1 Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ καθεξῆς καὶ αὐτὸς διώδευεν κατὰ πόλιν καὶ κώμην κηρύσσων καὶ εὐαγγελιζόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ, καὶ οἱ δώδεκα σὺν αὐτῷ, kai egeneto en tō kathexēs kai aytos diōdeyen kata polin kai kōmēn kēryssōn kai eyaggelizomenos tēn basileian toy theoy, kai ohi dōdeka syn aytō,
2 καὶ γυναῖκές τινες αἳ ἦσαν τεθεραπευμέναι ἀπὸ πνευμάτων πονηρῶν καὶ ἀσθενειῶν, Μαρία ἡ καλουμένη Μαγδαληνή, ἀφ’ ἧς δαιμόνια ἑπτὰ ἐξεληλύθει, kai gynaikes tines ahi ēsan tetherapeymenai apo pneymatōn ponērōn kai astheneiōn, maria hē kaloymenē magdalēnē, aph’ hēs daimonia hepta exelēlythei,
3 καὶ Ἰωάννα γυνὴ Χουζᾶ ἐπιτρόπου Ἡρῴδου καὶ Σουσάννα καὶ ἕτεραι πολλαί, αἵτινες διηκόνουν αὐτοῖς ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐταῖς. kai iōanna gynē choyza epitropoy hērōdoy kai soysanna kai heterai pollai, ahitines diēkonoyn aytois ek tōn hyparchontōn aytais.
4 Συνιόντος δὲ ὄχλου πολλοῦ καὶ τῶν κατὰ πόλιν ἐπιπορευομένων πρὸς αὐτὸν εἶπεν διὰ παραβολῆς· syniontos de ochloy polloy kai tōn kata polin epiporeyomenōn pros ayton eipen dia parabolēs·
5 ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ. καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν ὃ μὲν ἔπεσεν παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ κατεπατήθη καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό· exēlthen ho speirōn toy speirai ton sporon aytoy. kai en tō speirein ayton ho men epesen para tēn hodon, kai katepatēthē kai ta peteina toy oyranoy katephagen ayto·
6 καὶ ἕτερον κατέπεσεν ἐπὶ τὴν πέτραν, καὶ φυὲν ἐξηράνθη διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα· kai heteron katepesen epi tēn petran, kai phyen exēranthē dia to mē echein ikmada·
7 καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐν μέσῳ τῶν ἀκανθῶν, καὶ συμφυεῖσαι αἱ ἄκανθαι ἀπέπνιξαν αὐτό· kai heteron epesen en mesō tōn akanthōn, kai symphyeisai ahi akanthai apepnixan ayto·
8 καὶ ἕτερον ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ φυὲν ἐποίησεν καρπὸν ἑκατονταπλασίονα. ταῦτα λέγων ἐφώνει· ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω. kai heteron epesen eis tēn gēn tēn agathēn, kai phyen epoiēsen karpon hekatontaplasiona. tayta legōn ephōnei· ho echōn ōta akoyein akoyetō.
9 Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τίς αὕτη εἴη ἡ παραβολή. epērōtōn de ayton ohi mathētai aytoy tis ahytē eiē hē parabolē.
10 ὁ δὲ εἶπεν· ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ, τοῖς δὲ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς, ἵνα βλέποντες μὴ βλέπωσιν καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν. ho de eipen· hymin dedotai gnōnai ta mystēria tēs basileias toy theoy, tois de loipois en parabolais, hina blepontes mē blepōsin kai akoyontes mē syniōsin.
11 ἔστιν δὲ αὕτη ἡ παραβολή. ὁ σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος τοῦ θεοῦ. estin de ahytē hē parabolē. ho sporos estin ho logos toy theoy.
12 οἱ δὲ παρὰ τὴν ὁδόν εἰσίν οἱ ἀκούσαντες, εἶτα ἔρχεται ὁ διάβολος καὶ αἴρει τὸν λόγον ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν, ἵνα μὴ πιστεύσαντες σωθῶσιν. ohi de para tēn hodon eisin ohi akoysantes, eita erchetai ho diabolos kai airei ton logon apo tēs kardias aytōn, hina mē pisteysantes sōthōsin.
