Luc 21

¹ Ἀναβλέψας δὲ εἶδεν τοὺς βάλλοντας εἰς τὸ γαζοφυλάκιον τὰ δῶρα αὐτῶν πλουσίους. anablepsas de eiden toys ballontas eis to gazophylakion ta dōra aytōn ploysioys.

² εἶδεν δέ τινα χήραν πενιχρὰν βάλλουσαν ἐκεῖ δύο λεπτά, eiden de tina chēran penichran balloysan ekei dyo lepta,

³ καὶ εἶπεν· ἀληθῶς λέγω ὑμῖν ὅτι ἡ χήρα ἡ πτωχὴ αὕτη πλείω πάντων ἔβαλεν· kai eipen· alēthōs legō hymin hoti hē chēra hē ptōchē ahytē pleiō pantōn ebalen·

⁴ ἅπαντες γὰρ οὗτοι ἐκ τοῦ περισσεύοντος αὐτοῖς ἔβαλον εἰς τὰ δῶρα, αὕτη δὲ ἐκ τοῦ ὑστερήματος αὐτῆς ἅπαντα τὸν βίον ὃν εἶχεν ἔβαλεν. hapantes gar ohytoi ek toy perisseyontos aytois ebalon eis ta dōra, ahytē de ek toy hysterēmatos aytēs hapanta ton bion hon eichen ebalen.

⁵ Καί τινων λεγόντων περὶ τοῦ ἱεροῦ, ὅτι λίθοις καλοῖς καὶ ἀναθέμασιν κεκόσμηται, εἶπεν· kai tinōn legontōn peri toy hieroy, hoti lithois kalois kai anathemasin kekosmētai, eipen·

⁶ ταῦτα ἃ θεωρεῖτε, ἐλεύσονται ἡμέραι ἐν αἷς οὐκ ἀφεθήσεται λίθος ἐπὶ λίθῳ, ὃς οὐ καταλυθήσεται. tayta ha theōreite, eleysontai hēmerai en ahis oyk aphethēsetai lithos epi lithō, hos oy katalythēsetai.

⁷ ἐπηρώτησαν δὲ αὐτὸν λέγοντες· διδάσκαλε, πότε οὖν ταῦτα ἔσται; καὶ τί τὸ σημεῖον ὅταν μέλλῃ ταῦτα γίνεσθαι; epērōtēsan de ayton legontes· didaskale, pote oyn tayta estai ; kai ti to sēmeion hotan mellē tayta ginesthai ;

⁸ ὁ δὲ εἶπεν· βλέπετε μὴ πλανηθῆτε· πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, λέγοντες· ἐγώ εἰμι, καί ὁ καιρὸς ἤγγικεν· μὴ πορευθῆτε ὀπίσω αὐτῶν. ho de eipen· blepete mē planēthēte· polloi gar eleysontai epi tō onomati moy, legontes· egō eimi, kai ho kairos ēggiken· mē poreythēte opisō aytōn.

⁹ ὅταν δὲ ἀκούσητε πολέμους καὶ ἀκαταστασίας, μὴ πτοηθῆτε· δεῖ γὰρ ταῦτα γενέσθαι πρῶτον, ἀλλ’ οὐκ εὐθέως τὸ τέλος. hotan de akoysēte polemoys kai akatastasias, mē ptoēthēte· dei gar tayta genesthai prōton, all’ oyk eytheōs to telos.

¹⁰ τότε ἔλεγεν αὐτοῖς· ἐγερθήσεται ἔθνος ἐπ’ ἔθνος καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν, tote elegen aytois· egerthēsetai ethnos ep’ ethnos kai basileia epi basileian,

¹¹ σεισμοί τε μεγάλοι καὶ κατὰ τόπους λιμοὶ καὶ λοιμοὶ ἔσονται, φόβητρά τε καὶ σημεῖα ἀπ’ οὐρανοῦ μεγάλα ἔσται. seismoi te megaloi kai kata topoys limoi kai loimoi esontai, phobētra te kai sēmeia ap’ oyranoy megala estai.

