1 Ἀνὴρ δέ τις ἐν Καισαρίᾳ ὀνόματι Κορνήλιος, ἑκατοντάρχης ἐκ σπείρης τῆς καλουμένης Ἰταλικῆς, anēr de tis en kaisaria onomati kornēlios, hekatontarchēs ek speirēs tēs kaloymenēs italikēs,
2 εὐσεβὴς καὶ φοβούμενος τὸν θεὸν σὺν παντὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, ποιῶν ἐλεημοσύνας πολλὰς τῷ λαῷ καὶ δεόμενος τοῦ θεοῦ διαπαντός, eysebēs kai phoboymenos ton theon syn panti tō oikō aytoy, poiōn eleēmosynas pollas tō laō kai deomenos toy theoy diapantos,
3 εἶδεν ἐν ὁράματι φανερῶς ὡσεὶ περὶ ὥραν ἐνάτην τῆς ἡμέρας ἄγγελον τοῦ θεοῦ εἰσελθόντα πρὸς αὐτὸν καὶ εἰπόντα αὐτῷ, Κορνήλιε. eiden en horamati phanerōs hōsei peri hōran enatēn tēs hēmeras aggelon toy theoy eiselthonta pros ayton kai eiponta aytō, kornēlie.
4 ὁ δὲ ἀτενίσας αὐτῷ καὶ ἔμφοβος γενόμενος εἶπεν, τί ἐστιν, κύριε; εἶπεν δὲ αὐτῷ, αἱ προσευχαί σου καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου ἀνέβησαν εἰς μνημόσυνον ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ. ho de atenisas aytō kai emphobos genomenos eipen, ti estin, kyrie ; eipen de aytō, ahi proseychai soy kai ahi eleēmosynai soy anebēsan eis mnēmosynon emprosthen toy theoy.
5 καὶ νῦν πέμψον ἄνδρας εἰς Ἰόππην καὶ μετάπεμψαι Σίμωνά τινα ὃς ἐπικαλεῖται Πέτρος· kai nyn pempson andras eis ioppēn kai metapempsai simōna tina hos epikaleitai petros·
6 οὗτος ξενίζεται παρά τινι Σίμωνι βυρσεῖ, ᾧ ἐστιν οἰκία παρὰ θάλασσαν. ohytos xenizetai para tini simōni byrsei, hō estin oikia para thalassan.
7 ὡς δὲ ἀπῆλθεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν αὐτῷ, φωνήσας δύο τῶν οἰκετῶν καὶ στρατιώτην εὐσεβῆ τῶν προσκαρτερούντων αὐτῷ, hōs de apēlthen ho aggelos ho lalōn aytō, phōnēsas dyo tōn oiketōn kai stratiōtēn eysebē tōn proskarteroyntōn aytō,
8 καὶ ἐξηγησάμενος ἅπαντα αὐτοῖς ἀπέστειλεν αὐτοὺς εἰς τὴν Ἰόππην. kai exēgēsamenos hapanta aytois apesteilen aytoys eis tēn ioppēn.
9 Τῇ δὲ ἐπαύριον ὁδοιπορούντων αὐτῶν καὶ τῇ πόλει ἐγγιζόντων ἀνέβη Πέτρος ἐπὶ τὸ δῶμα προσεύξασθαι περὶ ὥραν ἕκτην. tē de epayrion hodoiporoyntōn aytōn kai tē polei eggizontōn anebē petros epi to dōma proseyxasthai peri hōran hektēn.
