1 Καί τινες κατελθόντες ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας ἐδίδασκον τοὺς ἀδελφοὺς ὅτι ἐὰν μὴ περιτμηθῆτε τῷ ἔθει τῷ Μωϋσέως, οὐ δύνασθε σωθῆναι. kai tines katelthontes apo tēs ioydaias edidaskon toys adelphoys hoti ean mē peritmēthēte tō ethei tō mōyseōs, oy dynasthe sōthēnai.
2 γενομένης δὲ στάσεως καὶ ζητήσεως οὐκ ὀλίγης τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Βαρνάβᾳ πρὸς αὐτούς, ἔταξαν ἀναβαίνειν Παῦλον καὶ Βαρνάβαν καί τινας ἄλλους ἐξ αὐτῶν πρὸς τοὺς ἀποστόλους καὶ πρεσβυτέρους εἰς Ἱερουσαλὴμ περὶ τοῦ ζητήματος τούτου. genomenēs de staseōs kai zētēseōs oyk oligēs tō paylō kai tō barnaba pros aytoys, etaxan anabainein paylon kai barnaban kai tinas alloys ex aytōn pros toys apostoloys kai presbyteroys eis hieroysalēm peri toy zētēmatos toytoy.
3 οἱ μὲν οὖν προπεμφθέντες ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας διήρχοντο τήν τε Φοινίκην καὶ Σαμάριαν ἐκδιηγούμενοι τὴν ἐπιστροφὴν τῶν ἐθνῶν, καὶ ἐποίουν χαρὰν μεγάλην πᾶσιν τοῖς ἀδελφοῖς. ohi men oyn propemphthentes hypo tēs ekklēsias diērchonto tēn te phoinikēn kai samarian ekdiēgoymenoi tēn epistrophēn tōn ethnōn, kai epoioyn charan megalēn pasin tois adelphois.
4 παραγενόμενοι δὲ εἰς Ἱερουσαλὴμ παρεδέχθησαν ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας καὶ τῶν ἀποστόλων καὶ τῶν πρεσβυτέρων, ἀνήγγειλάν τε ὅσα ὁ θεὸς ἐποίησεν μετ’ αὐτῶν. paragenomenoi de eis hieroysalēm paredechthēsan hypo tēs ekklēsias kai tōn apostolōn kai tōn presbyterōn, anēggeilan te hosa ho theos epoiēsen met’ aytōn.
5 ἐξανέστησαν δέ τινες τῶν ἀπὸ τῆς αἱρέσεως τῶν Φαρισαίων πεπιστευκότες, λέγοντες ὅτι δεῖ περιτέμνειν αὐτοὺς παραγγέλλειν τε τηρεῖν τὸν νόμον Μωϋσέως. exanestēsan de tines tōn apo tēs ahireseōs tōn pharisaiōn pepisteykotes, legontes hoti dei peritemnein aytoys paraggellein te tērein ton nomon mōyseōs.
6 Συνήχθησαν δὲ οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἰδεῖν περὶ τοῦ λόγου τούτου. synēchthēsan de ohi apostoloi kai ohi presbyteroi idein peri toy logoy toytoy.
7 πολλῆς δὲ ζητήσεως γενομένης ἀναστὰς Πέτρος εἶπεν πρὸς αὐτούς, ἄνδρες ἀδελφοί, ὑμεῖς ἐπίστασθε ὅτι ἀφ’ ἡμερῶν ἀρχαίων ἐν ὑμῖν ἐξελέξατο ὁ θεὸς διὰ τοῦ στόματός μου ἀκοῦσαι τὰ ἔθνη τὸν λόγον τοῦ εὐαγγελίου καὶ πιστεῦσαι· pollēs de zētēseōs genomenēs anastas petros eipen pros aytoys, andres adelphoi, hymeis epistasthe hoti aph’ hēmerōn archaiōn en hymin exelexato ho theos dia toy stomatos moy akoysai ta ethnē ton logon toy eyaggelioy kai pisteysai·
8 καὶ ὁ καρδιογνώστης θεὸς ἐμαρτύρησεν αὐτοῖς δοὺς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καθὼς καὶ ἡμῖν, kai ho kardiognōstēs theos emartyrēsen aytois doys to pneyma to hagion kathōs kai hēmin,
9 καὶ οὐθὲν διέκρινεν μεταξὺ ἡμῶν τε καὶ αὐτῶν, τῇ πίστει καθαρίσας τὰς καρδίας αὐτῶν. kai oythen diekrinen metaxy hēmōn te kai aytōn, tē pistei katharisas tas kardias aytōn.
