Actes 9

¹ Ὁ δὲ Σαῦλος, ἔτι ἐμπνέων ἀπειλῆς καὶ φόνου εἰς τοὺς μαθητὰς τοῦ κυρίου, προσελθὼν τῷ ἀρχιερεῖ ho de saylos, eti empneōn apeilēs kai phonoy eis toys mathētas toy kyrioy, proselthōn tō archierei

² ᾐτήσατο παρ’ αὐτοῦ ἐπιστολὰς εἰς Δαμασκὸν πρὸς τὰς συναγωγάς, ὅπως ἄν τινας εὕρῃ ὄντας τῆς ὁδοῦ, ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας, δεδεμένους ἀγάγῃ εἰς Ἱερουσαλήμ. ētēsato par’ aytoy epistolas eis damaskon pros tas synagōgas, hopōs an tinas ehyrē ontas tēs hodoy, andras te kai gynaikas, dedemenoys agagē eis hieroysalēm.

³ ἐν δὲ τῷ πορεύεσθαι ἐγένετο αὐτὸν ἐγγίζειν τῇ Δαμασκῷ, ἐξαίφνης τε αὐτὸν περιήστραψεν φῶς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, en de tō poreyesthai egeneto ayton eggizein tē damaskō, exaiphnēs te ayton periēstrapsen phōs ek toy oyranoy,

⁴ καὶ πεσὼν ἐπὶ τὴν γῆν ἤκουσεν φωνὴν λέγουσαν αὐτῷ, Σαοὺλ Σαούλ, τί με διώκεις; kai pesōn epi tēn gēn ēkoysen phōnēn legoysan aytō, saoyl saoyl, ti me diōkeis ;

⁵ εἶπεν δέ· τίς εἶ, κύριε; ὁ δέ· ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὃν σὺ διώκεις· eipen de· tis ei, kyrie ; ho de· egō eimi iēsoys hon sy diōkeis·

⁶ ἀλλὰ ἀνάστηθι καὶ εἴσελθε εἰς τὴν πόλιν, καὶ λαληθήσεταί σοι ὅ τί σε δεῖ ποιεῖν. alla anastēthi kai eiselthe eis tēn polin, kai lalēthēsetai soi ho ti se dei poiein.

⁷ οἱ δὲ ἄνδρες οἱ συνοδεύοντες αὐτῷ εἱστήκεισαν ἐνεοί, ἀκούοντες μὲν τῆς φωνῆς μηδένα δὲ θεωροῦντες. ohi de andres ohi synodeyontes aytō ehistēkeisan eneoi, akoyontes men tēs phōnēs mēdena de theōroyntes.

⁸ ἠγέρθη δὲ Σαῦλος ἀπὸ τῆς γῆς, ἠνοιγμένων δὲ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ οὐδὲν ἔβλεπεν· χειραγωγοῦντες δὲ αὐτὸν εἰσήγαγον εἰς Δαμασκόν. ēgerthē de saylos apo tēs gēs, ēnoigmenōn de tōn ophthalmōn aytoy oyden eblepen· cheiragōgoyntes de ayton eisēgagon eis damaskon.

⁹ καὶ ἦν ἡμέρας τρεῖς μὴ βλέπων, καὶ οὐκ ἔφαγεν οὐδὲ ἔπιεν. kai ēn hēmeras treis mē blepōn, kai oyk ephagen oyde epien.

¹⁰ Ἦν δέ τις μαθητὴς ἐν Δαμασκῷ ὀνόματι Ἀνανίας, καὶ εἶπεν πρὸς αὐτὸν ἐν ὁράματι ὁ κύριος· Ἀνανία. ὁ δὲ εἶπεν, ἰδοὺ ἐγώ, κύριε. ēn de tis mathētēs en damaskō onomati ananias, kai eipen pros ayton en horamati ho kyrios· anania. ho de eipen, idoy egō, kyrie.

¹¹ ὁ δὲ κύριος πρὸς αὐτόν, ἀναστὰς πορεύθητι ἐπὶ τὴν ῥύμην τὴν καλουμένην εὐθεῖαν καὶ ζήτησον ἐν οἰκίᾳ Ἰούδα Σαῦλον ὀνόματι Ταρσέα· ἰδοὺ γὰρ προσεύχεται, ho de kyrios pros ayton, anastas poreythēti epi tēn hrymēn tēn kaloymenēn eytheian kai zētēson en oikia ioyda saylon onomati tarsea· idoy gar proseychetai,

¹² καὶ εἶδεν ἄνδρα Ἀνανίαν ὀνόματι εἰσελθόντα καὶ ἐπιθέντα αὐτῷ χεῖρας, ὅπως ἀναβλέψῃ. kai eiden andra ananian onomati eiselthonta kai epithenta aytō cheiras, hopōs anablepsē.