13 οἱ δὲ ἐπὶ τὴν πέτραν οἳ ὅταν ἀκούσωσιν μετὰ χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον, καὶ οὗτοι ῥίζαν οὐκ ἔχουσιν, οἳ πρὸς καιρὸν πιστεύουσιν καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται. ohi de epi tēn petran ohi hotan akoysōsin meta charas dechontai ton logon, kai ohytoi hrizan oyk echoysin, ohi pros kairon pisteyoysin kai en kairō peirasmoy aphistantai.
14 τὸ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας πεσόν, οὗτοί εἰσίν οἱ ἀκούσαντες, καὶ ὑπὸ μεριμνῶν καὶ πλούτου καὶ ἡδονῶν τοῦ βίου πορευόμενοι συνπνίγονται καὶ οὐ τελεσφοροῦσιν. to de eis tas akanthas peson, ohytoi eisin ohi akoysantes, kai hypo merimnōn kai ploytoy kai hēdonōn toy bioy poreyomenoi synpnigontai kai oy telesphoroysin.
15 τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσίν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσιν καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ. to de en tē kalē gē, ohytoi eisin ohitines en kardia kalē kai agathē akoysantes ton logon katechoysin kai karpophoroysin en hypomonē.
16 Οὐδεὶς δὲ λύχνον ἅψας καλύπτει αὐτὸν σκεύει ἢ ὑποκάτω κλίνης τίθησιν, ἀλλ’ ἐπὶ λυχνίας τίθησιν, ἵνα οἱ εἰσπορευόμενοι βλέπωσιν τὸ φῶς. oydeis de lychnon hapsas kalyptei ayton skeyei ē hypokatō klinēs tithēsin, all’ epi lychnias tithēsin, hina ohi eisporeyomenoi blepōsin to phōs.
17 οὐ γάρ ἐστιν κρυπτὸν ὃ οὐ φανερὸν γενήσεται, οὐδὲ ἀπόκρυφον ὃ οὐ μὴ γνωσθῇ καὶ εἰς φανερὸν ἔλθῃ. oy gar estin krypton ho oy phaneron genēsetai, oyde apokryphon ho oy mē gnōsthē kai eis phaneron elthē.
18 βλέπετε οὖν πῶς ἀκούετε· ὃς ἂν γὰρ ἔχῃ, δοθήσεται αὐτῷ, καὶ ὃς ἂν μὴ ἔχῃ, καὶ ὃ δοκεῖ ἔχειν ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ. blepete oyn pōs akoyete· hos an gar echē, dothēsetai aytō, kai hos an mē echē, kai ho dokei echein arthēsetai ap’ aytoy.
19 Παρεγένετο δὲ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἠδύναντο συντυχεῖν αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον. paregeneto de pros ayton hē mētēr aytoy kai ohi adelphoi aytoy, kai oyk ēdynanto syntychein aytō dia ton ochlon.
20 ἀπηγγέλη δὲ αὐτῷ ὅτι ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἑστήκασιν ἔξω ἰδεῖν σε θέλοντες. apēggelē de aytō hoti hē mētēr soy kai ohi adelphoi soy hestēkasin exō idein se thelontes.
21 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν πρὸς αὐτούς· μήτηρ μου καὶ ἀδελφοί μου οὗτοί εἰσίν οἱ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ ἀκούοντες καὶ ποιοῦντες. ho de apokritheis eipen pros aytoys· mētēr moy kai adelphoi moy ohytoi eisin ohi ton logon toy theoy akoyontes kai poioyntes.
22 Ἐγένετο δὲ ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν καὶ αὐτὸς ἐνέβη εἰς πλοῖον καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς· διέλθωμεν εἰς τὸ πέραν τῆς λίμνης· καὶ ἀνήχθησαν. egeneto de en mia tōn hēmerōn kai aytos enebē eis ploion kai ohi mathētai aytoy, kai eipen pros aytoys· dielthōmen eis to peran tēs limnēs· kai anēchthēsan.
23 πλεόντων δὲ αὐτῶν ἀφύπνωσεν· καὶ κατέβη λαῖλαψ ἀνέμου εἰς τὴν λίμνην, καὶ συνεπληροῦντο καὶ ἐκινδύνευον. pleontōn de aytōn aphypnōsen· kai katebē lailaps anemoy eis tēn limnēn, kai syneplēroynto kai ekindyneyon.
