1 Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη δικαιώματα λατρείας τό τε ἅγιον κοσμικόν. eiche men oyn kai hē prōtē dikaiōmata latreias to te hagion kosmikon.
2 σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται ἅγια· skēnē gar kateskeyasthē hē prōtē en hē hē te lychnia kai hē trapeza kai hē prothesis tōn artōn, hētis legetai hagia·
3 μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη ἅγια ἁγίων, meta de to deyteron katapetasma skēnē hē legomenē hagia hagiōn,
4 χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης, chrysoyn echoysa thymiatērion kai tēn kibōton tēs diathēkēs perikekalymmenēn pantothen chrysiō, en hē stamnos chrysē echoysa to manna kai hē hrabdos aarōn hē blastēsasa kai ahi plakes tēs diathēkēs,
5 ὑπεράνω δὲ αὐτῆς Χερουβεὶν δόξης κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον· περὶ ὧν οὐκ ἔστιν νῦν λέγειν κατὰ μέρος. hyperanō de aytēs cheroybein doxēs kataskiazonta to hilastērion· peri hōn oyk estin nyn legein kata meros.
6 Τούτων δὲ οὕτως κατεσκευασμένων, εἰς μὲν τὴν πρώτην σκηνὴν διαπαντὸς εἰσίασιν οἱ ἱερεῖς τὰς λατρείας ἐπιτελοῦντες, toytōn de ohytōs kateskeyasmenōn, eis men tēn prōtēn skēnēn diapantos eisiasin ohi hiereis tas latreias epiteloyntes,
7 εἰς δὲ τὴν δευτέραν ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μόνος ὁ ἀρχιερεύς, οὐ χωρὶς αἵματος, ὃ προσφέρει ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων, eis de tēn deyteran hapax toy eniaytoy monos ho archiereys, oy chōris ahimatos, ho prospherei hyper heaytoy kai tōn toy laoy agnoēmatōn,
8 τοῦτο δηλοῦντος τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου, μήπω πεφανερῶσθαι τὴν τῶν ἁγίων ὁδὸν ἔτι τῆς πρώτης σκηνῆς ἐχούσης στάσιν, toyto dēloyntos toy pneymatos toy hagioy, mēpō pephanerōsthai tēn tōn hagiōn hodon eti tēs prōtēs skēnēs echoysēs stasin,
9 ἥτις παραβολὴ εἰς τὸν καιρὸν τὸν ἐνεστηκότα, καθ’ ἣν δῶρά τε καὶ θυσίαι προσφέρονται μὴ δυνάμεναι κατὰ συνείδησιν τελειῶσαι τὸν λατρεύοντα, hētis parabolē eis ton kairon ton enestēkota, kath’ hēn dōra te kai thysiai prospherontai mē dynamenai kata syneidēsin teleiōsai ton latreyonta,
10 μόνον ἐπὶ βρώμασιν καὶ πόμασιν καὶ διαφόροις βαπτισμοῖς, δικαιώματα σαρκὸς μέχρι καιροῦ διορθώσεως ἐπικείμενα. monon epi brōmasin kai pomasin kai diaphorois baptismois, dikaiōmata sarkos mechri kairoy diorthōseōs epikeimena.
11 Χριστὸς δὲ παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς οὐ χειροποιήτου, τοῦτ’ ἔστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως, christos de paragenomenos archiereys tōn mellontōn agathōn dia tēs meizonos kai teleioteras skēnēs oy cheiropoiētoy, toyt’ estin oy taytēs tēs ktiseōs,
12 οὐδὲ δι’ αἵματος τράγων καὶ μόσχων διὰ δὲ τοῦ ἰδίου αἵματος, εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τὰ ἅγια, αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος. oyde di’ ahimatos tragōn kai moschōn dia de toy idioy ahimatos, eisēlthen ephapax eis ta hagia, aiōnian lytrōsin ehyramenos.
13 εἰ γὰρ τὸ αἷμα τράγων καὶ ταύρων καὶ σποδὸς δαμάλεως ῥαντίζουσα τοὺς κεκοινωμένους ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα, ei gar to ahima tragōn kai tayrōn kai spodos damaleōs hrantizoysa toys kekoinōmenoys hagiazei pros tēn tēs sarkos katharotēta,
14 πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ὃς διὰ πνεύματος αἰωνίου ἑαυτὸν προσήνεγκεν ἄμωμον τῷ θεῷ, καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ὑμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων εἰς τὸ λατρεύειν θεῷ ζῶντι. posō mallon to ahima toy christoy, hos dia pneymatos aiōnioy heayton prosēnegken amōmon tō theō, kathariei tēn syneidēsin hymōn apo nekrōn ergōn eis to latreyein theō zōnti.
15 Καὶ διὰ τοῦτο διαθήκης καινῆς μεσίτης ἐστίν, ὅπως θανάτου γενομένου εἰς ἀπολύτρωσιν τῶν ἐπὶ τῇ πρώτῃ διαθήκῃ παραβάσεων τὴν ἐπαγγελίαν λάβωσιν οἱ κεκλημένοι τῆς αἰωνίου κληρονομίας. kai dia toyto diathēkēs kainēs mesitēs estin, hopōs thanatoy genomenoy eis apolytrōsin tōn epi tē prōtē diathēkē parabaseōn tēn epaggelian labōsin ohi keklēmenoi tēs aiōnioy klēronomias.
