1 Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ μὴ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας εἰς τὴν αὐλὴν τῶν προβάτων ἀλλὰ ἀναβαίνων ἀλλαχόθεν, ἐκεῖνος κλέπτης ἐστὶν καὶ λῃστής· amēn amēn legō hymin, ho mē eiserchomenos dia tēs thyras eis tēn aylēn tōn probatōn alla anabainōn allachothen, ekeinos kleptēs estin kai lēstēs·

2 ὁ δὲ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας ποιμήν ἐστιν τῶν προβάτων. ho de eiserchomenos dia tēs thyras poimēn estin tōn probatōn.

3 τούτῳ ὁ θυρωρὸς ἀνοίγει, καὶ τὰ πρόβατα τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούει, καὶ τὰ ἴδια πρόβατα φωνεῖ κατ’ ὄνομα καὶ ἐξάγει αὐτά. toytō ho thyrōros anoigei, kai ta probata tēs phōnēs aytoy akoyei, kai ta idia probata phōnei kat’ onoma kai exagei ayta.

4 ὅταν τὰ ἴδια πάντα ἐκβάλῃ, ἔμπροσθεν αὐτῶν πορεύεται, καὶ τὰ πρόβατα αὐτῷ ἀκολουθεῖ, ὅτι οἴδασιν τὴν φωνὴν αὐτοῦ· hotan ta idia panta ekbalē, emprosthen aytōn poreyetai, kai ta probata aytō akoloythei, hoti oidasin tēn phōnēn aytoy·

5 ἀλλοτρίῳ δὲ οὐ μὴ ἀκολουθήσουσιν, ἀλλὰ φεύξονται ἀπ’ αὐτοῦ, ὅτι οὐκ οἴδασιν τῶν ἀλλοτρίων τὴν φωνήν. allotriō de oy mē akoloythēsoysin, alla pheyxontai ap’ aytoy, hoti oyk oidasin tōn allotriōn tēn phōnēn.

6 Ταύτην τὴν παροιμίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἐκεῖνοι δὲ οὐκ ἔγνωσαν τίνα ἦν ἃ ἐλάλει αὐτοῖς. taytēn tēn paroimian eipen aytois ho iēsoys· ekeinoi de oyk egnōsan tina ēn ha elalei aytois.

7 εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι ἡ θύρα τῶν προβάτων. eipen oyn ho iēsoys· amēn amēn legō hymin hoti egō eimi hē thyra tōn probatōn.

8 πάντες ὅσοι ἦλθον κλέπται εἰσὶν καὶ λῃσταί, ἀλλ’ οὐκ ἤκουσαν αὐτῶν τὰ πρόβατα. pantes hosoi ēlthon kleptai eisin kai lēstai, all’ oyk ēkoysan aytōn ta probata.

9 ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· δι’ ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ, σωθήσεται καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται καὶ νομὴν εὑρήσει. egō eimi hē thyra· di’ emoy ean tis eiselthē, sōthēsetai kai eiseleysetai kai exeleysetai kai nomēn ehyrēsei.

10 ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ θύσῃ καὶ ἀπολέσῃ· ἐγὼ ἦλθον ἵνα ζωὴν ἔχωσιν καὶ περισσὸν ἔχωσιν. ho kleptēs oyk erchetai ei mē hina klepsē kai thysē kai apolesē· egō ēlthon hina zōēn echōsin kai perisson echōsin.

11 ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός. ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων· egō eimi ho poimēn ho kalos. ho poimēn ho kalos tēn psychēn aytoy tithēsin hyper tōn probatōn·

12 ὁ μισθωτὸς καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ ἐστὶν τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίησιν τὰ πρόβατα καὶ φεύγει, καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει· ho misthōtos kai oyk ōn poimēn, ohy oyk estin ta probata idia, theōrei ton lykon erchomenon kai aphiēsin ta probata kai pheygei, kai ho lykos harpazei ayta kai skorpizei·

13 ὅτι μισθωτός ἐστιν, καὶ οὐ μέλει αὐτῷ περὶ τῶν προβάτων. hoti misthōtos estin, kai oy melei aytō peri tōn probatōn.

