1 Πρὸ δὲ τῆς ἑορτῆς τοῦ πάσχα εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἦλθεν αὐτοῦ ἡ ὥρα ἵνα μεταβῇ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου πρὸς τὸν πατέρα, ἀγαπήσας τοὺς ἰδίους τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ, εἰς τέλος ἠγάπησεν αὐτούς. pro de tēs heortēs toy pascha eidōs ho iēsoys hoti ēlthen aytoy hē hōra hina metabē ek toy kosmoy toytoy pros ton patera, agapēsas toys idioys toys en tō kosmō, eis telos ēgapēsen aytoys.
2 καὶ δείπνου γινομένου, τοῦ διαβόλου ἤδη βεβληκότος εἰς τὴν καρδίαν ἵνα παραδοῖ αὐτὸν Ἰούδας Σίμωνος Ἰσκαριώτης, kai deipnoy ginomenoy, toy diaboloy ēdē beblēkotos eis tēn kardian hina paradoi ayton ioydas simōnos iskariōtēs,
3 εἰδὼς ὅτι πάντα ἔδωκεν αὐτῷ ὁ πατὴρ εἰς τὰς χεῖρας καὶ ὅτι ἀπὸ θεοῦ ἐξῆλθεν καὶ πρὸς τὸν θεὸν ὑπάγει, eidōs hoti panta edōken aytō ho patēr eis tas cheiras kai hoti apo theoy exēlthen kai pros ton theon hypagei,
4 ἐγείρεται ἐκ τοῦ δείπνου καὶ τίθησιν τὰ ἱμάτια, καὶ λαβὼν λέντιον διέζωσεν ἑαυτόν· egeiretai ek toy deipnoy kai tithēsin ta himatia, kai labōn lention diezōsen heayton·
5 εἶτα βάλλει ὕδωρ εἰς τὸν νιπτῆρα, καὶ ἤρξατο νίπτειν τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν καὶ ἐκμάσσειν τῷ λεντίῳ ᾧ ἦν διεζωσμένος. eita ballei hydōr eis ton niptēra, kai ērxato niptein toys podas tōn mathētōn kai ekmassein tō lentiō hō ēn diezōsmenos.
6 ἔρχεται οὖν πρὸς Σίμωνα Πέτρον· λέγει αὐτῷ· κύριε, σύ μου νίπτεις τοὺς πόδας; erchetai oyn pros simōna petron· legei aytō· kyrie, sy moy nipteis toys podas ;
7 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὃ ἐγὼ ποιῶ σὺ οὐκ οἶδας ἄρτι, γνώσῃ δὲ μετὰ ταῦτα. apekrithē iēsoys kai eipen aytō· ho egō poiō sy oyk oidas arti, gnōsē de meta tayta.
8 λέγει αὐτῷ Πέτρος· οὐ μὴ νίψῃς μου τοὺς πόδας εἰς τὸν αἰῶνα. ἀπεκρίθη Ἰησοῦς αὐτῷ· ἐὰν μὴ νίψω σε, οὐκ ἔχεις μέρος μετ’ ἐμοῦ. legei aytō petros· oy mē nipsēs moy toys podas eis ton aiōna. apekrithē iēsoys aytō· ean mē nipsō se, oyk echeis meros met’ emoy.
9 λέγει αὐτῷ Σίμων Πέτρος· κύριε, μὴ τοὺς πόδας μου μόνον ἀλλὰ καὶ τὰς χεῖρας καὶ τὴν κεφαλήν. legei aytō simōn petros· kyrie, mē toys podas moy monon alla kai tas cheiras kai tēn kephalēn.
10 λέγει αὐτῷ Ἰησοῦς· ὁ λελουμένος οὐκ ἔχει χρείαν νίψασθαι, ἀλλ’ ἔστιν καθαρὸς ὅλος· καὶ ὑμεῖς καθαροί ἐστε, ἀλλ’ οὐχὶ πάντες. legei aytō iēsoys· ho leloymenos oyk echei chreian nipsasthai, all’ estin katharos holos· kai hymeis katharoi este, all’ oychi pantes.
11 ᾔδει γὰρ τὸν παραδιδόντα αὐτόν· διὰ τοῦτο εἶπεν ὅτι οὐχὶ πάντες καθαροί ἐστε. ēdei gar ton paradidonta ayton· dia toyto eipen hoti oychi pantes katharoi este.
