1 Ἀγρίππας δὲ πρὸς τὸν Παῦλον ἔφη· ἐπιτρέπεταί σοι περὶ σεαυτοῦ λέγειν. τότε ὁ Παῦλος ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἀπελογεῖτο, agrippas de pros ton paylon ephē· epitrepetai soi peri seaytoy legein. tote ho paylos ekteinas tēn cheira apelogeito,
2 περὶ πάντων ὧν ἐγκαλοῦμαι ὑπὸ Ἰουδαίων, βασιλεῦ Ἀγρίππα, ἥγημαι ἐμαυτὸν μακάριον ἐπὶ σοῦ μέλλων σήμερον ἀπολογεῖσθαι, peri pantōn hōn egkaloymai hypo ioydaiōn, basiley agrippa, hēgēmai emayton makarion epi soy mellōn sēmeron apologeisthai,
3 μάλιστα γνώστην σε ὄντα πάντων τῶν κατὰ Ἰουδαίους ἐθῶν τε καὶ ζητημάτων· διὸ δέομαι μακροθύμως ἀκοῦσαί μου. malista gnōstēn se onta pantōn tōn kata ioydaioys ethōn te kai zētēmatōn· dio deomai makrothymōs akoysai moy.
4 τὴν μὲν οὖν βίωσίν μου τὴν ἐκ νεότητος τὴν ἀπ’ ἀρχῆς γενομένην ἐν τῷ ἔθνει μου ἔν τε Ἱεροσολύμοις ἴσασι πάντες οἱ Ἰουδαῖοι, tēn men oyn biōsin moy tēn ek neotētos tēn ap’ archēs genomenēn en tō ethnei moy en te hierosolymois isasi pantes ohi ioydaioi,
5 προγινώσκοντές με ἄνωθεν, ἐὰν θέλωσι μαρτυρεῖν, ὅτι κατὰ τὴν ἀκριβεστάτην αἵρεσιν τῆς ἡμετέρας θρησκίας ἔζησα Φαρισαῖος. proginōskontes me anōthen, ean thelōsi martyrein, hoti kata tēn akribestatēn ahiresin tēs hēmeteras thrēskias ezēsa pharisaios.
6 καὶ νῦν ἐπ’ ἐλπίδι τῆς εἰς τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐπαγγελίας γενομένης ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἕστηκα κρινόμενος, kai nyn ep’ elpidi tēs eis toys pateras hēmōn epaggelias genomenēs hypo toy theoy hestēka krinomenos,
7 εἰς ἣν τὸ δωδεκάφυλον ἡμῶν ἐν ἐκτενείᾳ νύκτα καὶ ἡμέραν λατρεῦον ἐλπίζει καταντῆσαι· περὶ ἧς ἐλπίδος ἐγκαλοῦμαι ὑπὸ Ἰουδαίων, βασιλεῦ. eis hēn to dōdekaphylon hēmōn en ekteneia nykta kai hēmeran latreyon elpizei katantēsai· peri hēs elpidos egkaloymai hypo ioydaiōn, basiley.
8 τί ἄπιστον κρίνεται παρ’ ὑμῖν εἰ ὁ θεὸς νεκροὺς ἐγείρει; ti apiston krinetai par’ hymin ei ho theos nekroys egeirei ;
9 ἐγὼ μὲν οὖν ἔδοξα ἐμαυτῷ πρὸς τὸ ὄνομα Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου δεῖν πολλὰ ἐναντία πρᾶξαι· egō men oyn edoxa emaytō pros to onoma iēsoy toy nazōraioy dein polla enantia praxai·
10 ὃ καὶ ἐποίησα ἐν Ἱεροσολύμοις, καὶ πολλούς τε τῶν ἁγίων ἐγὼ ἐν φυλακαῖς κατέκλεισα, τὴν παρὰ τῶν ἀρχιερέων ἐξουσίαν λαβών, ἀναιρουμένων τε αὐτῶν κατήνεγκα ψῆφον, ho kai epoiēsa en hierosolymois, kai polloys te tōn hagiōn egō en phylakais katekleisa, tēn para tōn archiereōn exoysian labōn, anairoymenōn te aytōn katēnegka psēphon,
11 καὶ κατὰ πάσας τὰς συναγωγὰς πολλάκις τιμωρῶν αὐτοὺς ἠνάγκαζον βλασφημεῖν, περισσῶς τε ἐμμαινόμενος αὐτοῖς ἐδίωκον ἕως καὶ εἰς τὰς ἔξω πόλεις. kai kata pasas tas synagōgas pollakis timōrōn aytoys ēnagkazon blasphēmein, perissōs te emmainomenos aytois ediōkon heōs kai eis tas exō poleis.