24 προσελθόντες δὲ διήγειραν αὐτὸν λέγοντες· ἐπιστάτα ἐπιστάτα, ἀπολλύμεθα. ὁ δὲ διεγερθεὶς ἐπετίμησεν τῷ ἀνέμῳ καὶ τῷ κλύδωνι τοῦ ὕδατος· καὶ ἐπαύσαντο, καὶ ἐγένετο γαλήνη. proselthontes de diēgeiran ayton legontes· epistata epistata, apollymetha. ho de diegertheis epetimēsen tō anemō kai tō klydōni toy hydatos· kai epaysanto, kai egeneto galēnē.
25 εἶπεν δὲ αὐτοῖς· ποῦ ἡ πίστις ὑμῶν; φοβηθέντες δὲ ἐθαύμασαν, λέγοντες πρὸς ἀλλήλους· τίς ἄρα οὗτός ἐστιν, ὅτι καὶ τοῖς ἀνέμοις ἐπιτάσσει καὶ τῷ ὕδατι, καὶ ὑπακούουσιν αὐτῷ; eipen de aytois· poy hē pistis hymōn ; phobēthentes de ethaymasan, legontes pros allēloys· tis ara ohytos estin, hoti kai tois anemois epitassei kai tō hydati, kai hypakoyoysin aytō ;
26 Καὶ κατέπλευσαν εἰς τὴν χώραν τῶν Γεργεσηνῶν, ἥτις ἐστὶν ἀντιπέρα τῆς Γαλιλαίας. kai katepleysan eis tēn chōran tōn gergesēnōn, hētis estin antipera tēs galilaias.
27 ἐξελθόντι δὲ αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν ὑπήντησεν ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως ἔχων δαιμόνια, καὶ χρόνῳ ἱκανῷ οὐκ ἐνεδύσατο ἱμάτιον, καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν ἀλλ’ ἐν τοῖς μνήμασιν. exelthonti de aytō epi tēn gēn hypēntēsen anēr tis ek tēs poleōs echōn daimonia, kai chronō hikanō oyk enedysato himation, kai en oikia oyk emenen all’ en tois mnēmasin.
28 ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν ἀνακράξας προσέπεσεν αὐτῷ καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπεν· τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς. idōn de ton iēsoyn anakraxas prosepesen aytō kai phōnē megalē eipen· ti emoi kai soi, iēsoy yhie toy theoy toy hypsistoy ; deomai soy, mē me basanisēs.
29 παρήγγελλεν γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου· πολλοῖς γὰρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεύετο ἁλύσεσιν καὶ πέδαις φυλασσόμενος, καὶ διαρρήσσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαιμονίου εἰς τὰς ἐρήμους. parēggellen gar tō pneymati tō akathartō exelthein apo toy anthrōpoy· pollois gar chronois synērpakei ayton, kai edesmeyeto halysesin kai pedais phylassomenos, kai diarrēssōn ta desma ēlayneto hypo toy daimonioy eis tas erēmoys.
30 ἐπηρώτησεν δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων· τί σοι ὄνομά ἐστιν; ὁ δὲ εἶπεν, λεγιών, ὅτι εἰσῆλθεν δαιμόνια πολλὰ εἰς αὐτόν. epērōtēsen de ayton ho iēsoys legōn· ti soi onoma estin ; ho de eipen, legiōn, hoti eisēlthen daimonia polla eis ayton.
31 καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν. kai parekaloyn ayton hina mē epitaxē aytois eis tēn abysson apelthein.
32 ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων ἱκανῶν βοσκομένων ἐν τῷ ὄρει, καὶ παρεκάλεσαν αὐτὸν ἵνα ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς εἰς ἐκείνους εἰσελθεῖν. καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς. ēn de ekei agelē choirōn hikanōn boskomenōn en tō orei, kai parekalesan ayton hina epitrepsē aytois eis ekeinoys eiselthein. kai epetrepsen aytois.
33 ἐξελθόντα δὲ τὰ δαιμόνια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους, καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν λίμνην καὶ ἀπεπνίγη. exelthonta de ta daimonia apo toy anthrōpoy eisēlthon eis toys choiroys, kai hōrmēsen hē agelē kata toy krēmnoy eis tēn limnēn kai apepnigē.
34 ἰδόντες δὲ οἱ βόσκοντες τὸ γεγονὸς ἔφυγον καὶ ἀπήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς. idontes de ohi boskontes to gegonos ephygon kai apēggeilan eis tēn polin kai eis toys agroys.
