1 ἀτενίσας δὲ τῷ συνεδρίῳ ὁ Παῦλος εἶπεν, ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ πάσῃ συνειδήσει ἀγαθῇ πεπολίτευμαι τῷ θεῷ ἄχρι ταύτης τῆς ἡμέρας. atenisas de tō synedriō ho paylos eipen, andres adelphoi, egō pasē syneidēsei agathē pepoliteymai tō theō achri taytēs tēs hēmeras.
2 ὁ δὲ ἀρχιερεὺς Ἀνανίας ἐπέταξεν τοῖς παρεστῶσιν αὐτῷ τύπτειν αὐτοῦ τὸ στόμα. ho de archiereys ananias epetaxen tois parestōsin aytō typtein aytoy to stoma.
3 τότε ὁ Παῦλος πρὸς αὐτὸν εἶπεν· τύπτειν σε μέλλει ὁ θεός, τοῖχε κεκονιαμένε· καὶ σὺ κάθῃ κρίνων με κατὰ τὸν νόμον, καὶ παρανομῶν κελεύεις με τύπτεσθαι; tote ho paylos pros ayton eipen· typtein se mellei ho theos, toiche kekoniamene· kai sy kathē krinōn me kata ton nomon, kai paranomōn keleyeis me typtesthai ;
4 οἱ δὲ παρεστῶτες εἶπαν, τὸν ἀρχιερέα τοῦ θεοῦ λοιδορεῖς; ohi de parestōtes eipan, ton archierea toy theoy loidoreis ;
5 ἔφη τε ὁ Παῦλος, οὐκ ᾔδειν, ἀδελφοί, ὅτι ἐστὶν ἀρχιερεύς· γέγραπται γὰρ ὅτι ἄρχοντα τοῦ λαοῦ σου οὐκ ἐρεῖς κακῶς. ephē te ho paylos, oyk ēdein, adelphoi, hoti estin archiereys· gegraptai gar hoti archonta toy laoy soy oyk ereis kakōs.
6 γνοὺς δὲ ὁ Παῦλος ὅτι τὸ ἓν μέρος ἐστὶν Σαδδουκαίων τὸ δὲ ἕτερον Φαρισαίων ἔκραζεν ἐν τῷ συνεδρίῳ, ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ Φαρισαῖός εἰμι, υἱὸς Φαρισαίων· περὶ ἐλπίδος καὶ ἀναστάσεως νεκρῶν ἐγὼ κρίνομαι. gnoys de ho paylos hoti to hen meros estin saddoykaiōn to de heteron pharisaiōn ekrazen en tō synedriō, andres adelphoi, egō pharisaios eimi, yhios pharisaiōn· peri elpidos kai anastaseōs nekrōn egō krinomai.
7 τοῦτο δὲ αὐτοῦ λαλήσαντος ἐγένετο στάσις τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων, καὶ ἐσχίσθη τὸ πλῆθος. toyto de aytoy lalēsantos egeneto stasis tōn pharisaiōn kai saddoykaiōn, kai eschisthē to plēthos.
8 Σαδδουκαῖοι μὲν γὰρ λέγουσιν μὴ εἶναι ἀνάστασιν μήτε ἄγγελον μήτε πνεῦμα, Φαρισαῖοι δὲ ὁμολογοῦσιν τὰ ἀμφότερα. saddoykaioi men gar legoysin mē einai anastasin mēte aggelon mēte pneyma, pharisaioi de homologoysin ta amphotera.