10 ἐγένετο δὲ πρόσπεινος καὶ ἤθελεν γεύσασθαι· παρασκευαζόντων δὲ αὐτῶν ἐγένετο ἐπ’ αὐτὸν ἔκστασις, egeneto de prospeinos kai ēthelen geysasthai· paraskeyazontōn de aytōn egeneto ep’ ayton ekstasis,
11 καὶ θεωρεῖ τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον καὶ καταβαῖνον σκεῦός τι ὡς ὀθόνην μεγάλην τέσσαρσιν ἀρχαῖς καθιέμενον ἐπὶ τῆς γῆς, kai theōrei ton oyranon aneōgmenon kai katabainon skeyos ti hōs othonēn megalēn tessarsin archais kathiemenon epi tēs gēs,
12 ἐν ᾧ ὑπῆρχεν πάντα τὰ τετράποδα καὶ ἑρπετὰ τῆς γῆς καὶ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ. en hō hypērchen panta ta tetrapoda kai herpeta tēs gēs kai peteina toy oyranoy.
13 καὶ ἐγένετο φωνὴ πρὸς αὐτόν, ἀναστάς, Πέτρε, θῦσον καὶ φάγε. kai egeneto phōnē pros ayton, anastas, petre, thyson kai phage.
14 ὁ δὲ Πέτρος εἶπεν, μηδαμῶς, κύριε, ὅτι οὐδέποτε ἔφαγον πᾶν κοινὸν καὶ ἀκάθαρτον. ho de petros eipen, mēdamōs, kyrie, hoti oydepote ephagon pan koinon kai akatharton.
15 καὶ φωνὴ πάλιν ἐκ δευτέρου πρὸς αὐτόν, ἃ ὁ θεὸς ἐκαθάρισεν σὺ μὴ κοίνου. kai phōnē palin ek deyteroy pros ayton, ha ho theos ekatharisen sy mē koinoy.
16 τοῦτο δὲ ἐγένετο ἐπὶ τρίς, καὶ εὐθὺς ἀνελήμφθη τὸ σκεῦος εἰς τὸν οὐρανόν. toyto de egeneto epi tris, kai eythys anelēmphthē to skeyos eis ton oyranon.
17 ὡς δὲ ἐν ἑαυτῷ διηπόρει ὁ Πέτρος τί ἂν εἴη τὸ ὅραμα ὃ εἶδεν, ἰδοὺ οἱ ἄνδρες οἱ ἀπεσταλμένοι ὑπὸ τοῦ Κορνηλίου διερωτήσαντες τὴν οἰκίαν τοῦ Σίμωνος ἐπέστησαν ἐπὶ τὸν πυλῶνα, hōs de en heaytō diēporei ho petros ti an eiē to horama ho eiden, idoy ohi andres ohi apestalmenoi hypo toy kornēlioy dierōtēsantes tēn oikian toy simōnos epestēsan epi ton pylōna,
18 καὶ φωνήσαντες ἐπυνθάνοντο εἰ Σίμων ὁ ἐπικαλούμενος Πέτρος ἐνθάδε ξενίζεται. kai phōnēsantes epynthanonto ei simōn ho epikaloymenos petros enthade xenizetai.
19 τοῦ δὲ Πέτρου διενθυμουμένου περὶ τοῦ ὁράματος εἶπεν τὸ πνεῦμα αὐτῷ, ἰδοὺ ἄνδρες ζητοῦντές σε· toy de petroy dienthymoymenoy peri toy horamatos eipen to pneyma aytō, idoy andres zētoyntes se·
20 ἀλλὰ ἀναστὰς κατάβηθι καὶ πορεύου σὺν αὐτοῖς μηδὲν διακρινόμενος, ὅτι ἐγὼ ἀπέσταλκα αὐτούς. alla anastas katabēthi kai poreyoy syn aytois mēden diakrinomenos, hoti egō apestalka aytoys.
