1 Οὐ θέλω γὰρ ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, ὅτι οἱ πατέρες ἡμῶν πάντες ὑπὸ τὴν νεφέλην ἦσαν καὶ πάντες διὰ τῆς θαλάσσης διῆλθον, oy thelō gar hymas agnoein, adelphoi, hoti ohi pateres hēmōn pantes hypo tēn nephelēn ēsan kai pantes dia tēs thalassēs diēlthon,

2 καὶ πάντες εἰς τὸν Μωϋσῆν ἐβαπτίσθησαν ἐν τῇ νεφέλῃ καὶ ἐν τῇ θαλάσσῃ, kai pantes eis ton mōysēn ebaptisthēsan en tē nephelē kai en tē thalassē,

3 καὶ πάντες τὸ αὐτὸ πνευματικὸν βρῶμα ἔφαγον, kai pantes to ayto pneymatikon brōma ephagon,

4 καὶ πάντες τὸ αὐτὸ πνευματικὸν ἔπιον πόμα· ἔπινον γὰρ ἐκ πνευματικῆς ἀκολουθούσης πέτρας, ἡ πέτρα δὲ ἦν ὁ Χριστός. kai pantes to ayto pneymatikon epion poma· epinon gar ek pneymatikēs akoloythoysēs petras, hē petra de ēn ho christos.

5 ἀλλ’ οὐκ ἐν τοῖς πλείοσιν αὐτῶν εὐδόκησεν ὁ θεός, κατεστρώθησαν γὰρ ἐν τῇ ἐρήμῳ. all’ oyk en tois pleiosin aytōn eydokēsen ho theos, katestrōthēsan gar en tē erēmō.

6 ταῦτα δὲ τύποι ἡμῶν ἐγενήθησαν, εἰς τὸ μὴ εἶναι ἡμᾶς ἐπιθυμητὰς κακῶν, καθὼς κἀκεῖνοι ἐπεθύμησαν. tayta de typoi hēmōn egenēthēsan, eis to mē einai hēmas epithymētas kakōn, kathōs kakeinoi epethymēsan.

7 μηδὲ εἰδωλολάτραι γίνεσθε, καθώς τινες αὐτῶν· ὥσπερ γέγραπται, ἐκάθισεν ὁ λαὸς φαγεῖν καὶ πεῖν, καὶ ἀνέστησαν παίζειν. mēde eidōlolatrai ginesthe, kathōs tines aytōn· hōsper gegraptai, ekathisen ho laos phagein kai pein, kai anestēsan paizein.

8 μηδὲ πορνεύωμεν, καθώς τινες αὐτῶν ἐπόρνευσαν, καὶ ἔπεσαν μιᾷ ἡμέρᾳ εἴκοσιτρεῖς χιλιάδες. mēde porneyōmen, kathōs tines aytōn eporneysan, kai epesan mia hēmera eikositreis chiliades.

9 μηδὲ ἐκπειράζωμεν τὸν κύριον, καθώς τινες αὐτῶν ἐξεπείρασαν, καὶ ὑπὸ τῶν ὄφεων ἀπώλλυντο. mēde ekpeirazōmen ton kyrion, kathōs tines aytōn exepeirasan, kai hypo tōn opheōn apōllynto.

10 μηδὲ γογγύζετε, καθάπερ τινὲς αὐτῶν ἐγόγγυσαν, καὶ ἀπώλοντο ὑπὸ τοῦ ὀλοθρευτοῦ. mēde goggyzete, kathaper tines aytōn egoggysan, kai apōlonto hypo toy olothreytoy.

11 ταῦτα δὲ τυπικῶς συνέβαινεν ἐκείνοις, ἐγράφη δὲ πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν, εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντηκεν. tayta de typikōs synebainen ekeinois, egraphē de pros noythesian hēmōn, eis ohys ta telē tōn aiōnōn katēntēken.

12 ὥστε ὁ δοκῶν ἑστάναι βλεπέτω μὴ πέσῃ. hōste ho dokōn hestanai blepetō mē pesē.

13 πειρασμὸς ὑμᾶς οὐκ εἴληφεν εἰ μὴ ἀνθρώπινος· πιστὸς δὲ ὁ θεός, ὃς οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε, ἀλλὰ ποιήσει σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι ὑπενεγκεῖν. peirasmos hymas oyk eilēphen ei mē anthrōpinos· pistos de ho theos, hos oyk easei hymas peirasthēnai hyper ho dynasthe, alla poiēsei syn tō peirasmō kai tēn ekbasin toy dynasthai hypenegkein.

14 Διόπερ, ἀγαπητοί μου, φεύγετε ἀπὸ τῆς εἰδωλολατρείας. dioper, agapētoi moy, pheygete apo tēs eidōlolatreias.

15 ὡς φρονίμοις λέγω· κρίνατε ὑμεῖς ὅ φημι. hōs phronimois legō· krinate hymeis ho phēmi.

