1 Καὶ ἦλθον εἰς τὸ πέραν τῆς θαλάσσης εἰς τὴν χώραν τῶν Γερασηνῶν. kai ēlthon eis to peran tēs thalassēs eis tēn chōran tōn gerasēnōn.

2 καὶ ἐξελθόντος αὐτοῦ ἐκ τοῦ πλοίου, εὐθὺς ὑπήντησεν αὐτῷ ἐκ τῶν μνημείων ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ, kai exelthontos aytoy ek toy ploioy, eythys hypēntēsen aytō ek tōn mnēmeiōn anthrōpos en pneymati akathartō,

3 ὃς τὴν κατοίκησιν εἶχεν ἐν τοῖς μνήμασιν, καὶ οὐδὲ ἁλύσει οὐκέτι οὐδεὶς ἐδύνατο αὐτὸν δῆσαι, hos tēn katoikēsin eichen en tois mnēmasin, kai oyde halysei oyketi oydeis edynato ayton dēsai,

4 διὰ τὸ αὐτὸν πολλάκις πέδαις καὶ ἁλύσεσιν δεδέσθαι καὶ διεσπάσθαι ὑπ’ αὐτοῦ τὰς ἁλύσεις καὶ τὰς πέδας συντετρῖφθαι, καὶ οὐδεὶς ἴσχυεν αὐτὸν δαμάσαι, dia to ayton pollakis pedais kai halysesin dedesthai kai diespasthai hyp’ aytoy tas halyseis kai tas pedas syntetriphthai, kai oydeis ischyen ayton damasai,

5 καὶ διαπαντὸς νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐν τοῖς μνήμασιν καὶ ἐν τοῖς ὄρεσιν ἦν κράζων καὶ κατακόπτων ἑαυτὸν λίθοις. kai diapantos nyktos kai hēmeras en tois mnēmasin kai en tois oresin ēn krazōn kai katakoptōn heayton lithois.

6 καὶ ἰδὼν τὸν Ἰησοῦν ἀπὸ μακρόθεν ἔδραμεν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ, kai idōn ton iēsoyn apo makrothen edramen kai prosekynēsen aytō,

7 καὶ κράξας φωνῇ μεγάλῃ λέγει· τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου; ὁρκίζω σε τὸν θεόν, μή με βασανίσῃς. kai kraxas phōnē megalē legei· ti emoi kai soi, iēsoy yhie toy theoy toy hypsistoy ; horkizō se ton theon, mē me basanisēs.

8 ἔλεγεν γὰρ αὐτῷ· ἔξελθε τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον ἐκ τοῦ ἀνθρώπου. elegen gar aytō· exelthe to pneyma to akatharton ek toy anthrōpoy.

9 καὶ ἐπηρώτα αὐτόν· τί ὄνομά σοι; καὶ λέγει αὐτῷ· λεγιὼν ὄνομά μοι, ὅτι πολλοί ἐσμεν. kai epērōta ayton· ti onoma soi ; kai legei aytō· legiōn onoma moi, hoti polloi esmen.

10 καὶ παρεκάλει αὐτὸν πολλὰ ἵνα μὴ αὐτὰ ἀποστείλῃ ἔξω τῆς χώρας. kai parekalei ayton polla hina mē ayta aposteilē exō tēs chōras.

11 ἦν δὲ ἐκεῖ πρὸς τῷ ὄρει ἀγέλη χοίρων μεγάλη βοσκομένη· ēn de ekei pros tō orei agelē choirōn megalē boskomenē·

12 καὶ παρεκάλεσαν αὐτὸν λέγοντες· πέμψον ἡμᾶς εἰς τοὺς χοίρους, ἵνα εἰς αὐτοὺς εἰσέλθωμεν. kai parekalesan ayton legontes· pempson hēmas eis toys choiroys, hina eis aytoys eiselthōmen.

13 καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς. καὶ ἐξελθόντα τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους, καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θάλασσαν, ὡς δισχίλιοι, καὶ ἐπνίγοντο ἐν τῇ θαλάσσῃ. kai epetrepsen aytois. kai exelthonta ta pneymata ta akatharta eisēlthon eis toys choiroys, kai hōrmēsen hē agelē kata toy krēmnoy eis tēn thalassan, hōs dischilioi, kai epnigonto en tē thalassē.

14 καὶ οἱ βόσκοντες αὐτοὺς ἔφυγον καὶ ἀπήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς· καὶ ἦλθον ἰδεῖν τί ἐστιν τὸ γεγονός. kai ohi boskontes aytoys ephygon kai apēggeilan eis tēn polin kai eis toys agroys· kai ēlthon idein ti estin to gegonos.

15 καὶ ἔρχονται πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ θεωροῦσιν τὸν δαιμονιζόμενον καθήμενον ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα, τὸν ἐσχηκότα τὸν λεγιῶνα, καὶ ἐφοβήθησαν. kai erchontai pros ton iēsoyn, kai theōroysin ton daimonizomenon kathēmenon himatismenon kai sōphronoynta, ton eschēkota ton legiōna, kai ephobēthēsan.