14 ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός, καὶ γινώσκω τὰ ἐμά, καὶ γινώσκουσί με τὰ ἐμά, egō eimi ho poimēn ho kalos, kai ginōskō ta ema, kai ginōskoysi me ta ema,

15 καθὼς γινώσκει με ὁ πατὴρ κἀγὼ γινώσκω τὸν πατέρα, καὶ τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων. kathōs ginōskei me ho patēr kagō ginōskō ton patera, kai tēn psychēn moy tithēmi hyper tōn probatōn.

16 καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω, ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης· κἀκεῖνα δεῖ με ἀγαγεῖν, καὶ τῆς φωνῆς μου ἀκούσουσιν, καὶ γενήσεται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν. kai alla probata echō, ha oyk estin ek tēs aylēs taytēs· kakeina dei me agagein, kai tēs phōnēs moy akoysoysin, kai genēsetai mia poimnē, ehis poimēn.

17 διὰ τοῦτό με ὁ πατὴρ ἀγαπᾷ, ὅτι ἐγὼ τίθημι τὴν ψυχήν μου, ἵνα πάλιν λάβω αὐτήν. dia toyto me ho patēr agapa, hoti egō tithēmi tēn psychēn moy, hina palin labō aytēn.

18 οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ’ ἐμοῦ, ἀλλ’ ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ’ ἐμαυτοῦ. ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι αὐτήν, καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν· ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔλαβον παρὰ τοῦ πατρός μου. oydeis airei aytēn ap’ emoy, all’ egō tithēmi aytēn ap’ emaytoy. exoysian echō theinai aytēn, kai exoysian echō palin labein aytēn· taytēn tēn entolēn elabon para toy patros moy.

19 σχίσμα πάλιν ἐγένετο ἐν τοῖς Ἰουδαίοις διὰ τοὺς λόγους τούτους. schisma palin egeneto en tois ioydaiois dia toys logoys toytoys.

20 ἔλεγον οὖν πολλοὶ ἐξ αὐτῶν· δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται· τί αὐτοῦ ἀκούετε; elegon oyn polloi ex aytōn· daimonion echei kai mainetai· ti aytoy akoyete ;

21 ἄλλοι ἔλεγον· ταῦτα τὰ ῥήματα οὐκ ἔστιν δαιμονιζομένου· μὴ δαιμόνιον δύναται τυφλῶν ὀφθαλμοὺς ἀνοῖξαι; alloi elegon· tayta ta hrēmata oyk estin daimonizomenoy· mē daimonion dynatai typhlōn ophthalmoys anoixai ;

22 Ἐγένετο δὲ τὰ ἐνκαίνια ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις· χειμὼν ἦν· egeneto de ta enkainia en tois hierosolymois· cheimōn ēn·

23 καὶ περιεπάτει ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ ἐν τῇ στοᾷ Σολομῶνος. kai periepatei ho iēsoys en tō hierō en tē stoa solomōnos.

24 ἐκύκλωσαν οὖν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ ἔλεγον αὐτῷ· ἕως πότε τὴν ψυχὴν ἡμῶν αἴρεις; εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός, εἰπὸν ἡμῖν παρρησίᾳ. ekyklōsan oyn ayton ohi ioydaioi kai elegon aytō· heōs pote tēn psychēn hēmōn aireis ; ei sy ei ho christos, eipon hēmin parrēsia.

25 ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς· εἶπον ὑμῖν, καὶ οὐ πιστεύετε· τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, ταῦτα μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ· apekrithē ho iēsoys· eipon hymin, kai oy pisteyete· ta erga ha egō poiō en tō onomati toy patros moy, tayta martyrei peri emoy·

26 ἀλλὰ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε, ὅτι οὐκ ἐστὲ ἐκ τῶν προβάτων τῶν ἐμῶν. alla hymeis oy pisteyete, hoti oyk este ek tōn probatōn tōn emōn.

27 τὰ πρόβατα τὰ ἐμὰ τῆς φωνῆς μου ἀκούουσιν, κἀγὼ γινώσκω αὐτά, καὶ ἀκολουθοῦσίν μοι, ta probata ta ema tēs phōnēs moy akoyoysin, kagō ginōskō ayta, kai akoloythoysin moi,

28 κἀγὼ δίδωμι αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον, καὶ οὐ μὴ ἀπόλωνται εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ οὐχ ἁρπάσει τις αὐτὰ ἐκ τῆς χειρός μου. kagō didōmi aytois zōēn aiōnion, kai oy mē apolōntai eis ton aiōna, kai oych harpasei tis ayta ek tēs cheiros moy.

