Marc 7

¹ Καὶ συνάγονται πρὸς αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι καί τινες τῶν γραμματέων ἐλθόντες ἀπὸ Ἱεροσολύμων. kai synagontai pros ayton ohi pharisaioi kai tines tōn grammateōn elthontes apo hierosolymōn.

² καὶ ἰδόντες τινὰς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ὅτι κοιναῖς χερσίν, τοῦτ’ ἔστιν ἀνίπτοις, ἐσθίουσιν τοὺς ἄρτους kai idontes tinas tōn mathētōn aytoy hoti koinais chersin, toyt’ estin aniptois, esthioysin toys artoys

³ οἱ γὰρ Φαρισαῖοι καὶ πάντες οἱ Ἰουδαῖοι ἐὰν μὴ πυκνὰ νίψωνται τὰς χεῖρας οὐκ ἐσθίουσιν, κρατοῦντες τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων, ohi gar pharisaioi kai pantes ohi ioydaioi ean mē pykna nipsōntai tas cheiras oyk esthioysin, kratoyntes tēn paradosin tōn presbyterōn,

⁴ καὶ ἀπὸ ἀγορᾶς ἐὰν μὴ βαπτίσωνται οὐκ ἐσθίουσιν, καὶ ἄλλα πολλά ἐστιν ἃ παρέλαβον κρατεῖν, βαπτισμοὺς ποτηρίων καὶ ξεστῶν καὶ χαλκίων kai apo agoras ean mē baptisōntai oyk esthioysin, kai alla polla estin ha parelabon kratein, baptismoys potēriōn kai xestōn kai chalkiōn

⁵ καὶ ἐπερωτῶσιν αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ γραμματεῖς· διατί οὐ περιπατοῦσιν οἱ μαθηταί σου κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων, ἀλλὰ κοιναῖς χερσὶν ἐσθίουσιν τὸν ἄρτον; kai eperōtōsin ayton ohi pharisaioi kai ohi grammateis· diati oy peripatoysin ohi mathētai soy kata tēn paradosin tōn presbyterōn, alla koinais chersin esthioysin ton arton ;

⁶ ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· καλῶς ἐπροφήτευσεν Ἡσαΐας περὶ ὑμῶν τῶν ὑποκριτῶν, ὡς γέγραπται ὅτι οὗτος ὁ λαὸς τοῖς χείλεσίν με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ’ ἐμοῦ· ho de eipen aytois· kalōs eprophēteysen hēsaias peri hymōn tōn hypokritōn, hōs gegraptai hoti ohytos ho laos tois cheilesin me tima, hē de kardia aytōn porrō apechei ap’ emoy·

⁷ μάτην δὲ σέβονταί με διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων. matēn de sebontai me didaskontes didaskalias entalmata anthrōpōn.

⁸ ἀφέντες τὴν ἐντολὴν τοῦ θεοῦ κρατεῖτε τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων. aphentes tēn entolēn toy theoy krateite tēn paradosin tōn anthrōpōn.

⁹ καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· καλῶς ἀθετεῖτε τὴν ἐντολὴν τοῦ θεοῦ, ἵνα τὴν παράδοσιν ὑμῶν τηρήσητε. kai elegen aytois· kalōs atheteite tēn entolēn toy theoy, hina tēn paradosin hymōn tērēsēte.

¹⁰ Μωϋσῆς γὰρ εἶπεν· τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου, καί· ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω. mōysēs gar eipen· tima ton patera soy kai tēn mētera soy, kai· ho kakologōn patera ē mētera thanatō teleytatō.

¹¹ ὑμεῖς δὲ λέγετε· ἐὰν εἴπῃ ἄνθρωπος τῷ πατρὶ ἢ τῇ μητρί· κορβᾶν, ὅ ἐστιν δῶρον, ὃ ἐὰν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς, hymeis de legete· ean eipē anthrōpos tō patri ē tē mētri· korban, ho estin dōron, ho ean ex emoy ōphelēthēs,

¹² οὐκέτι ἀφίετε αὐτὸν οὐδὲν ποιῆσαι τῷ πατρὶ ἢ τῇ μητρί, oyketi aphiete ayton oyden poiēsai tō patri ē tē mētri,

¹³ ἀκυροῦντες τὸν λόγον τοῦ θεοῦ τῇ παραδόσει ὑμῶν ᾗ παρεδώκατε. καὶ παρόμοια τοιαῦτα πολλὰ ποιεῖτε. akyroyntes ton logon toy theoy tē paradosei hymōn hē paredōkate. kai paromoia toiayta polla poieite.