16 τὸ ποτήριον τῆς εὐλογίας ὃ εὐλογοῦμεν, οὐχὶ κοινωνία τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ ἐστιν; τὸν ἄρτον ὃν κλῶμεν, οὐχὶ κοινωνία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ἐστιν; to potērion tēs eylogias ho eylogoymen, oychi koinōnia toy ahimatos toy christoy estin ; ton arton hon klōmen, oychi koinōnia toy sōmatos toy christoy estin ;

17 ὅτι εἷς ἄρτος, ἓν σῶμα οἱ πολλοί ἐσμεν· οἱ γὰρ πάντες ἐκ τοῦ ἑνὸς ἄρτου μετέχομεν. hoti ehis artos, hen sōma ohi polloi esmen· ohi gar pantes ek toy henos artoy metechomen.

18 βλέπετε τὸν Ἰσραὴλ κατὰ σάρκα· οὐχ οἱ ἐσθίοντες τὰς θυσίας κοινωνοὶ τοῦ θυσιαστηρίου εἰσίν; blepete ton israēl kata sarka· oych ohi esthiontes tas thysias koinōnoi toy thysiastērioy eisin ;

19 τί οὖν φημί; ὅτι εἰδωλόθυτόν τί ἐστιν; ἢ ὅτι εἴδωλόν τί ἐστιν; ti oyn phēmi ; hoti eidōlothyton ti estin ; ē hoti eidōlon ti estin ;

20 ἀλλ’ ὅτι ἃ θύουσιν, δαιμονίοις καὶ οὐ θεῷ θύουσιν, οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς κοινωνοὺς τῶν δαιμονίων γίνεσθαι. all’ hoti ha thyoysin, daimoniois kai oy theō thyoysin, oy thelō de hymas koinōnoys tōn daimoniōn ginesthai.

21 οὐ δύνασθε ποτήριον κυρίου πίνειν καὶ ποτήριον δαιμονίων· οὐ δύνασθε τραπέζης κυρίου μετέχειν καὶ τραπέζης δαιμονίων. oy dynasthe potērion kyrioy pinein kai potērion daimoniōn· oy dynasthe trapezēs kyrioy metechein kai trapezēs daimoniōn.

22 ἢ παραζηλοῦμεν τὸν κύριον; μὴ ἰσχυρότεροι αὐτοῦ ἐσμεν; ē parazēloymen ton kyrion ; mē ischyroteroi aytoy esmen ;

23 Πάντα ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει· πάντα ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα οἰκοδομεῖ. panta exestin, all’ oy panta sympherei· panta exestin, all’ oy panta oikodomei.

24 μηδεὶς τὸ ἑαυτοῦ ζητείτω ἀλλὰ τὸ τοῦ ἑτέρου. mēdeis to heaytoy zēteitō alla to toy heteroy.

25 πᾶν τὸ ἐν μακέλλῳ πωλούμενον ἐσθίετε μηδὲν ἀνακρίνοντες διὰ τὴν συνείδησιν, pan to en makellō pōloymenon esthiete mēden anakrinontes dia tēn syneidēsin,

26 τοῦ κυρίου γὰρ ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς. toy kyrioy gar hē gē kai to plērōma aytēs.

27 εἴ τις καλεῖ ὑμᾶς τῶν ἀπίστων καὶ θέλετε πορεύεσθαι, πᾶν τὸ παρατιθέμενον ὑμῖν ἐσθίετε μηδὲν ἀνακρίνοντες διὰ τὴν συνείδησιν. ei tis kalei hymas tōn apistōn kai thelete poreyesthai, pan to paratithemenon hymin esthiete mēden anakrinontes dia tēn syneidēsin.

28 ἐὰν δέ τις ὑμῖν εἴπῃ, τοῦτο ἱερόθυτόν ἐστιν, μὴ ἐσθίετε δι’ ἐκεῖνον τὸν μηνύσαντα καὶ τὴν συνείδησιν ean de tis hymin eipē, toyto hierothyton estin, mē esthiete di’ ekeinon ton mēnysanta kai tēn syneidēsin

29 συνείδησιν δὲ λέγω οὐχὶ τὴν ἑαυτοῦ ἀλλὰ τὴν τοῦ ἑτέρου. ἱνατί γὰρ ἡ ἐλευθερία μου κρίνεται ὑπὸ ἄλλης συνειδήσεως; syneidēsin de legō oychi tēn heaytoy alla tēn toy heteroy. hinati gar hē eleytheria moy krinetai hypo allēs syneidēseōs ;

30 εἰ ἐγὼ χάριτι μετέχω, τί βλασφημοῦμαι ὑπὲρ οὗ ἐγὼ εὐχαριστῶ; ei egō chariti metechō, ti blasphēmoymai hyper ohy egō eycharistō ;

31 εἴτε οὖν ἐσθίετε εἴτε πίνετε εἴτε τι ποιεῖτε, πάντα εἰς δόξαν θεοῦ ποιεῖτε. eite oyn esthiete eite pinete eite ti poieite, panta eis doxan theoy poieite.

32 ἀπρόσκοποι καὶ Ἰουδαίοις γίνεσθε καὶ Ἕλλησιν καὶ τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ θεοῦ, aproskopoi kai ioydaiois ginesthe kai hellēsin kai tē ekklēsia toy theoy,

33 καθὼς κἀγὼ πάντα πᾶσιν ἀρέσκω, μὴ ζητῶν τὸ ἐμαυτοῦ σύμφορον ἀλλὰ τὸ τῶν πολλῶν, ἵνα σωθῶσιν. kathōs kagō panta pasin areskō, mē zētōn to emaytoy symphoron alla to tōn pollōn, hina sōthōsin.