12 Ὅτε οὖν ἔνιψεν τοὺς πόδας αὐτῶν καὶ ἔλαβεν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἀνέπεσεν πάλιν, εἶπεν αὐτοῖς· γινώσκετε τί πεποίηκα ὑμῖν; hote oyn enipsen toys podas aytōn kai elaben ta himatia aytoy kai anepesen palin, eipen aytois· ginōskete ti pepoiēka hymin ;
13 ὑμεῖς φωνεῖτέ με· ὁ διδάσκαλος καὶ ὁ κύριος, καὶ καλῶς λέγετε· εἰμὶ γάρ. hymeis phōneite me· ho didaskalos kai ho kyrios, kai kalōs legete· eimi gar.
14 εἰ οὖν ἐγὼ ἔνιψα ὑμῶν τοὺς πόδας ὁ κύριος καὶ ὁ διδάσκαλος, καὶ ὑμεῖς ὀφείλετε ἀλλήλων νίπτειν τοὺς πόδας· ei oyn egō enipsa hymōn toys podas ho kyrios kai ho didaskalos, kai hymeis opheilete allēlōn niptein toys podas·
15 ὑπόδειγμα γὰρ δέδωκα ὑμῖν, ἵνα καθὼς ἐγὼ ἐποίησα ὑμῖν καὶ ὑμεῖς ποιῆτε. hypodeigma gar dedōka hymin, hina kathōs egō epoiēsa hymin kai hymeis poiēte.
16 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ ἔστιν δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ οὐδὲ ἀπόστολος μείζων τοῦ πέμψαντος αὐτόν. amēn amēn legō hymin, oyk estin doylos meizōn toy kyrioy aytoy oyde apostolos meizōn toy pempsantos ayton.
17 εἰ ταῦτα οἴδατε, μακάριοί ἐστε ἐὰν ποιῆτε αὐτά. ei tayta oidate, makarioi este ean poiēte ayta.
18 οὐ περὶ πάντων ὑμῶν λέγω· ἐγὼ οἶδα τίνας ἐξελεξάμην· ἀλλ’ ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ· ὁ τρώγων μετ’ ἐμοῦ τὸν ἄρτον ἐπῆρκεν ἐπ’ ἐμὲ τὴν πτέρναν αὐτοῦ. oy peri pantōn hymōn legō· egō oida tinas exelexamēn· all’ hina hē graphē plērōthē· ho trōgōn met’ emoy ton arton epērken ep’ eme tēn pternan aytoy.
19 ἀπάρτι λέγω ὑμῖν πρὸ τοῦ γενέσθαι, ἵνα πιστεύσητε ὅταν γένηται ὅτι ἐγώ εἰμι. aparti legō hymin pro toy genesthai, hina pisteysēte hotan genētai hoti egō eimi.
20 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ λαμβάνων ἄν τινα πέμψω ἐμὲ λαμβάνει, ὁ δὲ ἐμὲ λαμβάνων λαμβάνει τὸν πέμψαντά με. amēn amēn legō hymin, ho lambanōn an tina pempsō eme lambanei, ho de eme lambanōn lambanei ton pempsanta me.
21 Ταῦτα εἰπὼν Ἰησοῦς ἐταράχθη τῷ πνεύματι καὶ ἐμαρτύρησεν καὶ εἶπεν· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με. tayta eipōn iēsoys etarachthē tō pneymati kai emartyrēsen kai eipen· amēn amēn legō hymin hoti ehis ex hymōn paradōsei me.
22 ἔβλεπον εἰς ἀλλήλους οἱ μαθηταί, ἀπορούμενοι περὶ τίνος λέγει. eblepon eis allēloys ohi mathētai, aporoymenoi peri tinos legei.
23 ἦν ἀνακείμενος εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἐν τῷ κόλπῳ τοῦ Ἰησοῦ, ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς· ēn anakeimenos ehis ek tōn mathētōn aytoy en tō kolpō toy iēsoy, hon ēgapa ho iēsoys·
24 νεύει οὖν τούτῳ Σίμων Πέτρος καὶ λέγει αὐτῷ· εἰπὲ τίς ἐστιν περὶ οὗ λέγει. neyei oyn toytō simōn petros kai legei aytō· eipe tis estin peri ohy legei.
25 ἐπιπεσὼν οὖν ἐκεῖνος οὕτως ἐπὶ τὸ στῆθος τοῦ Ἰησοῦ λέγει αὐτῷ· κύριε, τίς ἐστιν; epipesōn oyn ekeinos ohytōs epi to stēthos toy iēsoy legei aytō· kyrie, tis estin ;
26 ἀποκρίνεται ὁ Ἰησοῦς, ἐκεῖνός ἐστιν ᾧ ἐγὼ βάψω τὸ ψωμίον καὶ δώσω αὐτῷ. βάψας οὖν τὸ ψωμίον λαμβάνει καὶ δίδωσιν Ἰούδᾳ Σίμωνος Ἰσκαριώτου. apokrinetai ho iēsoys, ekeinos estin hō egō bapsō to psōmion kai dōsō aytō. bapsas oyn to psōmion lambanei kai didōsin ioyda simōnos iskariōtoy.
