1 Δικαιωθέντες οὖν ἐκ πίστεως εἰρήνην ἔχωμεν πρὸς τὸν θεὸν διὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, dikaiōthentes oyn ek pisteōs eirēnēn echōmen pros ton theon dia toy kyrioy hēmōn iēsoy christoy,
2 δι’ οὗ καὶ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν τῇ πίστει εἰς τὴν χάριν ταύτην ἐν ᾗ ἑστήκαμεν, καὶ καυχώμεθα ἐπ’ ἐλπίδι τῆς δόξης τοῦ θεοῦ. di’ ohy kai tēn prosagōgēn eschēkamen tē pistei eis tēn charin taytēn en hē hestēkamen, kai kaychōmetha ep’ elpidi tēs doxēs toy theoy.
3 οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσιν, εἰδότες ὅτι ἡ θλῖψις ὑπομονὴν κατεργάζεται, oy monon de, alla kai kaychōmetha en tais thlipsesin, eidotes hoti hē thlipsis hypomonēn katergazetai,
4 ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν, ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα· hē de hypomonē dokimēn, hē de dokimē elpida·
5 ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει, ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ ἐκκέχυται ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ πνεύματος ἁγίου τοῦ δοθέντος ἡμῖν, hē de elpis oy kataischynei, hoti hē agapē toy theoy ekkechytai en tais kardiais hēmōn dia pneymatos hagioy toy dothentos hēmin,
6 ἔτι γὰρ Χριστὸς ὄντων ἡμῶν ἀσθενῶν ἔτι κατὰ καιρὸν ὑπὲρ ἀσεβῶν ἀπέθανεν. eti gar christos ontōn hēmōn asthenōn eti kata kairon hyper asebōn apethanen.
7 μόλις γὰρ ὑπὲρ δικαίου τις ἀποθανεῖται· ὑπὲρ γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ τάχα τις καὶ τολμᾷ ἀποθανεῖν· molis gar hyper dikaioy tis apothaneitai· hyper gar toy agathoy tacha tis kai tolma apothanein·
8 συνίστησιν δὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην εἰς ἡμᾶς ὁ θεὸς ὅτι ἔτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανεν. synistēsin de tēn heaytoy agapēn eis hēmas ho theos hoti eti hamartōlōn ontōn hēmōn christos hyper hēmōn apethanen.
9 πολλῷ οὖν μᾶλλον δικαιωθέντες νῦν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ σωθησόμεθα δι’ αὐτοῦ ἀπὸ τῆς ὀργῆς. pollō oyn mallon dikaiōthentes nyn en tō ahimati aytoy sōthēsometha di’ aytoy apo tēs orgēs.
10 εἰ γὰρ ἐχθροὶ ὄντες κατηλλάγημεν τῷ θεῷ διὰ τοῦ θανάτου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, πολλῷ μᾶλλον καταλλαγέντες σωθησόμεθα ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ· ei gar echthroi ontes katēllagēmen tō theō dia toy thanatoy toy yhioy aytoy, pollō mallon katallagentes sōthēsometha en tē zōē aytoy·
11 οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ καυχώμενοι ἐν τῷ θεῷ διὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δι’ οὗ νῦν τὴν καταλλαγὴν ἐλάβομεν. oy monon de, alla kai kaychōmenoi en tō theō dia toy kyrioy hēmōn iēsoy christoy, di’ ohy nyn tēn katallagēn elabomen.
12 Διὰ τοῦτο ὥσπερ δι’ ἑνὸς ἀνθρώπου ἡ ἁμαρτία εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθεν καὶ διὰ τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος, καὶ οὕτως εἰς πάντας ἀνθρώπους ὁ θάνατος διῆλθεν, ἐφ’ ᾧ πάντες ἥμαρτον dia toyto hōsper di’ henos anthrōpoy hē hamartia eis ton kosmon eisēlthen kai dia tēs hamartias ho thanatos, kai ohytōs eis pantas anthrōpoys ho thanatos diēlthen, eph’ hō pantes hēmarton
13 ἄχρι γὰρ νόμου ἁμαρτία ἦν ἐν κόσμῳ, ἁμαρτία δὲ οὐκ ἐλλογεῖται μὴ ὄντος νόμου· achri gar nomoy hamartia ēn en kosmō, hamartia de oyk ellogeitai mē ontos nomoy·
14 ἀλλὰ ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι Μωϋσέως καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτήσαντας ἐπὶ τῷ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως Ἀδάμ, ὅς ἐστιν τύπος τοῦ μέλλοντος. alla ebasileysen ho thanatos apo adam mechri mōyseōs kai epi toys mē hamartēsantas epi tō homoiōmati tēs parabaseōs adam, hos estin typos toy mellontos.
