1 Διὸ ἀναπολόγητος εἶ, ὦ ἄνθρωπε πᾶς ὁ κρίνων· ἐν ᾧ γὰρ κρίνεις τὸν ἕτερον, σεαυτὸν κατακρίνεις, τὰ γὰρ αὐτὰ πράσσεις ὁ κρίνων. dio anapologētos ei, ō anthrōpe pas ho krinōn· en hō gar krineis ton heteron, seayton katakrineis, ta gar ayta prasseis ho krinōn.
2 οἴδαμεν γὰρ ὅτι τὸ κρίμα τοῦ θεοῦ ἐστιν κατὰ ἀλήθειαν ἐπὶ τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσσοντας. oidamen gar hoti to krima toy theoy estin kata alētheian epi toys ta toiayta prassontas.
3 λογίζῃ δὲ τοῦτο, ὦ ἄνθρωπε ὁ κρίνων τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσσοντας καὶ ποιῶν αὐτά, ὅτι σὺ ἐκφεύξῃ τὸ κρίμα τοῦ θεοῦ; logizē de toyto, ō anthrōpe ho krinōn toys ta toiayta prassontas kai poiōn ayta, hoti sy ekpheyxē to krima toy theoy ;
4 ἢ τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος αὐτοῦ καὶ τῆς ἀνοχῆς καὶ τῆς μακροθυμίας καταφρονεῖς, ἀγνοῶν ὅτι τὸ χρηστὸν τοῦ θεοῦ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει; ē toy ploytoy tēs chrēstotētos aytoy kai tēs anochēs kai tēs makrothymias kataphroneis, agnoōn hoti to chrēston toy theoy eis metanoian se agei ;
5 κατὰ δὲ τὴν σκληρότητά σου καὶ ἀμετανόητον καρδίαν θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ ἀποκαλύψεως δικαιοκρισίας τοῦ θεοῦ, kata de tēn sklērotēta soy kai ametanoēton kardian thēsayrizeis seaytō orgēn en hēmera orgēs kai apokalypseōs dikaiokrisias toy theoy,
6 ὃς ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ, hos apodōsei hekastō kata ta erga aytoy,
7 τοῖς μὲν καθ’ ὑπομονὴν ἔργου ἀγαθοῦ δόξαν καὶ τιμὴν καὶ ἀφθαρσίαν ζητοῦσιν, ζωὴν αἰώνιον· tois men kath’ hypomonēn ergoy agathoy doxan kai timēn kai aphtharsian zētoysin, zōēn aiōnion·
8 τοῖς δὲ ἐξ ἐριθείας καὶ ἀπειθοῦσι τῇ ἀληθείᾳ πειθομένοις δὲ τῇ ἀδικίᾳ, ὀργὴ καὶ θυμός. tois de ex eritheias kai apeithoysi tē alētheia peithomenois de tē adikia, orgē kai thymos.
9 θλῖψις καὶ στενοχωρία ἐπὶ πᾶσαν ψυχὴν ἀνθρώπου τοῦ κατεργαζομένου τὸ κακόν, Ἰουδαίου τε πρῶτον καὶ Ἕλληνος· thlipsis kai stenochōria epi pasan psychēn anthrōpoy toy katergazomenoy to kakon, ioydaioy te prōton kai hellēnos·
10 δόξα δὲ καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι· doxa de kai timē kai eirēnē panti tō ergazomenō to agathon, ioydaiō te prōton kai hellēni·
11 Οὐ γάρ ἐστιν προσωπολημψία παρὰ τῷ θεῷ. oy gar estin prosōpolēmpsia para tō theō.
12 ὅσοι γὰρ ἀνόμως ἥμαρτον, ἀνόμως καὶ ἀπολοῦνται· καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον, διὰ νόμου κριθήσονται· hosoi gar anomōs hēmarton, anomōs kai apoloyntai· kai hosoi en nomō hēmarton, dia nomoy krithēsontai·
13 οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ νόμου δίκαιοι παρὰ τῷ θεῷ, ἀλλ’ οἱ ποιηταὶ νόμου δικαιωθήσονται. oy gar ohi akroatai nomoy dikaioi para tō theō, all’ ohi poiētai nomoy dikaiōthēsontai.
14 ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῶσιν, οὗτοι νόμον μὴ ἔχοντες ἑαυτοῖς εἰσιν νόμος· hotan gar ethnē ta mē nomon echonta physei ta toy nomoy poiōsin, ohytoi nomon mē echontes heaytois eisin nomos·
15 οἵτινες ἐνδείκνυνται τὸ ἔργον τοῦ νόμου γραπτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν, συνμαρτυρούσης αὐτῶν τῆς συνειδήσεως καὶ μεταξὺ ἀλλήλων τῶν λογισμῶν κατηγορούντων ἢ καὶ ἀπολογουμένων, ohitines endeiknyntai to ergon toy nomoy grapton en tais kardiais aytōn, synmartyroysēs aytōn tēs syneidēseōs kai metaxy allēlōn tōn logismōn katēgoroyntōn ē kai apologoymenōn,
16 ἐν ἡμέρᾳ ὅτε κρινεῖ ὁ θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου διὰ Χριστοῦ Ἰησοῦ. en hēmera hote krinei ho theos ta krypta tōn anthrōpōn kata to eyaggelion moy dia christoy iēsoy.
