1 Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ταύταις πληθυνόντων τῶν μαθητῶν ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν Ἑλληνιστῶν πρὸς τοὺς Ἑβραίους, ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν. en de tais hēmerais taytais plēthynontōn tōn mathētōn egeneto goggysmos tōn hellēnistōn pros toys hebraioys, hoti paretheōroynto en tē diakonia tē kathēmerinē ahi chērai aytōn.
2 προσκαλεσάμενοι δὲ οἱ δώδεκα τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν εἶπαν, οὐκ ἀρεστόν ἐστιν ἡμᾶς καταλείψαντας τὸν λόγον τοῦ θεοῦ διακονεῖν τραπέζαις· proskalesamenoi de ohi dōdeka to plēthos tōn mathētōn eipan, oyk areston estin hēmas kataleipsantas ton logon toy theoy diakonein trapezais·
3 ἐπισκέψασθε δέ, ἀδελφοί, ἄνδρας ἐξ ὑμῶν μαρτυρουμένους ἑπτὰ πλήρεις πνεύματος καὶ σοφίας, οὓς καταστήσομεν ἐπὶ τῆς χρείας ταύτης· episkepsasthe de, adelphoi, andras ex hymōn martyroymenoys hepta plēreis pneymatos kai sophias, ohys katastēsomen epi tēs chreias taytēs·
4 ἡμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν. hēmeis de tē proseychē kai tē diakonia toy logoy proskarterēsomen.
5 καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος ἐνώπιον παντὸς τοῦ πλήθους, καὶ ἐξελέξαντο Στέφανον, ἄνδρα πλήρη πίστεως καὶ πνεύματος ἁγίου, καὶ Φίλιππον καὶ Πρόχορον καὶ Νικάνορα καὶ Τίμωνα καὶ Παρμενᾶν καὶ Νικόλαον προσήλυτον Ἀντιοχέα, kai ēresen ho logos enōpion pantos toy plēthoys, kai exelexanto stephanon, andra plērē pisteōs kai pneymatos hagioy, kai philippon kai prochoron kai nikanora kai timōna kai parmenan kai nikolaon prosēlyton antiochea,
6 οὓς ἔστησαν ἐνώπιον τῶν ἀποστόλων, καὶ προσευξάμενοι ἐπέθηκαν αὐτοῖς τὰς χεῖρας. ohys estēsan enōpion tōn apostolōn, kai proseyxamenoi epethēkan aytois tas cheiras.
7 Καὶ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ηὔξανεν, καὶ ἐπληθύνετο ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ἐν Ἱερουσαλὴμ σφόδρα, πολύς τε ὄχλος τῶν ἱερέων ὑπήκουον τῇ πίστει. kai ho logos toy theoy ēyxanen, kai eplēthyneto ho arithmos tōn mathētōn en hieroysalēm sphodra, polys te ochlos tōn hiereōn hypēkoyon tē pistei.
8 Στέφανος δὲ πλήρης χάριτος καὶ δυνάμεως ἐποίει τέρατα καὶ σημεῖα μεγάλα ἐν τῷ λαῷ. stephanos de plērēs charitos kai dynameōs epoiei terata kai sēmeia megala en tō laō.
9 ἀνέστησαν δέ τινες τῶν ἐκ τῆς συναγωγῆς τῶν λεγομένων Λιβερτίνων καὶ Κυρηναίων καὶ Ἀλεξανδρέων καὶ τῶν ἀπὸ Κιλικίας καὶ Ἀσίας συζητοῦντες τῷ Στεφάνῳ, anestēsan de tines tōn ek tēs synagōgēs tōn legomenōn libertinōn kai kyrēnaiōn kai alexandreōn kai tōn apo kilikias kai asias syzētoyntes tō stephanō,
10 καὶ οὐκ ἴσχυον ἀντιστῆναι τῇ σοφίᾳ καὶ τῷ πνεύματι ᾧ ἐλάλει. kai oyk ischyon antistēnai tē sophia kai tō pneymati hō elalei.
11 τότε ὑπέβαλον ἄνδρας λέγοντας ὅτι ἀκηκόαμεν αὐτοῦ λαλοῦντος ῥήματα βλάσφημα εἰς Μωϋσῆν καὶ τὸν θεόν· tote hypebalon andras legontas hoti akēkoamen aytoy laloyntos hrēmata blasphēma eis mōysēn kai ton theon·
12 συνεκίνησάν τε τὸν λαὸν καὶ τοὺς πρεσβυτέρους καὶ τοὺς γραμματεῖς, καὶ ἐπιστάντες συνήρπασαν αὐτὸν καὶ ἤγαγον εἰς τὸ συνέδριον, synekinēsan te ton laon kai toys presbyteroys kai toys grammateis, kai epistantes synērpasan ayton kai ēgagon eis to synedrion,
13 ἔστησάν τε μάρτυρας ψευδεῖς λέγοντας, ὁ ἄνθρωπος οὗτος οὐ παύεται λαλῶν ῥήματα κατὰ τοῦ τόπου τοῦ ἁγίου καὶ τοῦ νόμου· estēsan te martyras pseydeis legontas, ho anthrōpos ohytos oy payetai lalōn hrēmata kata toy topoy toy hagioy kai toy nomoy·
14 ἀκηκόαμεν γὰρ αὐτοῦ λέγοντος ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος οὗτος καταλύσει τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἀλλάξει τὰ ἔθη ἃ παρέδωκεν ἡμῖν Μωϋσῆς. akēkoamen gar aytoy legontos hoti iēsoys ho nazōraios ohytos katalysei ton topon toyton kai allaxei ta ethē ha paredōken hēmin mōysēs.
15 καὶ ἀτενίσαντες εἰς αὐτὸν πάντες οἱ καθεζόμενοι ἐν τῷ συνεδρίῳ εἶδον τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεὶ πρόσωπον ἀγγέλου. kai atenisantes eis ayton pantes ohi kathezomenoi en tō synedriō eidon to prosōpon aytoy hōsei prosōpon aggeloy.