Luc 17

¹ Εἶπεν δὲ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ· ἀνένδεκτόν ἐστιν τοῦ τὰ σκάνδαλα μὴ ἐλθεῖν, οὐαὶ δὲ δι’ οὗ ἔρχεται· eipen de pros toys mathētas aytoy· anendekton estin toy ta skandala mē elthein, oyai de di’ ohy erchetai·

² λυσιτελεῖ αὐτῷ εἰ λίθος μυλικὸς περίκειται περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ ἔρριπται εἰς τὴν θάλασσαν, ἢ ἵνα σκανδαλίσῃ τῶν μικρῶν τούτων ἕνα. lysitelei aytō ei lithos mylikos perikeitai peri ton trachēlon aytoy kai erriptai eis tēn thalassan, ē hina skandalisē tōn mikrōn toytōn hena.

³ προσέχετε ἑαυτοῖς. ἐὰν ἁμάρτῃ ὁ ἀδελφός σου, ἐπιτίμησον αὐτῷ, καὶ ἐὰν μετανοήσῃ, ἄφες αὐτῷ· prosechete heaytois. ean hamartē ho adelphos soy, epitimēson aytō, kai ean metanoēsē, aphes aytō·

⁴ καὶ ἐὰν ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ἁμαρτήσῃ εἰς σὲ καὶ ἑπτάκις ἐπιστρέψῃ πρὸς σὲ λέγων· μετανοῶ, ἀφήσεις αὐτῷ. kai ean heptakis tēs hēmeras hamartēsē eis se kai heptakis epistrepsē pros se legōn· metanoō, aphēseis aytō.

⁵ Καὶ εἶπαν οἱ ἀπόστολοι τῷ κυρίῳ· πρόσθες ἡμῖν πίστιν. kai eipan ohi apostoloi tō kyriō· prosthes hēmin pistin.

⁶ εἶπεν δὲ ὁ κύριος· εἰ ἔχετε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐλέγετε ἂν τῇ συκαμίνῳ ταύτῃ· ἐκριζώθητι καὶ φυτεύθητι ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ ὑπήκουσεν ἂν ὑμῖν. eipen de ho kyrios· ei echete pistin hōs kokkon sinapeōs, elegete an tē sykaminō taytē· ekrizōthēti kai phyteythēti en tē thalassē, kai hypēkoysen an hymin.

⁷ Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν δοῦλον ἔχων ἀροτριῶντα ἢ ποιμαίνοντα, ὃς εἰσελθόντι ἐκ τοῦ ἀγροῦ ἐρεῖ αὐτῷ· εὐθέως παρελθὼν ἀνάπεσε; tis de ex hymōn doylon echōn arotriōnta ē poimainonta, hos eiselthonti ek toy agroy erei aytō· eytheōs parelthōn anapese ;

⁸ ἀλλ’ οὐχὶ ἐρεῖ αὐτῷ· ἑτοίμασον τί δειπνήσω, καὶ περιζωσάμενος διακόνει μοι ἕως φάγω καὶ πίω, καὶ μετὰ ταῦτα φάγεσαι καὶ πίεσαι σύ; all’ oychi erei aytō· hetoimason ti deipnēsō, kai perizōsamenos diakonei moi heōs phagō kai piō, kai meta tayta phagesai kai piesai sy ;

⁹ μὴ ἔχει χάριν τῷ δούλῳ ὅτι ἐποίησεν τὰ διαταχθέντα; mē echei charin tō doylō hoti epoiēsen ta diatachthenta ;

¹⁰ οὕτως καὶ ὑμεῖς, ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε ὅτι δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν, ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν. ohytōs kai hymeis, hotan poiēsēte panta ta diatachthenta hymin, legete hoti doyloi achreioi esmen, ho ōpheilomen poiēsai pepoiēkamen.

¹¹ Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ πορεύεσθαι εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ αὐτὸς διήρχετο διὰ μέσον Σαμαρίας καὶ Γαλιλαίας. kai egeneto en tō poreyesthai eis hieroysalēm kai aytos diērcheto dia meson samarias kai galilaias.