35 ἐξῆλθον δὲ ἰδεῖν τὸ γεγονός, καὶ ἦλθον πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ εὗρον καθήμενον τὸν ἄνθρωπον, ἀφ’ οὗ τὰ δαιμόνια ἐξῆλθεν, ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἐφοβήθησαν. exēlthon de idein to gegonos, kai ēlthon pros ton iēsoyn, kai ehyron kathēmenon ton anthrōpon, aph’ ohy ta daimonia exēlthen, himatismenon kai sōphronoynta para toys podas toy iēsoy, kai ephobēthēsan.
36 ἀπήγγειλαν δὲ αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐσώθη ὁ δαιμονισθείς. apēggeilan de aytois ohi idontes pōs esōthē ho daimonistheis.
37 καὶ ἠρώτησεν αὐτὸν ἅπαν τὸ πλῆθος τῆς περιχώρου τῶν Γεργεσηνῶν ἀπελθεῖν ἀπ’ αὐτῶν, ὅτι φόβῳ μεγάλῳ συνείχοντο· αὐτὸς δὲ ἐμβὰς εἰς πλοῖον ὑπέστρεψεν. kai ērōtēsen ayton hapan to plēthos tēs perichōroy tōn gergesēnōn apelthein ap’ aytōn, hoti phobō megalō syneichonto· aytos de embas eis ploion hypestrepsen.
38 ἐδέετο δὲ αὐτοῦ ὁ ἀνὴρ ἀφ’ οὗ ἐξεληλύθει τὰ δαιμόνια, εἶναι σὺν αὐτῷ· ἀπέλυσεν δὲ αὐτὸν λέγων· edeeto de aytoy ho anēr aph’ ohy exelēlythei ta daimonia, einai syn aytō· apelysen de ayton legōn·
39 ὑπόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου, καὶ διηγοῦ ὅσα σοι ἐποίησεν ὁ θεός. καὶ ἀπῆλθεν, καθ’ ὅλην τὴν πόλιν κηρύσσων ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς. hypostrephe eis ton oikon soy, kai diēgoy hosa soi epoiēsen ho theos. kai apēlthen, kath’ holēn tēn polin kēryssōn hosa epoiēsen aytō ho iēsoys.
40 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ὑποστρέφειν τὸν Ἰησοῦν ἀπεδέξατο αὐτὸν ὁ ὄχλος· ἦσαν γὰρ πάντες προσδοκῶντες αὐτόν. egeneto de en tō hypostrephein ton iēsoyn apedexato ayton ho ochlos· ēsan gar pantes prosdokōntes ayton.
41 καὶ ἰδοὺ ἦλθεν ἀνὴρ ᾧ ὄνομα Ἰάειρος, καὶ αὐτὸς ἄρχων τῆς συναγωγῆς ὑπῆρχεν· καὶ πεσὼν παρὰ τοὺς πόδας Ἰησοῦ παρεκάλει αὐτὸν εἰσελθεῖν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, kai idoy ēlthen anēr hō onoma iaeiros, kai aytos archōn tēs synagōgēs hypērchen· kai pesōn para toys podas iēsoy parekalei ayton eiselthein eis ton oikon aytoy,
42 ὅτι θυγάτηρ μονογενὴς ἦν αὐτῷ ὡς ἐτῶν δώδεκα καὶ αὐτὴ ἀπέθνῃσκεν. ἐν δὲ τῷ ὑπάγειν αὐτὸν οἱ ὄχλοι συνέπνιγον αὐτόν. hoti thygatēr monogenēs ēn aytō hōs etōn dōdeka kai aytē apethnēsken. en de tō hypagein ayton ohi ochloi synepnigon ayton.
43 καὶ γυνὴ οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἀπὸ ἐτῶν δώδεκα, ἥτις ἰατροῖς προσαναλώσασα ὅλον τὸν βίον οὐκ ἴσχυσεν ἀπ’ οὐδενὸς θεραπευθῆναι, kai gynē oysa en hrysei ahimatos apo etōn dōdeka, hētis iatrois prosanalōsasa holon ton bion oyk ischysen ap’ oydenos therapeythēnai,
44 προσελθοῦσα ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ, καὶ παραχρῆμα ἔστη ἡ ῥύσις τοῦ αἵματος αὐτῆς. proselthoysa opisthen hēpsato toy kraspedoy toy himatioy aytoy, kai parachrēma estē hē hrysis toy ahimatos aytēs.
