1 οἱ κύριοι, τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἰσότητα τοῖς δούλοις παρέχεσθε, εἰδότες ὅτι καὶ ὑμεῖς ἔχετε κύριον ἐν οὐρανῷ. ohi kyrioi, to dikaion kai tēn isotēta tois doylois parechesthe, eidotes hoti kai hymeis echete kyrion en oyranō.
2 Τῇ προσευχῇ προσκαρτερεῖτε, γρηγοροῦντες ἐν αὐτῇ ἐν εὐχαριστίᾳ, tē proseychē proskartereite, grēgoroyntes en aytē en eycharistia,
3 προσευχόμενοι ἅμα καὶ περὶ ἡμῶν, ἵνα ὁ θεὸς ἀνοίξῃ ἡμῖν θύραν τοῦ λόγου, λαλῆσαι τὸ μυστήριον τοῦ Χριστοῦ, δι’ ὃ καὶ δέδεμαι, proseychomenoi hama kai peri hēmōn, hina ho theos anoixē hēmin thyran toy logoy, lalēsai to mystērion toy christoy, di’ ho kai dedemai,
4 ἵνα φανερώσω αὐτὸ ὡς δεῖ με λαλῆσαι. hina phanerōsō ayto hōs dei me lalēsai.
5 Ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω, τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι. en sophia peripateite pros toys exō, ton kairon exagorazomenoi.
6 ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι. ho logos hymōn pantote en chariti, halati ērtymenos, eidenai pōs dei hymas heni hekastō apokrinesthai.
7 Τὰ κατ’ ἐμὲ πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλος ἐν κυρίῳ, ta kat’ eme panta gnōrisei hymin tychikos ho agapētos adelphos kai pistos diakonos kai syndoylos en kyriō,
8 ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο, ἵνα γνῶτε τὰ περὶ ἡμῶν καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν, hon epempsa pros hymas eis ayto toyto, hina gnōte ta peri hēmōn kai parakalesē tas kardias hymōn,
9 σὺν Ὀνησίμῳ τῷ πιστῷ καὶ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ, ὅς ἐστιν ἐξ ὑμῶν· πάντα ὑμῖν γνωρίσουσιν τὰ ὧδε. syn onēsimō tō pistō kai agapētō adelphō, hos estin ex hymōn· panta hymin gnōrisoysin ta hōde.
10 Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός μου, καὶ Μᾶρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρναβᾶ περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς, ἐὰν ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς δέξασθε αὐτόν, aspazetai hymas aristarchos ho synaichmalōtos moy, kai markos ho anepsios barnaba peri ohy elabete entolas, ean elthē pros hymas dexasthe ayton,
11 καὶ Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Ἰοῦστος, οἱ ὄντες ἐκ περιτομῆς οὗτοι μόνοι συνεργοὶ εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ, οἵτινες ἐγενήθησάν μοι παρηγορία. kai iēsoys ho legomenos ioystos, ohi ontes ek peritomēs ohytoi monoi synergoi eis tēn basileian toy theoy, ohitines egenēthēsan moi parēgoria.
12 ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἐπαφρᾶς ὁ ἐξ ὑμῶν, δοῦλος Χριστοῦ Ἰησοῦ, πάντοτε ἀγωνιζόμενος ὑπὲρ ὑμῶν ἐν ταῖς προσευχαῖς, ἵνα σταθῆτε τέλειοι καὶ πεπληροφορημένοι ἐν παντὶ θελήματι τοῦ θεοῦ. aspazetai hymas epaphras ho ex hymōn, doylos christoy iēsoy, pantote agōnizomenos hyper hymōn en tais proseychais, hina stathēte teleioi kai peplērophorēmenoi en panti thelēmati toy theoy.
13 μαρτυρῶ γὰρ αὐτῷ ὅτι ἔχει πολὺν πόνον ὑπὲρ ὑμῶν καὶ τῶν ἐν Λαοδικίᾳ καὶ τῶν ἐν Ἱεραπόλει. martyrō gar aytō hoti echei polyn ponon hyper hymōn kai tōn en laodikia kai tōn en hierapolei.
14 ἀσπάζεται ὑμᾶς Λουκᾶς ὁ ἰατρὸς ὁ ἀγαπητὸς καὶ Δημᾶς. aspazetai hymas loykas ho iatros ho agapētos kai dēmas.
15 ἀσπάσασθε τοὺς ἐν Λαοδικίᾳ ἀδελφοὺς καὶ Νυμφᾶν καὶ τὴν κατ’ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίαν. aspasasthe toys en laodikia adelphoys kai nymphan kai tēn kat’ oikon aytōn ekklēsian.
16 καὶ ὅταν ἀναγνωσθῇ παρ’ ὑμῖν ἡ ἐπιστολή, ποιήσατε ἵνα καὶ ἐν τῇ Λαοδικέων ἐκκλησίᾳ ἀναγνωσθῇ, καὶ τὴν ἐκ Λαοδικίας ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀναγνῶτε. kai hotan anagnōsthē par’ hymin hē epistolē, poiēsate hina kai en tē laodikeōn ekklēsia anagnōsthē, kai tēn ek laodikias hina kai hymeis anagnōte.
17 καὶ εἴπατε Ἀρχίππῳ, βλέπε τὴν διακονίαν ἣν παρέλαβες ἐν κυρίῳ, ἵνα αὐτὴν πληροῖς. kai eipate archippō, blepe tēn diakonian hēn parelabes en kyriō, hina aytēn plērois.
18 Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου. μνημονεύετέ μου τῶν δεσμῶν. ἡ χάρις μεθ’ ὑμῶν. ho aspasmos tē emē cheiri payloy. mnēmoneyete moy tōn desmōn. hē charis meth’ hymōn.