16 καὶ διηγήσαντο αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐγένετο τῷ δαιμονιζομένῳ καὶ περὶ τῶν χοίρων. kai diēgēsanto aytois ohi idontes pōs egeneto tō daimonizomenō kai peri tōn choirōn.

17 καὶ ἤρξαντο παρακαλεῖν αὐτὸν ἀπελθεῖν ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν. kai ērxanto parakalein ayton apelthein apo tōn horiōn aytōn.

18 καὶ ἐμβαίνοντος αὐτοῦ εἰς τὸ πλοῖον παρεκάλει αὐτὸν ὁ δαιμονισθεὶς ἵνα μετ’ αὐτοῦ ᾖ. kai embainontos aytoy eis to ploion parekalei ayton ho daimonistheis hina met’ aytoy ē.

19 καὶ οὐκ ἀφῆκεν αὐτόν, ἀλλὰ λέγει αὐτῷ· ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου πρὸς τοὺς σούς, καὶ ἀπάγγειλον αὐτοῖς ὅσα ὁ κύριός σοι πεποίηκεν καὶ ἠλέησέν σε. kai oyk aphēken ayton, alla legei aytō· hypage eis ton oikon soy pros toys soys, kai apaggeilon aytois hosa ho kyrios soi pepoiēken kai ēleēsen se.

20 καὶ ἀπῆλθεν, καὶ ἤρξατο κηρύσσειν ἐν τῇ Δεκαπόλει ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ πάντες ἐθαύμαζον. kai apēlthen, kai ērxato kēryssein en tē dekapolei hosa epoiēsen aytō ho iēsoys, kai pantes ethaymazon.

21 Καὶ διαπεράσαντος τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ πλοίῳ εἰς τὸ πέραν πάλιν, συνήχθη ὄχλος πολὺς ἐπ’ αὐτόν, καὶ ἦν παρὰ τὴν θάλασσαν. kai diaperasantos toy iēsoy en tō ploiō eis to peran palin, synēchthē ochlos polys ep’ ayton, kai ēn para tēn thalassan.

22 καὶ ἔρχεται εἷς τῶν ἀρχισυναγώγων, ὀνόματι Ἰάειρος, καὶ ἰδὼν αὐτὸν πίπτει πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ, kai erchetai ehis tōn archisynagōgōn, onomati iaeiros, kai idōn ayton piptei pros toys podas aytoy,

23 καὶ παρακαλεῖ αὐτὸν πολλὰ λέγων ὅτι τὸ θυγάτριόν μου ἐσχάτως ἔχει, ἵνα ἐλθὼν ἐπιθῇς τὰς χεῖρας αὐτῇ ἵνα σωθῇ καὶ ζήσῃ. kai parakalei ayton polla legōn hoti to thygatrion moy eschatōs echei, hina elthōn epithēs tas cheiras aytē hina sōthē kai zēsē.

24 καὶ ἀπῆλθεν μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ὄχλος πολύς, καὶ συνέθλιβον αὐτόν. kai apēlthen met’ aytoy, kai ēkoloythei aytō ochlos polys, kai synethlibon ayton.

25 καὶ γυνὴ οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος δώδεκα ἔτη, kai gynē oysa en hrysei ahimatos dōdeka etē,

26 καὶ πολλὰ παθοῦσα ὑπὸ πολλῶν ἰατρῶν καὶ δαπανήσασα τὰ παρ’ ἑαυτῆς πάντα, καὶ μηδὲν ὠφεληθεῖσα ἀλλὰ μᾶλλον εἰς τὸ χεῖρον ἐλθοῦσα, kai polla pathoysa hypo pollōn iatrōn kai dapanēsasa ta par’ heaytēs panta, kai mēden ōphelētheisa alla mallon eis to cheiron elthoysa,

27 ἀκούσασα τὰ περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἐλθοῦσα ἐν τῷ ὄχλῳ ὄπισθεν ἥψατο τοῦ ἱματίου αὐτοῦ· akoysasa ta peri toy iēsoy, elthoysa en tō ochlō opisthen hēpsato toy himatioy aytoy·

28 ἔλεγεν γὰρ ὅτι ἐὰν ἅψωμαι κἂν τῶν ἱματίων αὐτοῦ σωθήσομαι. elegen gar hoti ean hapsōmai kan tōn himatiōn aytoy sōthēsomai.

29 καὶ εὐθὺς ἐξηράνθη ἡ πηγὴ τοῦ αἵματος αὐτῆς, καὶ ἔγνω τῷ σώματι ὅτι ἴαται ἀπὸ τῆς μάστιγος. kai eythys exēranthē hē pēgē toy ahimatos aytēs, kai egnō tō sōmati hoti iatai apo tēs mastigos.