9 ἐγένετο δὲ κραυγὴ μεγάλη, καὶ ἀναστάντες τινὲς τῶν γραμματέων τοῦ μέρους τῶν Φαρισαίων διεμάχοντο λέγοντες, οὐδὲν κακὸν εὑρίσκομεν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ· εἰ δὲ πνεῦμα ἐλάλησεν αὐτῷ ἢ ἄγγελος egeneto de kraygē megalē, kai anastantes tines tōn grammateōn toy meroys tōn pharisaiōn diemachonto legontes, oyden kakon ehyriskomen en tō anthrōpō toytō· ei de pneyma elalēsen aytō ē aggelos
10 πολλῆς δὲ γινομένης στάσεως φοβηθεὶς ὁ χιλίαρχος μὴ διασπασθῇ ὁ Παῦλος ὑπ’ αὐτῶν ἐκέλευσεν τὸ στράτευμα καταβὰν ἁρπάσαι αὐτὸν ἐκ μέσου αὐτῶν, ἄγειν τε εἰς τὴν παρεμβολήν. pollēs de ginomenēs staseōs phobētheis ho chiliarchos mē diaspasthē ho paylos hyp’ aytōn ekeleysen to strateyma kataban harpasai ayton ek mesoy aytōn, agein te eis tēn parembolēn.
11 τῇ δὲ ἐπιούσῃ νυκτὶ ἐπιστὰς αὐτῷ ὁ κύριος εἶπεν· θάρσει· ὡς γὰρ διεμαρτύρω τὰ περὶ ἐμοῦ εἰς Ἱερουσαλήμ, οὕτω σε δεῖ καὶ εἰς Ῥώμην μαρτυρῆσαι. tē de epioysē nykti epistas aytō ho kyrios eipen· tharsei· hōs gar diemartyrō ta peri emoy eis hieroysalēm, ohytō se dei kai eis hrōmēn martyrēsai.
12 Γενομένης δὲ ἡμέρας ποιήσαντες συστροφὴν οἱ Ἰουδαῖοι ἀνεθεμάτισαν ἑαυτοὺς, λέγοντες μήτε φαγεῖν μήτε πιεῖν ἕως οὗ ἀποκτείνωσιν τὸν Παῦλον. genomenēs de hēmeras poiēsantes systrophēn ohi ioydaioi anethematisan heaytoys, legontes mēte phagein mēte piein heōs ohy apokteinōsin ton paylon.
13 ἦσαν δὲ πλείους τεσσεράκοντα οἱ ταύτην τὴν συνωμοσίαν ποιησάμενοι· ēsan de pleioys tesserakonta ohi taytēn tēn synōmosian poiēsamenoi·
14 οἵτινες προσελθόντες τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ τοῖς πρεσβυτέροις εἶπαν, ἀναθέματι ἀνεθεματίσαμεν ἑαυτοὺς μηδενὸς γεύσασθαι ἕως οὗ ἀποκτείνωμεν τὸν Παῦλον. ohitines proselthontes tois archiereysin kai tois presbyterois eipan, anathemati anethematisamen heaytoys mēdenos geysasthai heōs ohy apokteinōmen ton paylon.
15 νῦν οὖν ὑμεῖς ἐμφανίσατε τῷ χιλιάρχῳ σὺν τῷ συνεδρίῳ ὅπως καταγάγῃ αὐτὸν εἰς ὑμᾶς ὡς μέλλοντας διαγινώσκειν ἀκριβέστερον τὰ περὶ αὐτοῦ· ἡμεῖς δὲ πρὸ τοῦ ἐγγίσαι αὐτὸν ἕτοιμοί ἐσμεν τοῦ ἀνελεῖν αὐτόν. nyn oyn hymeis emphanisate tō chiliarchō syn tō synedriō hopōs katagagē ayton eis hymas hōs mellontas diaginōskein akribesteron ta peri aytoy· hēmeis de pro toy eggisai ayton hetoimoi esmen toy anelein ayton.
16 Ἀκούσας δὲ ὁ υἱὸς τῆς ἀδελφῆς Παύλου τὴν ἐνέδραν παραγενόμενος καὶ εἰσελθὼν εἰς τὴν παρεμβολὴν ἀπήγγειλεν τῷ Παύλῳ. akoysas de ho yhios tēs adelphēs payloy tēn enedran paragenomenos kai eiselthōn eis tēn parembolēn apēggeilen tō paylō.
17 προσκαλεσάμενος δὲ ὁ Παῦλος ἕνα τῶν ἑκατονταρχῶν ἔφη, τὸν νεανίαν τοῦτον ἄπαγε πρὸς τὸν χιλίαρχον, ἔχει γὰρ τι ἀπαγγεῖλαι αὐτῷ. proskalesamenos de ho paylos hena tōn hekatontarchōn ephē, ton neanian toyton apage pros ton chiliarchon, echei gar ti apaggeilai aytō.