¹² Πρὸ δὲ τούτων πάντων ἐπιβαλοῦσιν ἐφ’ ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ διώξουσιν, παραδιδόντες εἰς τὰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀπαγομένους ἐπὶ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου· pro de toytōn pantōn epibaloysin eph’ hymas tas cheiras aytōn kai diōxoysin, paradidontes eis tas synagōgas kai phylakas, apagomenoys epi basileis kai hēgemonas heneken toy onomatos moy·

¹³ ἀποβήσεται ὑμῖν εἰς μαρτύριον. apobēsetai hymin eis martyrion.

¹⁴ θέτε οὖν ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν μὴ προμελετᾶν ἀπολογηθῆναι· thete oyn en tais kardiais hymōn mē promeletan apologēthēnai·

¹⁵ ἐγὼ γὰρ δώσω ὑμῖν στόμα καὶ σοφίαν, ᾗ οὐ δυνήσονται ἀντιστῆναι ἢ ἀντειπεῖν ἅπαντες οἱ ἀντικείμενοι ὑμῖν. egō gar dōsō hymin stoma kai sophian, hē oy dynēsontai antistēnai ē anteipein hapantes ohi antikeimenoi hymin.

¹⁶ παραδοθήσεσθε δὲ καὶ ὑπὸ γονέων καὶ ἀδελφῶν καὶ συγγενῶν καὶ φίλων, καὶ θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν, paradothēsesthe de kai hypo goneōn kai adelphōn kai syggenōn kai philōn, kai thanatōsoysin ex hymōn,

¹⁷ καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου. kai esesthe misoymenoi hypo pantōn dia to onoma moy.

¹⁸ καὶ θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται· kai thrix ek tēs kephalēs hymōn oy mē apolētai·

¹⁹ ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν. en tē hypomonē hymōn ktēsasthe tas psychas hymōn.

²⁰ Ὅταν δὲ ἴδητε κυκλουμένην ὑπὸ στρατοπέδων Ἱερουσαλήμ, τότε γνῶτε ὅτι ἤγγικεν ἡ ἐρήμωσις αὐτῆς. hotan de idēte kykloymenēn hypo stratopedōn hieroysalēm, tote gnōte hoti ēggiken hē erēmōsis aytēs.

²¹ τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη, καὶ οἱ ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκχωρείτωσαν, καὶ οἱ ἐν ταῖς χώραις μὴ εἰσερχέσθωσαν εἰς αὐτήν, tote ohi en tē ioydaia pheygetōsan eis ta orē, kai ohi en mesō aytēs ekchōreitōsan, kai ohi en tais chōrais mē eiserchesthōsan eis aytēn,

²² ὅτι ἡμέραι ἐκδικήσεως αὗταί εἰσίν τοῦ πλησθῆναι πάντα τὰ γεγραμμένα. hoti hēmerai ekdikēseōs ahytai eisin toy plēsthēnai panta ta gegrammena.

²³ οὐαὶ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις· ἔσται γὰρ ἀνάγκη μεγάλη ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ὀργὴ τῷ λαῷ τούτῳ, oyai tais en gastri echoysais kai tais thēlazoysais en ekeinais tais hēmerais· estai gar anagkē megalē epi tēs gēs kai orgē tō laō toytō,

²⁴ καὶ πεσοῦνται στόματι μαχαίρης καὶ αἰχμαλωτισθήσονται εἰς τὰ ἔθνη πάντα, καὶ Ἱερουσαλὴμ ἔσται πατουμένη ὑπὸ ἐθνῶν, ἄχρι οὗ πληρωθῶσιν καιροὶ ἐθνῶν. kai pesoyntai stomati machairēs kai aichmalōtisthēsontai eis ta ethnē panta, kai hieroysalēm estai patoymenē hypo ethnōn, achri ohy plērōthōsin kairoi ethnōn.