¹² καὶ εἰσερχομένου αὐτοῦ εἴς τινα κώμην ὑπήντησαν αὐτῷ δέκα λεπροὶ ἄνδρες, οἳ ἔστησαν πόρρωθεν, kai eiserchomenoy aytoy eis tina kōmēn hypēntēsan aytō deka leproi andres, ohi estēsan porrōthen,

¹³ καὶ αὐτοὶ ἦραν φωνὴν λέγοντες· Ἰησοῦ ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς. kai aytoi ēran phōnēn legontes· iēsoy epistata, eleēson hēmas.

¹⁴ καὶ ἰδὼν εἶπεν αὐτοῖς· πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑαυτοὺς τοῖς ἱερεῦσιν. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὑπάγειν αὐτοὺς ἐκαθαρίσθησαν. kai idōn eipen aytois· poreythentes epideixate heaytoys tois hiereysin. kai egeneto en tō hypagein aytoys ekatharisthēsan.

¹⁵ εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν, ἰδὼν ὅτι ἰάθη, ὑπέστρεψεν μετὰ φωνῆς μεγάλης δοξάζων τὸν θεόν, ehis de ex aytōn, idōn hoti iathē, hypestrepsen meta phōnēs megalēs doxazōn ton theon,

¹⁶ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ εὐχαριστῶν αὐτῷ· καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρίτης. kai epesen epi prosōpon para toys podas aytoy eycharistōn aytō· kai aytos ēn samaritēs.

¹⁷ ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· οὐχὶ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; οἱ ἐννέα ποῦ; apokritheis de ho iēsoys eipen· oychi ohi deka ekatharisthēsan ; ohi ennea poy ;

¹⁸ οὐχ εὑρέθησαν ὑποστρέψαντες δοῦναι δόξαν τῷ θεῷ εἰ μὴ ὁ ἀλλογενὴς οὗτος; oych ehyrethēsan hypostrepsantes doynai doxan tō theō ei mē ho allogenēs ohytos ;

¹⁹ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀναστὰς πορεύου· ἡ πίστις σου σέσωκέν σε. kai eipen aytō· anastas poreyoy· hē pistis soy sesōken se.

²⁰ Ἐπερωτηθεὶς δὲ ὑπὸ τῶν Φαρισαίων πότε ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ, ἀπεκρίθη αὐτοῖς καὶ εἶπεν· οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ μετὰ παρατηρήσεως, eperōtētheis de hypo tōn pharisaiōn pote erchetai hē basileia toy theoy, apekrithē aytois kai eipen· oyk erchetai hē basileia toy theoy meta paratērēseōs,

²¹ οὐδὲ ἐροῦσιν· ἰδοὺ ὧδε ἤ, ἐκεῖ· ἰδοὺ γὰρ ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν. oyde eroysin· idoy hōde ē, ekei· idoy gar hē basileia toy theoy entos hymōn estin.

²² Εἶπεν δὲ πρὸς τοὺς μαθητάς· ἐλεύσονται· ἡμέραι ὅτε ἐπιθυμήσετε μίαν τῶν ἡμερῶν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἰδεῖν, καὶ οὐκ ὄψεσθε. eipen de pros toys mathētas· eleysontai· hēmerai hote epithymēsete mian tōn hēmerōn toy yhioy toy anthrōpoy idein, kai oyk opsesthe.

²³ καὶ ἐροῦσιν ὑμῖν· ἰδοὺ ἐκεῖ, ἰδοὺ ὧδε· μὴ ἀπέλθητε μηδὲ διώξητε. kai eroysin hymin· idoy ekei, idoy hōde· mē apelthēte mēde diōxēte.

²⁴ ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἀστράπτουσα ἐκ τῆς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν εἰς τὴν ὑπ’ οὐρανὸν λάμπει, οὕτως ἔσται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ ἡμέρᾳ αὐτοῦ. hōsper gar hē astrapē astraptoysa ek tēs hypo ton oyranon eis tēn hyp’ oyranon lampei, ohytōs estai ho yhios toy anthrōpoy en tē hēmera aytoy.