45 καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς· τίς ὁ ἁψάμενός μου; ἀρνουμένων δὲ πάντων εἶπεν ὁ Πέτρος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ· ἐπιστάτα, οἱ ὄχλοι συνέχουσίν σε καὶ ἀποθλίβουσιν. kai eipen ho iēsoys· tis ho hapsamenos moy ; arnoymenōn de pantōn eipen ho petros kai ohi syn aytō· epistata, ohi ochloi synechoysin se kai apothliboysin.
46 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· ἥψατό μού τις· ἐγὼ γὰρ ἔγνων δύναμιν ἐξεληλυθυῖαν ἀπ’ ἐμοῦ. ho de iēsoys eipen· hēpsato moy tis· egō gar egnōn dynamin exelēlythyian ap’ emoy.
47 ἰδοῦσα δὲ ἡ γυνὴ ὅτι οὐκ ἔλαθεν, τρέμουσα ἦλθεν καὶ προσπεσοῦσα αὐτῷ δι’ ἣν αἰτίαν ἥψατο αὐτοῦ ἀπήγγειλεν ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ, καὶ ὡς ἰάθη παραχρῆμα. idoysa de hē gynē hoti oyk elathen, tremoysa ēlthen kai prospesoysa aytō di’ hēn aitian hēpsato aytoy apēggeilen enōpion pantos toy laoy, kai hōs iathē parachrēma.
48 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ· θυγάτερ, ἡ πίστις σου σέσωκέν σε· πορεύου εἰς εἰρήνην. ho de eipen aytē· thygater, hē pistis soy sesōken se· poreyoy eis eirēnēn.
49 Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἔρχεταί τις παρὰ τοῦ ἀρχισυναγώγου λέγων ὅτι τέθνηκεν ἡ θυγάτηρ σου, μηκέτι σκύλλε τὸν διδάσκαλον. eti aytoy laloyntos erchetai tis para toy archisynagōgoy legōn hoti tethnēken hē thygatēr soy, mēketi skylle ton didaskalon.
50 ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀκούσας ἀπεκρίθη αὐτῷ· μὴ φοβοῦ· μόνον πίστευσον, καὶ σωθήσεται. ho de iēsoys akoysas apekrithē aytō· mē phoboy· monon pisteyson, kai sōthēsetai.
51 ἐλθὼν δὲ εἰς τὴν οἰκίαν οὐκ ἀφῆκεν εἰσελθεῖν τινα σὺν αὐτῷ εἰ μὴ Πέτρον καὶ Ἰωάννην καὶ Ἰάκωβον καὶ τὸν πατέρα τῆς παιδὸς καὶ τὴν μητέρα. elthōn de eis tēn oikian oyk aphēken eiselthein tina syn aytō ei mē petron kai iōannēn kai iakōbon kai ton patera tēs paidos kai tēn mētera.
52 ἔκλαιον δὲ πάντες καὶ ἐκόπτοντο αὐτήν. ὁ δὲ εἶπεν· μὴ κλαίετε· οὐκ ἀπέθανεν ἀλλὰ καθεύδει. eklaion de pantes kai ekoptonto aytēn. ho de eipen· mē klaiete· oyk apethanen alla katheydei.
53 καὶ κατεγέλων αὐτοῦ, εἰδότες ὅτι ἀπέθανεν. kai kategelōn aytoy, eidotes hoti apethanen.
54 αὐτὸς δὲ κρατήσας τῆς χειρὸς αὐτῆς ἐφώνησεν λέγων· ἡ παῖς, ἐγείρου. aytos de kratēsas tēs cheiros aytēs ephōnēsen legōn· hē pais, egeiroy.
55 καὶ ἐπέστρεψεν τὸ πνεῦμα αὐτῆς, καὶ ἀνέστη παραχρῆμα, καὶ διέταξεν αὐτῇ δοθῆναι φαγεῖν. kai epestrepsen to pneyma aytēs, kai anestē parachrēma, kai dietaxen aytē dothēnai phagein.
56 καὶ ἐξέστησαν οἱ γονεῖς αὐτῆς· ὁ δὲ παρήγγειλεν αὐτοῖς μηδενὶ εἰπεῖν τὸ γεγονός. kai exestēsan ohi goneis aytēs· ho de parēggeilen aytois mēdeni eipein to gegonos.