²⁵ Καὶ ἔσονται σημεῖα ἐν ἡλίῳ καὶ σελήνῃ καὶ ἄστροις, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς συνοχὴ ἐθνῶν ἐν ἀπορίᾳ ἤχους θαλάσσης καὶ σάλου, kai esontai sēmeia en hēliō kai selēnē kai astrois, kai epi tēs gēs synochē ethnōn en aporia ēchoys thalassēs kai saloy,

²⁶ ἀποψυχόντων ἀνθρώπων ἀπὸ φόβου καὶ προσδοκίας τῶν ἐπερχομένων τῇ οἰκουμένῃ, αἱ γὰρ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται. apopsychontōn anthrōpōn apo phoboy kai prosdokias tōn eperchomenōn tē oikoymenē, ahi gar dynameis tōn oyranōn saleythēsontai.

²⁷ καὶ τότε ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν νεφέλῃ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς. kai tote opsontai ton yhion toy anthrōpoy erchomenon en nephelē meta dynameōs kai doxēs pollēs.

²⁸ ἀρχομένων δὲ τούτων γίνεσθαι ἀνακύψατε καὶ ἐπάρατε τὰς κεφαλὰς ὑμῶν, διότι ἐγγίζει ἡ ἀπολύτρωσις ὑμῶν. archomenōn de toytōn ginesthai anakypsate kai eparate tas kephalas hymōn, dioti eggizei hē apolytrōsis hymōn.

²⁹ Καὶ εἶπεν παραβολὴν αὐτοῖς. ἴδετε τὴν συκῆν καὶ πάντα τὰ δένδρα· kai eipen parabolēn aytois. idete tēn sykēn kai panta ta dendra·

³⁰ ὅταν προβάλωσιν ἤδη, βλέποντες ἀφ’ ἑαυτῶν γινώσκετε ὅτι ἤδη ἐγγὺς τὸ θέρος ἐστίν. hotan probalōsin ēdē, blepontes aph’ heaytōn ginōskete hoti ēdē eggys to theros estin.

³¹ οὕτως καὶ ὑμεῖς, ὅταν ἴδητε ταῦτα γινόμενα, γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ. ohytōs kai hymeis, hotan idēte tayta ginomena, ginōskete hoti eggys estin hē basileia toy theoy.

³² ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη ἕως ἂν πάντα γένηται. amēn legō hymin hoti oy mē parelthē hē genea ahytē heōs an panta genētai.

³³ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρελεύσονται. ho oyranos kai hē gē pareleysontai, ohi de logoi moy oy mē pareleysontai.

³⁴ Προσέχετε δὲ ἑαυτοῖς μήποτε βαρηθῶσιν ὑμῶν αἱ καρδίαι ἐν κραιπάλῃ καὶ μέθῃ καὶ μερίμναις βιωτικαῖς, καὶ ἐπιστῇ ἐφ’ ὑμᾶς αἰφνίδιος ἡ ἡμέρα ἐκείνη prosechete de heaytois mēpote barēthōsin hymōn ahi kardiai en kraipalē kai methē kai merimnais biōtikais, kai epistē eph’ hymas aiphnidios hē hēmera ekeinē

³⁵ ὡς παγίς· ἐπεισελεύσεται γὰρ ἐπὶ πάντας τοὺς καθημένους ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς. hōs pagis· epeiseleysetai gar epi pantas toys kathēmenoys epi prosōpon pasēs tēs gēs.

³⁶ ἀγρυπνεῖτε δὲ ἐν παντὶ καιρῷ δεόμενοι ἵνα κατισχύσητε ἐκφυγεῖν ταῦτα πάντα τὰ μέλλοντα γίνεσθαι, καὶ σταθῆναι ἔμπροσθεν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. agrypneite de en panti kairō deomenoi hina katischysēte ekphygein tayta panta ta mellonta ginesthai, kai stathēnai emprosthen toy yhioy toy anthrōpoy.

³⁷ Ἦν δὲ τὰς ἡμέρας ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων, τὰς δὲ νύκτας ἐξερχόμενος ηὐλίζετο εἰς τὸ ὄρος τὸ καλούμενον ἐλαιῶν. ēn de tas hēmeras en tō hierō didaskōn, tas de nyktas exerchomenos ēylizeto eis to oros to kaloymenon elaiōn.

³⁸ καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὤρθριζεν πρὸς αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ ἀκούειν αὐτοῦ. kai pas ho laos ōrthrizen pros ayton en tō hierō akoyein aytoy.