1 Καὶ ἐμβὰς εἰς πλοῖον διεπέρασεν, καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν. kai embas eis ploion dieperasen, kai ēlthen eis tēn idian polin.
2 καὶ ἰδοὺ προσέφερον αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον. καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπεν τῷ παραλυτικῷ· θάρσει, τέκνον· ἀφίενταί σου αἱ ἁμαρτίαι. kai idoy prosepheron aytō paralytikon epi klinēs beblēmenon. kai idōn ho iēsoys tēn pistin aytōn eipen tō paralytikō· tharsei, teknon· aphientai soy ahi hamartiai.
3 καὶ ἰδού τινες τῶν γραμματέων εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτος βλασφημεῖ. kai idoy tines tōn grammateōn eipon en heaytois· ohytos blasphēmei.
4 καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν, ἱνατί ἐνθυμεῖσθε πονηρὰ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; kai idōn ho iēsoys tas enthymēseis aytōn eipen, hinati enthymeisthe ponēra en tais kardiais hymōn ;
5 τί γάρ ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν, ἀφίενταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ περιπάτει; ti gar estin eykopōteron, eipein, aphientai soy ahi hamartiai, ē eipein, egeire kai peripatei ;
6 ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας, τότε λέγει τῷ παραλυτικῷ, ἐγερθεὶς ἆρόν σου τὴν κλίνην καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. hina de eidēte hoti exoysian echei ho yhios toy anthrōpoy epi tēs gēs aphienai hamartias, tote legei tō paralytikō, egertheis aron soy tēn klinēn kai hypage eis ton oikon soy.
7 καὶ ἐγερθεὶς ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. kai egertheis apēlthen eis ton oikon aytoy.
8 ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι ἐφοβήθησαν καὶ ἐδόξασαν τὸν θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις. idontes de ohi ochloi ephobēthēsan kai edoxasan ton theon ton donta exoysian toiaytēn tois anthrōpois.
9 Καὶ παράγων ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, Μαθθαῖον λεγόμενον, καὶ λέγει αὐτῷ, ἀκολούθει μοι. καὶ ἀναστὰς ἠκολούθει αὐτῷ. kai paragōn ho iēsoys ekeithen eiden anthrōpon kathēmenon epi to telōnion, maththaion legomenon, kai legei aytō, akoloythei moi. kai anastas ēkoloythei aytō.
10 καὶ ἐγένετο αὐτοῦ ἀνακειμένου ἐν τῇ οἰκίᾳ, ἰδοὺ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ ἐλθόντες συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ. kai egeneto aytoy anakeimenoy en tē oikia, idoy polloi telōnai kai hamartōloi elthontes synanekeinto tō iēsoy kai tois mathētais aytoy.
11 καὶ ἰδόντες οἱ Φαρισαῖοι ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, διατί μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει ὁ διδάσκαλος ὑμῶν; kai idontes ohi pharisaioi elegon tois mathētais aytoy, diati meta tōn telōnōn kai hamartōlōn esthiei ho didaskalos hymōn ;
12 ὁ δὲ ἀκούσας εἶπεν, οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες. ho de akoysas eipen, oy chreian echoysin ohi ischyontes iatroy all’ ohi kakōs echontes.
13 πορευθέντες δὲ μάθετε τί ἐστιν, ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν· οὐ γὰρ ἦλθον καλέσαι δικαίους ἀλλὰ ἁμαρτωλούς. poreythentes de mathete ti estin, eleos thelō kai oy thysian· oy gar ēlthon kalesai dikaioys alla hamartōloys.
14 Τότε προσέρχονται αὐτῷ οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου λέγοντες· διατί ἡμεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι νηστεύομεν, οἱ δὲ μαθηταί σου οὐ νηστεύουσιν; tote proserchontai aytō ohi mathētai iōannoy legontes· diati hēmeis kai ohi pharisaioi nēsteyomen, ohi de mathētai soy oy nēsteyoysin ;
15 καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος πενθεῖν ἐφ’ ὅσον μετ’ αὐτῶν ἐστιν ὁ νυμφίος; ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος, καὶ τότε νηστεύσουσιν. kai eipen aytois ho iēsoys, mē dynantai ohi yhioi toy nymphōnos penthein eph’ hoson met’ aytōn estin ho nymphios ; eleysontai de hēmerai hotan aparthē ap’ aytōn ho nymphios, kai tote nēsteysoysin.
