1 Καὶ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ ἐπορεύετο, καὶ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπιδεῖξαι αὐτῷ τὰς οἰκοδομὰς τοῦ ἱεροῦ· kai exelthōn ho iēsoys apo toy hieroy eporeyeto, kai prosēlthon ohi mathētai aytoy epideixai aytō tas oikodomas toy hieroy·
2 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· οὐ βλέπετε ταῦτα πάντα; ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ ἀφεθῇ ὧδε λίθος ἐπὶ λίθον, ὃς οὐ καταλυθήσεται. ho de apokritheis eipen aytois· oy blepete tayta panta ; amēn legō hymin, oy mē aphethē hōde lithos epi lithon, hos oy katalythēsetai.
3 καθημένου δὲ αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ὄρους τῶν ἐλαιῶν προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ κατ’ ἰδίαν λέγοντες· εἰπὲ ἡμῖν, πότε ταῦτα ἔσται, καὶ τί τὸ σημεῖον τῆς σῆς παρουσίας καὶ συντελείας τοῦ αἰῶνος; kathēmenoy de aytoy epi toy oroys tōn elaiōn prosēlthon aytō ohi mathētai kat’ idian legontes· eipe hēmin, pote tayta estai, kai ti to sēmeion tēs sēs paroysias kai synteleias toy aiōnos ;
4 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ. kai apokritheis ho iēsoys eipen aytois· blepete mē tis hymas planēsē.
5 πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου λέγοντες· ἐγώ εἰμι ὁ Χριστός, καὶ πολλοὺς πλανήσουσιν. polloi gar eleysontai epi tō onomati moy legontes· egō eimi ho christos, kai polloys planēsoysin.
6 μελλήσετε δὲ ἀκούειν πολέμους καὶ ἀκοὰς πολέμων· ὁρᾶτε μὴ θροεῖσθε· δεῖ γὰρ γενέσθαι, ἀλλ’ οὔπω ἐστὶν τὸ τέλος. mellēsete de akoyein polemoys kai akoas polemōn· horate mē throeisthe· dei gar genesthai, all’ oypō estin to telos.
7 ἐγερθήσεται γὰρ ἔθνος ἐπ’ ἔθνος καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν, καὶ ἔσονται λιμοὶ καὶ σεισμοὶ κατὰ τόπους· egerthēsetai gar ethnos ep’ ethnos kai basileia epi basileian, kai esontai limoi kai seismoi kata topoys·
8 πάντα δὲ ταῦτα ἀρχὴ ὠδίνων. panta de tayta archē ōdinōn.
9 τότε παραδώσουσιν ὑμᾶς εἰς θλῖψιν καὶ ἀποκτενοῦσιν ὑμᾶς, καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν διὰ τὸ ὄνομά μου. tote paradōsoysin hymas eis thlipsin kai apoktenoysin hymas, kai esesthe misoymenoi hypo pantōn tōn ethnōn dia to onoma moy.
10 καὶ τότε σκανδαλισθήσονται πολλοὶ καὶ ἀλλήλους παραδώσουσιν καὶ μισήσουσιν ἀλλήλους· kai tote skandalisthēsontai polloi kai allēloys paradōsoysin kai misēsoysin allēloys·
11 καὶ πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐγερθήσονται καὶ πλανήσουσιν πολλούς· kai polloi pseydoprophētai egerthēsontai kai planēsoysin polloys·
12 καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν. kai dia to plēthynthēnai tēn anomian psygēsetai hē agapē tōn pollōn.
13 ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος οὗτος σωθήσεται. ho de hypomeinas eis telos ohytos sōthēsetai.
14 καὶ κηρυχθήσεται τοῦτο τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας ἐν ὅλῃ τῇ οἰκουμένῃ εἰς μαρτύριον πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν, καὶ τότε ἥξει τὸ τέλος. kai kērychthēsetai toyto to eyaggelion tēs basileias en holē tē oikoymenē eis martyrion pasin tois ethnesin, kai tote hēxei to telos.
15 Ὅταν οὖν ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως τὸ ῥηθὲν διὰ Δανιὴλ τοῦ προφήτου ἑστὸς ἐν τόπῳ ἁγίῳ, ὁ ἀναγινώσκων νοείτω, hotan oyn idēte to bdelygma tēs erēmōseōs to hrēthen dia daniēl toy prophētoy hestos en topō hagiō, ho anaginōskōn noeitō,
16 τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν ἐπὶ τὰ ὄρη, tote ohi en tē ioydaia pheygetōsan epi ta orē,
17 ὁ ἐπὶ τοῦ δώματος μὴ καταβάτω ἆραι τὰ ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ, ho epi toy dōmatos mē katabatō arai ta ek tēs oikias aytoy,
18 καὶ ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ μὴ ἐπιστρεψάτω ὀπίσω ἆραι τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ. kai ho en tō agrō mē epistrepsatō opisō arai to himation aytoy.
