1 Ὀφείλομεν δὲ ἡμεῖς οἱ δυνατοὶ τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστάζειν, καὶ μὴ ἑαυτοῖς ἀρέσκειν. opheilomen de hēmeis ohi dynatoi ta asthenēmata tōn adynatōn bastazein, kai mē heaytois areskein.
2 ἕκαστος ἡμῶν τῷ πλησίον ἀρεσκέτω εἰς τὸ ἀγαθὸν πρὸς οἰκοδομήν· hekastos hēmōn tō plēsion aresketō eis to agathon pros oikodomēn·
3 καὶ γὰρ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτῷ ἤρεσεν· ἀλλὰ καθὼς γέγραπται, οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσαν ἐπ’ ἐμέ. kai gar ho christos oych heaytō ēresen· alla kathōs gegraptai, ohi oneidismoi tōn oneidizontōn se epepesan ep’ eme.
4 ὅσα γὰρ προεγράφη, εἰς τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν ἐγράφη, ἵνα διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ διὰ τῆς παρακλήσεως τῶν γραφῶν τὴν ἐλπίδα ἔχωμεν. hosa gar proegraphē, eis tēn hēmeteran didaskalian egraphē, hina dia tēs hypomonēs kai dia tēs paraklēseōs tōn graphōn tēn elpida echōmen.
5 ὁ δὲ θεὸς τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως δῴη ὑμῖν τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν ἀλλήλοις κατὰ Χριστὸν Ἰησοῦν, ho de theos tēs hypomonēs kai tēs paraklēseōs dōē hymin to ayto phronein en allēlois kata christon iēsoyn,
6 ἵνα ὁμοθυμαδὸν ἐν ἑνὶ στόματι δοξάζητε τὸν θεὸν καὶ πατέρα τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. hina homothymadon en heni stomati doxazēte ton theon kai patera toy kyrioy hēmōn iēsoy christoy.
7 διὸ προσλαμβάνεσθε ἀλλήλους, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς προσελάβετο ὑμᾶς, εἰς δόξαν τοῦ θεοῦ. dio proslambanesthe allēloys, kathōs kai ho christos proselabeto hymas, eis doxan toy theoy.
8 λέγω γὰρ Χριστὸν διάκονον γεγενῆσθαι περιτομῆς ὑπὲρ ἀληθείας θεοῦ, εἰς τὸ βεβαιῶσαι τὰς ἐπαγγελίας τῶν πατέρων, legō gar christon diakonon gegenēsthai peritomēs hyper alētheias theoy, eis to bebaiōsai tas epaggelias tōn paterōn,
9 τὰ δὲ ἔθνη ὑπὲρ ἐλέους δοξάσαι τὸν θεόν, καθὼς γέγραπται· διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἔθνεσιν, καὶ τῷ ὀνόματί σου ψαλῶ. ta de ethnē hyper eleoys doxasai ton theon, kathōs gegraptai· dia toyto exomologēsomai soi en ethnesin, kai tō onomati soy psalō.
10 καὶ πάλιν λέγει, εὐφράνθητε, ἔθνη, μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. kai palin legei, eyphranthēte, ethnē, meta toy laoy aytoy.
11 καὶ πάλιν, αἰνεῖτε, πάντα τὰ ἔθνη, τὸν κύριον, καὶ ἐπαινεσάτωσαν αὐτὸν πάντες οἱ λαοί. kai palin, aineite, panta ta ethnē, ton kyrion, kai epainesatōsan ayton pantes ohi laoi.
12 καὶ πάλιν Ἡσαΐας λέγει, ἔσται ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαί, καὶ ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἐθνῶν· ἐπ’ αὐτῷ ἔθνη ἐλπιοῦσιν. kai palin hēsaias legei, estai hē hriza toy iessai, kai ho anistamenos archein ethnōn· ep’ aytō ethnē elpioysin.