27 καὶ μετὰ τὸ ψωμίον, τότε εἰσῆλθεν εἰς ἐκεῖνον ὁ σατανᾶς. λέγει οὖν αὐτῷ Ἰησοῦς· ὃ ποιεῖς ποίησον τάχιον. kai meta to psōmion, tote eisēlthen eis ekeinon ho satanas. legei oyn aytō iēsoys· ho poieis poiēson tachion.
28 τοῦτο δὲ οὐδεὶς ἔγνω τῶν ἀνακειμένων πρὸς τί εἶπεν αὐτῷ· toyto de oydeis egnō tōn anakeimenōn pros ti eipen aytō·
29 τινὲς γὰρ ἐδόκουν, ἐπεὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχεν Ἰούδας, ὅτι λέγει αὐτῷ Ἰησοῦς, ἀγόρασον ὧν χρείαν ἔχομεν εἰς τὴν ἑορτήν, ἢ τοῖς πτωχοῖς ἵνα τι δῷ. tines gar edokoyn, epei to glōssokomon eichen ioydas, hoti legei aytō iēsoys, agorason hōn chreian echomen eis tēn heortēn, ē tois ptōchois hina ti dō.
30 λαβὼν οὖν τὸ ψωμίον ἐκεῖνος ἐξῆλθεν εὐθύς· ἦν δὲ νύξ. labōn oyn to psōmion ekeinos exēlthen eythys· ēn de nyx.
31 Ὅτε οὖν ἐξῆλθεν λέγει Ἰησοῦς· νῦν ἐδοξάσθη ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ὁ θεὸς ἐδοξάσθη ἐν αὐτῷ. hote oyn exēlthen legei iēsoys· nyn edoxasthē ho yhios toy anthrōpoy, kai ho theos edoxasthē en aytō.
32 εἰ ὁ θεὸς ἐδοξάσθη ἐν αὐτῷ, καὶ ὁ θεὸς δοξάσει αὐτὸν ἐν αὐτῷ, καὶ εὐθὺς δοξάσει αὐτόν. ei ho theos edoxasthē en aytō, kai ho theos doxasei ayton en aytō, kai eythys doxasei ayton.
33 τεκνία, ἔτι μικρὸν μεθ’ ὑμῶν εἰμί· ζητήσετέ με, καὶ καθὼς εἶπον τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι ὅπου ἐγὼ ὑπάγω ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν, καὶ ὑμῖν λέγω ἄρτι. teknia, eti mikron meth’ hymōn eimi· zētēsete me, kai kathōs eipon tois ioydaiois hoti hopoy egō hypagō hymeis oy dynasthe elthein, kai hymin legō arti.
34 ἐντολὴν καινὴν δίδωμι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους· καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀγαπᾶτε ἀλλήλους. entolēn kainēn didōmi hymin, hina agapate allēloys· kathōs ēgapēsa hymas hina kai hymeis agapate allēloys.
35 ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις. en toytō gnōsontai pantes hoti emoi mathētai este, ean agapēn echēte en allēlois.
36 Λέγει αὐτῷ Σίμων Πέτρος· κύριε, ποῦ ὑπάγεις; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· ὅπου ἐγὼ ὑπάγω οὐ δύνασαί μοι νῦν ἀκολουθῆσαι, ἀκολουθήσεις δὲ ὕστερον. legei aytō simōn petros· kyrie, poy hypageis ; apekrithē iēsoys· hopoy egō hypagō oy dynasai moi nyn akoloythēsai, akoloythēseis de hysteron.
37 λέγει αὐτῷ Πέτρος· κύριε, διατί οὐ δύναμαί σοι ἀκολουθῆσαι ἄρτι; τὴν ψυχήν μου ὑπὲρ σοῦ θήσω. legei aytō petros· kyrie, diati oy dynamai soi akoloythēsai arti ; tēn psychēn moy hyper soy thēsō.
38 ἀποκρίνεται Ἰησοῦς· τὴν ψυχήν σου ὑπὲρ ἐμοῦ θήσεις; ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, οὐ μὴ ἀλέκτωρ φωνήσῃ ἕως οὗ ἀρνήσῃ με τρίς. apokrinetai iēsoys· tēn psychēn soy hyper emoy thēseis ; amēn amēn legō soi, oy mē alektōr phōnēsē heōs ohy arnēsē me tris.