1 Διοδεύσαντες δὲ τὴν Ἀμφίπολιν καὶ τὴν Ἀπολλωνίαν ἦλθον εἰς Θεσσαλονίκην, ὅπου ἦν συναγωγὴ τῶν Ἰουδαίων. diodeysantes de tēn amphipolin kai tēn apollōnian ēlthon eis thessalonikēn, hopoy ēn synagōgē tōn ioydaiōn.
2 κατὰ δὲ τὸ εἰωθὸς τῷ Παύλῳ εἰσῆλθεν πρὸς αὐτοὺς καὶ ἐπὶ σάββατα τρία διελέξατο αὐτοῖς ἀπὸ τῶν γραφῶν, kata de to eiōthos tō paylō eisēlthen pros aytoys kai epi sabbata tria dielexato aytois apo tōn graphōn,
3 διανοίγων καὶ παρατιθέμενος ὅτι τὸν Χριστὸν ἔδει παθεῖν καὶ ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν, καὶ ὅτι οὗτός ἐστιν Χριστός, Ἰησοῦς, ὃν ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν. dianoigōn kai paratithemenos hoti ton christon edei pathein kai anastēnai ek nekrōn, kai hoti ohytos estin christos, iēsoys, hon egō kataggellō hymin.
4 καί τινες ἐξ αὐτῶν ἐπείσθησαν καὶ προσεκληρώθησαν τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Σιλᾷ, τῶν τε σεβομένων Ἑλλήνων πλῆθος πολὺ γυναικῶν τε τῶν πρώτων οὐκ ὀλίγαι. kai tines ex aytōn epeisthēsan kai proseklērōthēsan tō paylō kai tō sila, tōn te sebomenōn hellēnōn plēthos poly gynaikōn te tōn prōtōn oyk oligai.
5 ζηλώσαντες δὲ οἱ Ἰουδαῖοι καὶ προσλαβόμενοι τῶν ἀγοραίων τινὰς ἄνδρας πονηροὺς καὶ ὀχλοποιήσαντες ἐθορύβουν τὴν πόλιν, καὶ ἐπιστάντες τῇ οἰκίᾳ Ἰάσονος ἐζήτουν αὐτοὺς προαγαγεῖν εἰς τὸν δῆμον. zēlōsantes de ohi ioydaioi kai proslabomenoi tōn agoraiōn tinas andras ponēroys kai ochlopoiēsantes ethoryboyn tēn polin, kai epistantes tē oikia iasonos ezētoyn aytoys proagagein eis ton dēmon.
6 μὴ εὑρόντες δὲ αὐτοὺς ἔσυρον Ἰάσονα καί τινας ἀδελφοὺς ἐπὶ τοὺς πολιτάρχας, βοῶντες ὅτι οἱ τὴν οἰκουμένην ἀναστατώσαντες οὗτοι καὶ ἐνθάδε πάρεισιν, mē ehyrontes de aytoys esyron iasona kai tinas adelphoys epi toys politarchas, boōntes hoti ohi tēn oikoymenēn anastatōsantes ohytoi kai enthade pareisin,
7 οὓς ὑποδέδεκται Ἰάσων· καὶ οὗτοι πάντες ἀπέναντι τῶν δογμάτων Καίσαρος πράσσουσιν, βασιλέα ἕτερον λέγοντες εἶναι Ἰησοῦν. ohys hypodedektai iasōn· kai ohytoi pantes apenanti tōn dogmatōn kaisaros prassoysin, basilea heteron legontes einai iēsoyn.
8 ἐτάραξαν δὲ τὸν ὄχλον καὶ τοὺς πολιτάρχας ἀκούοντας ταῦτα, etaraxan de ton ochlon kai toys politarchas akoyontas tayta,
9 καὶ λαβόντες τὸ ἱκανὸν παρὰ τοῦ Ἰάσονος καὶ τῶν λοιπῶν ἀπέλυσαν αὐτούς. kai labontes to hikanon para toy iasonos kai tōn loipōn apelysan aytoys.