²⁵ πρῶτον δὲ δεῖ αὐτὸν πολλὰ παθεῖν καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης. prōton de dei ayton polla pathein kai apodokimasthēnai apo tēs geneas taytēs.

²⁶ καὶ καθὼς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Νῶε, οὕτως ἔσται καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου· kai kathōs egeneto en tais hēmerais nōe, ohytōs estai kai en tais hēmerais toy yhioy toy anthrōpoy·

²⁷ ἤσθιον, ἔπινον, ἐγάμουν, ἐγαμίζοντο, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθεν Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας. ēsthion, epinon, egamoyn, egamizonto, achri hēs hēmeras eisēlthen nōe eis tēn kibōton, kai ēlthen ho kataklysmos kai apōlesen hapantas.

²⁸ ὁμοίως καθὼς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Λώτ· ἤσθιον, ἔπινον, ἠγόραζον, ἐπώλουν, ἐφύτευον, ᾠκοδόμουν· homoiōs kathōs egeneto en tais hēmerais lōt· ēsthion, epinon, ēgorazon, epōloyn, ephyteyon, ōkodomoyn·

²⁹ ᾗ δὲ ἡμέρᾳ ἐξῆλθεν Λὼτ ἀπὸ Σοδόμων, ἔβρεξεν πῦρ καὶ θεῖον ἀπ’ οὐρανοῦ καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας. hē de hēmera exēlthen lōt apo sodomōn, ebrexen pyr kai theion ap’ oyranoy kai apōlesen hapantas.

³⁰ κατὰ τὰ αὐτὰ ἔσται ᾗ ἡμέρᾳ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀποκαλύπτεται. kata ta ayta estai hē hēmera ho yhios toy anthrōpoy apokalyptetai.

³¹ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὃς ἔσται ἐπὶ τοῦ δώματος καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἐν τῇ οἰκίᾳ, μὴ καταβάτω ἆραι αὐτά, καὶ ὁ ἐν ἀγρῷ ὁμοίως μὴ ἐπιστρεψάτω εἰς τὰ ὀπίσω. en ekeinē tē hēmera hos estai epi toy dōmatos kai ta skeyē aytoy en tē oikia, mē katabatō arai ayta, kai ho en agrō homoiōs mē epistrepsatō eis ta opisō.

³² μνημονεύετε τῆς γυναικὸς Λώτ. mnēmoneyete tēs gynaikos lōt.

³³ ὃς ἐὰν ζητήσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ περιποιήσασθαι, ἀπολέσει αὐτήν, καὶ ὃς ἐὰν ἀπολέσει, ζῳογονήσει αὐτήν. hos ean zētēsē tēn psychēn aytoy peripoiēsasthai, apolesei aytēn, kai hos ean apolesei, zōogonēsei aytēn.

³⁴ λέγω ὑμῖν, ταύτῃ τῇ νυκτὶ ἔσονται δύο ἐπὶ κλίνης μιᾶς, εἷς παραλημφθήσεται καὶ ὁ ἕτερος ἀφεθήσεται· legō hymin, taytē tē nykti esontai dyo epi klinēs mias, ehis paralēmphthēsetai kai ho heteros aphethēsetai·

³⁵ ἔσονται δύο ἀλήθουσαι ἐπὶ τὸ αὐτό, ἡ μία παραλημφθήσεται ἡ δὲ ἑτέρα ἀφεθήσεται. esontai dyo alēthoysai epi to ayto, hē mia paralēmphthēsetai hē de hetera aphethēsetai.

³⁶ Ce verset est absent du texte de cette édition.

³⁷ καὶ ἀποκριθέντες λέγουσιν αὐτῷ· ποῦ, κύριε; ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ὅπου τὸ σῶμα, ἐκεῖ καὶ οἱ ἀετοὶ ἐπισυναχθήσονται. kai apokrithentes legoysin aytō· poy, kyrie ; ho de eipen aytois· hopoy to sōma, ekei kai ohi aetoi episynachthēsontai.