1 Ἡ φιλαδελφία μενέτω. hē philadelphia menetō.
2 τῆς φιλοξενίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε· διὰ ταύτης γὰρ ἔλαθόν τινες ξενίσαντες ἀγγέλους. tēs philoxenias mē epilanthanesthe· dia taytēs gar elathon tines xenisantes aggeloys.
3 μιμνῄσκεσθε τῶν δεσμίων ὡς συνδεδεμένοι, τῶν κακουχουμένων ὡς καὶ αὐτοὶ ὄντες ἐν σώματι. mimnēskesthe tōn desmiōn hōs syndedemenoi, tōn kakoychoymenōn hōs kai aytoi ontes en sōmati.
4 τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσιν καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος, πόρνους γὰρ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ θεός. timios ho gamos en pasin kai hē koitē amiantos, pornoys gar kai moichoys krinei ho theos.
5 ἀφιλάργυρος ὁ τρόπος, ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσιν· αὐτὸς γὰρ εἴρηκεν, οὐ μή σε ἀνῶ οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλείπω, aphilargyros ho tropos, arkoymenoi tois paroysin· aytos gar eirēken, oy mē se anō oyd’ oy mē se egkataleipō,
6 ὥστε θαρροῦντας ἡμᾶς λέγειν, κύριος ἐμοὶ βοηθός, οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος; hōste tharroyntas hēmas legein, kyrios emoi boēthos, oy phobēthēsomai· ti poiēsei moi anthrōpos ;
7 Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν. mnēmoneyete tōn hēgoymenōn hymōn, ohitines elalēsan hymin ton logon toy theoy, hōn anatheōroyntes tēn ekbasin tēs anastrophēs mimeisthe tēn pistin.
8 Ἰησοῦς Χριστὸς ἐχθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτός, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. iēsoys christos echthes kai sēmeron ho aytos, kai eis toys aiōnas.
9 διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε· καλὸν γὰρ χάριτι βεβαιοῦσθαι τὴν καρδίαν, οὐ βρώμασιν, ἐν οἷς οὐκ ὠφελήθησαν οἱ περιπατοῦντες. didachais poikilais kai xenais mē parapheresthe· kalon gar chariti bebaioysthai tēn kardian, oy brōmasin, en ohis oyk ōphelēthēsan ohi peripatoyntes.
10 Ἔχομεν θυσιαστήριον ἐξ οὗ φαγεῖν οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ τῇ σκηνῇ λατρεύοντες. echomen thysiastērion ex ohy phagein oyk echoysin exoysian ohi tē skēnē latreyontes.
11 ὧν γὰρ εἰσφέρεται ζώων τὸ αἷμα περὶ ἁμαρτίας εἰς τὰ ἅγια διὰ τοῦ ἀρχιερέως, τούτων τὰ σώματα κατακαίεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς. hōn gar eispheretai zōōn to ahima peri hamartias eis ta hagia dia toy archiereōs, toytōn ta sōmata katakaietai exō tēs parembolēs.
12 διὸ καὶ Ἰησοῦς, ἵνα ἁγιάσῃ διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος τὸν λαόν, ἔξω τῆς πύλης ἔπαθεν. dio kai iēsoys, hina hagiasē dia toy idioy ahimatos ton laon, exō tēs pylēs epathen.
13 τοίνυν ἐξερχώμεθα πρὸς αὐτὸν ἔξω τῆς παρεμβολῆς, τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντες· toinyn exerchōmetha pros ayton exō tēs parembolēs, ton oneidismon aytoy pherontes·
14 οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν. oy gar echomen hōde menoysan polin, alla tēn melloysan epizētoymen.
15 Δι’ αὐτοῦ οὖν ἀναφέρωμεν θυσίαν αἰνέσεως διαπαντὸς τῷ θεῷ, τοῦτ’ ἔστιν καρπὸν χειλέων ὁμολογούντων τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. di’ aytoy oyn anapherōmen thysian aineseōs diapantos tō theō, toyt’ estin karpon cheileōn homologoyntōn tō onomati aytoy.
16 τῆς δὲ εὐποιΐας καὶ κοινωνίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε, τοιαύταις γὰρ θυσίαις εὐαρεστεῖται ὁ θεός. tēs de eypoiias kai koinōnias mē epilanthanesthe, toiaytais gar thysiais eyaresteitai ho theos.
17 Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε, αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες, ἵνα μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσιν καὶ μὴ στενάζοντες, ἀλυσιτελὲς γὰρ ὑμῖν τοῦτο. peithesthe tois hēgoymenois hymōn kai hypeikete, aytoi gar agrypnoysin hyper tōn psychōn hymōn hōs logon apodōsontes, hina meta charas toyto poiōsin kai mē stenazontes, alysiteles gar hymin toyto.
18 Προσεύχεσθε περὶ ἡμῶν, πειθόμεθα γὰρ ὅτι καλὴν συνείδησιν ἔχομεν, ἐν πᾶσιν καλῶς θέλοντες ἀναστρέφεσθαι. proseychesthe peri hēmōn, peithometha gar hoti kalēn syneidēsin echomen, en pasin kalōs thelontes anastrephesthai.
19 περισσοτέρως δὲ παρακαλῶ τοῦτο ποιῆσαι ἵνα τάχιον ἀποκατασταθῶ ὑμῖν. perissoterōs de parakalō toyto poiēsai hina tachion apokatastathō hymin.
20 Ὁ δὲ θεὸς τῆς εἰρήνης, ὁ ἀναγαγὼν ἐκ νεκρῶν τὸν ποιμένα τῶν προβάτων τὸν μέγαν ἐν αἵματι διαθήκης αἰωνίου, τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν, ho de theos tēs eirēnēs, ho anagagōn ek nekrōn ton poimena tōn probatōn ton megan en ahimati diathēkēs aiōnioy, ton kyrion hēmōn iēsoyn,
21 καταρτίσαι ὑμᾶς ἐν παντὶ ἀγαθῷ εἰς τὸ ποιῆσαι τὸ θέλημα αὐτοῦ, ποιῶν ἐν ἡμῖν τὸ εὐάρεστον ἐνώπιον αὐτοῦ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν. katartisai hymas en panti agathō eis to poiēsai to thelēma aytoy, poiōn en hēmin to eyareston enōpion aytoy dia iēsoy christoy, hō hē doxa eis toys aiōnas tōn aiōnōn· amēn.
22 Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ἀνέχεσθε τοῦ λόγου τῆς παρακλήσεως, καὶ γὰρ διὰ βραχέων ἐπέστειλα ὑμῖν. parakalō de hymas, adelphoi, anechesthe toy logoy tēs paraklēseōs, kai gar dia bracheōn epesteila hymin.
23 γινώσκετε τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Τιμόθεον ἀπολελυμένον, μεθ’ οὗ ἐὰν τάχιον ἔρχηται ὄψομαι ὑμᾶς. ginōskete ton adelphon hēmōn timotheon apolelymenon, meth’ ohy ean tachion erchētai opsomai hymas.
24 ἀσπάσασθε πάντας τοὺς ἡγουμένους ὑμῶν καὶ πάντας τοὺς ἁγίους. ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἀπὸ τῆς Ἰταλίας. aspasasthe pantas toys hēgoymenoys hymōn kai pantas toys hagioys. aspazontai hymas ohi apo tēs italias.
25 Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν. hē charis meta pantōn hymōn.