10 Οἱ δὲ ἀδελφοὶ εὐθέως διὰ νυκτὸς ἐξέπεμψαν τόν τε Παῦλον καὶ τὸν Σιλᾶν εἰς Βέροιαν, οἵτινες παραγενόμενοι εἰς τὴν συναγωγὴν τῶν Ἰουδαίων ἀπῄεσαν. ohi de adelphoi eytheōs dia nyktos exepempsan ton te paylon kai ton silan eis beroian, ohitines paragenomenoi eis tēn synagōgēn tōn ioydaiōn apēesan.
11 οὗτοι δὲ ἦσαν εὐγενέστεροι τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ, οἵτινες ἐδέξαντο τὸν λόγον μετὰ πάσης προθυμίας, καθ’ ἡμέραν ἀνακρίνοντες τὰς γραφὰς εἰ ἔχοι ταῦτα οὕτως. ohytoi de ēsan eygenesteroi tōn en thessalonikē, ohitines edexanto ton logon meta pasēs prothymias, kath’ hēmeran anakrinontes tas graphas ei echoi tayta ohytōs.
12 πολλοὶ μὲν οὖν ἐξ αὐτῶν ἐπίστευσαν, καὶ τῶν Ἑλληνίδων γυναικῶν τῶν εὐσχημόνων καὶ ἀνδρῶν οὐκ ὀλίγοι. polloi men oyn ex aytōn episteysan, kai tōn hellēnidōn gynaikōn tōn eyschēmonōn kai andrōn oyk oligoi.
13 ὡς δὲ ἔγνωσαν οἱ ἀπὸ τῆς Θεσσαλονίκης Ἰουδαῖοι ὅτι καὶ ἐν τῇ Βεροίᾳ κατηγγέλη ὑπὸ τοῦ Παύλου ὁ λόγος τοῦ θεοῦ, ἦλθον κἀκεῖ σαλεύοντες καὶ ταράσσοντες τοὺς ὄχλους. hōs de egnōsan ohi apo tēs thessalonikēs ioydaioi hoti kai en tē beroia katēggelē hypo toy payloy ho logos toy theoy, ēlthon kakei saleyontes kai tarassontes toys ochloys.
14 εὐθέως δὲ τότε τὸν Παῦλον ἐξαπέστειλαν οἱ ἀδελφοὶ πορεύεσθαι ἕως ἐπὶ τὴν θάλασσαν· ὑπέμεινάν τε ὅ τε Σιλᾶς καὶ ὁ Τιμόθεος ἐκεῖ. eytheōs de tote ton paylon exapesteilan ohi adelphoi poreyesthai heōs epi tēn thalassan· hypemeinan te ho te silas kai ho timotheos ekei.
15 οἱ δὲ καθιστάνοντες τὸν Παῦλον ἤγαγον ἕως Ἀθηνῶν, καὶ λαβόντες ἐντολὴν πρὸς τὸν Σιλᾶν καὶ τὸν Τιμόθεον ἵνα ὡς τάχιστα ἔλθωσιν πρὸς αὐτὸν ἐξῄεσαν. ohi de kathistanontes ton paylon ēgagon heōs athēnōn, kai labontes entolēn pros ton silan kai ton timotheon hina hōs tachista elthōsin pros ayton exēesan.
16 Ἐν δὲ ταῖς Ἀθήναις ἐκδεχομένου αὐτοὺς τοῦ Παύλου, παρωξύνετο τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ θεωροῦντος κατείδωλον οὖσαν τὴν πόλιν. en de tais athēnais ekdechomenoy aytoys toy payloy, parōxyneto to pneyma aytoy en aytō theōroyntos kateidōlon oysan tēn polin.