18 ὁ μὲν οὖν παραλαβὼν αὐτὸν ἤγαγεν πρὸς τὸν χιλίαρχον καὶ φησίν, ὁ δέσμιος Παῦλος προσκαλεσάμενός με ἠρώτησεν τοῦτον τὸν νεανίσκον ἀγαγεῖν πρὸς σέ, ἔχοντά τι λαλῆσαί σοι. ho men oyn paralabōn ayton ēgagen pros ton chiliarchon kai phēsin, ho desmios paylos proskalesamenos me ērōtēsen toyton ton neaniskon agagein pros se, echonta ti lalēsai soi.
19 ἐπιλαβόμενος δὲ τῆς χειρὸς αὐτοῦ ὁ χιλίαρχος καὶ ἀναχωρήσας κατ’ ἰδίαν ἐπυνθάνετο, τί ἐστιν ὃ ἔχεις ἀπαγγεῖλαί μοι; epilabomenos de tēs cheiros aytoy ho chiliarchos kai anachōrēsas kat’ idian epynthaneto, ti estin ho echeis apaggeilai moi ;
20 εἶπεν δὲ ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι συνέθεντο τοῦ ἐρωτῆσαί σε ὅπως αὔριον τὸν Παῦλον καταγάγῃς εἰς τὸ συνέδριον ὡς μέλλων τι ἀκριβέστερον πυνθάνεσθαι περὶ αὐτοῦ. eipen de hoti ohi ioydaioi synethento toy erōtēsai se hopōs ayrion ton paylon katagagēs eis to synedrion hōs mellōn ti akribesteron pynthanesthai peri aytoy.
21 σὺ οὖν μὴ πεισθῇς αὐτοῖς· ἐνεδρεύουσιν γὰρ αὐτὸν ἐξ αὐτῶν ἄνδρες πλείους τεσσεράκοντα, οἵτινες ἀνεθεμάτισαν ἑαυτοὺς μήτε φαγεῖν μήτε πιεῖν ἕως οὗ ἀνέλωσιν αὐτόν, καὶ νῦν εἰσιν ἕτοιμοι προσδεχόμενοι τὴν ἀπὸ σοῦ ἐπαγγελίαν. sy oyn mē peisthēs aytois· enedreyoysin gar ayton ex aytōn andres pleioys tesserakonta, ohitines anethematisan heaytoys mēte phagein mēte piein heōs ohy anelōsin ayton, kai nyn eisin hetoimoi prosdechomenoi tēn apo soy epaggelian.
22 ὁ μὲν οὖν χιλίαρχος ἀπέλυσε τὸν νεανίσκον παραγγείλας μηδενὶ ἐκλαλῆσαι ὅτι ταῦτα ἐνεφάνισας πρός ἐμέ. ho men oyn chiliarchos apelyse ton neaniskon paraggeilas mēdeni eklalēsai hoti tayta enephanisas pros eme.
23 Καὶ προσκαλεσάμενος τινας δύο τῶν ἑκατονταρχῶν εἶπεν, ἑτοιμάσατε στρατιώτας διακοσίους ὅπως πορευθῶσιν ἕως Καισαρίας, καὶ ἱππεῖς ἑβδομήκοντα καὶ δεξιολάβους διακοσίους, ἀπὸ τρίτης ὥρας τῆς νυκτός, kai proskalesamenos tinas dyo tōn hekatontarchōn eipen, hetoimasate stratiōtas diakosioys hopōs poreythōsin heōs kaisarias, kai hippeis hebdomēkonta kai dexiolaboys diakosioys, apo tritēs hōras tēs nyktos,
24 κτήνη τε παραστῆσαι ἵνα ἐπιβιβάσαντες τὸν Παῦλον διασώσωσι πρὸς Φήλικα τὸν ἡγεμόνα, ktēnē te parastēsai hina epibibasantes ton paylon diasōsōsi pros phēlika ton hēgemona,
25 γράψας ἐπιστολὴν ἔχουσαν τὸν τύπον τοῦτον· grapsas epistolēn echoysan ton typon toyton·
26 Κλαύδιος Λυσίας τῷ κρατίστῳ ἡγεμόνι Φήλικι χαίρειν. klaydios lysias tō kratistō hēgemoni phēliki chairein.