19 οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις. oyai de tais en gastri echoysais kai tais thēlazoysais en ekeinais tais hēmerais.
20 προσεύχεσθε δὲ ἵνα μὴ γένηται ἡ φυγὴ ὑμῶν χειμῶνος μηδὲ σαββάτῳ· proseychesthe de hina mē genētai hē phygē hymōn cheimōnos mēde sabbatō·
21 ἔσται γὰρ τότε θλῖψις μεγάλη οἵα οὐκ ἐγένετο ἀπ’ ἀρχῆς κόσμου ἕως τοῦ νῦν οὐδ’ οὐ μὴ γένηται. estai gar tote thlipsis megalē ohia oyk egeneto ap’ archēs kosmoy heōs toy nyn oyd’ oy mē genētai.
22 καὶ εἰ μὴ ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι, οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ· διὰ δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι. kai ei mē ekolobōthēsan ahi hēmerai ekeinai, oyk an esōthē pasa sarx· dia de toys eklektoys kolobōthēsontai ahi hēmerai ekeinai.
23 τότε ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ· ἰδοὺ ὧδε ὁ Χριστός, ἤ, ὧδε, μὴ πιστεύσητε· tote ean tis hymin eipē· idoy hōde ho christos, ē, hōde, mē pisteysēte·
24 ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται, καὶ δώσουσιν σημεῖα μεγάλα καὶ τέρατα, ὥστε πλανηθῆναι, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς. egerthēsontai gar pseydochristoi kai pseydoprophētai, kai dōsoysin sēmeia megala kai terata, hōste planēthēnai, ei dynaton, kai toys eklektoys.
25 ἰδοὺ προείρηκα ὑμῖν. idoy proeirēka hymin.
26 ἐὰν οὖν εἴπωσιν ὑμῖν· ἰδοὺ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐστίν, μὴ ἐξέλθητε· ἰδοὺ ἐν τοῖς ταμείοις, μὴ πιστεύσητε· ean oyn eipōsin hymin· idoy en tē erēmō estin, mē exelthēte· idoy en tois tameiois, mē pisteysēte·
27 ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἐξέρχεται ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ φαίνεται ἕως δυσμῶν, οὕτως ἔσται ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. hōsper gar hē astrapē exerchetai apo anatolōn kai phainetai heōs dysmōn, ohytōs estai hē paroysia toy yhioy toy anthrōpoy.
28 ὅπου ἐὰν ᾖ τὸ πτῶμα, ἐκεῖ συναχθήσονται οἱ ἀετοί. hopoy ean ē to ptōma, ekei synachthēsontai ohi aetoi.
29 Εὐθέως δὲ μετὰ τὴν θλῖψιν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς, καὶ οἱ ἀστέρες πεσοῦνται ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται. eytheōs de meta tēn thlipsin tōn hēmerōn ekeinōn ho hēlios skotisthēsetai kai hē selēnē oy dōsei to pheggos aytēs, kai ohi asteres pesoyntai ek toy oyranoy, kai ahi dynameis tōn oyranōn saleythēsontai.
30 καὶ τότε φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐν οὐρανῷ, καὶ κόψονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς καὶ ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς. kai tote phanēsetai to sēmeion toy yhioy toy anthrōpoy en oyranō, kai kopsontai pasai ahi phylai tēs gēs kai opsontai ton yhion toy anthrōpoy erchomenon epi tōn nephelōn toy oyranoy meta dynameōs kai doxēs pollēs.
31 καὶ ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ μετὰ σάλπιγγος μεγάλης, καὶ ἐπισυνάξουσιν τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων ἀπ’ ἄκρων οὐρανῶν ἕως ἄκρων αὐτῶν. kai apostelei toys aggeloys aytoy meta salpiggos megalēs, kai episynaxoysin toys eklektoys aytoy ek tōn tessarōn anemōn ap’ akrōn oyranōn heōs akrōn aytōn.
32 Ἀπὸ δὲ τῆς συκῆς μάθετε τὴν παραβολήν. ὅταν ἤδη ὁ κλάδος αὐτῆς γένηται ἁπαλὸς καὶ τὰ φύλλα ἐκφύῃ, γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς τὸ θέρος· apo de tēs sykēs mathete tēn parabolēn. hotan ēdē ho klados aytēs genētai hapalos kai ta phylla ekphyē, ginōskete hoti eggys to theros·
33 οὕτως καὶ ὑμεῖς, ὅταν ἴδητε ταῦτα πάντα, γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις. ohytōs kai hymeis, hotan idēte tayta panta, ginōskete hoti eggys estin epi thyrais.
