23 ἐὰν οὖν συνέλθῃ ἡ ἐκκλησία ὅλη ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ πάντες λαλῶσιν γλώσσαις, εἰσέλθωσιν δὲ ἰδιῶται ἢ ἄπιστοι, οὐκ ἐροῦσιν ὅτι μαίνεσθε; ean oyn synelthē hē ekklēsia holē epi to ayto kai pantes lalōsin glōssais, eiselthōsin de idiōtai ē apistoi, oyk eroysin hoti mainesthe ;
24 ἐὰν δὲ πάντες προφητεύωσιν, εἰσέλθῃ δέ τις ἄπιστος ἢ ἰδιώτης, ἐλέγχεται ὑπὸ πάντων, ἀνακρίνεται ὑπὸ πάντων, ean de pantes prophēteyōsin, eiselthē de tis apistos ē idiōtēs, elegchetai hypo pantōn, anakrinetai hypo pantōn,
25 τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ φανερὰ γίνεται, καὶ οὕτως πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον προσκυνήσει τῷ θεῷ, ἀπαγγέλλων ὅτι ὄντως θεὸς ἐν ὑμῖν ἐστιν. ta krypta tēs kardias aytoy phanera ginetai, kai ohytōs pesōn epi prosōpon proskynēsei tō theō, apaggellōn hoti ontōs theos en hymin estin.
26 Τί οὖν ἐστίν, ἀδελφοί; ὅταν συνέρχησθε, ἕκαστος ψαλμὸν ἔχει, διδαχὴν ἔχει, ἀποκάλυψιν ἔχει, γλῶσσαν ἔχει, ἑρμηνείαν ἔχει· πάντα πρὸς οἰκοδομὴν γινέσθω. ti oyn estin, adelphoi ; hotan synerchēsthe, hekastos psalmon echei, didachēn echei, apokalypsin echei, glōssan echei, hermēneian echei· panta pros oikodomēn ginesthō.
27 εἴτε γλώσσῃ τις λαλεῖ, κατὰ δύο ἢ τὸ πλεῖστον τρεῖς, καὶ ἀνὰ μέρος, καὶ εἷς διερμηνευέτω· eite glōssē tis lalei, kata dyo ē to pleiston treis, kai ana meros, kai ehis diermēneyetō·
28 ἐὰν δὲ μὴ ᾖ διερμηνευτής, σιγάτω ἐν ἐκκλησίᾳ, ἑαυτῷ δὲ λαλείτω καὶ τῷ θεῷ. ean de mē ē diermēneytēs, sigatō en ekklēsia, heaytō de laleitō kai tō theō.
29 προφῆται δὲ δύο ἢ τρεῖς λαλείτωσαν, καὶ οἱ ἄλλοι διακρινέτωσαν· prophētai de dyo ē treis laleitōsan, kai ohi alloi diakrinetōsan·
30 ἐὰν δὲ ἄλλῳ ἀποκαλυφθῇ καθημένῳ, ὁ πρῶτος σιγάτω. ean de allō apokalyphthē kathēmenō, ho prōtos sigatō.
31 δύνασθε γὰρ καθ’ ἕνα πάντες προφητεύειν, ἵνα πάντες μανθάνωσιν καὶ πάντες παρακαλῶνται, dynasthe gar kath’ hena pantes prophēteyein, hina pantes manthanōsin kai pantes parakalōntai,
32 καὶ πνεύματα προφητῶν προφήταις ὑποτάσσεται· kai pneymata prophētōn prophētais hypotassetai·
33 οὐ γάρ ἐστιν ἀκαταστασίας ὁ θεὸς ἀλλὰ εἰρήνης. Ὡς ἐν πάσαις ταῖς ἐκκλησίαις τῶν ἁγίων, oy gar estin akatastasias ho theos alla eirēnēs. hōs en pasais tais ekklēsiais tōn hagiōn,
34 αἱ γυναῖκες ἐν ταῖς ἐκκλησίαις σιγάτωσαν, οὐ γὰρ ἐπιτρέπεται αὐταῖς λαλεῖν· ἀλλὰ ὑποτασσέσθωσαν, καθὼς καὶ ὁ νόμος λέγει. ahi gynaikes en tais ekklēsiais sigatōsan, oy gar epitrepetai aytais lalein· alla hypotassesthōsan, kathōs kai ho nomos legei.
35 Εἰ δέ τι μαθεῖν θέλουσιν, ἐν οἴκῳ τοὺς ἰδίους ἄνδρας ἐπερωτάτωσαν, αἰσχρὸν γάρ ἐστιν γυναικὶ λαλεῖν ἐν ἐκκλησίᾳ. ei de ti mathein theloysin, en oikō toys idioys andras eperōtatōsan, aischron gar estin gynaiki lalein en ekklēsia.
36 ἢ ἀφ’ ὑμῶν ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ἐξῆλθεν, ἢ εἰς ὑμᾶς μόνους κατήντησεν; ē aph’ hymōn ho logos toy theoy exēlthen, ē eis hymas monoys katēntēsen ;
37 Εἴ τις δοκεῖ προφήτης εἶναι ἢ πνευματικός, ἐπιγινωσκέτω ἃ γράφω ὑμῖν ὅτι κυρίου ἐστίν· ei tis dokei prophētēs einai ē pneymatikos, epiginōsketō ha graphō hymin hoti kyrioy estin·
38 εἰ δέ τις ἀγνοεῖ, ἀγνοεῖται. ei de tis agnoei, agnoeitai.
39 ὥστε, ἀδελφοί μου, ζηλοῦτε τὸ προφητεύειν, καὶ τὸ λαλεῖν μὴ κωλύετε γλώσσαις· hōste, adelphoi moy, zēloyte to prophēteyein, kai to lalein mē kōlyete glōssais·
40 πάντα δὲ εὐσχημόνως καὶ κατὰ τάξιν γινέσθω. panta de eyschēmonōs kai kata taxin ginesthō.