1 Τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαββάτων Μαρίαμ ἡ Μαγδαληνὴ ἔρχεται πρωῒ σκοτίας ἔτι οὔσης εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ βλέπει τὸν λίθον ἠρμένον ἐκ τοῦ μνημείου. tē de mia tōn sabbatōn mariam hē magdalēnē erchetai prōi skotias eti oysēs eis to mnēmeion, kai blepei ton lithon ērmenon ek toy mnēmeioy.
2 τρέχει οὖν καὶ ἔρχεται πρὸς Σίμωνα Πέτρον καὶ πρὸς τὸν ἄλλον μαθητὴν ὃν ἐφίλει ὁ Ἰησοῦς, καὶ λέγει αὐτοῖς· ἦραν τὸν κύριον ἐκ τοῦ μνημείου, καὶ οὐκ οἴδαμεν ποῦ ἔθηκαν αὐτόν. trechei oyn kai erchetai pros simōna petron kai pros ton allon mathētēn hon ephilei ho iēsoys, kai legei aytois· ēran ton kyrion ek toy mnēmeioy, kai oyk oidamen poy ethēkan ayton.
3 ἐξῆλθεν οὖν ὁ Πέτρος καὶ ὁ ἄλλος μαθητής, καὶ ἤρχοντο εἰς τὸ μνημεῖον. exēlthen oyn ho petros kai ho allos mathētēs, kai ērchonto eis to mnēmeion.
4 ἔτρεχον δὲ οἱ δύο ὁμοῦ· καὶ ὁ ἄλλος μαθητὴς προέδραμεν τάχιον τοῦ Πέτρου καὶ ἦλθεν πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον, etrechon de ohi dyo homoy· kai ho allos mathētēs proedramen tachion toy petroy kai ēlthen prōtos eis to mnēmeion,
5 καὶ παρακύψας βλέπει κείμενα τὰ ὀθόνια, οὐ μέντοι εἰσῆλθεν. kai parakypsas blepei keimena ta othonia, oy mentoi eisēlthen.
6 ἔρχεται οὖν Σίμων Πέτρος ἀκολουθῶν αὐτῷ, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ θεωρεῖ τὰ ὀθόνια κείμενα, erchetai oyn simōn petros akoloythōn aytō, kai eisēlthen eis to mnēmeion, kai theōrei ta othonia keimena,
7 καὶ τὸ σουδάριον, ὃ ἦν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, οὐ μετὰ τῶν ὀθονίων κείμενον ἀλλὰ χωρὶς ἐντετυλιγμένον εἰς ἕνα τόπον. kai to soydarion, ho ēn epi tēs kephalēs aytoy, oy meta tōn othoniōn keimenon alla chōris entetyligmenon eis hena topon.
8 τότε οὖν εἰσῆλθεν καὶ ὁ ἄλλος μαθητὴς ὁ ἐλθὼν πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ εἶδεν καὶ ἐπίστευσεν· tote oyn eisēlthen kai ho allos mathētēs ho elthōn prōtos eis to mnēmeion, kai eiden kai episteysen·
9 οὐδέπω γὰρ ᾔδεισαν τὴν γραφὴν ὅτι δεῖ αὐτὸν ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι. oydepō gar ēdeisan tēn graphēn hoti dei ayton ek nekrōn anastēnai.
10 ἀπῆλθον οὖν πάλιν πρὸς αὐτοὺς οἱ μαθηταί. apēlthon oyn palin pros aytoys ohi mathētai.
11 Μαρὶαμ δὲ εἱστήκει πρὸς τῷ μνημείῳ ἔξω κλαίουσα. ὡς οὖν ἔκλαιεν παρέκυψεν εἰς τὸ μνημεῖον, mariam de ehistēkei pros tō mnēmeiō exō klaioysa. hōs oyn eklaien parekypsen eis to mnēmeion,
12 καὶ θεωρεῖ δύο ἀγγέλους ἐν λευκοῖς καθεζομένους, ἕνα πρὸς τῇ κεφαλῇ καὶ ἕνα πρὸς τοῖς ποσίν, ὅπου ἔκειτο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. kai theōrei dyo aggeloys en leykois kathezomenoys, hena pros tē kephalē kai hena pros tois posin, hopoy ekeito to sōma toy iēsoy.
13 λέγουσιν αὐτῇ ἐκεῖνοι· γύναι, τί κλαίεις; λέγει αὐτοῖς ὅτι ἦραν τὸν κύριόν μου, καὶ οὐκ οἶδα ποῦ ἔθηκαν αὐτόν. legoysin aytē ekeinoi· gynai, ti klaieis ; legei aytois hoti ēran ton kyrion moy, kai oyk oida poy ethēkan ayton.
14 ταῦτα εἰποῦσα ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ θεωρεῖ τὸν Ἰησοῦν ἑστῶτα, καὶ οὐκ ᾔδει ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν. tayta eipoysa estraphē eis ta opisō, kai theōrei ton iēsoyn hestōta, kai oyk ēdei hoti iēsoys estin.
15 λέγει αὐτῇ Ἰησοῦς· γύναι, τί κλαίεις; τίνα ζητεῖς; ἐκείνη δοκοῦσα ὅτι ὁ κηπουρός ἐστιν, λέγει αὐτῷ· κύριε, εἰ σὺ ἐβάστασας αὐτόν, εἰπέ μοι ποῦ ἔθηκας αὐτόν, κἀγὼ αὐτὸν ἀρῶ. legei aytē iēsoys· gynai, ti klaieis ; tina zēteis ; ekeinē dokoysa hoti ho kēpoyros estin, legei aytō· kyrie, ei sy ebastasas ayton, eipe moi poy ethēkas ayton, kagō ayton arō.
