2 Corinthiens 8

¹ Γνωρίζομεν δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὴν χάριν τοῦ θεοῦ τὴν δεδομένην ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Μακεδονίας, gnōrizomen de hymin, adelphoi, tēn charin toy theoy tēn dedomenēn en tais ekklēsiais tēs makedonias,

² ὅτι ἐν πολλῇ δοκιμῇ θλίψεως ἡ περισσεία τῆς χαρᾶς αὐτῶν καὶ ἡ κατὰ βάθους πτωχεία αὐτῶν ἐπερίσσευσεν εἰς τὸ πλοῦτος τῆς ἁπλότητος αὐτῶν· hoti en pollē dokimē thlipseōs hē perisseia tēs charas aytōn kai hē kata bathoys ptōcheia aytōn eperisseysen eis to ploytos tēs haplotētos aytōn·

³ ὅτι κατὰ δύναμιν, μαρτυρῶ, καὶ παρὰ δύναμιν, αὐθαίρετοι hoti kata dynamin, martyrō, kai para dynamin, aythairetoi

⁴ μετὰ πολλῆς παρακλήσεως δεόμενοι ἡμῶν τὴν χάριν καὶ τὴν κοινωνίαν τῆς διακονίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους meta pollēs paraklēseōs deomenoi hēmōn tēn charin kai tēn koinōnian tēs diakonias tēs eis toys hagioys

⁵ καὶ οὐ καθὼς ἠλπίσαμεν ἀλλὰ ἑαυτοὺς ἔδωκαν πρῶτον τῷ κυρίῳ καὶ ἡμῖν διὰ θελήματος θεοῦ, kai oy kathōs ēlpisamen alla heaytoys edōkan prōton tō kyriō kai hēmin dia thelēmatos theoy,

⁶ εἰς τὸ παρακαλέσαι ἡμᾶς Τίτον ἵνα καθὼς προενήρξατο οὕτως καὶ ἐπιτελέσῃ εἰς ὑμᾶς καὶ τὴν χάριν ταύτην. eis to parakalesai hēmas titon hina kathōs proenērxato ohytōs kai epitelesē eis hymas kai tēn charin taytēn.

⁷ ἀλλ’ ὥσπερ ἐν παντὶ περισσεύετε, πίστει καὶ λόγῳ καὶ γνώσει καὶ πάσῃ σπουδῇ καὶ τῇ ἐξ ὑμῶν ἐν ἡμῖν ἀγάπῃ, ἵνα καὶ ἐν ταύτῃ τῇ χάριτι περισσεύητε. all’ hōsper en panti perisseyete, pistei kai logō kai gnōsei kai pasē spoydē kai tē ex hymōn en hēmin agapē, hina kai en taytē tē chariti perisseyēte.

⁸ οὐ κατ’ ἐπιταγὴν λέγω, ἀλλὰ διὰ τῆς ἑτέρων σπουδῆς καὶ τὸ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης γνήσιον δοκιμάζων· oy kat’ epitagēn legō, alla dia tēs heterōn spoydēs kai to tēs hymeteras agapēs gnēsion dokimazōn·

⁹ γινώσκετε γὰρ τὴν χάριν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι δι’ ὑμᾶς ἐπτώχευσεν πλούσιος ὤν, ἵνα ὑμεῖς τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσητε. ginōskete gar tēn charin toy kyrioy hēmōn iēsoy christoy, hoti di’ hymas eptōcheysen ploysios ōn, hina hymeis tē ekeinoy ptōcheia ploytēsēte.

¹⁰ καὶ γνώμην ἐν τούτῳ δίδωμι· τοῦτο γὰρ ὑμῖν συμφέρει, οἵτινες οὐ μόνον τὸ ποιῆσαι ἀλλὰ καὶ τὸ θέλειν προενήρξασθε ἀπὸ πέρυσι· kai gnōmēn en toytō didōmi· toyto gar hymin sympherei, ohitines oy monon to poiēsai alla kai to thelein proenērxasthe apo perysi·

¹¹ νυνὶ δὲ καὶ τὸ ποιῆσαι ἐπιτελέσατε, ὅπως καθάπερ ἡ προθυμία τοῦ θέλειν οὕτως καὶ τὸ ἐπιτελέσαι ἐκ τοῦ ἔχειν. nyni de kai to poiēsai epitelesate, hopōs kathaper hē prothymia toy thelein ohytōs kai to epitelesai ek toy echein.

¹² εἰ γὰρ ἡ προθυμία πρόκειται, καθὸ ἂν ἔχῃ εὐπρόσδεκτος, οὐ καθὸ οὐκ ἔχει. ei gar hē prothymia prokeitai, katho an echē eyprosdektos, oy katho oyk echei.

