1 Ἀρχόμεθα πάλιν ἑαυτοὺς συνιστάνειν; ἢ μὴ χρῄζομεν ὥς τινες συστατικῶν ἐπιστολῶν πρὸς ὑμᾶς ἢ ἐξ ὑμῶν; archometha palin heaytoys synistanein ; ē mē chrēzomen hōs tines systatikōn epistolōn pros hymas ē ex hymōn ;
2 ἡ ἐπιστολὴ ἡμῶν ὑμεῖς ἐστε, ἐνγεγραμμένη ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, γινωσκομένη καὶ ἀναγινωσκομένη ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων· hē epistolē hēmōn hymeis este, engegrammenē en tais kardiais hēmōn, ginōskomenē kai anaginōskomenē hypo pantōn anthrōpōn·
3 φανερούμενοι ὅτι ἐστὲ ἐπιστολὴ Χριστοῦ διακονηθεῖσα ὑφ’ ἡμῶν, ἐνγεγραμμένη οὐ μέλανι ἀλλὰ πνεύματι θεοῦ ζῶντος, οὐκ ἐν πλαξὶν λιθίναις ἀλλ’ ἐν πλαξὶν καρδίαις σαρκίναις. phaneroymenoi hoti este epistolē christoy diakonētheisa hyph’ hēmōn, engegrammenē oy melani alla pneymati theoy zōntos, oyk en plaxin lithinais all’ en plaxin kardiais sarkinais.
4 πεποίθησιν δὲ τοιαύτην ἔχομεν διὰ τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὸν θεόν. pepoithēsin de toiaytēn echomen dia toy christoy pros ton theon.
5 οὐχ ὅτι ἀφ’ ἑαυτῶν ἱκανοί ἐσμεν λογίσασθαί τι ὡς ἐξ ἑαυτῶν, ἀλλ’ ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ θεοῦ, oych hoti aph’ heaytōn hikanoi esmen logisasthai ti hōs ex heaytōn, all’ hē hikanotēs hēmōn ek toy theoy,
6 ὃς καὶ ἱκάνωσεν ἡμᾶς διακόνους καινῆς διαθήκης, οὐ γράμματος ἀλλὰ πνεύματος· τὸ γὰρ γράμμα ἀποκτέννει, τὸ δὲ πνεῦμα ζῳοποιεῖ. hos kai hikanōsen hēmas diakonoys kainēs diathēkēs, oy grammatos alla pneymatos· to gar gramma apoktennei, to de pneyma zōopoiei.
7 εἰ δὲ ἡ διακονία τοῦ θανάτου ἐν γράμμασιν ἐντετυπωμένη λίθοις ἐγενήθη ἐν δόξῃ, ὥστε μὴ δύνασθαι ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὸ πρόσωπον Μωϋσέως διὰ τὴν δόξαν τοῦ προσώπου αὐτοῦ τὴν καταργουμένην, ei de hē diakonia toy thanatoy en grammasin entetypōmenē lithois egenēthē en doxē, hōste mē dynasthai atenisai toys yhioys israēl eis to prosōpon mōyseōs dia tēn doxan toy prosōpoy aytoy tēn katargoymenēn,
8 πῶς οὐχὶ μᾶλλον ἡ διακονία τοῦ πνεύματος ἔσται ἐν δόξῃ; pōs oychi mallon hē diakonia toy pneymatos estai en doxē ;
9 εἰ γὰρ τῇ διακονίᾳ τῆς κατακρίσεως δόξα, πολλῷ μᾶλλον περισσεύει ἡ διακονία τῆς δικαιοσύνης δόξῃ. ei gar tē diakonia tēs katakriseōs doxa, pollō mallon perisseyei hē diakonia tēs dikaiosynēs doxē.
10 καὶ γὰρ οὐ δεδόξασται τὸ δεδοξασμένον ἐν τούτῳ τῷ μέρει εἵνεκεν τῆς ὑπερβαλλούσης δόξης. kai gar oy dedoxastai to dedoxasmenon en toytō tō merei ehineken tēs hyperballoysēs doxēs.
11 εἰ γὰρ τὸ καταργούμενον διὰ δόξης, πολλῷ μᾶλλον τὸ μένον ἐν δόξῃ. ei gar to katargoymenon dia doxēs, pollō mallon to menon en doxē.
12 Ἔχοντες οὖν τοιαύτην ἐλπίδα πολλῇ παρρησίᾳ χρώμεθα, echontes oyn toiaytēn elpida pollē parrēsia chrōmetha,
13 καὶ οὐ καθάπερ Μωϋσῆς ἐτίθει κάλυμμα ἐπὶ τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ, πρὸς τὸ μὴ ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὸ τέλος τοῦ καταργουμένου. kai oy kathaper mōysēs etithei kalymma epi to prosōpon heaytoy, pros to mē atenisai toys yhioys israēl eis to telos toy katargoymenoy.
14 ἀλλὰ ἐπωρώθη τὰ νοήματα αὐτῶν. ἄχρι γὰρ τῆς σήμερον ἡμέρας τὸ αὐτὸ κάλυμμα ἐπὶ τῇ ἀναγνώσει τῆς παλαιᾶς διαθήκης μένει μὴ ἀνακαλυπτόμενον, ὅτι ἐν Χριστῷ καταργεῖται· alla epōrōthē ta noēmata aytōn. achri gar tēs sēmeron hēmeras to ayto kalymma epi tē anagnōsei tēs palaias diathēkēs menei mē anakalyptomenon, hoti en christō katargeitai·
15 ἀλλ’ ἕως σήμερον ἡνίκα ἂν ἀναγινώσκηται Μωϋσῆς κάλυμμα ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτῶν κεῖται· all’ heōs sēmeron hēnika an anaginōskētai mōysēs kalymma epi tēn kardian aytōn keitai·
16 ἡνίκα δὲ ἐὰν ἐπιστρέψῃ πρὸς κύριον, περιαιρεῖται τὸ κάλυμμα. hēnika de ean epistrepsē pros kyrion, periaireitai to kalymma.
17 ὁ δὲ κύριος τὸ πνεῦμά ἐστιν· οὗ δὲ τὸ πνεῦμα κυρίου, ἐλευθερία. ho de kyrios to pneyma estin· ohy de to pneyma kyrioy, eleytheria.
18 ἡμεῖς δὲ πάντες ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν κυρίου κατοπτριζόμενοι τὴν αὐτὴν εἰκόνα μεταμορφούμεθα ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν, καθάπερ ἀπὸ κυρίου πνεύματος. hēmeis de pantes anakekalymmenō prosōpō tēn doxan kyrioy katoptrizomenoi tēn aytēn eikona metamorphoymetha apo doxēs eis doxan, kathaper apo kyrioy pneymatos.