¹³ ἀπεκρίθη δὲ Ἀνανίας· κύριε, ἤκουσα ἀπὸ πολλῶν περὶ τοῦ ἀνδρὸς τούτου, ὅσα κακὰ τοῖς ἁγίοις σου ἐποίησεν ἐν Ἱερουσαλήμ· apekrithē de ananias· kyrie, ēkoysa apo pollōn peri toy andros toytoy, hosa kaka tois hagiois soy epoiēsen en hieroysalēm·

¹⁴ καὶ ὧδε ἔχει ἐξουσίαν παρὰ τῶν ἀρχιερέων δῆσαι πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους τὸ ὄνομά σου. kai hōde echei exoysian para tōn archiereōn dēsai pantas toys epikaloymenoys to onoma soy.

¹⁵ εἶπεν δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ κύριος, πορεύου, ὅτι σκεῦος ἐκλογῆς ἐστίν μοι οὗτος τοῦ βαστάσαι τὸ ὄνομά μου ἐνώπιον ἐθνῶν τε καὶ βασιλέων υἱῶν τε Ἰσραήλ· eipen de pros ayton ho kyrios, poreyoy, hoti skeyos eklogēs estin moi ohytos toy bastasai to onoma moy enōpion ethnōn te kai basileōn yhiōn te israēl·

¹⁶ ἐγὼ γὰρ ὑποδείξω αὐτῷ ὅσα δεῖ αὐτὸν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματός μου παθεῖν. egō gar hypodeixō aytō hosa dei ayton hyper toy onomatos moy pathein.

¹⁷ Ἀπῆλθεν δὲ Ἀνανίας καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν, καὶ ἐπιθεὶς ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας εἶπεν· Σαοὺλ ἀδελφέ, ὁ κύριος ἀπέσταλκέν με, Ἰησοῦς ὁ ὀφθείς σοι ἐν τῇ ὁδῷ ᾗ ἤρχου, ὅπως ἀναβλέψῃς καὶ πλησθῇς πνεύματος ἁγίου. apēlthen de ananias kai eisēlthen eis tēn oikian, kai epitheis ep’ ayton tas cheiras eipen· saoyl adelphe, ho kyrios apestalken me, iēsoys ho ophtheis soi en tē hodō hē ērchoy, hopōs anablepsēs kai plēsthēs pneymatos hagioy.

¹⁸ καὶ εὐθέως ἀπέπεσαν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν ὡς λεπίδες, ἀνέβλεψέν τε, καὶ ἀναστὰς ἐβαπτίσθη, kai eytheōs apepesan aytoy apo tōn ophthalmōn hōs lepides, aneblepsen te, kai anastas ebaptisthē,

¹⁹ καὶ λαβὼν τροφὴν ἐνίσχυσεν. Ἐγένετο δὲ μετὰ τῶν ἐν Δαμασκῷ μαθητῶν ἡμέρας τινάς, kai labōn trophēn enischysen. egeneto de meta tōn en damaskō mathētōn hēmeras tinas,

²⁰ καὶ εὐθέως ἐν ταῖς συναγωγαῖς ἐκήρυσσεν τὸν Ἰησοῦν ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ. kai eytheōs en tais synagōgais ekēryssen ton iēsoyn hoti ohytos estin ho yhios toy theoy.

²¹ ἐξίσταντο δὲ πάντες οἱ ἀκούοντες καὶ ἔλεγον, οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ πορθήσας εἰς Ἱερουσαλὴμ τοὺς ἐπικαλουμένους τὸ ὄνομα τοῦτο, καὶ ὧδε εἰς τοῦτο ἐληλύθει ἵνα δεδεμένους αὐτοὺς ἀγάγῃ ἐπὶ τοὺς ἀρχιερεῖς; existanto de pantes ohi akoyontes kai elegon, oych ohytos estin ho porthēsas eis hieroysalēm toys epikaloymenoys to onoma toyto, kai hōde eis toyto elēlythei hina dedemenoys aytoys agagē epi toys archiereis ;

²² Σαῦλος δὲ μᾶλλον ἐνεδυναμοῦτο καὶ συνέχυννεν Ἰουδαίους τοὺς κατοικοῦντας ἐν Δαμασκῷ, συμβιβάζων ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός. saylos de mallon enedynamoyto kai synechynnen ioydaioys toys katoikoyntas en damaskō, symbibazōn hoti ohytos estin ho christos.