10 νῦν οὖν τί πειράζετε τὸν θεόν, ἐπιθεῖναι ζυγὸν ἐπὶ τὸν τράχηλον τῶν μαθητῶν ὃν οὔτε οἱ πατέρες ἡμῶν οὔτε ἡμεῖς ἰσχύσαμεν βαστάσαι; nyn oyn ti peirazete ton theon, epitheinai zygon epi ton trachēlon tōn mathētōn hon oyte ohi pateres hēmōn oyte hēmeis ischysamen bastasai ;
11 ἀλλὰ διὰ τῆς χάριτος τοῦ κυρίου Ἰησοῦ πιστεύομεν σωθῆναι καθ’ ὃν τρόπον κἀκεῖνοι. alla dia tēs charitos toy kyrioy iēsoy pisteyomen sōthēnai kath’ hon tropon kakeinoi.
12 ἐσίγησεν δὲ πᾶν τὸ πλῆθος, καὶ ἤκουον Βαρναβᾶ καὶ Παύλου ἐξηγουμένων ὅσα ἐποίησεν ὁ θεὸς σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τοῖς ἔθνεσιν δι’ αὐτῶν. esigēsen de pan to plēthos, kai ēkoyon barnaba kai payloy exēgoymenōn hosa epoiēsen ho theos sēmeia kai terata en tois ethnesin di’ aytōn.
13 Μετὰ δὲ τὸ σιγῆσαι αὐτοὺς ἀπεκρίθη Ἰάκωβος λέγων, ἄνδρες ἀδελφοί, ἀκούσατέ μου. meta de to sigēsai aytoys apekrithē iakōbos legōn, andres adelphoi, akoysate moy.
14 Συμεὼν ἐξηγήσατο καθὼς πρῶτον ὁ θεὸς ἐπεσκέψατο λαβεῖν ἐξ ἐθνῶν λαὸν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. symeōn exēgēsato kathōs prōton ho theos epeskepsato labein ex ethnōn laon tō onomati aytoy.
15 καὶ τούτῳ συμφωνοῦσιν οἱ λόγοι τῶν προφητῶν, καθὼς γέγραπται, kai toytō symphōnoysin ohi logoi tōn prophētōn, kathōs gegraptai,
16 μετὰ ταῦτα ἀναστρέψω καὶ ἀνοικοδομήσω τὴν σκηνὴν Δαυεὶδ τὴν πεπτωκυῖαν, καὶ τὰ κατεστραμμένα αὐτῆς ἀνοικοδομήσω καὶ ἀνορθώσω αὐτήν, meta tayta anastrepsō kai anoikodomēsō tēn skēnēn dayeid tēn peptōkyian, kai ta katestrammena aytēs anoikodomēsō kai anorthōsō aytēn,
17 ὅπως ἂν ἐκζητήσωσιν οἱ κατάλοιποι τῶν ἀνθρώπων τὸν κύριον, καὶ πάντα τὰ ἔθνη ἐφ’ οὓς ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτούς, λέγει κύριος ποιῶν ταῦτα hopōs an ekzētēsōsin ohi kataloipoi tōn anthrōpōn ton kyrion, kai panta ta ethnē eph’ ohys epikeklētai to onoma moy ep’ aytoys, legei kyrios poiōn tayta
18 γνωστὰ ἀπ’ αἰῶνος. gnōsta ap’ aiōnos.