21 καταβὰς δὲ Πέτρος πρὸς τοὺς ἄνδρας εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ εἰμι ὃν ζητεῖτε· τίς ἡ αἰτία δι’ ἣν πάρεστε; katabas de petros pros toys andras eipen· idoy egō eimi hon zēteite· tis hē aitia di’ hēn pareste ;
22 οἱ δὲ εἶπαν· Κορνήλιος ἑκατοντάρχης, ἀνὴρ δίκαιος καὶ φοβούμενος τὸν θεὸν μαρτυρούμενός τε ὑπὸ ὅλου τοῦ ἔθνους τῶν Ἰουδαίων, ἐχρηματίσθη ὑπὸ ἀγγέλου ἁγίου μεταπέμψασθαί σε εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ ἀκοῦσαι ῥήματα παρὰ σοῦ. ohi de eipan· kornēlios hekatontarchēs, anēr dikaios kai phoboymenos ton theon martyroymenos te hypo holoy toy ethnoys tōn ioydaiōn, echrēmatisthē hypo aggeloy hagioy metapempsasthai se eis ton oikon aytoy kai akoysai hrēmata para soy.
23 εἰσκαλεσάμενος οὖν αὐτοὺς ἐξένισεν. Τῇ δὲ ἐπαύριον ἀναστὰς ἐξῆλθεν σὺν αὐτοῖς, καί τινες τῶν ἀδελφῶν τῶν ἀπὸ Ἰόππης συνῆλθον αὐτῷ. eiskalesamenos oyn aytoys exenisen. tē de epayrion anastas exēlthen syn aytois, kai tines tōn adelphōn tōn apo ioppēs synēlthon aytō.
24 τῇ δὲ ἐπαύριον εἰσῆλθεν εἰς τὴν Καισάριαν· ὁ δὲ Κορνήλιος ἦν προσδοκῶν αὐτούς, συνκαλεσάμενος τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀναγκαίους φίλους. tē de epayrion eisēlthen eis tēn kaisarian· ho de kornēlios ēn prosdokōn aytoys, synkalesamenos toys syggeneis aytoy kai toys anagkaioys philoys.
25 ὡς δὲ ἐγένετο τοῦ εἰσελθεῖν τὸν Πέτρον, συναντήσας αὐτῷ ὁ Κορνήλιος πεσὼν ἐπὶ τοὺς πόδας προσεκύνησεν. hōs de egeneto toy eiselthein ton petron, synantēsas aytō ho kornēlios pesōn epi toys podas prosekynēsen.
26 ὁ δὲ Πέτρος ἤγειρεν αὐτὸν λέγων, ἀνάστηθι· καὶ ἐγὼ αὐτὸς ἄνθρωπός εἰμι. ho de petros ēgeiren ayton legōn, anastēthi· kai egō aytos anthrōpos eimi.
27 καὶ συνομιλῶν αὐτῷ εἰσῆλθεν, καὶ εὑρίσκει συνεληλυθότας πολλούς, kai synomilōn aytō eisēlthen, kai ehyriskei synelēlythotas polloys,
28 ἔφη τε πρὸς αὐτούς, ὑμεῖς ἐπίστασθε ὡς ἀθέμιτόν ἐστιν ἀνδρὶ Ἰουδαίῳ κολλᾶσθαι ἢ προσέρχεσθαι ἀλλοφύλῳ· κἀμοὶ ἔδειξεν ὁ θεὸς μηδένα κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον λέγειν ἄνθρωπον· ephē te pros aytoys, hymeis epistasthe hōs athemiton estin andri ioydaiō kollasthai ē proserchesthai allophylō· kamoi edeixen ho theos mēdena koinon ē akatharton legein anthrōpon·
29 διὸ καὶ ἀναντιρρήτως ἦλθον μεταπεμφθείς. πυνθάνομαι οὖν τίνι λόγῳ μετεπέμψασθέ με; dio kai anantirrētōs ēlthon metapemphtheis. pynthanomai oyn tini logō metepempsasthe me ;
30 καὶ ὁ Κορνήλιος ἔφη, ἀπὸ τετάρτης ἡμέρας μέχρι ταύτης τῆς ὥρας ἤμην τὴν ἐνάτην προσευχόμενος ἐν τῷ οἴκῳ μου, καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἔστη ἐνώπιόν μου ἐν ἐσθῆτι λαμπρᾷ kai ho kornēlios ephē, apo tetartēs hēmeras mechri taytēs tēs hōras ēmēn tēn enatēn proseychomenos en tō oikō moy, kai idoy anēr estē enōpion moy en esthēti lampra
31 καὶ φησίν, Κορνήλιε, εἰσηκούσθη σου ἡ προσευχὴ καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου ἐμνήσθησαν ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. kai phēsin, kornēlie, eisēkoysthē soy hē proseychē kai ahi eleēmosynai soy emnēsthēsan enōpion toy theoy.