17 διελέγετο μὲν οὖν ἐν τῇ συναγωγῇ τοῖς Ἰουδαίοις καὶ τοῖς σεβομένοις καὶ ἐν τῇ ἀγορᾷ κατὰ πᾶσαν ἡμέραν πρὸς τοὺς παρατυγχάνοντας. dielegeto men oyn en tē synagōgē tois ioydaiois kai tois sebomenois kai en tē agora kata pasan hēmeran pros toys paratygchanontas.
18 τινὲς δὲ καὶ τῶν Ἐπικουρίων καὶ Στοϊκῶν φιλοσόφων συνέβαλλον αὐτῷ, καί τινες ἔλεγον· τί ἂν θέλοι ὁ σπερμολόγος οὗτος λέγειν; οἱ δέ, ξένων δαιμονίων δοκεῖ καταγγελεὺς εἶναι, ὅτι τὸν Ἰησοῦν καὶ τὴν ἀνάστασιν εὐηγγελίζετο. tines de kai tōn epikoyriōn kai stoikōn philosophōn syneballon aytō, kai tines elegon· ti an theloi ho spermologos ohytos legein ; ohi de, xenōn daimoniōn dokei kataggeleys einai, hoti ton iēsoyn kai tēn anastasin eyēggelizeto.
19 ἐπιλαβόμενοί τε αὐτοῦ ἐπὶ τὸν Ἄριον πάγον ἤγαγον, λέγοντες· δυνάμεθα γνῶναι τίς ἡ καινὴ αὕτη ἡ ὑπὸ σοῦ λαλουμένη διδαχή; epilabomenoi te aytoy epi ton arion pagon ēgagon, legontes· dynametha gnōnai tis hē kainē ahytē hē hypo soy laloymenē didachē ;
20 ξενίζοντα γάρ τινα εἰσφέρεις εἰς τὰς ἀκοὰς ἡμῶν· βουλόμεθα οὖν γνῶναι τίνα θέλει ταῦτα εἶναι. xenizonta gar tina eisphereis eis tas akoas hēmōn· boylometha oyn gnōnai tina thelei tayta einai.
21 Ἀθηναῖοι δὲ πάντες καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες ξένοι εἰς οὐδὲν ἕτερον ηὐκαίρουν ἢ λέγειν τι ἢ ἀκούειν τι καινότερον. athēnaioi de pantes kai ohi epidēmoyntes xenoi eis oyden heteron ēykairoyn ē legein ti ē akoyein ti kainoteron.
22 Σταθεὶς δὲ Παῦλος ἐν μέσῳ τοῦ Ἀρίου πάγου ἔφη· Ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατὰ πάντα ὡς δεισιδαιμονεστέρους ὑμᾶς θεωρῶ· statheis de paylos en mesō toy arioy pagoy ephē· andres athēnaioi, kata panta hōs deisidaimonesteroys hymas theōrō·
23 διερχόμενος γὰρ καὶ ἀναθεωρῶν τὰ σεβάσματα ὑμῶν εὗρον καὶ βωμὸν ἐν ᾧ ἐπεγέγραπτο, ἀγνώστῳ θεῷ. ὃ οὖν ἀγνοοῦντες εὐσεβεῖτε, τοῦτο ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν. dierchomenos gar kai anatheōrōn ta sebasmata hymōn ehyron kai bōmon en hō epegegrapto, agnōstō theō. ho oyn agnooyntes eysebeite, toyto egō kataggellō hymin.