16 οὐδεὶς δὲ ἐπιβάλλει ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ· αἴρει γὰρ τὸ πλήρωμα αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ἱματίου, καὶ χεῖρον σχίσμα γίνεται. oydeis de epiballei epiblēma hrakoys agnaphoy epi himatiō palaiō· airei gar to plērōma aytoy apo toy himatioy, kai cheiron schisma ginetai.
17 οὐδὲ βάλλουσιν οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς· εἰ δὲ μήγε, ῥήγνυνται οἱ ἀσκοί, καὶ ὁ οἶνος ἐκχεῖται καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπόλλυνται· ἀλλὰ βάλλουσιν οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινούς, καὶ ἀμφότεροι συντηροῦνται. oyde balloysin oinon neon eis askoys palaioys· ei de mēge, hrēgnyntai ohi askoi, kai ho oinos ekcheitai kai ohi askoi apollyntai· alla balloysin oinon neon eis askoys kainoys, kai amphoteroi syntēroyntai.
18 Ταῦτα αὐτοῦ λαλοῦντος αὐτοῖς, ἰδοὺ ἄρχων εἰσελθὼν προσεκύνει αὐτῷ, λέγων· ἡ θυγάτηρ μου ἄρτι ἐτελεύτησεν, ἀλλὰ ἐλθὼν ἐπίθες τὴν χεῖρά σου ἐπ’ αὐτήν, καὶ ζήσεται. tayta aytoy laloyntos aytois, idoy archōn eiselthōn prosekynei aytō, legōn· hē thygatēr moy arti eteleytēsen, alla elthōn epithes tēn cheira soy ep’ aytēn, kai zēsetai.
19 καὶ ἐγερθεὶς ὁ Ἰησοῦς ἠκολούθει αὐτῷ καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ. kai egertheis ho iēsoys ēkoloythei aytō kai ohi mathētai aytoy.
20 καὶ ἰδοὺ γυνὴ αἱμορροοῦσα δώδεκα ἔτη προσελθοῦσα ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ· kai idoy gynē ahimorrooysa dōdeka etē proselthoysa opisthen hēpsato toy kraspedoy toy himatioy aytoy·
21 ἔλεγεν γὰρ ἐν ἑαυτῇ, ἐὰν μόνον ἅψωμαι τοῦ ἱματίου αὐτοῦ σωθήσομαι. elegen gar en heaytē, ean monon hapsōmai toy himatioy aytoy sōthēsomai.
22 ὁ δὲ στραφεὶς καὶ ἰδὼν αὐτὴν εἶπεν· θάρσει θύγατερ, ἡ πίστις σου σέσωκέν σε. καὶ ἐσώθη ἡ γυνὴ ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης. ho de strapheis kai idōn aytēn eipen· tharsei thygater, hē pistis soy sesōken se. kai esōthē hē gynē apo tēs hōras ekeinēs.
23 καὶ ἐλθὼν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἄρχοντος καὶ ἰδὼν τοὺς αὐλητὰς καὶ τὸν ὄχλον θορυβούμενον ἔλεγεν· kai elthōn ho iēsoys eis tēn oikian toy archontos kai idōn toys aylētas kai ton ochlon thoryboymenon elegen·
24 ἀναχωρεῖτε· οὐ γὰρ ἀπέθανεν τὸ κοράσιον ἀλλὰ καθεύδει. καὶ κατεγέλων αὐτοῦ. anachōreite· oy gar apethanen to korasion alla katheydei. kai kategelōn aytoy.
25 ὅτε δὲ ἐξεβλήθη ὁ ὄχλος, εἰσελθὼν ἐκράτησεν τῆς χειρὸς αὐτῆς, καὶ ἠγέρθη τὸ κοράσιον. hote de exeblēthē ho ochlos, eiselthōn ekratēsen tēs cheiros aytēs, kai ēgerthē to korasion.