16 ὅπου γὰρ διαθήκη, θάνατον ἀνάγκη φέρεσθαι τοῦ διαθεμένου· hopoy gar diathēkē, thanaton anagkē pheresthai toy diathemenoy·
17 διαθήκη γὰρ ἐπὶ νεκροῖς βεβαία, ἐπεὶ μήποτε ἰσχύει ὅτε ζῇ ὁ διαθέμενος. diathēkē gar epi nekrois bebaia, epei mēpote ischyei hote zē ho diathemenos.
18 ὅθεν οὐδ’ ἡ πρώτη χωρὶς αἵματος ἐνκεκαίνισται· hothen oyd’ hē prōtē chōris ahimatos enkekainistai·
19 λαληθείσης γὰρ πάσης ἐντολῆς κατὰ νόμον ὑπὸ Μωϋσέως παντὶ τῷ λαῷ, λαβὼν τὸ αἷμα τῶν μόσχων καὶ τῶν τράγων μετὰ ὕδατος καὶ ἐρίου κοκκίνου καὶ ὑσσώπου αὐτό τε τὸ βιβλίον καὶ πάντα τὸν λαὸν ἐράντισεν, lalētheisēs gar pasēs entolēs kata nomon hypo mōyseōs panti tō laō, labōn to ahima tōn moschōn kai tōn tragōn meta hydatos kai erioy kokkinoy kai hyssōpoy ayto te to biblion kai panta ton laon erantisen,
20 λέγων, τοῦτο τὸ αἷμα τῆς διαθήκης ἧς ἐνετείλατο πρὸς ὑμᾶς ὁ θεός· legōn, toyto to ahima tēs diathēkēs hēs eneteilato pros hymas ho theos·
21 καὶ τὴν σκηνὴν δὲ καὶ πάντα τὰ σκεύη τῆς λειτουργίας τῷ αἵματι ὁμοίως ἐράντισεν. kai tēn skēnēn de kai panta ta skeyē tēs leitoyrgias tō ahimati homoiōs erantisen.
22 καὶ σχεδὸν ἐν αἵματι πάντα καθαρίζεται κατὰ τὸν νόμον, καὶ χωρὶς αἱματεκχυσίας οὐ γίνεται ἄφεσις. kai schedon en ahimati panta katharizetai kata ton nomon, kai chōris ahimatekchysias oy ginetai aphesis.
23 ἀνάγκη οὖν τὰ μὲν ὑποδείγματα τῶν ἐν τοῖς οὐρανοῖς τούτοις καθαρίζεσθαι, αὐτὰ δὲ τὰ ἐπουράνια κρείττοσιν θυσίαις παρὰ ταύτας. anagkē oyn ta men hypodeigmata tōn en tois oyranois toytois katharizesthai, ayta de ta epoyrania kreittosin thysiais para taytas.
24 οὐ γὰρ εἰς χειροποίητα εἰσῆλθεν ἅγια Χριστός, ἀντίτυπα τῶν ἀληθινῶν, ἀλλ’ εἰς αὐτὸν τὸν οὐρανόν, νῦν ἐμφανισθῆναι τῷ προσώπῳ τοῦ θεοῦ ὑπὲρ ἡμῶν· oy gar eis cheiropoiēta eisēlthen hagia christos, antitypa tōn alēthinōn, all’ eis ayton ton oyranon, nyn emphanisthēnai tō prosōpō toy theoy hyper hēmōn·
25 οὐδ’ ἵνα πολλάκις προσφέρῃ ἑαυτόν, ὥσπερ ὁ ἀρχιερεὺς εἰσέρχεται εἰς τὰ ἅγια κατ’ ἐνιαυτὸν ἐν αἵματι ἀλλοτρίῳ, oyd’ hina pollakis prospherē heayton, hōsper ho archiereys eiserchetai eis ta hagia kat’ eniayton en ahimati allotriō,
26 ἐπεὶ ἔδει αὐτὸν πολλάκις παθεῖν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου· νυνὶ δὲ ἅπαξ ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰώνων εἰς ἀθέτησιν ἁμαρτίας διὰ τῆς θυσίας αὐτοῦ πεφανέρωται. epei edei ayton pollakis pathein apo katabolēs kosmoy· nyni de hapax epi synteleia tōn aiōnōn eis athetēsin hamartias dia tēs thysias aytoy pephanerōtai.
27 καὶ καθ’ ὅσον ἀπόκειται τοῖς ἀνθρώποις ἅπαξ ἀποθανεῖν, μετὰ δὲ τοῦτο κρίσις, kai kath’ hoson apokeitai tois anthrōpois hapax apothanein, meta de toyto krisis,
28 οὕτως καὶ ὁ Χριστός, ἅπαξ προσενεχθεὶς εἰς τὸ πολλῶν ἀνενεγκεῖν ἁμαρτίας, ἐκ δευτέρου χωρὶς ἁμαρτίας ὀφθήσεται τοῖς αὐτὸν ἀπεκδεχομένοις εἰς σωτηρίαν. ohytōs kai ho christos, hapax prosenechtheis eis to pollōn anenegkein hamartias, ek deyteroy chōris hamartias ophthēsetai tois ayton apekdechomenois eis sōtērian.