34 ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη ἕως ἂν πάντα ταῦτα γένηται. amēn legō hymin, oy mē parelthē hē genea ahytē heōs an panta tayta genētai.
35 ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσεται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσιν. ho oyranos kai hē gē pareleysetai, ohi de logoi moy oy mē parelthōsin.
36 Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ὥρας οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν οὐδὲ ὁ υἱός, εἰ μὴ ὁ πατὴρ μόνος. peri de tēs hēmeras ekeinēs kai hōras oydeis oiden, oyde ohi aggeloi tōn oyranōn oyde ho yhios, ei mē ho patēr monos.
37 ὥσπερ δὲ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε, οὕτως ἔσται ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. hōsper de ahi hēmerai toy nōe, ohytōs estai hē paroysia toy yhioy toy anthrōpoy.
38 ὡς γὰρ ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ τρώγοντες καὶ πίνοντες, γαμοῦντες καὶ γαμίζοντες, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθεν Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, hōs gar ēsan en tais hēmerais tais pro toy kataklysmoy trōgontes kai pinontes, gamoyntes kai gamizontes, achri hēs hēmeras eisēlthen nōe eis tēn kibōton,
39 καὶ οὐκ ἔγνωσαν ἕως ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἦρεν ἅπαντας, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. kai oyk egnōsan heōs ēlthen ho kataklysmos kai ēren hapantas, ohytōs estai kai hē paroysia toy yhioy toy anthrōpoy.
40 τότε ἔσονται δύο ἐν τῷ ἀγρῷ, εἷς παραλαμβάνεται καὶ εἷς ἀφίεται· tote esontai dyo en tō agrō, ehis paralambanetai kai ehis aphietai·
41 δύο ἀλήθουσαι ἐν τῷ μύλῳ, μία παραλαμβάνεται καὶ μία ἀφίεται. dyo alēthoysai en tō mylō, mia paralambanetai kai mia aphietai.
42 γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε ποίᾳ ἡμέρᾳ ὁ κύριος ὑμῶν ἔρχεται. grēgoreite oyn, hoti oyk oidate poia hēmera ho kyrios hymōn erchetai.
43 Ἐκεῖνο δὲ γινώσκετε, ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης ποίᾳ φυλακῇ ὁ κλέπτης ἔρχεται, ἐγρηγόρησεν ἂν καὶ οὐκ ἂν εἴασεν διορυχθῆναι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ. ekeino de ginōskete, hoti ei ēdei ho oikodespotēs poia phylakē ho kleptēs erchetai, egrēgorēsen an kai oyk an eiasen diorychthēnai tēn oikian aytoy.
44 διὰ τοῦτο καὶ ὑμεῖς γίνεσθε ἕτοιμοι, ὅτι ᾗ οὐ δοκεῖτε ὥρᾳ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται. dia toyto kai hymeis ginesthe hetoimoi, hoti hē oy dokeite hōra ho yhios toy anthrōpoy erchetai.
45 Τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος, ὃν κατέστησεν ὁ κύριος ἐπὶ τῆς οἰκετείας αὐτοῦ τοῦ δοῦναι αὐτοῖς τὴν τροφὴν ἐν καιρῷ; tis ara estin ho pistos doylos kai phronimos, hon katestēsen ho kyrios epi tēs oiketeias aytoy toy doynai aytois tēn trophēn en kairō ;
46 μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ὃν ἐλθὼν ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει οὕτως ποιοῦντα. makarios ho doylos ekeinos hon elthōn ho kyrios aytoy ehyrēsei ohytōs poioynta.
47 ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐπὶ πᾶσιν τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν. amēn legō hymin hoti epi pasin tois hyparchoysin aytoy katastēsei ayton.
48 ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ κακὸς δοῦλος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ· χρονίζει μου ὁ κύριος, ean de eipē ho kakos doylos en tē kardia aytoy· chronizei moy ho kyrios,
49 καὶ ἄρξηται τύπτειν τοὺς συνδούλους αὐτοῦ, ἐσθίῃ δὲ καὶ πίνῃ μετὰ τῶν μεθυόντων· kai arxētai typtein toys syndoyloys aytoy, esthiē de kai pinē meta tōn methyontōn·
50 ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ καὶ ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει, hēxei ho kyrios toy doyloy ekeinoy en hēmera hē oy prosdoka kai en hōra hē oy ginōskei,
51 καὶ διχοτομήσει αὐτὸν, καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ὑποκριτῶν θήσει· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. kai dichotomēsei ayton, kai to meros aytoy meta tōn hypokritōn thēsei· ekei estai ho klaythmos kai ho brygmos tōn odontōn.