¹⁴ καὶ προσκαλεσάμενος πάλιν τὸν ὄχλον ἔλεγεν αὐτοῖς· ἀκούσατέ μου πάντες καὶ σύνετε. kai proskalesamenos palin ton ochlon elegen aytois· akoysate moy pantes kai synete.

¹⁵ οὐδέν ἐστιν ἔξωθεν τοῦ ἀνθρώπου εἰσπορευόμενον εἰς αὐτὸν ὃ δύναται κοινῶσαι αὐτόν· ἀλλὰ τὰ ἐκ τοῦ ἀνθρώπου ἐκπορευόμενά ἐστιν τὰ κοινοῦντα τὸν ἄνθρωπον. oyden estin exōthen toy anthrōpoy eisporeyomenon eis ayton ho dynatai koinōsai ayton· alla ta ek toy anthrōpoy ekporeyomena estin ta koinoynta ton anthrōpon.

¹⁶ Ce verset est absent du texte de cette édition.

¹⁷ Καὶ ὅτε εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ἐπηρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τὴν παραβολήν. kai hote eisēlthen eis ton oikon apo toy ochloy, epērōtōn ayton ohi mathētai aytoy tēn parabolēn.

¹⁸ καὶ λέγει αὐτοῖς· οὕτως καὶ ὑμεῖς ἀσύνετοί ἐστε; οὐ νοεῖτε ὅτι πᾶν τὸ ἔξωθεν εἰσπορευόμενον εἰς τὸν ἄνθρωπον οὐ δύναται αὐτὸν κοινῶσαι, kai legei aytois· ohytōs kai hymeis asynetoi este ; oy noeite hoti pan to exōthen eisporeyomenon eis ton anthrōpon oy dynatai ayton koinōsai,

¹⁹ ὅτι οὐκ εἰσπορεύεται αὐτοῦ εἰς τὴν καρδίαν ἀλλ’ εἰς τὴν κοιλίαν, καὶ εἰς τὸν ἀφεδρῶνα ἐκπορεύεται, καθαρίζων πάντα τὰ βρώματα; hoti oyk eisporeyetai aytoy eis tēn kardian all’ eis tēn koilian, kai eis ton aphedrōna ekporeyetai, katharizōn panta ta brōmata ;

²⁰ ἔλεγεν δὲ ὅτι τὸ ἐκ τοῦ ἀνθρώπου ἐκπορευόμενον, ἐκεῖνο κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον. elegen de hoti to ek toy anthrōpoy ekporeyomenon, ekeino koinoi ton anthrōpon.

²¹ ἔσωθεν γὰρ ἐκ τῆς καρδίας τῶν ἀνθρώπων οἱ διαλογισμοὶ οἱ κακοὶ ἐκπορεύονται, πορνεῖαι, κλοπαί, φόνοι, esōthen gar ek tēs kardias tōn anthrōpōn ohi dialogismoi ohi kakoi ekporeyontai, porneiai, klopai, phonoi,

²² μοιχεῖαι, πλεονεξίαι, πονηρίαι, δόλος, ἀσέλγεια, ὀφθαλμὸς πονηρός, βλασφημία, ὑπερηφανία, ἀφροσύνη· moicheiai, pleonexiai, ponēriai, dolos, aselgeia, ophthalmos ponēros, blasphēmia, hyperēphania, aphrosynē·

²³ πάντα ταῦτα τὰ πονηρὰ ἔσωθεν ἐκπορεύεται καὶ κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον. panta tayta ta ponēra esōthen ekporeyetai kai koinoi ton anthrōpon.

²⁴ Ἐκεῖθεν δὲ ἀναστὰς ἀπῆλθεν εἰς τὰ ὅρια Τύρου. καὶ εἰσελθὼν εἰς οἰκίαν οὐδένα ἠθέλησεν γνῶναι, καὶ οὐκ ἠδυνάσθη λαθεῖν· ekeithen de anastas apēlthen eis ta horia tyroy. kai eiselthōn eis oikian oydena ēthelēsen gnōnai, kai oyk ēdynasthē lathein·

²⁵ ἀλλὰ εὐθὺς ἀκούσασα γυνὴ περὶ αὐτοῦ, ἧς εἶχεν τὸ θυγάτριον αὐτῆς πνεῦμα ἀκάθαρτον, εἰσελθοῦσα προσέπεσεν πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ· alla eythys akoysasa gynē peri aytoy, hēs eichen to thygatrion aytēs pneyma akatharton, eiselthoysa prosepesen pros toys podas aytoy·

²⁶ ἡ δὲ γυνὴ ἦν Ἑλληνίς, Συροφοινίκισσα τῷ γένει· καὶ ἠρώτα αὐτὸν ἵνα τὸ δαιμόνιον ἐκβάλῃ ἐκ τῆς θυγατρὸς αὐτῆς. hē de gynē ēn hellēnis, syrophoinikissa tō genei· kai ērōta ayton hina to daimonion ekbalē ek tēs thygatros aytēs.