¹³ οὐ γὰρ ἵνα ἄλλοις ἄνεσις, ὑμῖν θλῖψις, ἀλλ’ ἐξ ἰσότητος· ἐν τῷ νῦν καιρῷ τὸ ὑμῶν περίσσευμα εἰς τὸ ἐκείνων ὑστέρημα, oy gar hina allois anesis, hymin thlipsis, all’ ex isotētos· en tō nyn kairō to hymōn perisseyma eis to ekeinōn hysterēma,

¹⁴ ἵνα καὶ τὸ ἐκείνων περίσσευμα γένηται εἰς τὸ ὑμῶν ὑστέρημα, ὅπως γένηται ἰσότης· hina kai to ekeinōn perisseyma genētai eis to hymōn hysterēma, hopōs genētai isotēs·

¹⁵ καθὼς γέγραπται, ὁ τὸ πολὺ οὐκ ἐπλεόνασεν, καὶ ὁ τὸ ὀλίγον οὐκ ἠλαττόνησεν. kathōs gegraptai, ho to poly oyk epleonasen, kai ho to oligon oyk ēlattonēsen.

¹⁶ Χάρις δὲ τῷ θεῷ τῷ διδόντι τὴν αὐτὴν σπουδὴν ὑπὲρ ὑμῶν ἐν τῇ καρδίᾳ Τίτου, charis de tō theō tō didonti tēn aytēn spoydēn hyper hymōn en tē kardia titoy,

¹⁷ ὅτι τὴν μὲν παράκλησιν ἐδέξατο, σπουδαιότερος δὲ ὑπάρχων αὐθαίρετος ἐξῆλθεν πρὸς ὑμᾶς. hoti tēn men paraklēsin edexato, spoydaioteros de hyparchōn aythairetos exēlthen pros hymas.

¹⁸ συνεπέμψαμεν δὲ τὸν ἀδελφὸν μετ’ αὐτοῦ, οὗ ὁ ἔπαινος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ διὰ πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν synepempsamen de ton adelphon met’ aytoy, ohy ho epainos en tō eyaggeliō dia pasōn tōn ekklēsiōn

¹⁹ οὐ μόνον δὲ ἀλλὰ καὶ χειροτονηθεὶς ὑπὸ τῶν ἐκκλησιῶν συνέκδημος ἡμῶν σὺν τῇ χάριτι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφ’ ἡμῶν πρὸς τὴν αὐτοῦ τοῦ κυρίου δόξαν καὶ προθυμίαν ἡμῶν, oy monon de alla kai cheirotonētheis hypo tōn ekklēsiōn synekdēmos hēmōn syn tē chariti taytē tē diakonoymenē hyph’ hēmōn pros tēn aytoy toy kyrioy doxan kai prothymian hēmōn,

²⁰ στελλόμενοι τοῦτο μή τις ἡμᾶς μωμήσηται ἐν τῇ ἁδρότητι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφ’ ἡμῶν· stellomenoi toyto mē tis hēmas mōmēsētai en tē hadrotēti taytē tē diakonoymenē hyph’ hēmōn·

²¹ προνοοῦμεν γὰρ καλὰ οὐ μόνον ἐνώπιον κυρίου ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον ἀνθρώπων. pronooymen gar kala oy monon enōpion kyrioy alla kai enōpion anthrōpōn.

²² συνεπέμψαμεν δὲ αὐτοῖς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν ὃν ἐδοκιμάσαμεν ἐν πολλοῖς πολλάκις σπουδαῖον ὄντα, νυνὶ δὲ πολὺ σπουδαιότερον πεποιθήσει πολλῇ τῇ εἰς ὑμᾶς. synepempsamen de aytois ton adelphon hēmōn hon edokimasamen en pollois pollakis spoydaion onta, nyni de poly spoydaioteron pepoithēsei pollē tē eis hymas.

²³ εἴτε ὑπὲρ Τίτου, κοινωνὸς ἐμὸς καὶ εἰς ὑμᾶς συνεργός· εἴτε ἀδελφοὶ ἡμῶν, ἀπόστολοι ἐκκλησιῶν, δόξα Χριστοῦ. eite hyper titoy, koinōnos emos kai eis hymas synergos· eite adelphoi hēmōn, apostoloi ekklēsiōn, doxa christoy.

²⁴ τὴν οὖν ἔνδειξιν τῆς ἀγάπης ὑμῶν καὶ ἡμῶν καυχήσεως ὑπὲρ ὑμῶν εἰς αὐτοὺς ἐνδεικνύμενοι εἰς πρόσωπον τῶν ἐκκλησιῶν. tēn oyn endeixin tēs agapēs hymōn kai hēmōn kaychēseōs hyper hymōn eis aytoys endeiknymenoi eis prosōpon tōn ekklēsiōn.