26 καὶ ἐξῆλθεν ἡ φήμη αὕτη εἰς ὅλην τὴν γῆν ἐκείνην. kai exēlthen hē phēmē ahytē eis holēn tēn gēn ekeinēn.
27 Καὶ παράγοντι ἐκεῖθεν τῷ Ἰησοῦ, ἠκολούθησαν αὐτῷ δύο τυφλοὶ κράζοντες καὶ λέγοντες· ἐλέησον ἡμᾶς, υἱὸς Δαυείδ. kai paragonti ekeithen tō iēsoy, ēkoloythēsan aytō dyo typhloi krazontes kai legontes· eleēson hēmas, yhios dayeid.
28 ἐλθόντι δὲ εἰς τὴν οἰκίαν προσῆλθον αὐτῷ οἱ τυφλοί, καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, πιστεύετε ὅτι δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι; λέγουσιν αὐτῷ· ναί, κύριε. elthonti de eis tēn oikian prosēlthon aytō ohi typhloi, kai legei aytois ho iēsoys, pisteyete hoti dynamai toyto poiēsai ; legoysin aytō· nai, kyrie.
29 τότε ἥψατο τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν λέγων· Κατὰ τὴν πίστιν ὑμῶν γενηθήτω ὑμῖν. tote hēpsato tōn ophthalmōn aytōn legōn· kata tēn pistin hymōn genēthētō hymin.
30 καὶ ἀνεῴχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί. καὶ ἐνεβριμήθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων· ὁρᾶτε μηδεὶς γινωσκέτω. kai aneōchthēsan aytōn ohi ophthalmoi. kai enebrimēthē aytois ho iēsoys legōn· horate mēdeis ginōsketō.
31 οἱ δὲ ἐξελθόντες διεφήμισαν αὐτὸν ἐν ὅλῃ τῇ γῇ ἐκείνῃ. ohi de exelthontes diephēmisan ayton en holē tē gē ekeinē.
32 Αὐτῶν δὲ ἐξερχομένων, ἰδοὺ προσήνεγκαν αὐτῷ ἄνθρωπον κωφὸν δαιμονιζόμενον· aytōn de exerchomenōn, idoy prosēnegkan aytō anthrōpon kōphon daimonizomenon·
33 καὶ ἐκβληθέντος τοῦ δαιμονίου ἐλάλησεν ὁ κωφός. καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι λέγοντες· οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐν τῷ Ἰσραήλ. kai ekblēthentos toy daimonioy elalēsen ho kōphos. kai ethaymasan ohi ochloi legontes· oydepote ephanē ohytōs en tō israēl.
34 οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἔλεγον· ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια. ohi de pharisaioi elegon· en tō archonti tōn daimoniōn ekballei ta daimonia.
35 Καὶ περιῆγεν ὁ Ἰησοῦς τὰς πόλεις πάσας καὶ τὰς κώμας, διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν. kai periēgen ho iēsoys tas poleis pasas kai tas kōmas, didaskōn en tais synagōgais aytōn kai kēryssōn to eyaggelion tēs basileias kai therapeyōn pasan noson kai pasan malakian.
36 ἰδὼν δὲ τοὺς ὄχλους ἐσπλαγχνίσθη περὶ αὐτῶν, ὅτι ἦσαν ἐσκυλμένοι καὶ ἐρριμμένοι ὡσεὶ πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα. idōn de toys ochloys esplagchnisthē peri aytōn, hoti ēsan eskylmenoi kai errimmenoi hōsei probata mē echonta poimena.
37 τότε λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι· tote legei tois mathētais aytoy· ho men therismos polys, ohi de ergatai oligoi·
38 δεήθητε οὖν τοῦ κυρίου τοῦ θερισμοῦ ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ. deēthēte oyn toy kyrioy toy therismoy hopōs ekbalē ergatas eis ton therismon aytoy.