27 τὸν ἄνδρα τοῦτον συλλημφθέντα ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων καὶ μέλλοντα ἀναιρεῖσθαι ὑπ’ αὐτῶν ἐπιστὰς σὺν τῷ στρατεύματι ἐξειλάμην, μαθὼν ὅτι Ῥωμαῖός ἐστιν· ton andra toyton syllēmphthenta hypo tōn ioydaiōn kai mellonta anaireisthai hyp’ aytōn epistas syn tō strateymati exeilamēn, mathōn hoti hrōmaios estin·
28 βουλόμενός τε ἐπιγνῶναι τὴν αἰτίαν δι’ ἣν ἐνεκάλουν αὐτῷ κατήγαγον εἰς τὸ συνέδριον αὐτῶν· boylomenos te epignōnai tēn aitian di’ hēn enekaloyn aytō katēgagon eis to synedrion aytōn·
29 ὃν εὗρον ἐγκαλούμενον περὶ ζητημάτων τοῦ νόμου αὐτῶν, μηδὲν δὲ ἄξιον θανάτου ἢ δεσμῶν ἔχοντα ἔγκλημα. hon ehyron egkaloymenon peri zētēmatōn toy nomoy aytōn, mēden de axion thanatoy ē desmōn echonta egklēma.
30 μηνυθείσης δέ μοι ἐπιβουλῆς εἰς τὸν ἄνδρα ἔσεσθαι, ἐξ αὐτῶν, ἔπεμψα πρὸς σέ, παραγγείλας καὶ τοῖς κατηγόροις λέγειν αὐτοὺς ἐπὶ σοῦ. mēnytheisēs de moi epiboylēs eis ton andra esesthai, ex aytōn, epempsa pros se, paraggeilas kai tois katēgorois legein aytoys epi soy.
31 Οἱ μὲν οὖν στρατιῶται κατὰ τὸ διατεταγμένον αὐτοῖς ἀναλαβόντες τὸν Παῦλον ἤγαγον διὰ νυκτὸς εἰς τὴν Ἀντιπατρίδα· ohi men oyn stratiōtai kata to diatetagmenon aytois analabontes ton paylon ēgagon dia nyktos eis tēn antipatrida·
32 τῇ δὲ ἐπαύριον ἐάσαντες τοὺς ἱππεῖς ἀπέρχεσθαι σὺν αὐτῷ ὑπέστρεψαν εἰς τὴν παρεμβολήν· tē de epayrion easantes toys hippeis aperchesthai syn aytō hypestrepsan eis tēn parembolēn·
33 οἵτινες εἰσελθόντες εἰς τὴν Καισάριαν καὶ ἀναδόντες τὴν ἐπιστολὴν τῷ ἡγεμόνι παρέστησαν καὶ τὸν Παῦλον αὐτῷ. ohitines eiselthontes eis tēn kaisarian kai anadontes tēn epistolēn tō hēgemoni parestēsan kai ton paylon aytō.
34 ἀναγνοὺς δὲ καὶ ἐπερωτήσας ἐκ ποίας ἐπαρχείας ἐστὶν καὶ πυθόμενος ὅτι ἀπὸ Κιλικίας, anagnoys de kai eperōtēsas ek poias eparcheias estin kai pythomenos hoti apo kilikias,
35 διακούσομαί σου, ἔφη, ὅταν καὶ οἱ κατήγοροί σου παραγένωνται· κελεύσας ἐν τῷ πραιτωρίῳ τοῦ Ἡρῴδου φυλάσσεσθαι αὐτόν. diakoysomai soy, ephē, hotan kai ohi katēgoroi soy paragenōntai· keleysas en tō praitōriō toy hērōdoy phylassesthai ayton.