29 ὁ πατήρ ὃ δέδωκέν μοι πάντων μεῖζόν ἐστιν, καὶ οὐδεὶς δύναται ἁρπάζειν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ πατρός. ho patēr ho dedōken moi pantōn meizon estin, kai oydeis dynatai harpazein ek tēs cheiros toy patros.

30 ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν. egō kai ho patēr hen esmen.

31 Ἐβάστασαν πάλιν λίθους οἱ Ἰουδαῖοι ἵνα λιθάσωσιν αὐτόν. ebastasan palin lithoys ohi ioydaioi hina lithasōsin ayton.

32 ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, πολλὰ ἔργα καλὰ ἔδειξα ὑμῖν ἐκ τοῦ πατρός· διὰ ποῖον αὐτῶν ἔργον ἐμὲ λιθάζετε; apekrithē aytois ho iēsoys, polla erga kala edeixa hymin ek toy patros· dia poion aytōn ergon eme lithazete ;

33 ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι· περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε ἀλλὰ περὶ βλασφημίας, καὶ ὅτι σὺ ἄνθρωπος ὢν ποιεῖς σεαυτὸν θεόν. apekrithēsan aytō ohi ioydaioi· peri kaloy ergoy oy lithazomen se alla peri blasphēmias, kai hoti sy anthrōpos ōn poieis seayton theon.

34 ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· οὐκ ἔστιν γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶν ὅτι ἐγὼ εἶπα· θεοί ἐστε; apekrithē aytois ho iēsoys· oyk estin gegrammenon en tō nomō hymōn hoti egō eipa· theoi este ;

35 εἰ ἐκείνους εἶπεν θεούς, πρὸς οὓς ὁ λόγος ἐγένετο τοῦ θεοῦ, καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ γραφή· ei ekeinoys eipen theoys, pros ohys ho logos egeneto toy theoy, kai oy dynatai lythēnai hē graphē·

36 ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασεν καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον ὑμεῖς λέγετε ὅτι βλασφημεῖς, ὅτι εἶπον· υἱὸς θεοῦ εἰμι; hon ho patēr hēgiasen kai apesteilen eis ton kosmon hymeis legete hoti blasphēmeis, hoti eipon· yhios theoy eimi ;

37 εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ πατρός μου, μὴ πιστεύετέ μοι· ei oy poiō ta erga toy patros moy, mē pisteyete moi·

38 εἰ δὲ ποιῶ, κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε, τοῖς ἔργοις πιστεύετε, ἵνα γνῶτε καὶ γινώσκητε ὅτι ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κἀγὼ ἐν τῷ πατρί. ei de poiō, kan emoi mē pisteyēte, tois ergois pisteyete, hina gnōte kai ginōskēte hoti en emoi ho patēr kagō en tō patri.

39 Ἐζήτουν οὖν αὐτὸν πιάσαι, καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν. ezētoyn oyn ayton piasai, kai exēlthen ek tēs cheiros aytōn.

40 Καὶ ἀπῆλθεν πάλιν πέραν τοῦ Ἰορδάνου εἰς τὸν τόπον ὅπου ἦν Ἰωάννης τὸ πρῶτον βαπτίζων, καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ. kai apēlthen palin peran toy iordanoy eis ton topon hopoy ēn iōannēs to prōton baptizōn, kai emeinen ekei.

41 καὶ πολλοὶ ἦλθον πρὸς αὐτὸν καὶ ἔλεγον ὅτι Ἰωάννης μὲν σημεῖον ἐποίησεν οὐδέν, πάντα δὲ ὅσα εἶπεν Ἰωάννης περὶ τούτου ἀληθῆ ἦν. kai polloi ēlthon pros ayton kai elegon hoti iōannēs men sēmeion epoiēsen oyden, panta de hosa eipen iōannēs peri toytoy alēthē ēn.

42 καὶ πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν ἐκεῖ. kai polloi episteysan eis ayton ekei.