17 εἰ δὲ σὺ Ἰουδαῖος ἐπονομάζῃ καὶ ἐπαναπαύῃ νόμῳ καὶ καυχᾶσαι ἐν θεῷ ei de sy ioydaios eponomazē kai epanapayē nomō kai kaychasai en theō
18 καὶ γινώσκεις τὸ θέλημα καὶ δοκιμάζεις τὰ διαφέροντα κατηχούμενος ἐκ τοῦ νόμου, kai ginōskeis to thelēma kai dokimazeis ta diapheronta katēchoymenos ek toy nomoy,
19 πέποιθάς τε σεαυτὸν ὁδηγὸν εἶναι τυφλῶν, φῶς τῶν ἐν σκότει, pepoithas te seayton hodēgon einai typhlōn, phōs tōn en skotei,
20 παιδευτὴν ἀφρόνων, διδάσκαλον νηπίων, ἔχοντα τὴν μόρφωσιν τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀληθείας ἐν τῷ νόμῳ. paideytēn aphronōn, didaskalon nēpiōn, echonta tēn morphōsin tēs gnōseōs kai tēs alētheias en tō nomō.
21 ὁ οὖν διδάσκων ἕτερον σεαυτὸν οὐ διδάσκεις; ὁ κηρύσσων μὴ κλέπτειν κλέπτεις; ho oyn didaskōn heteron seayton oy didaskeis ; ho kēryssōn mē kleptein klepteis ;
22 ὁ λέγων μὴ μοιχεύειν μοιχεύεις; ὁ βδελυσσόμενος τὰ εἴδωλα ἱεροσυλεῖς; ho legōn mē moicheyein moicheyeis ; ho bdelyssomenos ta eidōla hierosyleis ;
23 ὃς ἐν νόμῳ καυχᾶσαι, διὰ τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου τὸν θεὸν ἀτιμάζεις; hos en nomō kaychasai, dia tēs parabaseōs toy nomoy ton theon atimazeis ;
24 τὸ γὰρ ὄνομα τοῦ θεοῦ δι’ ὑμᾶς βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσιν, καθὼς γέγραπται. to gar onoma toy theoy di’ hymas blasphēmeitai en tois ethnesin, kathōs gegraptai.
25 περιτομὴ μὲν γὰρ ὠφελεῖ ἐὰν νόμον πράσσῃς· ἐὰν δὲ παραβάτης νόμου ᾖς, ἡ περιτομή σου ἀκροβυστία γέγονεν. peritomē men gar ōphelei ean nomon prassēs· ean de parabatēs nomoy ēs, hē peritomē soy akrobystia gegonen.
26 ἐὰν οὖν ἡ ἀκροβυστία τὰ δικαιώματα τοῦ νόμου φυλάσσῃ, οὐχ ἡ ἀκροβυστία αὐτοῦ εἰς περιτομὴν λογισθήσεται; ean oyn hē akrobystia ta dikaiōmata toy nomoy phylassē, oych hē akrobystia aytoy eis peritomēn logisthēsetai ;
27 καὶ κρινεῖ ἡ ἐκ φύσεως ἀκροβυστία τὸν νόμον τελοῦσα σὲ τὸν διὰ γράμματος καὶ περιτομῆς παραβάτην νόμου. kai krinei hē ek physeōs akrobystia ton nomon teloysa se ton dia grammatos kai peritomēs parabatēn nomoy.
28 οὐ γὰρ ὁ ἐν τῷ φανερῷ Ἰουδαῖός ἐστιν, οὐδὲ ἡ ἐν τῷ φανερῷ ἐν σαρκὶ περιτομή· oy gar ho en tō phanerō ioydaios estin, oyde hē en tō phanerō en sarki peritomē·
29 ἀλλ’ ὁ ἐν τῷ κρυπτῷ Ἰουδαῖος, καὶ περιτομὴ καρδίας ἐν πνεύματι οὐ γράμματι, οὗ ὁ ἔπαινος οὐκ ἐξ ἀνθρώπων ἀλλ’ ἐκ τοῦ θεοῦ. all’ ho en tō kryptō ioydaios, kai peritomē kardias en pneymati oy grammati, ohy ho epainos oyk ex anthrōpōn all’ ek toy theoy.