19 διὸ ἐγὼ κρίνω μὴ παρενοχλεῖν τοῖς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν ἐπιστρέφουσιν ἐπὶ τὸν θεόν, dio egō krinō mē parenochlein tois apo tōn ethnōn epistrephoysin epi ton theon,
20 ἀλλὰ ἐπιστεῖλαι αὐτοῖς τοῦ ἀπέχεσθαι τῶν ἀλισγημάτων τῶν εἰδώλων καὶ τῆς πορνείας καὶ τοῦ πνικτοῦ καὶ τοῦ αἵματος· alla episteilai aytois toy apechesthai tōn alisgēmatōn tōn eidōlōn kai tēs porneias kai toy pniktoy kai toy ahimatos·
21 Μωϋσῆς γὰρ ἐκ γενεῶν ἀρχαίων κατὰ πόλιν τοὺς κηρύσσοντας αὐτὸν ἔχει ἐν ταῖς συναγωγαῖς κατὰ πᾶν σάββατον ἀναγινωσκόμενος. mōysēs gar ek geneōn archaiōn kata polin toys kēryssontas ayton echei en tais synagōgais kata pan sabbaton anaginōskomenos.
22 Τότε ἔδοξε τοῖς ἀποστόλοις καὶ τοῖς πρεσβυτέροις σὺν ὅλῃ τῇ ἐκκλησίᾳ ἐκλεξαμένους ἄνδρας ἐξ αὐτῶν πέμψαι εἰς Ἀντιόχειαν σὺν τῷ Παύλῳ καὶ Βαρναβᾷ, Ἰούδαν τὸν καλούμενον Βαρσαββᾶν καὶ Σιλᾶν, ἄνδρας ἡγουμένους ἐν τοῖς ἀδελφοῖς, tote edoxe tois apostolois kai tois presbyterois syn holē tē ekklēsia eklexamenoys andras ex aytōn pempsai eis antiocheian syn tō paylō kai barnaba, ioydan ton kaloymenon barsabban kai silan, andras hēgoymenoys en tois adelphois,
23 γράψαντες διὰ χειρὸς αὐτῶν, οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἀδελφοὶ τοῖς κατὰ τὴν Ἀντιόχειαν καὶ Συρίαν καὶ Κιλικίαν ἀδελφοῖς τοῖς ἐξ ἐθνῶν χαίρειν. grapsantes dia cheiros aytōn, ohi apostoloi kai ohi presbyteroi adelphoi tois kata tēn antiocheian kai syrian kai kilikian adelphois tois ex ethnōn chairein.
24 ἐπειδὴ ἠκούσαμεν ὅτι τινὲς ἐξ ἡμῶν ἐξελθόντες ἐτάραξαν ὑμᾶς λόγοις ἀνασκευάζοντες τὰς ψυχὰς ὑμῶν, οἷς οὐ διεστειλάμεθα, epeidē ēkoysamen hoti tines ex hēmōn exelthontes etaraxan hymas logois anaskeyazontes tas psychas hymōn, ohis oy diesteilametha,
25 ἔδοξεν ἡμῖν γενομένοις ὁμοθυμαδόν, ἐκλεξαμένους ἄνδρας πέμψαι πρὸς ὑμᾶς σὺν τοῖς ἀγαπητοῖς ἡμῶν Βαρναβᾷ καὶ Παύλῳ, edoxen hēmin genomenois homothymadon, eklexamenoys andras pempsai pros hymas syn tois agapētois hēmōn barnaba kai paylō,
26 ἀνθρώποις παραδεδωκόσι τὰς ψυχὰς αὐτῶν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. anthrōpois paradedōkosi tas psychas aytōn hyper toy onomatos toy kyrioy hēmōn iēsoy christoy.
27 ἀπεστάλκαμεν οὖν Ἰούδαν καὶ Σιλᾶν, καὶ αὐτοὺς διὰ λόγου ἀπαγγέλλοντας τὰ αὐτά. apestalkamen oyn ioydan kai silan, kai aytoys dia logoy apaggellontas ta ayta.
28 ἔδοξεν γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ καὶ ἡμῖν μηδὲν πλέον ἐπιτίθεσθαι ὑμῖν βάρος πλὴν τούτων τῶν ἐπάναγκες, edoxen gar tō pneymati tō hagiō kai hēmin mēden pleon epitithesthai hymin baros plēn toytōn tōn epanagkes,
29 ἀπέχεσθαι εἰδωλοθύτων καὶ αἵματος καὶ πνικτῶν καὶ πορνείας· ἐξ ὧν διατηροῦντες ἑαυτοὺς εὖ πράξετε. ἔρρωσθε. apechesthai eidōlothytōn kai ahimatos kai pniktōn kai porneias· ex hōn diatēroyntes heaytoys ey praxete. errōsthe.