32 πέμψον οὖν εἰς Ἰόππην καὶ μετακάλεσαι Σίμωνα ὃς ἐπικαλεῖται Πέτρος· οὗτος ξενίζεται ἐν οἰκίᾳ Σίμωνος βυρσέως παρὰ θάλασσαν. pempson oyn eis ioppēn kai metakalesai simōna hos epikaleitai petros· ohytos xenizetai en oikia simōnos byrseōs para thalassan.
33 ἐξαυτῆς οὖν ἔπεμψα πρὸς σέ, σύ τε καλῶς ἐποίησας παραγενόμενος. νῦν οὖν πάντες ἡμεῖς ἐνώπιον τοῦ θεοῦ πάρεσμεν ἀκοῦσαι πάντα τὰ προστεταγμένα σοι ὑπὸ τοῦ κυρίου. exaytēs oyn epempsa pros se, sy te kalōs epoiēsas paragenomenos. nyn oyn pantes hēmeis enōpion toy theoy paresmen akoysai panta ta prostetagmena soi hypo toy kyrioy.
34 Ἀνοίξας δὲ Πέτρος τὸ στόμα εἶπεν· ἐπ’ ἀληθείας καταλαμβάνομαι ὅτι οὐκ ἔστιν προσωπολήμπτης ὁ θεός, anoixas de petros to stoma eipen· ep’ alētheias katalambanomai hoti oyk estin prosōpolēmptēs ho theos,
35 ἀλλ’ ἐν παντὶ ἔθνει ὁ φοβούμενος αὐτὸν καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην δεκτὸς αὐτῷ ἐστιν. all’ en panti ethnei ho phoboymenos ayton kai ergazomenos dikaiosynēn dektos aytō estin.
36 τὸν λόγον ὃν ἀπέστειλεν τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ εὐαγγελιζόμενος εἰρήνην διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ· οὗτός ἐστιν πάντων κύριος· ton logon hon apesteilen tois yhiois israēl eyaggelizomenos eirēnēn dia iēsoy christoy· ohytos estin pantōn kyrios·
37 ὑμεῖς οἴδατε, τὸ γενόμενον ῥῆμα καθ’ ὅλης τῆς Ἰουδαίας, ἀρξάμενος ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας μετὰ τὸ βάπτισμα ὃ ἐκήρυξεν Ἰωάννης, hymeis oidate, to genomenon hrēma kath’ holēs tēs ioydaias, arxamenos apo tēs galilaias meta to baptisma ho ekēryxen iōannēs,
38 Ἰησοῦν τὸν ἀπὸ Ναζαρέθ, ὡς ἔχρισεν αὐτὸν ὁ θεὸς πνεύματι ἁγίῳ καὶ δυνάμει, ὃς διῆλθεν εὐεργετῶν καὶ ἰώμενος πάντας τοὺς καταδυναστευομένους ὑπὸ τοῦ διαβόλου, ὅτι ὁ θεὸς ἦν μετ’ αὐτοῦ. iēsoyn ton apo nazareth, hōs echrisen ayton ho theos pneymati hagiō kai dynamei, hos diēlthen eyergetōn kai iōmenos pantas toys katadynasteyomenoys hypo toy diaboloy, hoti ho theos ēn met’ aytoy.
