1 Παῦλος ἀπόστολος, οὐκ ἀπ’ ἀνθρώπων οὐδὲ δι’ ἀνθρώπου ἀλλὰ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ θεοῦ πατρὸς τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν, paylos apostolos, oyk ap’ anthrōpōn oyde di’ anthrōpoy alla dia iēsoy christoy kai theoy patros toy egeirantos ayton ek nekrōn,
2 καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ πάντες ἀδελφοί, ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας· kai ohi syn emoi pantes adelphoi, tais ekklēsiais tēs galatias·
3 χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς καὶ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, charis hymin kai eirēnē apo theoy patros kai kyrioy hēmōn iēsoy christoy,
4 τοῦ δόντος ἑαυτὸν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ὅπως ἐξέληται ἡμᾶς ἐκ τοῦ αἰῶνος τοῦ ἐνεστῶτος πονηροῦ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν, toy dontos heayton peri tōn hamartiōn hēmōn hopōs exelētai hēmas ek toy aiōnos toy enestōtos ponēroy kata to thelēma toy theoy kai patros hēmōn,
5 ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν. hō hē doxa eis toys aiōnas tōn aiōnōn· amēn.
6 Θαυμάζω ὅτι οὕτως ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον, thaymazō hoti ohytōs tacheōs metatithesthe apo toy kalesantos hymas en chariti christoy eis heteron eyaggelion,
7 ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο· εἰ μή τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ. ho oyk estin allo· ei mē tines eisin ohi tarassontes hymas kai thelontes metastrepsai to eyaggelion toy christoy.
8 ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίσηται παρ’ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω. alla kai ean hēmeis ē aggelos ex oyranoy eyaggelisētai par’ ho eyēggelisametha hymin, anathema estō.
9 ὡς προειρήκαμεν, καὶ ἄρτι πάλιν λέγω, εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ’ ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω. hōs proeirēkamen, kai arti palin legō, ei tis hymas eyaggelizetai par’ ho parelabete, anathema estō.
10 ἄρτι γὰρ ἀνθρώπους πείθω ἢ τὸν θεόν; ἢ ζητῶ ἀνθρώποις ἀρέσκειν; εἰ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον, Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην. arti gar anthrōpoys peithō ē ton theon ; ē zētō anthrōpois areskein ; ei eti anthrōpois ēreskon, christoy doylos oyk an ēmēn.
11 Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ’ ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστιν κατὰ ἄνθρωπον· gnōrizō de hymin, adelphoi, to eyaggelion to eyaggelisthen hyp’ emoy hoti oyk estin kata anthrōpon·
12 οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτό, οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι’ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ. oyde gar egō para anthrōpoy parelabon ayto, oyte edidachthēn, alla di’ apokalypseōs iēsoy christoy.
13 ἠκούσατε γὰρ τὴν ἐμὴν ἀναστροφήν ποτε ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ, ὅτι καθ’ ὑπερβολὴν ἐδίωκον τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ καὶ ἐπόρθουν αὐτήν, ēkoysate gar tēn emēn anastrophēn pote en tō ioydaismō, hoti kath’ hyperbolēn ediōkon tēn ekklēsian toy theoy kai eporthoyn aytēn,
14 καὶ προέκοπτον ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ ὑπὲρ πολλοὺς συνηλικιώτας ἐν τῷ γένει μου, περισσοτέρως ζηλωτὴς ὑπάρχων τῶν πατρικῶν μου παραδόσεων. kai proekopton en tō ioydaismō hyper polloys synēlikiōtas en tō genei moy, perissoterōs zēlōtēs hyparchōn tōn patrikōn moy paradoseōn.
15 ὅτε δὲ εὐδόκησεν ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου καὶ καλέσας διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ hote de eydokēsen ho aphorisas me ek koilias mētros moy kai kalesas dia tēs charitos aytoy
16 ἀποκαλύψαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοὶ ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, εὐθέως οὐ προσανεθέμην σαρκὶ καὶ αἵματι, apokalypsai ton yhion aytoy en emoi hina eyaggelizōmai ayton en tois ethnesin, eytheōs oy prosanethemēn sarki kai ahimati,
17 οὐδὲ ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους, ἀλλὰ ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν, καὶ πάλιν ὑπέστρεψα εἰς Δαμασκόν. oyde anēlthon eis hierosolyma pros toys pro emoy apostoloys, alla apēlthon eis arabian, kai palin hypestrepsa eis damaskon.
18 ἔπειτα μετὰ τρία ἔτη ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα ἱστορῆσαι Κηφᾶν, καὶ ἐπέμεινα πρὸς αὐτὸν ἡμέρας δεκαπέντε· epeita meta tria etē anēlthon eis hierosolyma historēsai kēphan, kai epemeina pros ayton hēmeras dekapente·
19 ἕτερον δὲ τῶν ἀποστόλων οὐκ εἶδον, εἰ μὴ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν τοῦ κυρίου. heteron de tōn apostolōn oyk eidon, ei mē iakōbon ton adelphon toy kyrioy.
20 ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι. ha de graphō hymin, idoy enōpion toy theoy hoti oy pseydomai.
21 ἔπειτα ἦλθον εἰς τὰ κλίματα τῆς Συρίας καὶ τῆς Κιλικίας. epeita ēlthon eis ta klimata tēs syrias kai tēs kilikias.
22 ἤμην δὲ ἀγνοούμενος τῷ προσώπῳ ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Ἰουδαίας ταῖς ἐν Χριστῷ, ēmēn de agnooymenos tō prosōpō tais ekklēsiais tēs ioydaias tais en christō,
23 μόνον δὲ ἀκούοντες ἦσαν ὅτι ὁ διώκων ἡμᾶς ποτε νῦν εὐαγγελίζεται τὴν πίστιν ἥν ποτε ἐπόρθει, monon de akoyontes ēsan hoti ho diōkōn hēmas pote nyn eyaggelizetai tēn pistin hēn pote eporthei,
24 καὶ ἐδόξαζον ἐν ἐμοὶ τὸν θεόν. kai edoxazon en emoi ton theon.