1 Πᾶς γὰρ ἀρχιερεὺς ἐξ ἀνθρώπων λαμβανόμενος ὑπὲρ ἀνθρώπων καθίσταται τὰ πρὸς τὸν θεόν, ἵνα προσφέρῃ δῶρά τε καὶ θυσίας ὑπὲρ ἁμαρτιῶν, pas gar archiereys ex anthrōpōn lambanomenos hyper anthrōpōn kathistatai ta pros ton theon, hina prospherē dōra te kai thysias hyper hamartiōn,
2 μετριοπαθεῖν δυνάμενος τοῖς ἀγνοοῦσιν καὶ πλανωμένοις, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς περίκειται ἀσθένειαν, metriopathein dynamenos tois agnooysin kai planōmenois, epei kai aytos perikeitai astheneian,
3 καὶ δι’ αὐτὴν ὀφείλει καθὼς περὶ τοῦ λαοῦ οὕτως καὶ περὶ ἑαυτοῦ προσφέρειν περὶ ἁμαρτιῶν. kai di’ aytēn opheilei kathōs peri toy laoy ohytōs kai peri heaytoy prospherein peri hamartiōn.
4 καὶ οὐχ ἑαυτῷ τις λαμβάνει τὴν τιμήν, ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ θεοῦ, καθώσπερ καὶ Ἀαρών. kai oych heaytō tis lambanei tēn timēn, alla kaloymenos hypo toy theoy, kathōsper kai aarōn.
5 οὕτως καὶ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτὸν ἐδόξασεν γενηθῆναι ἀρχιερέα, ἀλλ’ ὁ λαλήσας πρὸς αὐτόν, υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε· ohytōs kai ho christos oych heayton edoxasen genēthēnai archierea, all’ ho lalēsas pros ayton, yhios moy ei sy, egō sēmeron gegennēka se·
6 καθὼς καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει, σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ. kathōs kai en heterō legei, sy hiereys eis ton aiōna kata tēn taxin melchisedek.
7 ὃς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς σαρκὸς αὐτοῦ, δεήσεις τε καὶ ἱκετηρίας πρὸς τὸν δυνάμενον σῴζειν αὐτὸν ἐκ θανάτου μετὰ κραυγῆς ἰσχυρᾶς καὶ δακρύων προσενέγκας καὶ εἰσακουσθεὶς ἀπὸ τῆς εὐλαβείας, hos en tais hēmerais tēs sarkos aytoy, deēseis te kai hiketērias pros ton dynamenon sōzein ayton ek thanatoy meta kraygēs ischyras kai dakryōn prosenegkas kai eisakoystheis apo tēs eylabeias,
8 καίπερ ὢν υἱὸς ἔμαθεν ἀφ’ ὧν ἔπαθεν τὴν ὑπακοήν· kaiper ōn yhios emathen aph’ hōn epathen tēn hypakoēn·
9 καὶ τελειωθεὶς ἐγένετο πᾶσιν τοῖς ὑπακούουσιν αὐτῷ αἴτιος σωτηρίας αἰωνίου, kai teleiōtheis egeneto pasin tois hypakoyoysin aytō aitios sōtērias aiōnioy,
10 προσαγορευθεὶς ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἀρχιερεὺς κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ. prosagoreytheis hypo toy theoy archiereys kata tēn taxin melchisedek.
11 Περὶ οὗ πολὺς ἡμῖν ὁ λόγος καὶ δυσερμήνευτος λέγειν, ἐπεὶ νωθροὶ γεγόνατε ταῖς ἀκοαῖς. peri ohy polys hēmin ho logos kai dysermēneytos legein, epei nōthroi gegonate tais akoais.
12 καὶ γὰρ ὀφείλοντες εἶναι διδάσκαλοι διὰ τὸν χρόνον, πάλιν χρείαν ἔχετε τοῦ διδάσκειν ὑμᾶς τινὰ τὰ στοιχεῖα τῆς ἀρχῆς τῶν λογίων τοῦ θεοῦ, καὶ γεγόνατε χρείαν ἔχοντες γάλακτος, οὐ στερεᾶς τροφῆς. kai gar opheilontes einai didaskaloi dia ton chronon, palin chreian echete toy didaskein hymas tina ta stoicheia tēs archēs tōn logiōn toy theoy, kai gegonate chreian echontes galaktos, oy stereas trophēs.
13 πᾶς γὰρ ὁ μετέχων γάλακτος ἄπειρος λόγου δικαιοσύνης, νήπιος γάρ ἐστιν· pas gar ho metechōn galaktos apeiros logoy dikaiosynēs, nēpios gar estin·
14 τελείων δέ ἐστιν ἡ στερεὰ τροφή, τῶν διὰ τὴν ἕξιν τὰ αἰσθητήρια γεγυμνασμένα ἐχόντων πρὸς διάκρισιν καλοῦ τε καὶ κακοῦ. teleiōn de estin hē sterea trophē, tōn dia tēn hexin ta aisthētēria gegymnasmena echontōn pros diakrisin kaloy te kai kakoy.