39 καὶ ἡμεῖς μάρτυρες πάντων ὧν ἐποίησεν ἔν τε τῇ χώρᾳ τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ, ὃν καὶ ἀνεῖλαν κρεμάσαντες ἐπὶ ξύλου. kai hēmeis martyres pantōn hōn epoiēsen en te tē chōra tōn ioydaiōn kai en hieroysalēm, hon kai aneilan kremasantes epi xyloy.
40 τοῦτον ὁ θεὸς ἤγειρεν ἐν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ καὶ ἔδωκεν αὐτὸν ἐμφανῆ γενέσθαι, toyton ho theos ēgeiren en tē tritē hēmera kai edōken ayton emphanē genesthai,
41 οὐ παντὶ τῷ λαῷ ἀλλὰ μάρτυσιν τοῖς προκεχειροτονημένοις ὑπὸ τοῦ θεοῦ, ἡμῖν, οἵτινες συνεφάγομεν καὶ συνεπίομεν αὐτῷ μετὰ τὸ ἀναστῆναι αὐτὸν ἐκ νεκρῶν· oy panti tō laō alla martysin tois prokecheirotonēmenois hypo toy theoy, hēmin, ohitines synephagomen kai synepiomen aytō meta to anastēnai ayton ek nekrōn·
42 καὶ παρήγγειλεν ἡμῖν κηρύξαι τῷ λαῷ καὶ διαμαρτύρασθαι ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ ὡρισμένος ὑπὸ τοῦ θεοῦ κριτὴς ζώντων καὶ νεκρῶν. kai parēggeilen hēmin kēryxai tō laō kai diamartyrasthai hoti aytos estin ho hōrismenos hypo toy theoy kritēs zōntōn kai nekrōn.
43 τούτῳ πάντες οἱ προφῆται μαρτυροῦσιν, ἄφεσιν ἁμαρτιῶν λαβεῖν διὰ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ πάντα τὸν πιστεύοντα εἰς αὐτόν. toytō pantes ohi prophētai martyroysin, aphesin hamartiōn labein dia toy onomatos aytoy panta ton pisteyonta eis ayton.
44 Ἔτι λαλοῦντος τοῦ Πέτρου τὰ ῥήματα ταῦτα ἐπέπεσεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας τὸν λόγον. eti laloyntos toy petroy ta hrēmata tayta epepesen to pneyma to hagion epi pantas toys akoyontas ton logon.
45 καὶ ἐξέστησαν οἱ ἐκ περιτομῆς πιστοὶ ὅσοι συνῆλθαν τῷ Πέτρῳ, ὅτι καὶ ἐπὶ τὰ ἔθνη ἡ δωρεὰ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐκκέχυται· kai exestēsan ohi ek peritomēs pistoi hosoi synēlthan tō petrō, hoti kai epi ta ethnē hē dōrea toy hagioy pneymatos ekkechytai·
46 ἤκουον γὰρ αὐτῶν λαλούντων γλώσσαις καὶ μεγαλυνόντων τὸν θεόν. τότε ἀπεκρίθη Πέτρος, ēkoyon gar aytōn laloyntōn glōssais kai megalynontōn ton theon. tote apekrithē petros,
47 μήτι τὸ ὕδωρ δύναται κωλῦσαί τις τοῦ μὴ βαπτισθῆναι τούτους οἵτινες τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔλαβον ὡς καὶ ἡμεῖς; mēti to hydōr dynatai kōlysai tis toy mē baptisthēnai toytoys ohitines to pneyma to hagion elabon hōs kai hēmeis ;
48 προσέταξεν δὲ αὐτοῖς ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ βαπτισθῆναι. τότε ἠρώτησαν αὐτὸν ἐπιμεῖναι ἡμέρας τινάς. prosetaxen de aytois en tō onomati iēsoy christoy baptisthēnai. tote ērōtēsan ayton epimeinai hēmeras tinas.