13 ὁ δὲ θεὸς τῆς ἐλπίδος πληρώσαι ὑμᾶς πάσης χαρᾶς καὶ εἰρήνης ἐν τῷ πιστεύειν, εἰς τὸ περισσεύειν ὑμᾶς ἐν τῇ ἐλπίδι ἐν δυνάμει πνεύματος ἁγίου. ho de theos tēs elpidos plērōsai hymas pasēs charas kai eirēnēs en tō pisteyein, eis to perisseyein hymas en tē elpidi en dynamei pneymatos hagioy.
14 Πέπεισμαι δέ, ἀδελφοί μου, καὶ αὐτὸς ἐγὼ περὶ ὑμῶν, ὅτι καὶ αὐτοὶ μεστοί ἐστε ἀγαθωσύνης, πεπληρωμένοι πάσης τῆς γνώσεως, δυνάμενοι καὶ ἀλλήλους νουθετεῖν. pepeismai de, adelphoi moy, kai aytos egō peri hymōn, hoti kai aytoi mestoi este agathōsynēs, peplērōmenoi pasēs tēs gnōseōs, dynamenoi kai allēloys noythetein.
15 τολμηρότερον δὲ ἔγραψα ὑμῖν ἀπὸ μέρους, ὡς ἐπαναμιμνῄσκων ὑμᾶς διὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσάν μοι ἀπὸ τοῦ θεοῦ tolmēroteron de egrapsa hymin apo meroys, hōs epanamimnēskōn hymas dia tēn charin tēn dotheisan moi apo toy theoy
16 εἰς τὸ εἶναί με λειτουργὸν Χριστοῦ Ἰησοῦ εἰς τὰ ἔθνη, ἱερουργοῦντα τὸ εὐαγγέλιον τοῦ θεοῦ, ἵνα γένηται ἡ προσφορὰ τῶν ἐθνῶν εὐπρόσδεκτος, ἡγιασμένη ἐν πνεύματι ἁγίῳ. eis to einai me leitoyrgon christoy iēsoy eis ta ethnē, hieroyrgoynta to eyaggelion toy theoy, hina genētai hē prosphora tōn ethnōn eyprosdektos, hēgiasmenē en pneymati hagiō.
17 ἔχω οὖν τὴν καύχησιν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τὰ πρὸς τὸν θεόν· echō oyn tēn kaychēsin en christō iēsoy ta pros ton theon·
18 οὐ γὰρ τολμήσω τι λαλεῖν ὧν οὐ κατειργάσατο Χριστὸς δι’ ἐμοῦ εἰς ὑπακοὴν ἐθνῶν, λόγῳ καὶ ἔργῳ, oy gar tolmēsō ti lalein hōn oy kateirgasato christos di’ emoy eis hypakoēn ethnōn, logō kai ergō,
19 ἐν δυνάμει σημείων καὶ τεράτων, ἐν δυνάμει πνεύματος θεοῦ, ὥστε με ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ καὶ κύκλῳ μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ πεπληρωκέναι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ. en dynamei sēmeiōn kai teratōn, en dynamei pneymatos theoy, hōste me apo hieroysalēm kai kyklō mechri toy illyrikoy peplērōkenai to eyaggelion toy christoy.
20 οὕτως δὲ φιλοτιμούμενον εὐαγγελίζεσθαι οὐχ ὅπου ὠνομάσθη Χριστός, ἵνα μὴ ἐπ’ ἀλλότριον θεμέλιον οἰκοδομῶ, ohytōs de philotimoymenon eyaggelizesthai oych hopoy ōnomasthē christos, hina mē ep’ allotrion themelion oikodomō,
21 ἀλλὰ καθὼς γέγραπται, οἷς οὐκ ἀνηγγέλη περὶ αὐτοῦ ὄψονται, καὶ οἳ οὐκ ἀκηκόασιν συνήσουσιν. alla kathōs gegraptai, ohis oyk anēggelē peri aytoy opsontai, kai ohi oyk akēkoasin synēsoysin.
