1 Τί οὖν ἐροῦμεν εὑρηκέναι Ἀβραὰμ τὸν προπάτορα ἡμῶν κατὰ σάρκα; ti oyn eroymen ehyrēkenai abraam ton propatora hēmōn kata sarka ;
2 εἰ γὰρ Ἀβραὰμ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη, ἔχει καύχημα· ἀλλ’ οὐ πρὸς θεόν. ei gar abraam ex ergōn edikaiōthē, echei kaychēma· all’ oy pros theon.
3 τί γὰρ ἡ γραφὴ λέγει; ἐπίστευσεν δὲ Ἀβραὰμ τῷ θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην. ti gar hē graphē legei ; episteysen de abraam tō theō, kai elogisthē aytō eis dikaiosynēn.
4 τῷ δὲ ἐργαζομένῳ ὁ μισθὸς οὐ λογίζεται κατὰ χάριν ἀλλὰ κατὰ ὀφείλημα· tō de ergazomenō ho misthos oy logizetai kata charin alla kata opheilēma·
5 τῷ δὲ μὴ ἐργαζομένῳ, πιστεύοντι δὲ ἐπὶ τὸν δικαιοῦντα τὸν ἀσεβήν, λογίζεται ἡ πίστις αὐτοῦ εἰς δικαιοσύνην, tō de mē ergazomenō, pisteyonti de epi ton dikaioynta ton asebēn, logizetai hē pistis aytoy eis dikaiosynēn,
6 καθάπερ καὶ Δαυεὶδ λέγει τὸν μακαρισμὸν τοῦ ἀνθρώπου ᾧ ὁ θεὸς λογίζεται δικαιοσύνην χωρὶς ἔργων, kathaper kai dayeid legei ton makarismon toy anthrōpoy hō ho theos logizetai dikaiosynēn chōris ergōn,
7 μακάριοι ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι καὶ ὧν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι· makarioi hōn aphethēsan ahi anomiai kai hōn epekalyphthēsan ahi hamartiai·
8 μακάριος ἀνὴρ οὗ οὐ μὴ λογίσηται κύριος ἁμαρτίαν. makarios anēr ohy oy mē logisētai kyrios hamartian.
9 ὁ μακαρισμὸς οὖν οὗτος ἐπὶ τὴν περιτομὴν ἢ καὶ ἐπὶ τὴν ἀκροβυστίαν; λέγομεν γάρ, ἐλογίσθη τῷ Ἀβραὰμ ἡ πίστις εἰς δικαιοσύνην. ho makarismos oyn ohytos epi tēn peritomēn ē kai epi tēn akrobystian ; legomen gar, elogisthē tō abraam hē pistis eis dikaiosynēn.
10 πῶς οὖν ἐλογίσθη; ἐν περιτομῇ ὄντι ἢ ἐν ἀκροβυστίᾳ; οὐκ ἐν περιτομῇ ἀλλ’ ἐν ἀκροβυστίᾳ· pōs oyn elogisthē ; en peritomē onti ē en akrobystia ; oyk en peritomē all’ en akrobystia·
11 καὶ σημεῖον ἔλαβεν περιτομῆς, σφραγῖδα τῆς δικαιοσύνης τῆς πίστεως τῆς ἐν τῇ ἀκροβυστίᾳ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πατέρα πάντων τῶν πιστευόντων δι’ ἀκροβυστίας, εἰς τὸ λογισθῆναι αὐτοῖς δικαιοσύνην, kai sēmeion elaben peritomēs, sphragida tēs dikaiosynēs tēs pisteōs tēs en tē akrobystia, eis to einai ayton patera pantōn tōn pisteyontōn di’ akrobystias, eis to logisthēnai aytois dikaiosynēn,
12 καὶ πατέρα περιτομῆς τοῖς οὐκ ἐκ περιτομῆς μόνον ἀλλὰ καὶ τοῖς στοιχοῦσιν τοῖς ἴχνεσιν τῆς ἐν ἀκροβυστίᾳ πίστεως τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀβραάμ. kai patera peritomēs tois oyk ek peritomēs monon alla kai tois stoichoysin tois ichnesin tēs en akrobystia pisteōs toy patros hēmōn abraam.