12 Ἐν οἷς πορευόμενος εἰς τὴν Δαμασκὸν μετ’ ἐξουσίας καὶ ἐπιτροπῆς τῆς τῶν ἀρχιερέων en ohis poreyomenos eis tēn damaskon met’ exoysias kai epitropēs tēs tōn archiereōn
13 ἡμέρας μέσης κατὰ τὴν ὁδὸν εἶδον, βασιλεῦ, οὐρανόθεν ὑπὲρ τὴν λαμπρότητα τοῦ ἡλίου περιλάμψαν με φῶς καὶ τοὺς σὺν ἐμοὶ πορευομένους· hēmeras mesēs kata tēn hodon eidon, basiley, oyranothen hyper tēn lamprotēta toy hēlioy perilampsan me phōs kai toys syn emoi poreyomenoys·
14 πάντων τε καταπεσόντων ἡμῶν εἰς τὴν γῆν ἤκουσα φωνὴν λέγουσαν πρός με τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ, Σαοὺλ Σαούλ, τί με διώκεις; σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν. pantōn te katapesontōn hēmōn eis tēn gēn ēkoysa phōnēn legoysan pros me tē hebraidi dialektō, saoyl saoyl, ti me diōkeis ; sklēron soi pros kentra laktizein.
15 ἐγὼ δὲ εἶπα, τίς εἶ, κύριε; ὁ δὲ κύριος εἶπεν, ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὃν σὺ διώκεις. egō de eipa, tis ei, kyrie ; ho de kyrios eipen, egō eimi iēsoys hon sy diōkeis.
16 ἀλλὰ ἀνάστηθι καὶ στῆθι ἐπὶ τοὺς πόδας σου· εἰς τοῦτο γὰρ ὤφθην σοι, προχειρίσασθαί σε ὑπηρέτην καὶ μάρτυρα ὧν τε εἶδές ὧν τε ὀφθήσομαί σοι, alla anastēthi kai stēthi epi toys podas soy· eis toyto gar ōphthēn soi, procheirisasthai se hypēretēn kai martyra hōn te eides hōn te ophthēsomai soi,
17 ἐξαιρούμενός σε ἐκ τοῦ λαοῦ καὶ ἐκ τῶν ἐθνῶν, εἰς οὓς ἐγὼ ἀποστέλλω σε exairoymenos se ek toy laoy kai ek tōn ethnōn, eis ohys egō apostellō se
18 ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, τοῦ ἐπιστρέψαι ἀπὸ σκότους εἰς φῶς καὶ τῆς ἐξουσίας τοῦ σατανᾶ ἐπὶ τὸν θεόν, τοῦ λαβεῖν αὐτοὺς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ κλῆρον ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πίστει τῇ εἰς ἐμέ. anoixai ophthalmoys aytōn, toy epistrepsai apo skotoys eis phōs kai tēs exoysias toy satana epi ton theon, toy labein aytoys aphesin hamartiōn kai klēron en tois hēgiasmenois pistei tē eis eme.
19 ὅθεν, βασιλεῦ Ἀγρίππα, οὐκ ἐγενόμην ἀπειθὴς τῇ οὐρανίῳ ὀπτασίᾳ, hothen, basiley agrippa, oyk egenomēn apeithēs tē oyraniō optasia,
20 ἀλλὰ τοῖς ἐν Δαμασκῷ πρῶτόν τε καὶ Ἱεροσολύμοις, πᾶσάν τε τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας καὶ τοῖς ἔθνεσιν ἀπήγγελλον μετανοεῖν καὶ ἐπιστρέφειν ἐπὶ τὸν θεόν, ἄξια τῆς μετανοίας ἔργα πράσσοντας. alla tois en damaskō prōton te kai hierosolymois, pasan te tēn chōran tēs ioydaias kai tois ethnesin apēggellon metanoein kai epistrephein epi ton theon, axia tēs metanoias erga prassontas.
21 ἕνεκα τούτων με Ἰουδαῖοι συλλαβόμενοι ὄντα ἐν τῷ ἱερῷ ἐπειρῶντο διαχειρίσασθαι. heneka toytōn me ioydaioi syllabomenoi onta en tō hierō epeirōnto diacheirisasthai.