30 καὶ εὐθὺς ὁ Ἰησοῦς ἐπιγνοὺς ἐν ἑαυτῷ τὴν ἐξ αὐτοῦ δύναμιν ἐξελθοῦσαν, ἐπιστραφεὶς ἐν τῷ ὄχλῳ ἔλεγεν· τίς μου ἥψατο τῶν ἱματίων; kai eythys ho iēsoys epignoys en heaytō tēn ex aytoy dynamin exelthoysan, epistrapheis en tō ochlō elegen· tis moy hēpsato tōn himatiōn ;

31 καὶ ἔλεγον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· βλέπεις τὸν ὄχλον συνθλίβοντά σε, καὶ λέγεις· τίς μου ἥψατο; kai elegon aytō ohi mathētai aytoy· blepeis ton ochlon synthlibonta se, kai legeis· tis moy hēpsato ;

32 καὶ περιεβλέπετο ἰδεῖν τὴν τοῦτο ποιήσασαν. kai perieblepeto idein tēn toyto poiēsasan.

33 ἡ δὲ γυνὴ φοβηθεῖσα καὶ τρέμουσα, εἰδυῖα ὃ γέγονεν αὐτῇ, ἦλθεν καὶ προσέπεσεν αὐτῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν. hē de gynē phobētheisa kai tremoysa, eidyia ho gegonen aytē, ēlthen kai prosepesen aytō kai eipen aytō pasan tēn alētheian.

34 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ· θύγατερ, ἡ πίστις σου σέσωκέν σε· ὕπαγε εἰς εἰρήνην, καὶ ἴσθι ὑγιὴς ἀπὸ τῆς μάστιγός σου. ho de eipen aytē· thygater, hē pistis soy sesōken se· hypage eis eirēnēn, kai isthi hygiēs apo tēs mastigos soy.

35 ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἔρχονται ἀπὸ τοῦ ἀρχισυναγώγου λέγοντες ὅτι ἡ θυγάτηρ σου ἀπέθανεν, τί ἔτι σκύλλεις τὸν διδάσκαλον; eti aytoy laloyntos erchontai apo toy archisynagōgoy legontes hoti hē thygatēr soy apethanen, ti eti skylleis ton didaskalon ;

36 ὁ δὲ Ἰησοῦς παρακούσας τὸν λόγον λαλούμενον λέγει τῷ ἀρχισυναγώγῳ· μὴ φοβοῦ, μόνον πίστευε. ho de iēsoys parakoysas ton logon laloymenon legei tō archisynagōgō· mē phoboy, monon pisteye.

37 καὶ οὐκ ἀφῆκεν οὐδένα μετ’ αὐτοῦ συνακολουθῆσαι εἰ μὴ τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν Ἰακώβου. kai oyk aphēken oydena met’ aytoy synakoloythēsai ei mē ton petron kai iakōbon kai iōannēn ton adelphon iakōboy.

38 καὶ ἔρχονται εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀρχισυναγώγου, καὶ θεωρεῖ θόρυβον καὶ κλαίοντας καὶ ἀλαλάζοντας πολλά, kai erchontai eis ton oikon toy archisynagōgoy, kai theōrei thorybon kai klaiontas kai alalazontas polla,

39 καὶ εἰσελθὼν λέγει αὐτοῖς· τί θορυβεῖσθε καὶ κλαίετε; τὸ παιδίον οὐκ ἀπέθανεν ἀλλὰ καθεύδει. kai eiselthōn legei aytois· ti thorybeisthe kai klaiete ; to paidion oyk apethanen alla katheydei.

40 καὶ κατεγέλων αὐτοῦ. αὐτὸς δὲ ἐκβαλὼν πάντας παραλαμβάνει τὸν πατέρα τοῦ παιδίου καὶ τὴν μητέρα καὶ τοὺς μετ’ αὐτοῦ, καὶ εἰσπορεύεται ὅπου ἦν τὸ παιδίον. kai kategelōn aytoy. aytos de ekbalōn pantas paralambanei ton patera toy paidioy kai tēn mētera kai toys met’ aytoy, kai eisporeyetai hopoy ēn to paidion.

41 καὶ κρατήσας τῆς χειρὸς τοῦ παιδίου λέγει αὐτῇ· ταλιθὰ κούμ, ὅ ἐστιν μεθερμηνευόμενον· τὸ κοράσιον, σοὶ λέγω, ἔγειρε. kai kratēsas tēs cheiros toy paidioy legei aytē· talitha koym, ho estin methermēneyomenon· to korasion, soi legō, egeire.

42 καὶ εὐθὺς ἀνέστη τὸ κοράσιον καὶ περιεπάτει· ἦν γὰρ ἐτῶν δώδεκα· καὶ ἐξέστησαν εὐθὺς ἐκστάσει μεγάλῃ. kai eythys anestē to korasion kai periepatei· ēn gar etōn dōdeka· kai exestēsan eythys ekstasei megalē.

43 καὶ διεστείλατο αὐτοῖς πολλὰ ἵνα μηδεὶς γνοῖ τοῦτο, καὶ εἶπεν δοθῆναι αὐτῇ φαγεῖν. kai diesteilato aytois polla hina mēdeis gnoi toyto, kai eipen dothēnai aytē phagein.