13 οὐ γὰρ διὰ νόμου ἡ ἐπαγγελία τῷ Ἀβραὰμ ἢ τῷ σπέρματι αὐτοῦ, τὸ κληρονόμον αὐτὸν εἶναι κόσμου, ἀλλὰ διὰ δικαιοσύνης πίστεως· oy gar dia nomoy hē epaggelia tō abraam ē tō spermati aytoy, to klēronomon ayton einai kosmoy, alla dia dikaiosynēs pisteōs·
14 εἰ γὰρ οἱ ἐκ νόμου κληρονόμοι, κεκένωται ἡ πίστις καὶ κατήργηται ἡ ἐπαγγελία· ei gar ohi ek nomoy klēronomoi, kekenōtai hē pistis kai katērgētai hē epaggelia·
15 ὁ γὰρ νόμος ὀργὴν κατεργάζεται· οὗ δὲ οὐκ ἔστιν νόμος, οὐδὲ παράβασις. ho gar nomos orgēn katergazetai· ohy de oyk estin nomos, oyde parabasis.
16 διὰ τοῦτο ἐκ πίστεως, ἵνα κατὰ χάριν, εἰς τὸ εἶναι βεβαίαν τὴν ἐπαγγελίαν παντὶ τῷ σπέρματι, οὐ τῷ ἐκ τοῦ νόμου μόνον ἀλλὰ καὶ τῷ ἐκ πίστεως Ἀβραάμ ὅς ἐστιν πατὴρ πάντων ἡμῶν, dia toyto ek pisteōs, hina kata charin, eis to einai bebaian tēn epaggelian panti tō spermati, oy tō ek toy nomoy monon alla kai tō ek pisteōs abraam hos estin patēr pantōn hēmōn,
17 καθὼς γέγραπται ὅτι πατέρα πολλῶν ἐθνῶν τέθεικά σε κατέναντι οὗ ἐπίστευσεν θεοῦ τοῦ ζῳοποιοῦντος τοὺς νεκροὺς καὶ καλοῦντος τὰ μὴ ὄντα ὡς ὄντα· kathōs gegraptai hoti patera pollōn ethnōn tetheika se katenanti ohy episteysen theoy toy zōopoioyntos toys nekroys kai kaloyntos ta mē onta hōs onta·
18 ὃς παρ’ ἐλπίδα ἐπ’ ἐλπίδι ἐπίστευσεν εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸν πατέρα πολλῶν ἐθνῶν κατὰ τὸ εἰρημένον, οὕτως ἔσται τὸ σπέρμα σου· hos par’ elpida ep’ elpidi episteysen eis to genesthai ayton patera pollōn ethnōn kata to eirēmenon, ohytōs estai to sperma soy·
19 καὶ μὴ ἀσθενήσας τῇ πίστει κατενόησεν τὸ ἑαυτοῦ σῶμα νενεκρωμένον, ἑκατονταετής που ὑπάρχων, καὶ τὴν νέκρωσιν τῆς μήτρας Σάρρας· kai mē asthenēsas tē pistei katenoēsen to heaytoy sōma nenekrōmenon, hekatontaetēs poy hyparchōn, kai tēn nekrōsin tēs mētras sarras·
20 εἰς δὲ τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ θεοῦ οὐ διεκρίθη τῇ ἀπιστίᾳ ἀλλ’ ἐνεδυναμώθη τῇ πίστει, δοὺς δόξαν τῷ θεῷ eis de tēn epaggelian toy theoy oy diekrithē tē apistia all’ enedynamōthē tē pistei, doys doxan tō theō
21 καὶ πληροφορηθεὶς ὅτι ὃ ἐπήγγελται δυνατός ἐστιν καὶ ποιῆσαι. kai plērophorētheis hoti ho epēggeltai dynatos estin kai poiēsai.
22 διὸ καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην. dio kai elogisthē aytō eis dikaiosynēn.
23 οὐκ ἐγράφη δὲ δι’ αὐτὸν μόνον ὅτι ἐλογίσθη αὐτῷ, oyk egraphē de di’ ayton monon hoti elogisthē aytō,
24 ἀλλὰ καὶ δι’ ἡμᾶς οἷς μέλλει λογίζεσθαι, τοῖς πιστεύουσιν ἐπὶ τὸν ἐγείραντα Ἰησοῦν τὸν κύριον ἡμῶν ἐκ νεκρῶν, alla kai di’ hēmas ohis mellei logizesthai, tois pisteyoysin epi ton egeiranta iēsoyn ton kyrion hēmōn ek nekrōn,
25 ὃς παρεδόθη διὰ τὰ παραπτώματα ἡμῶν καὶ ἠγέρθη διὰ τὴν δικαίωσιν ἡμῶν. hos paredothē dia ta paraptōmata hēmōn kai ēgerthē dia tēn dikaiōsin hēmōn.