²⁷ καὶ ἔλεγεν αὐτῇ· ἄφες πρῶτον χορτασθῆναι τὰ τέκνα· οὐ γάρ ἐστιν καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ τοῖς κυναρίοις βαλεῖν. kai elegen aytē· aphes prōton chortasthēnai ta tekna· oy gar estin kalon labein ton arton tōn teknōn kai tois kynariois balein.

²⁸ ἡ δὲ ἀπεκρίθη καὶ λέγει αὐτῷ· ναί, κύριε· καὶ τὰ κυνάρια ὑποκάτω τῆς τραπέζης ἐσθίουσιν ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν παιδίων. hē de apekrithē kai legei aytō· nai, kyrie· kai ta kynaria hypokatō tēs trapezēs esthioysin apo tōn psichiōn tōn paidiōn.

²⁹ καὶ εἶπεν αὐτῇ· διὰ τοῦτον τὸν λόγον ὕπαγε, ἐξελήλυθεν ἐκ τῆς θυγατρός σου τὸ δαιμόνιον. kai eipen aytē· dia toyton ton logon hypage, exelēlythen ek tēs thygatros soy to daimonion.

³⁰ καὶ ἀπελθοῦσα εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς εὗρεν τὸ παιδίον βεβλημένον ἐπὶ τὴν κλίνην καὶ τὸ δαιμόνιον ἐξεληλυθός. kai apelthoysa eis ton oikon aytēs ehyren to paidion beblēmenon epi tēn klinēn kai to daimonion exelēlythos.

³¹ Καὶ πάλιν ἐξελθὼν ἐκ τῶν ὁρίων Τύρου ἦλθεν διὰ Σιδῶνος εἰς τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας ἀνὰ μέσον τῶν ὁρίων Δεκαπόλεως. kai palin exelthōn ek tōn horiōn tyroy ēlthen dia sidōnos eis tēn thalassan tēs galilaias ana meson tōn horiōn dekapoleōs.

³² καὶ φέρουσιν αὐτῷ κωφὸν καὶ μογιλάλον, καὶ παρακαλοῦσιν αὐτὸν ἵνα ἐπιθῇ αὐτῷ τὴν χεῖρα. kai pheroysin aytō kōphon kai mogilalon, kai parakaloysin ayton hina epithē aytō tēn cheira.

³³ καὶ ἀπολαβόμενος αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ὄχλου κατ’ ἰδίαν ἔβαλεν τοὺς δακτύλους εἰς τὰ ὦτα αὐτοῦ καὶ πτύσας ἥψατο τῆς γλώσσης αὐτοῦ, kai apolabomenos ayton apo toy ochloy kat’ idian ebalen toys daktyloys eis ta ōta aytoy kai ptysas hēpsato tēs glōssēs aytoy,

³⁴ καὶ ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν ἐστέναξεν, καὶ λέγει αὐτῷ· ἐφφαθά, ὅ ἐστιν, διανοίχθητι. kai anablepsas eis ton oyranon estenaxen, kai legei aytō· ephphatha, ho estin, dianoichthēti.

³⁵ καὶ ἠνοίγησαν αὐτοῦ αἱ ἀκοαί, καὶ εὐθὺς ἐλύθη ὁ δεσμὸς τῆς γλώσσης αὐτοῦ, καὶ ἐλάλει ὀρθῶς. kai ēnoigēsan aytoy ahi akoai, kai eythys elythē ho desmos tēs glōssēs aytoy, kai elalei orthōs.

³⁶ καὶ διεστείλατο αὐτοῖς ἵνα μηδενὶ λέγωσιν· ὅσον δὲ αὐτοῖς διεστέλλετο, αὐτοὶ μᾶλλον περισσότερον ἐκήρυσσον. kai diesteilato aytois hina mēdeni legōsin· hoson de aytois diestelleto, aytoi mallon perissoteron ekērysson.

³⁷ καὶ ὑπερπερισσῶς ἐξεπλήσσοντο λέγοντες· καλῶς πάντα πεποίηκεν, καὶ τοὺς κωφοὺς ποιεῖ ἀκούειν καὶ ἀλάλους λαλεῖν. kai hyperperissōs exeplēssonto legontes· kalōs panta pepoiēken, kai toys kōphoys poiei akoyein kai alaloys lalein.