²³ Ὡς δὲ ἐπληροῦντο ἡμέραι ἱκαναί, συνεβουλεύσαντο οἱ Ἰουδαῖοι ἀνελεῖν αὐτόν· hōs de eplēroynto hēmerai hikanai, syneboyleysanto ohi ioydaioi anelein ayton·

²⁴ ἐγνώσθη δὲ τῷ Σαύλῳ ἡ ἐπιβουλὴ αὐτῶν. παρετηροῦντο δὲ καὶ τὰς πύλας ἡμέρας τε καὶ νυκτὸς ὅπως αὐτὸν ἀνέλωσιν· egnōsthē de tō saylō hē epiboylē aytōn. paretēroynto de kai tas pylas hēmeras te kai nyktos hopōs ayton anelōsin·

²⁵ λαβόντες δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ νυκτὸς διὰ τοῦ τείχους καθῆκαν αὐτὸν χαλάσαντες ἐν σπυρίδι. labontes de ohi mathētai aytoy nyktos dia toy teichoys kathēkan ayton chalasantes en spyridi.

²⁶ Παραγενόμενος δὲ εἰς Ἱερουσαλὴμ ἐπείραζεν κολλᾶσθαι τοῖς μαθηταῖς· καὶ πάντες ἐφοβοῦντο αὐτόν, μὴ πιστεύοντες ὅτι ἐστὶν μαθητής. paragenomenos de eis hieroysalēm epeirazen kollasthai tois mathētais· kai pantes ephoboynto ayton, mē pisteyontes hoti estin mathētēs.

²⁷ Βαρναβᾶς δὲ ἐπιλαβόμενος αὐτὸν ἤγαγεν πρὸς τοὺς ἀποστόλους, καὶ διηγήσατο αὐτοῖς πῶς ἐν τῇ ὁδῷ εἶδεν τὸν κύριον καὶ ὅτι ἐλάλησεν αὐτῷ, καὶ πῶς ἐν Δαμασκῷ ἐπαρρησιάσατο ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ. barnabas de epilabomenos ayton ēgagen pros toys apostoloys, kai diēgēsato aytois pōs en tē hodō eiden ton kyrion kai hoti elalēsen aytō, kai pōs en damaskō eparrēsiasato en tō onomati iēsoy.

²⁸ καὶ ἦν μετ’ αὐτῶν εἰσπορευόμενος καὶ ἐκπορευόμενος εἰς Ἱερουσαλήμ, παρρησιαζόμενος ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ κυρίου, kai ēn met’ aytōn eisporeyomenos kai ekporeyomenos eis hieroysalēm, parrēsiazomenos en tō onomati toy kyrioy,

²⁹ ἐλάλει τε καὶ συνεζήτει πρὸς τοὺς Ἑλληνιστάς· οἱ δὲ ἐπεχείρουν ἀνελεῖν αὐτόν. elalei te kai synezētei pros toys hellēnistas· ohi de epecheiroyn anelein ayton.

³⁰ ἐπιγνόντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ κατήγαγον αὐτὸν εἰς Καισάριαν καὶ ἐξαπέστειλαν αὐτὸν εἰς Ταρσόν. epignontes de ohi adelphoi katēgagon ayton eis kaisarian kai exapesteilan ayton eis tarson.

³¹ Ἡ μὲν οὖν ἐκκλησία καθ’ ὅλης τῆς Ἰουδαίας καὶ Γαλιλαίας καὶ Σαμαρίας εἶχεν εἰρήνην, οἰκοδομουμένη καὶ πορευομένη τῷ φόβῳ τοῦ κυρίου, καὶ τῇ παρακλήσει τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐπληθύνετο. hē men oyn ekklēsia kath’ holēs tēs ioydaias kai galilaias kai samarias eichen eirēnēn, oikodomoymenē kai poreyomenē tō phobō toy kyrioy, kai tē paraklēsei toy hagioy pneymatos eplēthyneto.

³² ἐγένετο δὲ Πέτρον διερχόμενον διὰ πάντων κατελθεῖν καὶ πρὸς τοὺς ἁγίους τοὺς κατοικοῦντας Λύδδα. egeneto de petron dierchomenon dia pantōn katelthein kai pros toys hagioys toys katoikoyntas lydda.

³³ εὗρεν δὲ ἐκεῖ ἄνθρωπόν τινα ὀνόματι Αἰνέαν ἐξ ἐτῶν ὀκτὼ κατακείμενον ἐπὶ κραβάττου, ὃς ἦν παραλελυμένος. ehyren de ekei anthrōpon tina onomati ainean ex etōn oktō katakeimenon epi krabattoy, hos ēn paralelymenos.

