1 Τὸ λοιπὸν προσεύχεσθε, ἀδελφοί, περὶ ἡμῶν, ἵνα ὁ λόγος τοῦ κυρίου τρέχῃ καὶ δοξάζηται καθὼς καὶ πρὸς ὑμᾶς, to loipon proseychesthe, adelphoi, peri hēmōn, hina ho logos toy kyrioy trechē kai doxazētai kathōs kai pros hymas,
2 καὶ ἵνα ῥυσθῶμεν ἀπὸ τῶν ἀτόπων καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων· οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις. kai hina hrysthōmen apo tōn atopōn kai ponērōn anthrōpōn· oy gar pantōn hē pistis.
3 πιστὸς δέ ἐστιν ὁ κύριος, ὃς στηρίξει ὑμᾶς καὶ φυλάξει ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. pistos de estin ho kyrios, hos stērixei hymas kai phylaxei apo toy ponēroy.
4 πεποίθαμεν δὲ ἐν κυρίῳ ἐφ’ ὑμᾶς, ὅτι ἃ παραγγέλλομεν ποιεῖτε καὶ ποιήσετε. pepoithamen de en kyriō eph’ hymas, hoti ha paraggellomen poieite kai poiēsete.
5 ὁ δὲ κύριος κατευθύναι ὑμῶν τὰς καρδίας εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ θεοῦ καὶ εἰς τὴν ὑπομονὴν τοῦ Χριστοῦ. ho de kyrios kateythynai hymōn tas kardias eis tēn agapēn toy theoy kai eis tēn hypomonēn toy christoy.
6 Παραγγέλλομεν δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, ἐν ὀνόματι τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, στέλλεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ παντὸς ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος καὶ μὴ κατὰ τὴν παράδοσιν ἣν παρελάβοσαν παρ’ ἡμῶν. paraggellomen de hymin, adelphoi, en onomati toy kyrioy hēmōn iēsoy christoy, stellesthai hymas apo pantos adelphoy ataktōs peripatoyntos kai mē kata tēn paradosin hēn parelabosan par’ hēmōn.
7 αὐτοὶ γὰρ οἴδατε πῶς δεῖ μιμεῖσθαι ἡμᾶς, ὅτι οὐκ ἠτακτήσαμεν ἐν ὑμῖν aytoi gar oidate pōs dei mimeisthai hēmas, hoti oyk ētaktēsamen en hymin
8 οὐδὲ δωρεὰν ἄρτον ἐφάγομεν παρά τινος, ἀλλ’ ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐργαζόμενοι πρὸς τὸ μὴ ἐπιβαρῆσαί τινα ὑμῶν· oyde dōrean arton ephagomen para tinos, all’ en kopō kai mochthō nyktos kai hēmeras ergazomenoi pros to mē epibarēsai tina hymōn·
9 οὐχ ὅτι οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν, ἀλλ’ ἵνα ἑαυτοὺς τύπον δῶμεν ὑμῖν εἰς τὸ μιμεῖσθαι ἡμᾶς. oych hoti oyk echomen exoysian, all’ hina heaytoys typon dōmen hymin eis to mimeisthai hēmas.
10 καὶ γὰρ ὅτε ἦμεν πρὸς ὑμᾶς, τοῦτο παρηγγέλλομεν ὑμῖν, ὅτι εἴ τις οὐ θέλει ἐργάζεσθαι μηδὲ ἐσθιέτω. kai gar hote ēmen pros hymas, toyto parēggellomen hymin, hoti ei tis oy thelei ergazesthai mēde esthietō.
11 ἀκούομεν γάρ τινας περιπατοῦντας ἐν ὑμῖν ἀτάκτως, μηδὲν ἐργαζομένους ἀλλὰ περιεργαζομένους· akoyomen gar tinas peripatoyntas en hymin ataktōs, mēden ergazomenoys alla periergazomenoys·
12 τοῖς δὲ τοιούτοις παραγγέλλομεν καὶ παρακαλοῦμεν ἐν κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ ἵνα μετὰ ἡσυχίας ἐργαζόμενοι τὸν ἑαυτῶν ἄρτον ἐσθίωσιν. tois de toioytois paraggellomen kai parakaloymen en kyriō iēsoy christō hina meta hēsychias ergazomenoi ton heaytōn arton esthiōsin.
13 ὑμεῖς δέ, ἀδελφοί, μὴ ἐγκακήσητε καλοποιοῦντες. hymeis de, adelphoi, mē egkakēsēte kalopoioyntes.
14 εἰ δέ τις οὐχ ὑπακούει τῷ λόγῳ ἡμῶν διὰ τῆς ἐπιστολῆς, τοῦτον σημειοῦσθε, μὴ συναναμίγνυσθε αὐτῷ, ἵνα ἐντραπῇ· ei de tis oych hypakoyei tō logō hēmōn dia tēs epistolēs, toyton sēmeioysthe, mē synanamignysthe aytō, hina entrapē·
15 καὶ μὴ ὡς ἐχθρὸν ἡγεῖσθε, ἀλλὰ νουθετεῖτε ὡς ἀδελφόν. kai mē hōs echthron hēgeisthe, alla noytheteite hōs adelphon.
16 αὐτὸς δὲ ὁ κύριος τῆς εἰρήνης δῴη ὑμῖν τὴν εἰρήνην διαπαντὸς ἐν παντὶ τρόπῳ. ὁ κύριος μετὰ πάντων ὑμῶν. aytos de ho kyrios tēs eirēnēs dōē hymin tēn eirēnēn diapantos en panti tropō. ho kyrios meta pantōn hymōn.
17 Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου, ὅ ἐστιν σημεῖον ἐν πάσῃ ἐπιστολῇ· οὕτως γράφω. ho aspasmos tē emē cheiri payloy, ho estin sēmeion en pasē epistolē· ohytōs graphō.
18 ἡ χάρις τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν. hē charis toy kyrioy hēmōn iēsoy christoy meta pantōn hymōn.