30 Οἱ μὲν οὖν ἀπολυθέντες κατῆλθον εἰς Ἀντιόχειαν, καὶ συναγαγόντες τὸ πλῆθος ἐπέδωκαν τὴν ἐπιστολήν· ohi men oyn apolythentes katēlthon eis antiocheian, kai synagagontes to plēthos epedōkan tēn epistolēn·
31 ἀναγνόντες δὲ ἐχάρησαν ἐπὶ τῇ παρακλήσει. anagnontes de echarēsan epi tē paraklēsei.
32 Ἰούδας τε καὶ Σιλᾶς, καὶ αὐτοὶ προφῆται ὄντες, διὰ λόγου πολλοῦ παρεκάλεσαν τοὺς ἀδελφοὺς καὶ ἐπεστήριξαν· ioydas te kai silas, kai aytoi prophētai ontes, dia logoy polloy parekalesan toys adelphoys kai epestērixan·
33 ποιήσαντες δὲ χρόνον ἀπελύθησαν μετ’ εἰρήνης ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν πρὸς τοὺς ἀποστείλαντας αὐτούς. poiēsantes de chronon apelythēsan met’ eirēnēs apo tōn adelphōn pros toys aposteilantas aytoys.
34 Ce verset est absent du texte de cette édition.
35 Παῦλος δὲ καὶ Βαρναβᾶς διέτριβον ἐν Ἀντιοχείᾳ διδάσκοντες καὶ εὐαγγελιζόμενοι μετὰ καὶ ἑτέρων πολλῶν τὸν λόγον τοῦ κυρίου. paylos de kai barnabas dietribon en antiocheia didaskontes kai eyaggelizomenoi meta kai heterōn pollōn ton logon toy kyrioy.
36 Μετὰ δέ τινας ἡμέρας εἶπεν πρὸς Βαρναβᾶν Παῦλος, ἐπιστρέψαντες δὴ ἐπισκεψώμεθα τοὺς ἀδελφοὺς κατὰ πόλιν πᾶσαν ἐν αἷς κατηγγείλαμεν τὸν λόγον τοῦ κυρίου, πῶς ἔχουσιν. meta de tinas hēmeras eipen pros barnaban paylos, epistrepsantes dē episkepsōmetha toys adelphoys kata polin pasan en ahis katēggeilamen ton logon toy kyrioy, pōs echoysin.
37 Βαρναβᾶς δὲ ἐβούλετο συνπαραλαβεῖν καὶ τὸν Ἰωάννην τὸν καλούμενον Μᾶρκον· barnabas de eboyleto synparalabein kai ton iōannēn ton kaloymenon markon·
38 Παῦλος δὲ ἠξίου τὸν ἀποστάντα ἀπ’ αὐτῶν ἀπὸ Παμφυλίας καὶ μὴ συνελθόντα αὐτοῖς εἰς τὸ ἔργον, μὴ συνπαραλαμβάνειν τοῦτον. paylos de ēxioy ton apostanta ap’ aytōn apo pamphylias kai mē synelthonta aytois eis to ergon, mē synparalambanein toyton.
39 ἐγένετο δὲ παροξυσμὸς ὥστε ἀποχωρισθῆναι αὐτοὺς ἀπ’ ἀλλήλων, τόν τε Βαρναβᾶν παραλαβόντα τὸν Μᾶρκον ἐκπλεῦσαι εἰς Κύπρον. egeneto de paroxysmos hōste apochōristhēnai aytoys ap’ allēlōn, ton te barnaban paralabonta ton markon ekpleysai eis kypron.
40 Παῦλος δὲ ἐπιλεξάμενος Σιλᾶν ἐξῆλθεν παραδοθεὶς τῇ χάριτι τοῦ κυρίου ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν, paylos de epilexamenos silan exēlthen paradotheis tē chariti toy kyrioy hypo tōn adelphōn,
41 διήρχετο δὲ τὴν Συρίαν καὶ Κιλικίαν ἐπιστηρίζων τὰς ἐκκλησίας. diērcheto de tēn syrian kai kilikian epistērizōn tas ekklēsias.