³⁴ καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Πέτρος, Αἰνέα, ἰᾶταί σε Ἰησοῦς Χριστός· ἀνάστηθι καὶ στρῶσον σεαυτῷ. καὶ εὐθέως ἀνέστη. kai eipen aytō ho petros, ainea, iatai se iēsoys christos· anastēthi kai strōson seaytō. kai eytheōs anestē.

³⁵ καὶ εἶδαν αὐτὸν πάντες οἱ κατοικοῦντες Λύδδα καὶ τὸν Σαρῶνα, οἵτινες ἐπέστρεψαν ἐπὶ τὸν κύριον. kai eidan ayton pantes ohi katoikoyntes lydda kai ton sarōna, ohitines epestrepsan epi ton kyrion.

³⁶ Ἐν Ἰόππῃ δέ τις ἦν μαθήτρια ὀνόματι Ταβιθά, ἣ διερμηνευομένη λέγεται Δορκάς· αὕτη ἦν πλήρης ἀγαθῶν ἔργων καὶ ἐλεημοσυνῶν ὧν ἐποίει. en ioppē de tis ēn mathētria onomati tabitha, hē diermēneyomenē legetai dorkas· ahytē ēn plērēs agathōn ergōn kai eleēmosynōn hōn epoiei.

³⁷ ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἀσθενήσασαν αὐτὴν ἀποθανεῖν· λούσαντες δὲ ἔθηκαν αὐτὴν ἐν ὑπερῴῳ. egeneto de en tais hēmerais ekeinais asthenēsasan aytēn apothanein· loysantes de ethēkan aytēn en hyperōō.

³⁸ ἐγγὺς δὲ οὔσης Λύδδας τῇ Ἰόππῃ οἱ μαθηταὶ ἀκούσαντες ὅτι Πέτρος ἐστὶν ἐν αὐτῇ ἀπέστειλαν δύο ἄνδρας πρὸς αὐτὸν παρακαλοῦντες, μὴ ὀκνήσῃς διελθεῖν ἕως ἡμῶν. eggys de oysēs lyddas tē ioppē ohi mathētai akoysantes hoti petros estin en aytē apesteilan dyo andras pros ayton parakaloyntes, mē oknēsēs dielthein heōs hēmōn.

³⁹ ἀναστὰς δὲ Πέτρος συνῆλθεν αὐτοῖς· ὃν παραγενόμενον ἀνήγαγον εἰς τὸ ὑπερῷον, καὶ παρέστησαν αὐτῷ πᾶσαι αἱ χῆραι κλαίουσαι καὶ ἐπιδεικνύμεναι χιτῶνας καὶ ἱμάτια ὅσα ἐποίει μετ’ αὐτῶν οὖσα ἡ Δορκάς. anastas de petros synēlthen aytois· hon paragenomenon anēgagon eis to hyperōon, kai parestēsan aytō pasai ahi chērai klaioysai kai epideiknymenai chitōnas kai himatia hosa epoiei met’ aytōn oysa hē dorkas.

⁴⁰ ἐκβαλὼν δὲ ἔξω πάντας ὁ Πέτρος καὶ θεὶς τὰ γόνατα προσηύξατο, καὶ ἐπιστρέψας πρὸς τὸ σῶμα εἶπεν, Ταβιθά, ἀνάστηθι. ἡ δὲ ἤνοιξεν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς, καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον ἀνεκάθισεν. ekbalōn de exō pantas ho petros kai theis ta gonata prosēyxato, kai epistrepsas pros to sōma eipen, tabitha, anastēthi. hē de ēnoixen toys ophthalmoys aytēs, kai idoysa ton petron anekathisen.

⁴¹ δοὺς δὲ αὐτῇ χεῖρα ἀνέστησεν αὐτήν, φωνήσας δὲ τοὺς ἁγίους καὶ τὰς χήρας παρέστησεν αὐτὴν ζῶσαν. doys de aytē cheira anestēsen aytēn, phōnēsas de toys hagioys kai tas chēras parestēsen aytēn zōsan.

⁴² γνωστὸν δὲ ἐγένετο καθ’ ὅλης τῆς Ἰόππης, καὶ ἐπίστευσαν πολλοὶ ἐπὶ τὸν κύριον. gnōston de egeneto kath’ holēs tēs ioppēs, kai episteysan polloi epi ton kyrion.

⁴³ ἐγένετο δὲ ἡμέρας ἱκανὰς μεῖναι ἐν Ἰόππῃ παρά τινι Σίμωνι βυρσεῖ. egeneto de hēmeras hikanas meinai en ioppē para tini simōni byrsei.