22 Διὸ καὶ ἐνεκοπτόμην τὰ πολλὰ τοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς· dio kai enekoptomēn ta polla toy elthein pros hymas·
23 νυνὶ δὲ μηκέτι τόπον ἔχων ἐν τοῖς κλίμασι τούτοις, ἐπιποθίαν δὲ ἔχων τοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, nyni de mēketi topon echōn en tois klimasi toytois, epipothian de echōn toy elthein pros hymas apo pollōn etōn,
24 ὡς ἂν πορεύωμαι εἰς τὴν Σπανίαν· ἐλπίζω γὰρ διαπορευόμενος θεάσασθαι ὑμᾶς καὶ ὑφ’ ὑμῶν προπεμφθῆναι ἐκεῖ, ἐὰν ὑμῶν πρῶτον ἀπὸ μέρους ἐμπλησθῶ. hōs an poreyōmai eis tēn spanian· elpizō gar diaporeyomenos theasasthai hymas kai hyph’ hymōn propemphthēnai ekei, ean hymōn prōton apo meroys emplēsthō.
25 νυνὶ δὲ πορεύομαι εἰς Ἱερουσαλὴμ διακονῶν τοῖς ἁγίοις. nyni de poreyomai eis hieroysalēm diakonōn tois hagiois.
26 ηὐδόκησαν γὰρ Μακεδονία καὶ Ἀχαΐα κοινωνίαν τινὰ ποιήσασθαι εἰς τοὺς πτωχοὺς τῶν ἁγίων τῶν ἐν Ἱερουσαλήμ. ēydokēsan gar makedonia kai achaia koinōnian tina poiēsasthai eis toys ptōchoys tōn hagiōn tōn en hieroysalēm.
27 ηὐδόκησαν γάρ, καὶ ὀφειλέται εἰσὶν αὐτῶν· εἰ γὰρ τοῖς πνευματικοῖς αὐτῶν ἐκοινώνησαν τὰ ἔθνη, ὀφείλουσιν καὶ ἐν τοῖς σαρκικοῖς λειτουργῆσαι αὐτοῖς. ēydokēsan gar, kai opheiletai eisin aytōn· ei gar tois pneymatikois aytōn ekoinōnēsan ta ethnē, opheiloysin kai en tois sarkikois leitoyrgēsai aytois.
28 τοῦτο οὖν ἐπιτελέσας, καὶ σφραγισάμενος αὐτοῖς τὸν καρπὸν τοῦτον, ἀπελεύσομαι δι’ ὑμῶν εἰς Σπανίαν· toyto oyn epitelesas, kai sphragisamenos aytois ton karpon toyton, apeleysomai di’ hymōn eis spanian·
29 οἶδα δὲ ὅτι ἐρχόμενος πρὸς ὑμᾶς ἐν πληρώματι εὐλογίας Χριστοῦ ἐλεύσομαι. oida de hoti erchomenos pros hymas en plērōmati eylogias christoy eleysomai.
30 παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ διὰ τῆς ἀγάπης τοῦ πνεύματος, συναγωνίσασθαί μοι ἐν ταῖς προσευχαῖς ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν θεόν, parakalō de hymas, adelphoi, dia toy kyrioy hēmōn iēsoy christoy kai dia tēs agapēs toy pneymatos, synagōnisasthai moi en tais proseychais hyper emoy pros ton theon,
31 ἵνα ῥυσθῶ ἀπὸ τῶν ἀπειθούντων ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ ἡ διακονία μου ἡ εἰς Ἱερουσαλὴμ εὐπρόσδεκτος τοῖς ἁγίοις γένηται, hina hrysthō apo tōn apeithoyntōn en tē ioydaia kai hē diakonia moy hē eis hieroysalēm eyprosdektos tois hagiois genētai,
32 ἵνα ἐλθὼν ἐν χαρᾷ πρὸς ὑμᾶς διὰ θελήματος θεοῦ συναναπαύσωμαι ὑμῖν. hina elthōn en chara pros hymas dia thelēmatos theoy synanapaysōmai hymin.
33 ὁ δὲ θεὸς τῆς εἰρήνης μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν. ho de theos tēs eirēnēs meta pantōn hymōn· amēn.