22 ἐπικουρίας οὖν τυχὼν τῆς ἀπὸ τοῦ θεοῦ ἄχρι τῆς ἡμέρας ταύτης ἕστηκα μαρτυρόμενος μικρῷ τε καὶ μεγάλῳ, οὐδὲν ἐκτὸς λέγων ὧν τε οἱ προφῆται ἐλάλησαν μελλόντων γίνεσθαι καὶ Μωϋσῆς, epikoyrias oyn tychōn tēs apo toy theoy achri tēs hēmeras taytēs hestēka martyromenos mikrō te kai megalō, oyden ektos legōn hōn te ohi prophētai elalēsan mellontōn ginesthai kai mōysēs,
23 εἰ παθητὸς ὁ Χριστός, εἰ πρῶτος ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν φῶς μέλλει καταγγέλλειν τῷ τε λαῷ καὶ τοῖς ἔθνεσιν. ei pathētos ho christos, ei prōtos ex anastaseōs nekrōn phōs mellei kataggellein tō te laō kai tois ethnesin.
24 ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἀπολογουμένου ὁ Φῆστος μεγάλῃ τῇ φωνῇ φησίν· μαίνῃ, Παῦλε· τὰ πολλά σε γράμματα εἰς μανίαν περιτρέπει. tayta de aytoy apologoymenoy ho phēstos megalē tē phōnē phēsin· mainē, payle· ta polla se grammata eis manian peritrepei.
25 ὁ δὲ Παῦλος· οὐ μαίνομαι, φησίν, κράτιστε Φῆστε, ἀλλὰ ἀληθείας καὶ σωφροσύνης ῥήματα ἀποφθέγγομαι. ho de paylos· oy mainomai, phēsin, kratiste phēste, alla alētheias kai sōphrosynēs hrēmata apophtheggomai.
26 ἐπίσταται γὰρ περὶ τούτων ὁ βασιλεύς, πρὸς ὃν καὶ παρρησιαζόμενος λαλῶ· λανθάνειν γὰρ αὐτὸν τι τούτων οὐ πείθομαι οὐθέν, οὐ γάρ ἐστιν ἐν γωνίᾳ πεπραγμένον τοῦτο. epistatai gar peri toytōn ho basileys, pros hon kai parrēsiazomenos lalō· lanthanein gar ayton ti toytōn oy peithomai oythen, oy gar estin en gōnia pepragmenon toyto.
27 πιστεύεις, βασιλεῦ Ἀγρίππα, τοῖς προφήταις; οἶδα ὅτι πιστεύεις. pisteyeis, basiley agrippa, tois prophētais ; oida hoti pisteyeis.
28 ὁ δὲ Ἀγρίππας πρὸς τὸν Παῦλον, ἐν ὀλίγῳ με πείθεις Χριστιανὸν ποιῆσαι. ho de agrippas pros ton paylon, en oligō me peitheis christianon poiēsai.
29 ὁ δὲ Παῦλος, εὐξαίμην ἂν τῷ θεῷ καὶ ἐν ὀλίγῳ καὶ ἐν μεγάλῳ οὐ μόνον σὲ ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς ἀκούοντάς μου σήμερον γενέσθαι τοιούτους ὁποῖος κἀγώ εἰμι, παρεκτὸς τῶν δεσμῶν τούτων. ho de paylos, eyxaimēn an tō theō kai en oligō kai en megalō oy monon se alla kai pantas toys akoyontas moy sēmeron genesthai toioytoys hopoios kagō eimi, parektos tōn desmōn toytōn.
30 ἀνέστη τε ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ ἡγεμὼν ἥ τε Βερνίκη καὶ οἱ συνκαθήμενοι αὐτοῖς, anestē te ho basileys kai ho hēgemōn hē te bernikē kai ohi synkathēmenoi aytois,
31 καὶ ἀναχωρήσαντες ἐλάλουν πρὸς ἀλλήλους λέγοντες ὅτι οὐδὲν θανάτου ἢ δεσμῶν ἄξιον τι πράσσει ὁ ἄνθρωπος οὗτος. kai anachōrēsantes elaloyn pros allēloys legontes hoti oyden thanatoy ē desmōn axion ti prassei ho anthrōpos ohytos.
32 Ἀγρίππας δὲ τῷ Φήστῳ ἔφη· ἀπολελύσθαι ἐδύνατο ὁ ἄνθρωπος οὗτος εἰ μὴ ἐπεκέκλητο Καίσαρα. agrippas de tō phēstō ephē· apolelysthai edynato ho anthrōpos ohytos ei mē epekeklēto kaisara.