1 Διὸ μηκέτι στέγοντες εὐδοκήσαμεν καταλειφθῆναι ἐν Ἀθήναις μόνοι, dio mēketi stegontes eydokēsamen kataleiphthēnai en athēnais monoi,
2 καὶ ἐπέμψαμεν Τιμόθεον, τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ διάκονον τοῦ θεοῦ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸ στηρίξαι ὑμᾶς καὶ παρακαλέσαι ὑπὲρ τῆς πίστεως ὑμῶν kai epempsamen timotheon, ton adelphon hēmōn kai diakonon toy theoy en tō eyaggeliō toy christoy, eis to stērixai hymas kai parakalesai hyper tēs pisteōs hymōn
3 τὸ μηδένα σαίνεσθαι ἐν ταῖς θλίψεσιν ταύταις. αὐτοὶ γὰρ οἴδατε ὅτι εἰς τοῦτο κείμεθα· to mēdena sainesthai en tais thlipsesin taytais. aytoi gar oidate hoti eis toyto keimetha·
4 καὶ γὰρ ὅτε πρὸς ὑμᾶς ἦμεν, προελέγομεν ὑμῖν ὅτι μέλλομεν θλίβεσθαι, καθὼς καὶ ἐγένετο καὶ οἴδατε. kai gar hote pros hymas ēmen, proelegomen hymin hoti mellomen thlibesthai, kathōs kai egeneto kai oidate.
5 διὰ τοῦτο κἀγὼ μηκέτι στέγων ἔπεμψα εἰς τὸ γνῶναι τὴν πίστιν ὑμῶν, μήπως ἐπείρασεν ὑμᾶς ὁ πειράζων καὶ εἰς κενὸν γένηται ὁ κόπος ἡμῶν. dia toyto kagō mēketi stegōn epempsa eis to gnōnai tēn pistin hymōn, mēpōs epeirasen hymas ho peirazōn kai eis kenon genētai ho kopos hēmōn.
6 Ἄρτι δὲ ἐλθόντος Τιμοθέου πρὸς ἡμᾶς ἀφ’ ὑμῶν καὶ εὐαγγελισαμένου ἡμῖν τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην ὑμῶν, καὶ ὅτι ἔχετε μνείαν ἡμῶν ἀγαθὴν πάντοτε, ἐπιποθοῦντες ἡμᾶς ἰδεῖν καθάπερ καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς, arti de elthontos timotheoy pros hēmas aph’ hymōn kai eyaggelisamenoy hēmin tēn pistin kai tēn agapēn hymōn, kai hoti echete mneian hēmōn agathēn pantote, epipothoyntes hēmas idein kathaper kai hēmeis hymas,
7 διὰ τοῦτο παρεκλήθημεν, ἀδελφοί, ἐφ’ ὑμῖν ἐπὶ πάσῃ τῇ ἀνάγκῃ καὶ θλίψει ἡμῶν διὰ τῆς ὑμῶν πίστεως, dia toyto pareklēthēmen, adelphoi, eph’ hymin epi pasē tē anagkē kai thlipsei hēmōn dia tēs hymōn pisteōs,
8 ὅτι νῦν ζῶμεν ἐὰν ὑμεῖς στήκετε ἐν κυρίῳ. hoti nyn zōmen ean hymeis stēkete en kyriō.
9 τίνα γὰρ εὐχαριστίαν δυνάμεθα τῷ θεῷ ἀνταποδοῦναι περὶ ὑμῶν ἐπὶ πάσῃ τῇ χαρᾷ ᾗ χαίρομεν δι’ ὑμᾶς ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ ἡμῶν, tina gar eycharistian dynametha tō theō antapodoynai peri hymōn epi pasē tē chara hē chairomen di’ hymas emprosthen toy theoy hēmōn,
10 νυκτὸς καὶ ἡμέρας ὑπερεκπερισσοῦ δεόμενοι εἰς τὸ ἰδεῖν ὑμῶν τὸ πρόσωπον καὶ καταρτίσαι τὰ ὑστερήματα τῆς πίστεως ὑμῶν; nyktos kai hēmeras hyperekperissoy deomenoi eis to idein hymōn to prosōpon kai katartisai ta hysterēmata tēs pisteōs hymōn ;
11 Αὐτὸς δὲ ὁ θεὸς καὶ πατὴρ ἡμῶν καὶ ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς κατευθύναι τὴν ὁδὸν ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς· aytos de ho theos kai patēr hēmōn kai ho kyrios hēmōn iēsoys kateythynai tēn hodon hēmōn pros hymas·
12 ὑμᾶς δὲ ὁ κύριος πλεονάσαι καὶ περισσεύσαι τῇ ἀγάπῃ εἰς ἀλλήλους καὶ εἰς πάντας, καθάπερ καὶ ἡμεῖς εἰς ὑμᾶς, hymas de ho kyrios pleonasai kai perisseysai tē agapē eis allēloys kai eis pantas, kathaper kai hēmeis eis hymas,
13 εἰς τὸ στηρίξαι ὑμῶν τὰς καρδίας ἀμέμπτους ἐν ἁγιωσύνῃ ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ μετὰ πάντων τῶν ἁγίων αὐτοῦ. ἀμήν. eis to stērixai hymōn tas kardias amemptoys en hagiōsynē emprosthen toy theoy kai patros hēmōn en tē paroysia toy kyrioy hēmōn iēsoy meta pantōn tōn hagiōn aytoy. amēn.