1 Λοιπὸν οὖν, ἀδελφοί, ἐρωτῶμεν ὑμᾶς καὶ παρακαλοῦμεν ἐν κυρίῳ Ἰησοῦ, ἵνα καθὼς παρελάβετε παρ’ ἡμῶν τὸ πῶς δεῖ ὑμᾶς περιπατεῖν καὶ ἀρέσκειν θεῷ, καθὼς καὶ περιπατεῖτε, ἵνα περισσεύητε μᾶλλον. loipon oyn, adelphoi, erōtōmen hymas kai parakaloymen en kyriō iēsoy, hina kathōs parelabete par’ hēmōn to pōs dei hymas peripatein kai areskein theō, kathōs kai peripateite, hina perisseyēte mallon.
2 οἴδατε γὰρ τίνας παραγγελίας ἐδώκαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ. oidate gar tinas paraggelias edōkamen hymin dia toy kyrioy iēsoy.
3 τοῦτο γάρ ἐστιν θέλημα τοῦ θεοῦ, ὁ ἁγιασμὸς ὑμῶν, ἀπέχεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ τῆς πορνείας, toyto gar estin thelēma toy theoy, ho hagiasmos hymōn, apechesthai hymas apo tēs porneias,
4 εἰδέναι ἕκαστον ὑμῶν τὸ ἑαυτοῦ σκεῦος κτᾶσθαι ἐν ἁγιασμῷ καὶ τιμῇ, eidenai hekaston hymōn to heaytoy skeyos ktasthai en hagiasmō kai timē,
5 μὴ ἐν πάθει ἐπιθυμίας καθάπερ καὶ τὰ ἔθνη τὰ μὴ εἰδότα τὸν θεόν, mē en pathei epithymias kathaper kai ta ethnē ta mē eidota ton theon,
6 τὸ μὴ ὑπερβαίνειν καὶ πλεονεκτεῖν ἐν τῷ πράγματι τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, διότι ἔκδικος κύριος περὶ πάντων τούτων, καθὼς καὶ προείπαμεν ὑμῖν καὶ διεμαρτυράμεθα. to mē hyperbainein kai pleonektein en tō pragmati ton adelphon aytoy, dioti ekdikos kyrios peri pantōn toytōn, kathōs kai proeipamen hymin kai diemartyrametha.
7 οὐ γὰρ ἐκάλεσεν ἡμᾶς ὁ θεὸς ἐπὶ ἀκαθαρσίᾳ ἀλλ’ ἐν ἁγιασμῷ. oy gar ekalesen hēmas ho theos epi akatharsia all’ en hagiasmō.
8 τοιγαροῦν ὁ ἀθετῶν οὐκ ἄνθρωπον ἀθετεῖ ἀλλὰ τὸν θεὸν τὸν καὶ διδόντα τὸ πνεῦμα αὐτοῦ τὸ ἅγιον εἰς ὑμᾶς. toigaroyn ho athetōn oyk anthrōpon athetei alla ton theon ton kai didonta to pneyma aytoy to hagion eis hymas.
9 Περὶ δὲ τῆς φιλαδελφίας οὐ χρείαν ἔχετε γράφειν ὑμῖν, αὐτοὶ γὰρ ὑμεῖς θεοδίδακτοί ἐστε εἰς τὸ ἀγαπᾶν ἀλλήλους· peri de tēs philadelphias oy chreian echete graphein hymin, aytoi gar hymeis theodidaktoi este eis to agapan allēloys·
10 καὶ γὰρ ποιεῖτε αὐτὸ εἰς πάντας τοὺς ἀδελφοὺς ἐν ὅλῃ τῇ Μακεδονίᾳ. παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, περισσεύειν μᾶλλον, kai gar poieite ayto eis pantas toys adelphoys en holē tē makedonia. parakaloymen de hymas, adelphoi, perisseyein mallon,
11 καὶ φιλοτιμεῖσθαι ἡσυχάζειν καὶ πράσσειν τὰ ἴδια καὶ ἐργάζεσθαι ταῖς χερσὶν ὑμῶν, καθὼς ὑμῖν παρηγγείλαμεν, kai philotimeisthai hēsychazein kai prassein ta idia kai ergazesthai tais chersin hymōn, kathōs hymin parēggeilamen,
12 ἵνα περιπατῆτε εὐσχημόνως πρὸς τοὺς ἔξω καὶ μηδενὸς χρείαν ἔχητε. hina peripatēte eyschēmonōs pros toys exō kai mēdenos chreian echēte.
13 Οὐ θέλομεν δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, περὶ τῶν κοιμωμένων, ἵνα μὴ λυπῆσθε καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα. oy thelomen de hymas agnoein, adelphoi, peri tōn koimōmenōn, hina mē lypēsthe kathōs kai ohi loipoi ohi mē echontes elpida.
14 εἰ γὰρ πιστεύομεν ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανεν καὶ ἀνέστη, οὕτως καὶ ὁ θεὸς τοὺς κοιμηθέντας διὰ τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ. ei gar pisteyomen hoti iēsoys apethanen kai anestē, ohytōs kai ho theos toys koimēthentas dia toy iēsoy axei syn aytō.
15 τοῦτο γὰρ ὑμῖν λέγομεν ἐν λόγῳ κυρίου, ὅτι ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι εἰς τὴν παρουσίαν τοῦ κυρίου οὐ μὴ φθάσωμεν τοὺς κοιμηθέντας· toyto gar hymin legomen en logō kyrioy, hoti hēmeis ohi zōntes ohi perileipomenoi eis tēn paroysian toy kyrioy oy mē phthasōmen toys koimēthentas·
16 ὅτι αὐτὸς ὁ κύριος ἐν κελεύσματι, ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου καὶ ἐν σάλπιγγι θεοῦ, καταβήσεται ἀπ’ οὐρανοῦ, καὶ οἱ νεκροὶ ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται πρῶτον, hoti aytos ho kyrios en keleysmati, en phōnē archaggeloy kai en salpiggi theoy, katabēsetai ap’ oyranoy, kai ohi nekroi en christō anastēsontai prōton,
17 ἔπειτα ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι ἅμα σὺν αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ κυρίου εἰς ἀέρα· καὶ οὕτως πάντοτε σὺν κυρίῳ ἐσόμεθα. epeita hēmeis ohi zōntes ohi perileipomenoi hama syn aytois harpagēsometha en nephelais eis apantēsin toy kyrioy eis aera· kai ohytōs pantote syn kyriō esometha.
18 ὥστε παρακαλεῖτε ἀλλήλους ἐν τοῖς λόγοις τούτοις. hōste parakaleite allēloys en tois logois toytois.