1 Πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως πάλαι ὁ θεὸς λαλήσας τοῖς πατράσιν ἐν τοῖς προφήταις ἐπ’ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν τούτων ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν υἱῷ, polymerōs kai polytropōs palai ho theos lalēsas tois patrasin en tois prophētais ep’ eschatoy tōn hēmerōn toytōn elalēsen hēmin en yhiō,
2 ὃν ἔθηκεν κληρονόμον πάντων, δι’ οὗ καὶ ἐποίησεν τοὺς αἰῶνας· hon ethēken klēronomon pantōn, di’ ohy kai epoiēsen toys aiōnas·
3 ὃς ὢν ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ, φέρων τε τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, καθαρισμὸν τῶν ἁμαρτιῶν ποιησάμενος ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τῆς μεγαλωσύνης ἐν ὑψηλοῖς, hos ōn apaygasma tēs doxēs kai charaktēr tēs hypostaseōs aytoy, pherōn te ta panta tō hrēmati tēs dynameōs aytoy, katharismon tōn hamartiōn poiēsamenos ekathisen en dexia tēs megalōsynēs en hypsēlois,
4 τοσούτῳ κρείττων γενόμενος τῶν ἀγγέλων ὅσῳ διαφορώτερον παρ’ αὐτοὺς κεκληρονόμηκεν ὄνομα. tosoytō kreittōn genomenos tōn aggelōn hosō diaphorōteron par’ aytoys keklēronomēken onoma.
5 τίνι γὰρ εἶπέν ποτε τῶν ἀγγέλων, υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε; καὶ πάλιν, ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς υἱόν; tini gar eipen pote tōn aggelōn, yhios moy ei sy, egō sēmeron gegennēka se ; kai palin, egō esomai aytō eis patera, kai aytos estai moi eis yhion ;
6 ὅταν δὲ πάλιν εἰσαγάγῃ τὸν πρωτότοκον εἰς τὴν οἰκουμένην, λέγει, καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι θεοῦ. hotan de palin eisagagē ton prōtotokon eis tēn oikoymenēn, legei, kai proskynēsatōsan aytō pantes aggeloi theoy.
7 καὶ πρὸς μὲν τοὺς ἀγγέλους λέγει, ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα, καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα· kai pros men toys aggeloys legei, ho poiōn toys aggeloys aytoy pneymata, kai toys leitoyrgoys aytoy pyros phloga·
8 πρὸς δὲ τὸν υἱόν, ὁ θρόνος σου, ὁ θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, καὶ ἡ ῥάβδος τῆς εὐθύτητος ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. pros de ton yhion, ho thronos soy, ho theos, eis ton aiōna toy aiōnos, kai hē hrabdos tēs eythytētos hrabdos tēs basileias soy.
9 ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀδικίαν· διὰ τοῦτο ἔχρισέν σε ὁ θεός, ὁ θεός σου, ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου· ēgapēsas dikaiosynēn kai emisēsas adikian· dia toyto echrisen se ho theos, ho theos soy, elaion agalliaseōs para toys metochoys soy·
10 καί, σὺ κατ’ ἀρχάς, κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σού εἰσιν οἱ οὐρανοί· kai, sy kat’ archas, kyrie, tēn gēn ethemeliōsas, kai erga tōn cheirōn soy eisin ohi oyranoi·
11 αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις· καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται, aytoi apoloyntai, sy de diameneis· kai pantes hōs himation palaiōthēsontai,
12 καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἀλλάξεις αὐτούς, καὶ ἀλλαγήσονται, σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσιν. kai hōsei peribolaion allaxeis aytoys, kai allagēsontai, sy de ho aytos ei kai ta etē soy oyk ekleipsoysin.
13 πρὸς τίνα δὲ τῶν ἀγγέλων εἴρηκέν ποτε, κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου; pros tina de tōn aggelōn eirēken pote, kathoy ek dexiōn moy heōs an thō toys echthroys soy hypopodion tōn podōn soy ;
14 οὐχὶ πάντες εἰσὶν λειτουργικὰ πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν; oychi pantes eisin leitoyrgika pneymata eis diakonian apostellomena dia toys mellontas klēronomein sōtērian ;