16 λέγει αὐτῇ Ἰησοῦς· Μαριάμ. στραφεῖσα ἐκείνη λέγει αὐτῷ Ἑβραϊστί· Ῥαββουνί, ὃ λέγεται διδάσκαλε. legei aytē iēsoys· mariam. strapheisa ekeinē legei aytō hebraisti· hrabboyni, ho legetai didaskale.
17 λέγει αὐτῇ Ἰησοῦς· μή μου ἅπτου· οὔπω γὰρ ἀναβέβηκα πρὸς τὸν πατέρα· πορεύου δὲ πρὸς τοὺς ἀδελφούς μου καὶ εἰπὲ αὐτοῖς· ἀναβαίνω πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ πατέρα ὑμῶν καὶ θεόν μου καὶ θεὸν ὑμῶν. legei aytē iēsoys· mē moy haptoy· oypō gar anabebēka pros ton patera· poreyoy de pros toys adelphoys moy kai eipe aytois· anabainō pros ton patera moy kai patera hymōn kai theon moy kai theon hymōn.
18 ἔρχεται Μαριὰμ ἡ Μαγδαληνὴ ἀγγέλλουσα τοῖς μαθηταῖς ὅτι ἑώρακα τὸν κύριον, καὶ ταῦτα εἶπεν αὐτῇ. erchetai mariam hē magdalēnē aggelloysa tois mathētais hoti heōraka ton kyrion, kai tayta eipen aytē.
19 Οὔσης οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς· εἰρήνη ὑμῖν. oysēs oyn opsias tē hēmera ekeinē tē mia sabbatōn, kai tōn thyrōn kekleismenōn hopoy ēsan ohi mathētai dia ton phobon tōn ioydaiōn, ēlthen ho iēsoys kai estē eis to meson, kai legei aytois· eirēnē hymin.
20 καὶ τοῦτο εἰπὼν ἔδειξεν τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῖς. ἐχάρησαν οὖν οἱ μαθηταὶ ἰδόντες τὸν κύριον. kai toyto eipōn edeixen tas cheiras kai tēn pleyran aytois. echarēsan oyn ohi mathētai idontes ton kyrion.
21 εἶπεν οὖν αὐτοῖς πάλιν· εἰρήνη ὑμῖν· καθὼς ἀπέσταλκέν με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς. eipen oyn aytois palin· eirēnē hymin· kathōs apestalken me ho patēr, kagō pempō hymas.
22 καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησεν καὶ λέγει αὐτοῖς· λάβετε πνεῦμα ἅγιον. kai toyto eipōn enephysēsen kai legei aytois· labete pneyma hagion.
23 ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας ἀφέωνται αὐτοῖς· ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται. an tinōn aphēte tas hamartias apheōntai aytois· an tinōn kratēte, kekratēntai.
24 Θωμᾶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Δίδυμος, οὐκ ἦν μετ’ αὐτῶν ὅτε ἦλθεν Ἰησοῦς. thōmas de ehis ek tōn dōdeka, ho legomenos didymos, oyk ēn met’ aytōn hote ēlthen iēsoys.
25 ἔλεγον οὖν αὐτῷ οἱ ἄλλοι μαθηταί· ἑωράκαμεν τὸν κύριον. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων καὶ βάλω μου τὸν δάκτυλον εἰς τὸν τόπον τῶν ἥλων καὶ βάλω μου τὴν χεῖρα εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω. elegon oyn aytō ohi alloi mathētai· heōrakamen ton kyrion. ho de eipen aytois· ean mē idō en tais chersin aytoy ton typon tōn hēlōn kai balō moy ton daktylon eis ton topon tōn hēlōn kai balō moy tēn cheira eis tēn pleyran aytoy, oy mē pisteysō.
26 καὶ μεθ’ ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ Θωμᾶς μετ’ αὐτῶν. ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν· εἰρήνη ὑμῖν. kai meth’ hēmeras oktō palin ēsan esō ohi mathētai aytoy, kai thōmas met’ aytōn. erchetai ho iēsoys tōn thyrōn kekleismenōn, kai estē eis to meson kai eipen· eirēnē hymin.
27 εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ· φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος ἀλλὰ πιστός. eita legei tō thōma· phere ton daktylon soy hōde kai ide tas cheiras moy, kai phere tēn cheira soy kai bale eis tēn pleyran moy, kai mē ginoy apistos alla pistos.
28 ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὁ κύριός μου καὶ ὁ θεός μου. apekrithē thōmas kai eipen aytō· ho kyrios moy kai ho theos moy.
29 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ὅτι ἑώρακάς με, πεπίστευκας; μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες. legei aytō ho iēsoys· hoti heōrakas me, pepisteykas ; makarioi ohi mē idontes kai pisteysantes.
30 Πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα σημεῖα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς ἐνώπιον τῶν μαθητῶν, ἃ οὐκ ἔστιν γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ· polla men oyn kai alla sēmeia epoiēsen ho iēsoys enōpion tōn mathētōn, ha oyk estin gegrammena en tō bibliō toytō·
31 ταῦτα δὲ γέγραπται ἵνα πιστεύητε ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, καὶ ἵνα πιστεύοντες ζωὴν ἔχητε ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. tayta de gegraptai hina pisteyēte hoti iēsoys estin ho christos ho yhios toy theoy, kai hina pisteyontes zōēn echēte en tō onomati aytoy.