1 Μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία· πιστεύετε εἰς τὸν θεόν, καὶ εἰς ἐμὲ πιστεύετε. mē tarassesthō hymōn hē kardia· pisteyete eis ton theon, kai eis eme pisteyete.
2 ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ πατρός μου μοναὶ πολλαί εἰσίν· εἰ δὲ μή, εἶπον ἂν ὑμῖν· ὅτι πορεύομαι ἑτοιμάσαι τόπον ὑμῖν· en tē oikia toy patros moy monai pollai eisin· ei de mē, eipon an hymin· hoti poreyomai hetoimasai topon hymin·
3 καὶ ἐὰν πορευθῶ καὶ ἑτοιμάσω τόπον ὑμῖν, πάλιν ἔρχομαι καὶ παραλήμψομαι ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτόν, ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ καὶ ὑμεῖς ἦτε. kai ean poreythō kai hetoimasō topon hymin, palin erchomai kai paralēmpsomai hymas pros emayton, hina hopoy eimi egō kai hymeis ēte.
4 καὶ ὅπου ἐγὼ ὑπάγω οἴδατε τὴν ὁδόν. kai hopoy egō hypagō oidate tēn hodon.
5 Λέγει αὐτῷ Θωμᾶς· κύριε, οὐκ οἴδαμεν ποῦ ὑπάγεις, καὶ πῶς οἴδαμεν τὴν ὁδόν; legei aytō thōmas· kyrie, oyk oidamen poy hypageis, kai pōs oidamen tēn hodon ;
6 λέγει αὐτῷ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι’ ἐμοῦ. legei aytō iēsoys· egō eimi hē hodos kai hē alētheia kai hē zōē· oydeis erchetai pros ton patera ei mē di’ emoy.
7 εἰ ἐγνώκατέ ἐμέ, καὶ τὸν πατέρα μου γνώσεσθε· καὶ ἀπάρτι γινώσκετε αὐτὸν καὶ ἑωράκατε αὐτόν. ei egnōkate eme, kai ton patera moy gnōsesthe· kai aparti ginōskete ayton kai heōrakate ayton.
8 Λέγει αὐτῷ Φίλιππος· κύριε, δεῖξον ἡμῖν τὸν πατέρα, καὶ ἀρκεῖ ἡμῖν. legei aytō philippos· kyrie, deixon hēmin ton patera, kai arkei hēmin.
9 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· τοσούτῳ χρόνῳ μεθ’ ὑμῶν εἰμι, καὶ οὐκ ἔγνωκάς με, Φίλιππε; ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακεν τὸν πατέρα· πῶς σὺ λέγεις· δεῖξον ἡμῖν τὸν πατέρα; legei aytō ho iēsoys· tosoytō chronō meth’ hymōn eimi, kai oyk egnōkas me, philippe ; ho heōrakōs eme heōraken ton patera· pōs sy legeis· deixon hēmin ton patera ;
10 οὐ πιστεύεις ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρὶ καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί ἐστιν; τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ· ὁ δὲ πατὴρ ἐν ἐμοὶ μένων ποιεῖ τὰ ἔργα αὐτοῦ. oy pisteyeis hoti egō en tō patri kai ho patēr en emoi estin ; ta hrēmata ha egō legō hymin ap’ emaytoy oy lalō· ho de patēr en emoi menōn poiei ta erga aytoy.
11 πιστεύετέ μοι ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρὶ καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί· εἰ δὲ μή, διὰ τὰ ἔργα αὐτὰ πιστεύετε. pisteyete moi hoti egō en tō patri kai ho patēr en emoi· ei de mē, dia ta erga ayta pisteyete.
12 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ κἀκεῖνος ποιήσει, καὶ μείζονα τούτων ποιήσει· ὅτι ἐγὼ πρὸς τὸν πατέρα πορεύομαι· amēn amēn legō hymin, ho pisteyōn eis eme, ta erga ha egō poiō kakeinos poiēsei, kai meizona toytōn poiēsei· hoti egō pros ton patera poreyomai·
13 καὶ ὅ τι ἂν αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου τοῦτο ποιήσω, ἵνα δοξασθῇ ὁ πατὴρ ἐν τῷ υἱῷ· kai ho ti an aitēsēte en tō onomati moy toyto poiēsō, hina doxasthē ho patēr en tō yhiō·
14 ἐάν τι αἰτήσητέ με ἐν τῷ ὀνόματί μου ἐγὼ ποιήσω. ean ti aitēsēte me en tō onomati moy egō poiēsō.
15 Ἐὰν ἀγαπᾶτέ με, τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσετε· ean agapate me, tas entolas tas emas tērēsete·
16 κἀγὼ ἐρωτήσω τὸν πατέρα καὶ ἄλλον παράκλητον δώσει ὑμῖν, ἵνα μεθ’ ὑμῶν ᾖ εἰς τὸν αἰῶνα, kagō erōtēsō ton patera kai allon paraklēton dōsei hymin, hina meth’ hymōn ē eis ton aiōna,
17 τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὃ ὁ κόσμος οὐ δύναται λαβεῖν, ὅτι οὐ θεωρεῖ αὐτὸ οὐδὲ γινώσκει αὐτό· ὑμεῖς γινώσκετε αὐτό, ὅτι παρ’ ὑμῖν μένει καὶ ἐν ὑμῖν ἔσται. to pneyma tēs alētheias, ho ho kosmos oy dynatai labein, hoti oy theōrei ayto oyde ginōskei ayto· hymeis ginōskete ayto, hoti par’ hymin menei kai en hymin estai.