24 ὁ θεὸς ὁ ποιήσας τὸν κόσμον καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ, οὗτος οὐρανοῦ καὶ γῆς ὑπάρχων κύριος οὐκ ἐν χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ ho theos ho poiēsas ton kosmon kai panta ta en aytō, ohytos oyranoy kai gēs hyparchōn kyrios oyk en cheiropoiētois naois katoikei
25 οὐδὲ ὑπὸ χειρῶν ἀνθρωπίνων θεραπεύεται προσδεόμενός τινος, αὐτὸς διδοὺς πᾶσιν ζωὴν καὶ πνοὴν καὶ τὰ πάντα· oyde hypo cheirōn anthrōpinōn therapeyetai prosdeomenos tinos, aytos didoys pasin zōēn kai pnoēn kai ta panta·
26 ἐποίησέν τε ἐξ ἑνὸς πᾶν ἔθνος ἀνθρώπων κατοικεῖν ἐπὶ παντὸς προσώπου τῆς γῆς, ὁρίσας προστεταγμένους καιροὺς καὶ τὰς ὁροθεσίας τῆς κατοικίας αὐτῶν, epoiēsen te ex henos pan ethnos anthrōpōn katoikein epi pantos prosōpoy tēs gēs, horisas prostetagmenoys kairoys kai tas horothesias tēs katoikias aytōn,
27 ζητεῖν τὸν θεὸν εἰ ἄραγε ψηλαφήσειαν αὐτὸν καὶ εὕροιεν, καίγε οὐ μακρὰν ἀπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἡμῶν ὑπάρχοντα. zētein ton theon ei arage psēlaphēseian ayton kai ehyroien, kaige oy makran apo henos hekastoy hēmōn hyparchonta.
28 ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν, ὡς καί τινες τῶν καθ’ ὑμᾶς ποιητῶν εἰρήκασιν, τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμέν. en aytō gar zōmen kai kinoymetha kai esmen, hōs kai tines tōn kath’ hymas poiētōn eirēkasin, toy gar kai genos esmen.
29 γένος οὖν ὑπάρχοντες τοῦ θεοῦ οὐκ ὀφείλομεν νομίζειν χρυσῷ ἢ ἀργύρῳ ἢ λίθῳ, χαράγματι τέχνης καὶ ἐνθυμήσεως ἀνθρώπου, τὸ θεῖον εἶναι ὅμοιον. genos oyn hyparchontes toy theoy oyk opheilomen nomizein chrysō ē argyrō ē lithō, charagmati technēs kai enthymēseōs anthrōpoy, to theion einai homoion.
30 τοὺς μὲν οὖν χρόνους τῆς ἀγνοίας ὑπεριδὼν ὁ θεὸς τὰ νῦν ἀπαγγέλλει τοῖς ἀνθρώποις πάντας πανταχοῦ μετανοεῖν, toys men oyn chronoys tēs agnoias hyperidōn ho theos ta nyn apaggellei tois anthrōpois pantas pantachoy metanoein,
31 καθότι ἔστησεν ἡμέραν ἐν ᾗ μέλλει κρίνειν τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ ἐν ἀνδρὶ ᾧ ὥρισεν, πίστιν παρασχὼν πᾶσιν ἀναστήσας αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. kathoti estēsen hēmeran en hē mellei krinein tēn oikoymenēn en dikaiosynē en andri hō hōrisen, pistin paraschōn pasin anastēsas ayton ek nekrōn.
32 ἀκούσαντες δὲ ἀνάστασιν νεκρῶν οἱ μὲν ἐχλεύαζον, οἱ δὲ εἶπαν, ἀκουσόμεθά σου περὶ τούτου καὶ πάλιν. akoysantes de anastasin nekrōn ohi men echleyazon, ohi de eipan, akoysometha soy peri toytoy kai palin.
33 οὕτως ὁ Παῦλος ἐξῆλθεν ἐκ μέσου αὐτῶν. ohytōs ho paylos exēlthen ek mesoy aytōn.
34 τινὲς δὲ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ ἐπίστευσαν, ἐν οἷς καὶ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγείτης καὶ γυνὴ ὀνόματι Δάμαρις καὶ ἕτεροι σὺν αὐτοῖς. tines de andres kollēthentes aytō episteysan, en ohis kai dionysios ho areopageitēs kai gynē onomati damaris kai heteroi syn aytois.