15 ἀλλ’ οὐχ ὡς τὸ παράπτωμα, οὕτως καὶ τὸ χάρισμα· εἰ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι οἱ πολλοὶ ἀπέθανον, πολλῷ μᾶλλον ἡ χάρις τοῦ θεοῦ καὶ ἡ δωρεὰ ἐν χάριτι τῇ τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τοὺς πολλοὺς ἐπερίσσευσεν. all’ oych hōs to paraptōma, ohytōs kai to charisma· ei gar tō toy henos paraptōmati ohi polloi apethanon, pollō mallon hē charis toy theoy kai hē dōrea en chariti tē toy henos anthrōpoy iēsoy christoy eis toys polloys eperisseysen.
16 καὶ οὐχ ὡς δι’ ἑνὸς ἁμαρτήσαντος τὸ δώρημα· τὸ μὲν γὰρ κρίμα ἐξ ἑνὸς εἰς κατάκριμα, τὸ δὲ χάρισμα ἐκ πολλῶν παραπτωμάτων εἰς δικαίωμα. kai oych hōs di’ henos hamartēsantos to dōrēma· to men gar krima ex henos eis katakrima, to de charisma ek pollōn paraptōmatōn eis dikaiōma.
17 εἰ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι ὁ θάνατος ἐβασίλευσεν διὰ τοῦ ἑνός, πολλῷ μᾶλλον οἱ τὴν περισσείαν τῆς χάριτος καὶ τῆς δωρεᾶς τῆς δικαιοσύνης λαμβάνοντες ἐν ζωῇ βασιλεύσουσιν διὰ τοῦ ἑνὸς Ἰησοῦ Χριστοῦ. ei gar tō toy henos paraptōmati ho thanatos ebasileysen dia toy henos, pollō mallon ohi tēn perisseian tēs charitos kai tēs dōreas tēs dikaiosynēs lambanontes en zōē basileysoysin dia toy henos iēsoy christoy.
18 Ἄρα οὖν ὡς δι’ ἑνὸς παραπτώματος εἰς πάντας ἀνθρώπους εἰς κατάκριμα, οὕτως καὶ δι’ ἑνὸς δικαιώματος εἰς πάντας ἀνθρώπους εἰς δικαίωσιν ζωῆς· ara oyn hōs di’ henos paraptōmatos eis pantas anthrōpoys eis katakrima, ohytōs kai di’ henos dikaiōmatos eis pantas anthrōpoys eis dikaiōsin zōēs·
19 ὥσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοί, οὕτως καὶ διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἑνὸς δίκαιοι κατασταθήσονται οἱ πολλοί. hōsper gar dia tēs parakoēs toy henos anthrōpoy hamartōloi katestathēsan ohi polloi, ohytōs kai dia tēs hypakoēs toy henos dikaioi katastathēsontai ohi polloi.
20 νόμος δὲ παρεισῆλθεν ἵνα πλεονάσῃ τὸ παράπτωμα· οὗ δὲ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις, nomos de pareisēlthen hina pleonasē to paraptōma· ohy de epleonasen hē hamartia, hypereperisseysen hē charis,
21 ἵνα ὥσπερ ἐβασίλευσεν ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θανάτῳ, οὕτως καὶ ἡ χάρις βασιλεύσῃ διὰ δικαιοσύνης εἰς ζωὴν αἰώνιον διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν. hina hōsper ebasileysen hē hamartia en tō thanatō, ohytōs kai hē charis basileysē dia dikaiosynēs eis zōēn aiōnion dia iēsoy christoy toy kyrioy hēmōn.