18 οὐκ ἀφήσω ὑμᾶς ὀρφανούς, ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς. oyk aphēsō hymas orphanoys, erchomai pros hymas.
19 ἔτι μικρὸν καὶ ὁ κόσμος με οὐκέτι θεωρεῖ· ὑμεῖς δὲ θεωρεῖτέ με, ὅτι ἐγὼ ζῶ καὶ ὑμεῖς ζήσετε. eti mikron kai ho kosmos me oyketi theōrei· hymeis de theōreite me, hoti egō zō kai hymeis zēsete.
20 ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ γνώσεσθε ὑμεῖς ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρί μου καὶ ὑμεῖς ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν ὑμῖν. en ekeinē tē hēmera gnōsesthe hymeis hoti egō en tō patri moy kai hymeis en emoi kagō en hymin.
21 ὁ ἔχων τὰς ἐντολάς μου καὶ τηρῶν αὐτάς, ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με· ὁ δὲ ἀγαπῶν με ἀγαπηθήσεται ὑπὸ τοῦ πατρός μου, κἀγὼ ἀγαπήσω αὐτὸν καὶ ἐμφανίσω αὐτῷ ἐμαυτόν. ho echōn tas entolas moy kai tērōn aytas, ekeinos estin ho agapōn me· ho de agapōn me agapēthēsetai hypo toy patros moy, kagō agapēsō ayton kai emphanisō aytō emayton.
22 Λέγει αὐτῷ Ἰούδας, οὐχ ὁ Ἰσκαριώτης· κύριε, καὶ τί γέγονεν ὅτι ἡμῖν μέλλεις ἐμφανίζειν σεαυτὸν καὶ οὐχὶ τῷ κόσμῳ; legei aytō ioydas, oych ho iskariōtēs· kyrie, kai ti gegonen hoti hēmin melleis emphanizein seayton kai oychi tō kosmō ;
23 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐάν τις ἀγαπᾷ με, τὸν λόγον μου τηρήσει, καὶ ὁ πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτὸν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεθα καὶ μονὴν παρ’ αὐτῷ ποιησόμεθα. apekrithē iēsoys kai eipen aytō· ean tis agapa me, ton logon moy tērēsei, kai ho patēr moy agapēsei ayton, kai pros ayton eleysometha kai monēn par’ aytō poiēsometha.
24 ὁ μὴ ἀγαπῶν με τοὺς λόγους μου οὐ τηρεῖ· καὶ ὁ λόγος ὃν ἀκούετε οὐκ ἔστιν ἐμὸς ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με πατρός. ho mē agapōn me toys logoys moy oy tērei· kai ho logos hon akoyete oyk estin emos alla toy pempsantos me patros.
25 Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν παρ’ ὑμῖν μένων· tayta lelalēka hymin par’ hymin menōn·
26 ὁ δὲ παράκλητος, τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ὃ πέμψει ὁ πατὴρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα καὶ ὑπομνήσει ὑμᾶς πάντα ἃ εἶπον ὑμῖν. ho de paraklētos, to pneyma to hagion ho pempsei ho patēr en tō onomati moy, ekeinos hymas didaxei panta kai hypomnēsei hymas panta ha eipon hymin.
27 εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν, εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν· οὐ καθὼς ὁ κόσμος δίδωσιν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν. μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία μηδὲ δειλιάτω. eirēnēn aphiēmi hymin, eirēnēn tēn emēn didōmi hymin· oy kathōs ho kosmos didōsin egō didōmi hymin. mē tarassesthō hymōn hē kardia mēde deiliatō.
28 ἠκούσατε ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν· ὑπάγω καὶ ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς. εἰ ἠγαπᾶτέ με ἐχάρητε ἄν, ὅτι πορεύομαι πρὸς τὸν πατέρα, ὅτι ὁ πατὴρ μείζων μού ἐστιν. ēkoysate hoti egō eipon hymin· hypagō kai erchomai pros hymas. ei ēgapate me echarēte an, hoti poreyomai pros ton patera, hoti ho patēr meizōn moy estin.
29 καὶ νῦν εἴρηκα ὑμῖν πρὶν γενέσθαι, ἵνα ὅταν γένηται πιστεύσητε. kai nyn eirēka hymin prin genesthai, hina hotan genētai pisteysēte.
30 οὐκέτι πολλὰ λαλήσω μεθ’ ὑμῶν· ἔρχεται γὰρ ὁ τοῦ κόσμου ἄρχων, καὶ ἐν ἐμοὶ οὐκ ἔχει οὐδέν, oyketi polla lalēsō meth’ hymōn· erchetai gar ho toy kosmoy archōn, kai en emoi oyk echei oyden,
31 ἀλλ’ ἵνα γνῷ ὁ κόσμος ὅτι ἀγαπῶ τὸν πατέρα, καὶ καθὼς ἐνετείλατο μοι ὁ πατήρ, οὕτως ποιῶ. ἐγείρεσθε, ἄγωμεν ἐντεῦθεν. all’ hina gnō ho kosmos hoti agapō ton patera, kai kathōs eneteilato moi ho patēr, ohytōs poiō. egeiresthe, agōmen enteythen.